Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2575 / 2008    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Πλάνη, Μεταφορά πυρομαχικών.




Περίληψη:
Μεταφορά πυρομαχικών χωρίς άδεια. Λόγος αναίρεσης. Έλλειψης αιτιολογίας. Ισχυρισμός νομικής πλάνης συγγνωστής. Ποια πραγματικά περιστατικά πρέπει να περιέχει. Απορρίπτει αναίρεση.




Αριθμός 2575/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ -----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κωνσταντούλα Κανδηλιώτη, για αναίρεση της με αριθμό 6.589/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Οκτωβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2.002/2007.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο εκηρύχθη ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπανωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τί προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Ιδιαίτερη αιτιολόγηση απαιτείται για την απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 170 παρ. 2 και 332 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή την άρση ή μείωση της ικανότητας καταλογισμού ή την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Η απόρριψη ενός τέτοιου ισχυρισμού, πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως. Διαφορετικά ιδρύεται λόγος αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 6.589/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών, ανασταλείσαν επί τριετίαν, για μεταφορά πυρομαχικών, χωρίς άδεια της αρμόδιας Αρχής, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως, τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος, στις 22.6.2001, καταλήφθηκε, στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, να μεταφέρει στις αποσκευές του, προερχόμενος από ..., με προορισμό τα ..., χίλια οκτακόσια (1.800) φυσίγγια, διαμετρήματος 0,22 χιλιοστών διαφόρων τύπων και συγκεκριμένα: α) 500 φυσίγγια μάρκας AZUILA τύπου COLIBRI, β) 500 φυσίγγια μάρκας ELEY, τύπου TENEX ULTIMATE ERS, γ) 350 φυσίγγια μάρκας ELEY τύπου SUBSONIC HOLLOW XTRA, δ) 150 φυσίγγια μάρκας SK, τύπου 2 EXTRA SCHWACH REDUCED CHARCE, ε) 300 φυσίγγια μάρκας LAPUA, τύπου SCOREMAX, καθώς και 196 καψύλια τύπου Νο11 PERCUSSION CAPS, χωρίς να έχει προμηθευτεί, για την παραπάνω μεταφορά των πυρομαχικών, την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, αν και τούτο απαγορεύεται. Να σημειωθεί ότι έλλειψη αδείας μεταφοράς πυρομαχικών θεμελιώνει το προβλεπόμενο και τιμωρούμενο από το άρθρο 11 παρ. 2, 7 του Ν.2168/1993 αδίκημα και για το λόγο αυτό πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος του αδικήματος αυτού κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας, από το αδίκημα εισαγωγής πυρομαχικών χωρίς άδειας, για το οποίο κατηγορείται (βλ. υπ'αριθμ. 1063/2007 απόφαση του Άρειου Πάγου - ΣΤ' Ποινικού Τμήματος).". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των πράξεων της μεταφοράς πυρομαχικών χωρίς άδεια της αρμόδιας Αρχής, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις, από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 11 παρ. 2 και 7 του Ν. 2168/1993 την οποία εφάρμοσε. Δεν απαιτείται ιδιαίτερη αιτιολόγηση του δόλου, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των συγκροτούντων την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος πραγματικών περιστατικών και εξυπακούεται ότι υπάρχει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών. Προσθέτως, με βεβαιότητα προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν παρέλειψε να λάβει υπόψη του την κατάθεση της μάρτυρος υπεράσπισης ..., η οποία ήταν και η μοναδική μάρτυρας που εξετάσθηκε στο ακροατήριο και ρητά μνημονεύεται στο προοίμιο του αιτιολογικού της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ., κατά το δεύτερο μέρος του, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το άρθ. 31 παρ. 2 Π.Κ., για να μην καταλογισθεί η πράξη στον κατηγορούμενο, λόγω συγγνωστής νομικής πλάνης, απαιτείται να συντρέχει πεπλανημένη πίστη αυτού περί του δικαιώματός του να εκτελέσει την πράξη και άγνοια του άδικου χαρακτήρα της πράξεως, τον οποίο δεν μπορούσε να γνωρίζει οποιαδήποτε και να κατέβαλε επιμέλεια και προσπάθεια ενόψει των πνευματικών και επαγγελματικών δυνατοτήτων του. Στην ένδικη υπόθεση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά περιστατικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ο αναιρεσείων υπέβαλε τον εξής ισχυρισμό, επικαλούμενος συγγνωστή νομική πλάνη: "Επειδή από 15ετίας προ της τελέσεως του αδικήματος ήμουν συνεχώς μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, στην πόλη του ..., όπου εργάζομαι ως σύμβουλος στην έδρα της UNESCO, ασχολούμενος μέχρι τότε με τη βαλλιστική έρευνα και δεν γνώριζα ότι απαιτείται άδεια για τη μεταφορά των σκοπευτικών φυσιγγίων, όχι από έλλειψη επιμέλειας αλλά από συγγνωστή νομική πλάνη περί τούτου, επειδή αφενός μεν στη χώρα της ..., όπου ζώ μόνιμα, η διάθεση, αγορά και μεταφορά των σκοπευτικών φυσιγγίων 0,22 είναι σύμφωνα με τον ισχύοντα εκεί νόμο ελεύθερη, γεγονός που μου δημιουργούσε την πεπλανημένη πεποίθηση ότι λόγω της υπογραφής της Συνθήκης της ΣΕΝΓΚΕΝ μεταξύ χωρών μελών της Ε.Ε. δεν απαιτείται άδεια για την μεταφορά τους σε χώρα μέλος της Ε.Ε., αφετέρου δε επειδή προέβην νόμιμα χωρίς καμία διατύπωση στην αγορά τους από το κατάστημα λιανικής πώλησης BREVEX του Παρισιού, εκδίδοντας μάλιστα και τη σχετική απόδειξη αγοράς και λαμβάνοντας και από τον υπεύθυνο πωλήσεως τη διαβεβαίωση ότι δεν απαιτείται άδεια μεταφοράς τους σε χώρα μέλος της Ε.Ε., εκ τρίτου δε διότι κατά την επιβίβασή μου στο Διεθνή Αερολιμένα του Παρισιού Σάρλ Ντε Γκώλ, όπου δήλωσα τη μεταφορά των φυσιγγίων, οι αρμόδιες εκεί αρχές μου επέστησαν την προσοχή ως προς τον ασφαλή τρόπο μεταφοράς τους και μου συνέστησαν την αποθήκευσή τους στο κύτος και όχι στην καμπίνα του αεροσκάφους, ενώ δεν μου είπαν ότι απαιτείται σχετική για τη μεταφορά τους άδεια διότι στη χώρα της ..., αλλά και προς άλλες χώρες της Ε.Ε. η μεταφορά σκοπευτικών φυσιγγίων διαμετρήματος 0,22 είναι ελεύθερη". Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός, με το αναφερόμενο περιεχόμενο, ήταν ατελής, αφού, η προβολή του, δεν συνοδεύονταν από την επίκληση πραγματικών περιστατικών, που καθιστούσαν την πλάνη του κατηγορουμένου συγγνωστή, δηλαδή περιστατικών, με βάση τα οποία ο τελευταίος, όχι μόνο αγνοούσε, αλλά και δεν μπορούσε να γνωρίζει τον άδικο χαρακτήρα της πράξεώς του, δηλαδή πραγματικών περιστατικών που συνιστούν καταβολή της προσήκουσας επιμέλειας και προσοχής προς άρση της πλάνης του, συνεπεία της οποίας (καταβολής της προσήκουσας επιμέλειας και προσοχής) δεν μπορούσε να διαγνώσει τον άδικο χαρακτήρα της πράξεώς του. Τα αναφερόμενα προς θεμελίωση του ως άνω ισχυρισμού πραγματικά περιστατικά ανάγονται σε προσωπικές και μόνο εκτιμήσεις του αναιρεσείοντος και μάλιστα εκτιμήσεις οι οποίες αποκτήθηκαν σε αλλοδαπή χώρα, και ως εκ τούτου δεν είχε υποχρέωση το δικαστήριο να απαντήσει στον ισχυρισμό αυτό. Παρόλα αυτά, όμως, το δικαστήριο στον ατελή αυτό ισχυρισμό απήντησε με την ακόλουθη αιτιολογία: "Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί νομικής πλάνης, πρέπει να απορριφθεί καθόσον από όλο το προαναφερθέν αποδεικτικό υλικό (μάρτυρες, αναγνωσθέντα έγγραφα) εκτιμώμενο σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, λόγω των πνευματικών και επαγγελματικών του ικανοτήτων (είναι σύμβουλος στην έδρα της UNESCO στον τομέα της πληθυσμιακής πληροφόρησης εκπαίδευσης και επικοινωνίας) αλλά και λόγω των ασχολιών του με τη βαλλιστική έρευνα και το άθλημα της σκοποβολής μπορούσε να γνωρίζει και γνώριζε πράγματι τον άδικο χαρακτήρα της παραπάνω πράξης. Εξάλλου, μόνη η άγνοια του αξιοποίνου μιας πράξης δεν αρκεί να αποκλείσει τον καταλογισμό κατ' άρθρο 31 Π.Κ. (βλ. και Α.Π. 668/1988 Π.Χ. 1998, ΑΠ 1191/91, Υπερ. 1992, 550)". Η ως άνω αιτιολογία, είναι η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού μετά το Εφετείο αναφέρεται στις πνευματικές ικανότητες, αλλά και στις παρόμοιες επαγγελματικές του αναιρεσείοντος, οι οποίες αποκλείουν το συγγνωστό της πλάνης. Δεν υπάρχει ασάφεια στην αιτιολογία, αναφορικά με το χρόνο ενασχόλησης του αναιρεσείοντος με τη βαλλιστική έρευνα, αν δηλαδή αυτή αφορούσε διάστημα πριν από την τέλεση της αξιόποινης πράξης ή μετά. Η προσβαλλομένη απόφαση στην αιτιολογία της, δέχεται σαφώς ότι η ως άνω ενασχόληση του ενάγοντος, αφορούσε διάστημα πριν από την τέλεση της αξιόποινης πράξης, γεγονός άλλωστε, που και ο ίδιος αναφέρει στον αυτοτελή, κατά τα άνω, ισχυρισμό του, ότι δηλαδή αφορούσε το χρονικό διάστημα που αυτός διέμενε στη ... και στη συνέχεια καταλήγει (η προσβαλλομένη) ότι εξαιτίας της έρευνας αυτής (σαφώς υπονοείται η εκ ταύτης κτηθείσα επαγγελματική ικανότητα) ο αναιρεσείων γνώριζε το άδικο της μετέπειτα αξιόποινης πράξης που διέπραξε και για την οποία κηρύχθηκε ένοχος.
Συνεπώς, ο ως άνω λόγος αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ., κατά το πρώτο μέρος του, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 31 Οκτωβρίου 2007 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αρ. 6.589/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του την 1η Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή