Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2333 / 2007    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ακυρότητα απόλυτη, Ακροάσεως Αρχή.




Περίληψη:
Αναιρείται η καταδικαστική από-φαση με την επίκληση απόλυτης ακυρότητας (έλλειψη ακροάσεως δε δόθηκε λόγος στην κατηγορουμένη, μετά την πρόταση του Εισαγγελέα επί της ενοχής, ούτε επί της ποινής). Αναιρεί και παραπέμπει






Αριθμός 2333/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κωνσταντέλλο, για αναίρεση της 1957/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κομοτηνής, με συγκατηγορούμενο τον .......
Το Μονομελές Πλημμελειοδικειο Κομοτηνής με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Νοεμβρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1897/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α' του ΚΠοινΔ. λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί η απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 171). Κατά το τελευταίο άρθρο του ίδιου Κώδικα, τέτοια ακυρότητα, που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον 'Αρειο Πάγο ακόμη, προκαλείται και αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται, στις περιπτώσεις και με τις διατυπώσεις που επιβάλλει ο νόμος (άρθρο 171 παρ.1 περ.δ'). Τέτοια περίπτωση, αποτελεί και η μη δόση του λόγου στον κατηγορούμενο, μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας αμέσως και πριν από την κήρυξή του, ως ενόχου από το Δικαστήριο (άρθρο 369 παρ.1 ΚΠοινΔ), καθώς και μετά την κήρυξή του ως ενόχου, κατά τη συζήτηση για την επιβολή της ποινής, κατά την οποία τελευταίος πρέπει να λάβει το λόγο ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 369 παρ.3 του ΚΠοινΔ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 371 παρ.3 εδ.β' του ίδιου Κώδικα. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, που παραδεκτώς επισκοπούνται, η διευθύνουσα τη συζήτηση, μετά την κήρυξη της λήξεως της αποδεικτικής διαδικασίας, έδωσε τον λόγο στην Εισαγγελέα, η οποία και ανέπτυξε την κατηγορία, πρότεινε δε την ενοχή της κατηγορουμένης-αναιρεσείουσας, για την πράξη της κατοχής μικροποσότητας ναρκωτικών ουσιών για δική της χρήση, χωρίς όμως να δώσει στη συνέχεια το λόγο και στην αναιρεσείουσα για να αναπτύξει την υπεράσπισή της επί της ενοχής. Περαιτέρω, από τα ίδια πρακτικά, προκύπτει, ότι, αφού απαγγέλθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου για την ενοχή της αναιρεσείουσας, στη συνέχεια δόθηκε ο λόγος για την επιβλητέα ποινή μόνο στην Εισαγγελέα, όχι όμως και στην κατηγορουμένη, ήδη αναιρεσείουσα, και συνεπώς ο σχετικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως που προβλέπεται από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α' του ΚΠΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση, ότι επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, γιατί η διευθύνουσα τη συζήτηση δεν έδωσε στην αναιρεσείουσα το λόγο για να αναπτύξει την υπεράσπισή της τόσο ως προς την ενοχή, όσο και ως προς την επιβλητέα ποινή, είναι βάσιμος. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, (ενώ παρέλκει η έρευνα για τους λοιπούς λόγους αναιρέσεως), να παραπεμφθεί η υπόθεση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 519 του ΚΠΔ, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση είναι δυνατή από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που είχε δικάσει προηγουμένως.

Για τους λόγους αυτούς
Αναιρεί την υπ΄αριθ. 1957/2006 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κομοτηνής. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ




<< Επιστροφή