Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2237 / 2008    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Πληρεξουσιότητα.




Περίληψη:
Απαράδεκτη αίτηση για αναίρεση απόφασης που απορρίπτει έφεση ως ανυποστήρικτη. Δεν είναι δυνατή η άσκηση αναίρεσης από δικηγόρο χωρίς ύπαρξη πληρεξουσίου εγγράφου αν πρόκειται για μη καταδικαστική απόφαση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2237/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1622/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά.
Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 243/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση με αριθμό 197/17-4-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 § 1 Κ.Π.Δ. την από 27-12-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ'αριθμ. 1622/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών και εκθέτω τα εξής: Το Τριμελές Εφετείο (Πλημ/των) Αθηνών απέρριψε ως ανυποστήρικτη την υπ'αριθμ. 1110/2005 έφεση του ανωτέρω κατά της υπ'αριθμ. 1073/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών, μετατραπείσα προς 4,40 ευρώ ημερησίως, για χρήση πλαστού εγγράφου.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 § 1 Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις του νόμου είναι απαράδεκτο και ως τέτοιο απορριπτέο. Εξάλλου, κατά το άρθρο 473 § 2 Κ.Π.Δ. η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάσθηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επομένου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η άσκηση αναίρεσης με δήλωση που επιδίδεται στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, μόνο όταν στρέφεται κατά καταδικαστικής αποφάσεως, ως τέτοια δε θεωρείται εκείνη που κηρύσσει ένοχο τον κατηγορούμενο και επιβάλλει σ'αυτόν ανάλογο ποινή, και όχι κατά αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη (ΑΠ 134/04, ΑΠ 491/02).
Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε με δήλωση, υπογραφόμενη από τον δικηγόρο Ιωάννη Καρακουλάκη, άνευ μάλιστα πληρεξουσίου ή άλλης γραπτής εξουσιοδότησης του Χ, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ'αριθμ. 1622/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ'αριθμ. 1110/2005 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθμ. 1073/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορριπτέα (ΑΠ 766/01, ΑΠ 295/01, ΑΠ 669/01, ΑΠ 155/03, ΑΠ 817/02).
Για τους λόγους αυτούς
Προτείνω να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 27-12-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ'αριθμ. 1622/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Αθήνα 10 Απριλίου 2007
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Βλάσσης
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 του ΚΠοινΔ "Με την επιφύλαξη της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή ή δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Εξ άλλου, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 473 του ίδιου Κώδικα "η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1....". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως κατά μη καταδικαστικής απόφασης ασκείται μόνον με δήλωση ενώπιον των περιοριστικώς αναφερομένων στην παρ. 1 του άρθρου 474 προσώπων και όχι με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία αφορά μόνον στην καταδικαστική απόφαση ως τέτοια δε θεωρείται εκείνη που κηρύσσει ένοχο τον κατηγορούμενο και επιβάλλει σ'αυτόν ποινή.
Συνεπώς η απόφαση με την οποία το δικαστήριο της ουσίας απορρίπτει την έφεση του κατηγορουμένου κατά καταδικαστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ως ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 465 παρ.2 και 473 παρ.2 ΚΠΔ συνάγεται ότι η άσκηση αναίρεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο για λογαριασμό του κατηγορουμένου χωρίς την ύπαρξη πληρεξουσίου εγγράφου του τελευταίου προς τον ασκήσαντα αυτή (αναίρεση) δεν είναι δυνατή αν πρόκειται για μη καταδικαστική απόφαση. Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, αν το ένδικο μέσο ασκήθηκε (μεταξύ άλλων περιπτώσεων) χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του, κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο σε συμβούλιο απαράδεκτο. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 1622/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Πειραιώς, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθμ. 1073/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία είχε κηρυχθεί ένοχος του εγκλήματος της πλαστογραφίας με χρήση.
Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της παραπάνω μη καταδικαστικής, κατά, τα προεκτεθέντα, απόφασης του Εφετείου (Πλημ/των) Πειραιά, που ασκήθηκε με επίδοση δηλώσεως του αναιρεσείοντος, υπογραφόμενη από τον δικηγόρο Χ, χωρίς πληρεξούσιο ή άλλη γραπτή εξουσιοδότηση του αναιρεσείοντα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-12-2007 αίτηση του Χ, για αναίρεση της 1622/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Σεπτεμβρίου 2008
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ και ήδη ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή