Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1107 / 2014    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Χρησικτησία, Χρησικτησία έκτακτη, Ανέλεγκτη η ουσιαστική εκτίμηση.




Περίληψη:
Ανέλεγκτη η ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, κατ΄ άρθρον 561 § 1 Κ.Πολ.Δ.





Αριθμός 1107/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1)Β. χήρας Γ. Κ., το γένος Χ. Κ., και 2)Χ. Κ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αικατερίνη Πατσουράκου.
Των αναιρεσιβλήτων: 1)Δ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., και 2)Β. Κ. του Σ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Χριστοδούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/1/2008 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ακράτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 47/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 59/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27/6/2012 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 25/2/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 560 αρ. 1 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το Πρωτοδικείο που δίκασε έφεση κατά αποφάσεως του Ειρηνοδικείου παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, η παραβίαση δε αυτή, εάν το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, κρίνεται ενόψει των πραγματικών γεγονότων που δέχθηκε το Πρωτοδικείο, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Εξάλλου, κατά το άρθρο 561§1 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται στις αποφάσεις όλων των δικαστηρίων, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (εκτός από τις αναφερόμενες εξαιρέσεις, για τις οποίες εδώ δεν πρόκειται).
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαβρύτων που την εξέδωσε, δικάζοντας ως Εφετείο, δέχθηκε ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα - τριγωνική λωρίδα, εμβαδού 16,23 τ.μ., που βρίσκεται στον οικισμό "Μεσορούγι" του Δήμου Ακράτας Αχαΐας, ανήκει κατά κυριότητα στους αναιρεσιβλήτους, στους οποίους περιήλθε, ως τμήμα μείζονος ακινήτου (οικοπέδου), εμβαδού 162,65 τ.μ., μετά της επ' αυτού διώροφης οικοδομής, με τα υπ' αριθμ. … και …/9-2-2001 νομίμως μεταγεγραμμένα συμβόλαια δωρεάς της συμβολαιογράφου Αιγείρας Μ. Καγιούλη από την Δ. Κ., που ήταν κυρία του ακινήτου, αλλά και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, με τα προσόντα της οποίας τα ενέμοντο οι αναιρεσίβλητοι μέχρι την άσκηση της αγωγής, προσμετρώντας στο χρόνο της δικής τους χρησικτησίας και το χρόνο χρησικτησίας των δικαιοπαρόχων τους, όπως λεπτομερώς αναφέρεται στην αναιρεσιβαλλομένη. Με τους δύο λόγους του αναιρετηρίου και υπό την επίκληση του άρθρου 560 αρ. 1 του ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, με το να δεχθεί, ειδικότερα, ότι α) το επίδικο εδαφικό τμήμα περιλαμβάνεται στο μείζον, ως άνω, ακίνητο των αναιρεσιβλήτων (εναγομένων), όπως προκύπτει και από το γεγονός ότι το επίδικο περιγράφεται στους προαναφερόμενους τίτλους δωρεάς του δικαιοπαρόχου των αναιρεσιβλήτων, ενώ, αντίθετα, κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στους αντίστοιχους τίτλους των αναιρεσειόντων (εναγόντων), και ότι β) επιπλέον αποδείχθηκε ότι στο επίδικο εδαφικό τμήμα υπάρχει μια καρυδιά που ανήκει στους εναγομένους (...), ότι οι εναγόμενοι έχουν κατασκευάσει κάτω από την εν λόγω καρυδιά στέγαστρο για την αποθήκευση της ξυλείας τους, πριν από είκοσι περίπου χρόνια, και ακόμη ότι η ιδιοκτησία των εναγόντων (διώροφη και αυτή οικοδομή), όμορη της ιδιοκτησίας των εναγομένων, σε σχέση με το επίδικο βρίσκεται σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο, γι' αυτό και η πρόσβαση σ' αυτήν γίνεται μέσω τσιμεντένιων σκαλοπατιών, τα οποία έχουν κατασκευάσει οι ενάγοντες εις αντικατάσταση του παλαιού πρανούς, ενώ οι εναγόμενοι έχουν κατασκευάσει εντός του επιδίκου σιδερένια σκάλα που οδηγεί στον β' υπέρ το ισόγειο όροφο (...), εκτίμησε (το Πολυμελές Πρωτοδικείο) εσφαλμένα τα πραγματικά γεγονότα και ειδικότερα τους τίτλους ιδιοκτησίας των αναιρεσειόντων - εναγόντων (νομίμως μεταγραφείσα υπ' αριθμ. …/4-10-1999 συμβολαιογραφική πράξη αποδοχής κληρονομίας και …/29-4-1988 όμοια γονικής παροχής), από τους οποίους προκύπτει, κατά τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα ανήκει σ' αυτούς, αλλά και τις πράξεις νομής που δέχεται το δικαστήριο ότι άσκησαν οι αναιρεσίβλητοι στο επίδικο, στο οποίο, κατά τους ίδιους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, πράξεις νομής ασκούσαν αυτοί οι τελευταίοι, και έτσι, υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες, το Πολυμελές Πρωτοδικείο παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 1033, 1045, 1051, 993 και 1094 του ΑΚ και απέρριψε την ένδικη διεκδικητική του ανωτέρω επιδίκου τμήματος αγωγή τους, με επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, που είχε δεχθεί τα ίδια. Υπό το προαναφερθέν περιεχόμενο των προτεινόμενων ως άνω λόγων αναιρέσεως είναι προφανές ότι προσβάλλεται με αυτούς η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και δη του περιεχομένου των ειρημένων εγγράφων (συμβολαιογραφικών τίτλων που είχαν προσκομίσει και επικαλεστεί οι διάδικοι) και των λοιπών αποδείξεων, κατά συνέπεια δε και σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη οι λόγοι αυτοί του αναιρετηρίου είναι απαράδεκτοι. Πρέπει επομένως να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου (άρθρ. 495§4 του ΚΠολΔ), και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρ. 176, 183, 191§2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-6-2012 αίτηση των Β. Κ. κ.λπ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 59/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Απριλίου 2014.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή