Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 304 / 2013    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Πλαστογραφία και χρήση (πλαστού εγγράφου).




Περίληψη:
Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως. Αδίκημα. Πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση. Α) Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Β) Εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Επάρκεια αιτιολογίας. Ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης. Καταδικάζει στα δικαστικά έξοδα και την δικαστική δαπάνη του παρασταθέντος πολιτικώς ενάγοντος ΙΚΑ.




Αριθμός 304/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Β. Κ. του Ε., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Σαράκη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 5694/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγον το "Ι.Κ.Α. - ΕΤΑΜ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Επαμεινώνδα Ατσαβέ.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Σεπτεμβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1066/2012.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του ΠΚ "όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον, σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση". Από τις διατάξεις αυτές, που αποβλέπουν στην προστασία της ασφάλειας και της ακεραιότητας των εγγράφων των συναλλαγών, προκύπτει ότι για τη συγκρότηση της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της πλαστογραφίας απαιτείται η εξ υπαρχής κατάρτιση εγγράφου από τον αυτουργό, που το εμφανίζει ότι καταρτίστηκε από άλλον ή η νόθευση γνήσιου εγγράφου, δηλαδή η αλλοίωση της έννοιας του περιεχομένου του, για δε την υποκειμενική θεμελίωσή του απαιτείται δόλος, που περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια του ενδεχόμενου δόλου (της αμφιβολίας) των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την πράξη και τη θέληση ή αποδοχή πραγματώσεως των περιστατικών αυτών και επί πλέον το σκοπό του δράστη (υπερχειλή δόλο) να παραπλανήσει με τη χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, οι οποίες αναφέρονται στην παραγωγή, διατήρηση, μεταβολή, μεταβίβαση ή κατάργηση δικαιώματος ή έννομης σχέσης, δημόσιας ή ιδιωτικής φύσεως, αδιαφόρου όντως αν ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε. Περαιτέρω, η χρήση στοιχειοθετείται αντικειμενικώς όταν ο δράστης καταστήσει προσιτό το έγγραφο στον μέλλοντα να παραπλανηθεί από το περιεχόμενό του τρίτο και έτσι δώσει σ` αυτόν την δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου του, χωρίς να απαιτείται να λάβει πράγματι γνώση ή να παραπλανηθεί ο τρίτος. Η χρήση του εγγράφου μπορεί να γίνει με τη χρησιμοποίηση με τρόπο άμεσο ή και έμμεσο και με τη χρήση δια τρίτου καλόπιστου προσώπου που αγνοεί την πλαστότητα.
ΙΙ. Περαιτέρω, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σ` αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η αιτιολογία αυτή μπορεί να συμπληρώνεται από το διατακτικό της αποφάσεως, με το οποίο το σκεπτικό αποτελεί ενιαίο σύνολο. Ετέρωθεν, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, όχι μόνον, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, ως αποδεδειγμένα στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται σε συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Η απλή επανάληψη στην αιτιολογία της απόφασης (σκεπτικό) του διατακτικού, καθ` εαυτή, δεν συνιστά ελλιπή αιτιολογία, ειδικότερα όταν το διατακτικό είναι λεπτομερές και εκτίθεται στο περιεχόμενό του με σαφήνεια και πληρότητα, τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση.
III. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, όπως προκύπτει από το συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει και ειδικότερα, από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και της υπεράσπισης, που εξετάσθηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, καθώς και τα έγγραφα, που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι: Ο κατηγορούμενος, με περισσότερες πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος κατήρτισε πλαστά έγγραφα, με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους άλλους σχετικά με γεγονός που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες και στη συνέχεια έκανε χρήση των εγγράφων αυτών. Συγκεκριμένα, κατόπιν αιτήματος της εργοδότριας αυτού εταιρείας "OLYMPΙC CATERING Α.Ε.", να την ενημερώσει για το συνολικό αριθμό ενσήμων του, με την με αρ. πρωτ. 4252/21-9-2005 αίτηση του προς το Γραφείο Ανακεφαλαίωσης συνταξιοδοτικών περιπτώσεων του Υποκ/τος Ι.Κ.Α. Ηλιούπολης, ζήτησε να του γνωστοποιηθεί ο συνολικός αριθμός ημερών ασφάλισης του από τον προαναφερόμενο ασφαλιστικό του φορέα, κατέθεσε δε παράλληλα τις 9124/ 189 /93/14-12-1993 και 32398/ 754/ 27-4-1994 αποφάσεις του διευθυντή περιφερειακού καταστήματος ΙΚΑ Πειραιά. Σύμφωνα με την πρώτη των πιο πάνω αποφάσεων στις 3-3-93 ο κατηγορούμενος με αρ. μητρώου ... υπέβαλε υπεύθυνη δήλωση απώλειας του ασφαλιστικού του βιβλιαρίου και ζήτησε να του αναγνωρισθούν ημέρες ασφάλισης της χρονικής περιόδου από 1-1-78 έως 25-2-78 και από 1-3-78 έως 25-11-79 τις οποίες ισχυρίσθηκε ότι πραγματοποίησε στις επιχειρήσεις M. LINE και Δ. JUNIOR και του αναγνωρίσθηκαν 525 ημέρες ασφάλισης από το ΙΚΑ, ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη απόφαση στις 8-3-1993 ο κατηγορούμενος με τον ίδιο αριθμό μητρώου, υπέβαλε υπεύθυνη δήλωση απώλειας του ασφαλιστικού του βιβλιαρίου και ζήτησε να του αναγνωρισθούν ημέρες ασφάλισης της χρονικής περιόδου από 1-12-79 έως 31-1-80 και από 1-5-83 έως 31-3-84, τις οποίες ισχυρίσθηκε ότι πραγματοποίησε στις επιχειρήσεις Γ. Ρ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΕΕ και ΣΤΑΝΤΑΡ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. και του αναγνωρίσθηκαν 575 ημέρες ασφάλισης από το ΙΚΑ. Το γραφείο ανακεφαλαίωσης του υποκαταστήματος Ηλιούπολης, όμως κατά τον έλεγχο, διαπίστωσε ότι ο αναγραφόμενος στις πιο πάνω αποφάσεις αριθμός μητρώου δεν ήταν αυτός του κατηγορουμένου και έτσι με υπηρεσιακό έγγραφο διαβίβασε τις πιο πάνω αποφάσεις στην υποδιεύθυνση εσόδων Πειραιά. Εκεί διαπιστώθηκε η πλαστότητα των αποφάσεων. Ειδικότερα κατόπιν έρευνας, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν αναγραφόταν στις μισθολογικές καταστάσεις των επιχειρήσεων που δήλωσε ως εργοδότριες του, ενώ υπήρχαν χρονικές περίοδοι που του αναγνωρίζονταν ημέρες ασφάλισης, κατά τις οποίες οι επιχειρήσεις δεν λειτουργούσαν. Επίσης οι αποφάσεις έφεραν εικονικούς αριθμούς πρωτοκόλλου, ενώ η στρογγυλή σφραγίδα που είχε τεθεί επί των αποφάσεων δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης τους, αλλά κατασκευάσθηκε μεταγενέστερα για την υπηρεσία του ΙΚΑ και ειδικότερα τον Σεπτέμβριο του έτους 1995 και τέλος οι υπογραφές των φερομένων ως αρμοδίων υπαλλήλων επί των αποφάσεων δεν είχαν τεθεί από τους τελευταίους. Τα προαναφερόμενα πλαστά έγγραφα κατήρτισε ο κατηγορούμενος με σκοπό να τα προσκομίσει ενώπιον του ΙΚΑ Ηλιούπολης, να επιτύχει την έκδοση αναληθούς βεβαιώσεως αναφορικά με τις συνολικές ημέρες εργασίας και τον αριθμό των ενσήμων του, ενώ γνώριζε ότι δεν είχε απασχοληθεί τα προαναφερόμενα χρονικά διαστήματα. Με την υποβολή της βεβαίωσης του ΙΚΑ, στην εργοδότρια του εταιρεία, σκοπό είχε να παραπλανήσει την τελευταία, προκειμένου να επιτύχει την αύξηση των εισοδημάτων του, μέσω της αύξησης του χρονοεπιδόματος, όπως επίσης και τη συνταξιοδότηση του σε χρόνο που στην πραγματικότητα δεν είχε τις απαιτούμενες ημέρες απασχόλησης. Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου ότι δεν κατάρτισε ο ίδιος τις επίμαχες αποφάσεις και ότι την έκδοση τους είχε αναθέσει, μετά την κλοπή του βιβλιαρίου ενσήμων το 1991, σε δικηγόρο που συνάντησε τυχαία στο ΙΚΑ, χωρίς όμως να αναφέρει τα πλήρη στοιχεία του δικηγόρου αυτού και ότι τα ένσημα που βεβαιώθηκαν στις πλαστές αποφάσεις δεν του χρειάζονταν γιατί θα συνταξιοδοτούνταν σε κάθε περίπτωση δεν κρίνονται πειστικοί .Εξ άλλου, δεν αιτιολόγησε για ποιό λόγο δεν κατήγγειλε τους εργοδότες του που ισχυρίζεται ότι δεν τον είχαν ασφαλίσει, αλλά ισχυρίσθηκε ότι κλάπηκαν τα βιβλιάρια, χωρίς να αποδειχθεί ότι εργαζόταν τον αντίστοιχο χρόνο. Κατόπιν τούτου πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό". Στο διατακτικό της προσβαλλόμενης που παρατίθεται κατά πιστή μεταφορά του το Δικαστήριο "Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο με ελαφρυντικά κατ' άρθρο 84 παρ. 2ε ΠΚ του ότι: Στην Ηλιούπολη Αττικής την 21-9-2005, με περισσότερες πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος κατάρτισε πλαστά έγγραφα με σκοπό να παραπλανήσει με την χρήση τους άλλους, σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και στη συνέχεια, έκανε αυθαίρετη χρήση των πλαστών αυτών εγγράφων. Συγκεκριμένα παράνομα, αυθαίρετα και άνευ δικαιώματος κατάρτισε τις υπ' αρ. 9124/189/93 και 32398/754/27-4-1994 πλαστές αποφάσεις του Περιφερειακού Υποκαταστήματος ΙΚΑ Πειραιά περί αναγνώρισης στο πρόσωπο του ημερών ασφάλισης στο ΙΚΑ, συνισταμένης της πλαστότητας τους στο γεγονός ότι αναγραφόταν άλλος αριθμός μητρώου ασφαλισμένου και δη ο ... αντί του πραγματικού ..., φέρονταν εικονικοί αριθμοί πρωτοκόλλου και με ημερομηνία 14-12-93 και 27-4-94 αντίστοιχα και στρογγυλή σφραγίδα του υποκαταστήματος που δεν χρησιμοποιείτο τα έτη 1993, 1994, αλλά μετά τον Σεπτέμβριο του 1995 και πλαστές υπογραφές των αρμοδίων υπαλλήλων Ε. Ζ. και Ε. Λ., με σκοπό να παραπλανήσει τους αρμοδίους υπαλλήλους του ΙΚΑ, ότι δήθεν με τις ανωτέρω πλαστές αποφάσεις του είχαν αναγνωρισθεί 525 και 575 ημέρες ασφάλισης αντιστοίχως κατά τις χρονικές περιόδους των 1/3/78- 25-11-79, 1-3-80-25-3-81 και 1-5-83 -31-3-84 για την απασχόληση του ενώ στην πραγματικότητα ο κατηγορούμενος δεν είχε απασχοληθεί σε αυτές τα συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία του αναγνωρίζονταν ημέρες ασφάλισης, στη συνέχεια δε έκανε χρήση των ως άνω πλαστών εγγράφων, δια της καταθέσεως των μαζί με τη σχετική αίτηση του προς το Γραφείο Ανακεφαλαίωσης συνταξιοδοτικών περιπτώσεων του ΙΚΑ Ηλιούπολης, με αίτημα την γνωστοποίηση του συνολικού αριθμού ημερών ασφάλισης του "Στη συνέχεια, του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία και τον υποχρέωσε να καταβάλει στο ΙΚΑ, που παραστάθηκε με την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος, το ποσό των 40 Ευρώ, ως χρηματική του ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την σε βάρος του τελεσθείσα αδικοπραξία. Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην απόφαση του, την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει με σαφήνεια, με πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο και στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία πείσθηκε γι αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους τα υπήγαγε στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 13γ', 14, 16, 17, 26 παρ. 1, 27, 98, 216 παρ.1 ΠΚ,τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε, ούτε δε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές παραδοχές. Ειδικότερα, το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, όλα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκεκριμένα, ότι ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος παράνομα και αυθαίρετα, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, χωρίς να έχει κανένα προς τούτο δικαίωμα κατήρτισε τις υπ' αρ. 9124/189/93/14-12-2003 και 32398/754/27-4-94 πλαστές αποφάσεις του Περιφερειακού υποκαταστήματος ΙΚΑ Πειραιώς περί αναγνώρισης στο πρόσωπο του ημερών ασφάλισης στο ΙΚΑ. Αιτιολογείται δε η κρίση του με την παραδοχή, ότι κατάρτισε απ' αρχής τις ανωτέρω πλαστές αποφάσεις συνισταμένης της πλαστότητας τους στα εξής α) έθεσε ως αρ. μητρώου του ασφαλισμένου, αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου το με στοιχεία ... αντί του πραγματικού του ... β)έθεσε εικονικούς αριθμούς πρωτοκόλλου, με ημερομηνία 14/12/93 και 27 /4/94 αντίστοιχα, γ) έθεσε στρογγυλή σφραγίδα του Περιφερειακού Υποκαταστήματος ΙΚΑ Πειραιά που δεν χρησιμοποιείτο τα έτη 1993, 1994, από το ανωτέρω υποκατάστημα, αλλά χρησιμοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του έτους 1995 και μετέπειτα, δ) έθεσε πλαστές υπογραφές των αρμοδίων υπαλλήλων του υποκαταστήματος αυτού, Ε. Ζ. και Ε. Λ.. Αιτιολογείται επίσης η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, για τον δόλο του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου, με την παραδοχή ότι στη διάπραξη της ανωτέρω εγκληματικής πράξεως προέβη με σκοπό να προσκομίσει τις ας άνω πλαστές αποφάσεις και να παραπλανήσει τους αρμοδίους υπαλλήλους του ΙΚΑ Ηλιουπόλεως, ότι με τις ανωτέρω (πλαστές κατά το περιεχόμενο αποφάσεις), του είχαν αναγνωρισθεί 525 και 575 ημέρες ασφάλισης αντιστοίχως, κατά τις χρονικές περιόδους από 1/3/78 -25/11/79, 1/3/80 - 25-3-81και 1/5/83- 31-3-84, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε απασχοληθεί σε εργασία στους εργοδότες που ανέφερε και στα αντίστοιχα τα παραπάνω χρονικά διαστήματα. Στη συνέχεια δε, έκανε χρήση αυτών προσκομίζοντας τις πλαστές αποφάσεις με την αίτηση του και με την οποία ζητούσε τη γνωστοποίηση του συνολικού αριθμού ημερών ασφάλισης από τους αρμοδίους υπαλλήλους του γραφείου ανακεφαλαίωσης συνταξιοδοτικών περιπτώσεων του ΙΚΑ Ηλιούπολης. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου, ότι εμφιλοχώρησε, αντιφατική παραδοχή μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, σε σχέση με το δόλο του, ήτοι με το σκοπό παραπλάνησης τρίτων προσώπων, διότι το δικάσαν κατ' έφεση Δικαστήριο, στο μεν σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δέχεται ότι σκοπός του ήταν με την κατάρτιση των ανωτέρω πλαστών εγγράφων, να παραπλανήσει την εργοδότρια εταιρεία του "OLYMPINC CATERING ΑΕ", στο δε διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δέχεται, ότι σκοπός του ήταν να παραπλανήσει τους υπαλλήλους του ΙΚΑ είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί. Τούτο διότι, ως εκτέθηκε παραπάνω τόσο στο σκεπτικό όσο και το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, εκτίθεται ότι σκοπός του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, ήταν με την κατάρτιση των πλαστών αποφάσεων και την προσκομιδή τους στους αρμοδίους υπαλλήλους του ΙΚΑ Ηλιουπόλεως, να παραπλανήσει αυτούς και να επιτύχει την έκδοση αναληθούς βεβαιώσεως, σε σχέση με τις συνολικές ημέρες εργασίας του και τον αριθμό των ενσήμων του. Το γεγονός ότι στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης εκτίθεται ο επί πλέον σκοπός του, δηλαδή ότι με την υποβολή της βεβαίωσης που θα έπαιρνε από το ΙΚΑ, και την προσκομιδή της στην εργοδότρια του εταιρεία, θα παραπλανούσε την τελευταία προκειμένου με την ανύπαρκτη προϋπηρεσία του, να επιτύχει την αύξηση των εισοδημάτων του, δεν αντιφάσκει με τη ρητή παραδοχή του για τον άμεσο σκοπό του (παραπλάνηση υπαλλήλων του ΙΚΑ), αλλά εκτέθηκε στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το οποίο για την πλήρη αιτιολογία της, μπορεί να περιέχει περισσότερα πραγματικά περιστατικά και νομικούς συλλογισμούς από το διατακτικό της, για να αιτιολογήσει την εγκληματική του πρόθεση και το περαιτέρω εγκληματικό του σχέδιο, το οποίο όμως δεν θα μπορούσε να επιτύχει αν δεν επιτύγχανε ο άμεσος σκοπός του της παραπλάνησης των υπαλλήλων του ΙΚΑ. Επομένως ο προβαλλόμενος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Δ' και κατ' εκτίμηση από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' ΚΠΔ, λόγος αναιρέσεως περί ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένης εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Ακολούθως, και εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, [άρθρο 583 παρ.1Κ.Ποιν.Δ.], καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παρασταθέντος κατά την εκφώνηση της υπόθεσης Ν.Π.Δ.Δ. ΙΚΑ, [άρθρ. 583 παρ.1ΚΠΔ, 183 Κ Πολ. Δ. σε συνδ. με το άρθρ. 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957, όπως η παρ. αυτή ισχύει μετά την υπ' αρ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης [ΦΕΚ Β 11/20-1-1993], που εκδόθηκε κατ εξουσιοδότηση του άρθρ. 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987, Ολ.ΑΠ 63/81], κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει, την από 14-9-2012 αίτηση του Β. Κ. του Ε., κατοίκου ..., που επιδόθηκε με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αρ.5694/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του παρασταθέντος πολιτικώς ενάγοντος ΝΠΔΔ ΙΚΑ, που την ορίζει σε τριακόσια (300) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Φεβρουαρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Φεβρουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή