Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2407 / 2008    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια και σωματική βλάβη από αμέλεια από υπόχρεο. Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως με την επίκληση της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (έλλειψη νόμιμης βάσης) και εσφαλμένης εφαρμογής των οικείων ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Επάρκεια αιτιολογίας και ορθή εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Ορθά δέχθηκε τη μορφή της μη συνειδητής αμέλειας. Απορρίπτει την αναίρεση.





Αριθμός 2407/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Ξενικάκη, περί αναιρέσεως της 12507/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουρούζη. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11.4.2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 857/2006.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό της διατάξεως α) του άρθρου 302 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα, στην οποία ορίζεται ότι, όποιος από αμέλεια επιφέρει το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών, και β) του άρθρου 314 παρ.1 εδάφιο α' του Ποινικού Κώδικα, στην οποία ορίζεται ότι, όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών, προς τη διάταξη του άρθρου 28 του ιδίου Κώδικα, στην οποία ορίζεται ότι από αμέλεια πράττει, όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν, συνάγεται ότι προς θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτούνται τα ακόλουθα στοιχεία: α) να μην καταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει κάτω από τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις να καταβάλει, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική, β) να μπορούσε αυτός, με βάση τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας του ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε. Η παράλειψη, ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται στη μη καταβολή της προσήκουσας προσοχής, δηλαδή σε μία παράλειψη. Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά αποτελεί σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 ΠΚ, στο οποίο ορίζεται ότι, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Από την τελευταία αυτή διάταξη, συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση εφαρμογής της, είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) νομικής υποχρέωσης του υπαιτίου προς παρεμπόδιση του εγκληματικού αποτελέσματος. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να πηγάζει κυρίως: α) από ρητή διάταξη νόμου, β) από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη θέση του υπόχρεου, γ) από ειδική σχέση που θεμελιώθηκε, είτε συνεπεία συμβάσεως, είτε απλώς από προηγούμενη ενέργεια, από την οποία ο υπαίτιος της παραλείψεως αναδέχθηκε εκουσίως την αποτροπή κινδύνων στο μέλλον και δ) από προηγούμενη πράξη του υπαιτίου (ενέργεια ή παράλειψη), συνεπεία της οποίας δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επελεύσεως του εγκληματικού αποτελέσματος.
Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στα εγκλήματα που τελούνται με παράλειψη (άρθρ. 15 ΠΚ), πρέπει στην αιτιολογία, για την πληρότητα αυτής, να αναφέρεται η συνδρομή της ανωτέρω ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης και να προσδιορίζεται ο επιτακτικός κανόνας δικαίου ή η ειδική σχέση, απ' όπου η εν λόγω ιδιαίτερη νομική υποχρέωση πηγάζει. Ως προς τις αποδείξεις, αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να είναι ανάγκη να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Τέλος, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που αποτελεί λόγο αναιρέσεως, κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή όταν δεν αναφέρονται στην απόφαση, κατά τρόπο σαφή, πλήρη και χωρίς λογικά κενά, τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά ή κατά την έκθεση αυτών υπάρχει αντίφαση, είτε στην ίδια την αιτιολογία, είτε μεταξύ αυτής και του διατακτικού, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος από τον 'Αρειο Πάγο ο έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόστηκε, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 12.507/2005 απόφαση, το Δικαστήριο που την εξέδωσε, δέχθηκε κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του και ειδικότερα από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και υπεράσπισης, που εξετάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώστηκαν, καθώς και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία, ότι αποδείχθηκαν, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Επί της οδού ... υπάρχει πενταώροφη πολυκατοικία, η οποία διαθέτει από της κατασκευής της το έτος 1973 ανελκυστήρα προσώπων. Τη συντήρηση του ανελκυστήρα αυτού είχε αναλάβει με σύμβαση με τους ιδιοκτήτες αρχικά ο ... και από το έτος 1993 περίπου ο κατηγορούμενος, που μέχρι τότε εργαζόταν ως υπάλληλος του .... Στις 17.2.2001 οι Ζ, ένοικος της πολυκατοικίας, και η αδελφή της Ψ ευρίσκοντο εντός του θαλάμου του ανελκυστήρα, τον οποίο κάλεσαν στον 4ο όροφο. Κατά την κάθοδό του, ο θάλαμος κατακρημνίστηκε από το ύψος του 3ου περίπου ορόφου στον πυθμένα του φρεατίου, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί θανάσιμα η Ψ και να τραυματισθεί σοβαρά η Ζ, οι οποίες απεγκλωβίστηκαν με την βοήθεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Η ελεύθερη πτώση του θαλάμου οφείλεται στο ότι τα συρματόσχοινα που τον συγκρατούσαν χαλάρωσαν, διέφυγαν από την τροχαλία του κινητήριου μηχανισμού, στη συνέχεια συνάντησαν την τροχαλία παρέκκλισης, έσπασε η μία από τις δύο βίδες που συγκρατούσαν το δεξί τμήμα της τροχαλίας στο μηχανοστάσιο και η τροχαλία αποσπάστηκε από το αριστερό στήριγμα. Κατά την πτώση δεν ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός πέδησης (συσκευή αρπάγης), διότι είχε χαλαρώσει το ελατήριο επαναφοράς του μοχλού. Το αρμόδιο Τμήμα Βιομηχανίας της Νομαρχίας Αθηνών πραγματοποίησε αυτοψία στον χώρο του συμβάντος και στην από 20.2.2001 με αριθμό 597 αναφορά - έκθεσή του, που κοινοποίησε στο Α.Τ. Ν. Σμύρνης, αναφέρει ως διαπιστώσεις του, μεταξύ άλλων, και τα εξής: "..... Δεν υπήρχαν κουτί συντήρησης, καρτέλα συντήρησης και βιβλιάριο συντηρήσεων ....... Έχει γίνει αλλαγή της μηχανής, της θέσης της μηχανής, μίας τροχαλίας με δύο τροχαλίες στο μηχανοστάσιο, της θέσης της θύρας του τροχαλοστασίου ..... Τα συρματόσχοινα είχαν φύγει από τις τροχαλίες και ήταν μεταξύ θαλάμου - τροχαλοστασίου και αντιβάρου. Απουσίαζε μία από τις δύο βίδες που συγκρατούσαν το δεξιό μέρος της κάτω τροχαλίας παρεκκλίσεως στο μηχανοστάσιο. Με αποτέλεσμα, η τροχαλία αυτή μαζί με τον άξονά της και το δεξί στήριγμα να έχει περιστραφεί με κέντρο τη δεύτερη βίδα του εν λόγω στηρίγματος και να έχει φύγει η τροχαλία από το αριστερό στήριγμα. Ο ρεγουλάτορας ήταν ενσωματωμένος με οροφοδιαλογέα. Η αλυσίδα βρισκόταν πάνω στην τροχαλία της. Ο μοχλός (κοντάκτ) δεν είχε πιάσει για να ενεργοποιηθεί η συσκευή αρπαγής. Ο μοχλός αυτός μπορούσε να μετακινηθεί με το χέρι χωρίς να επανέρχεται αυτόματα στην αρχική του θέση, καθόσον είχε χαλαρώσει το ελατήριο επαναφοράς. Δεν είχε ενεργοποιηθεί η συσκευή αρπαγής. Μία βίδα, ίδια με αυτές που είχαν τα στηρίγματα της τροχαλίας παρεκκλίσεως στο μηχανοστάσιο, βρέθηκε κομμένη σε δύο κομμάτια ..... Η πτώση του θαλάμου οφείλεται στο γεγονός ότι ξέφυγαν τα συρματόσχοινα από τις τροχαλίες λόγω ίσως της μετακίνησης της κάτω τροχαλίας παρεκκλίσεως στο μηχανοστάσιο". Με αίτηση συγγενούς της Ψ, το ΤΕΕ διόρισε πραγματογνώμονα τον ..., μηχανολόγο - ηλεκτρολόγο διπλωματούχο μηχανικό. Αυτός διενήργησε αυτοψία και στην με αριθμό 6089/21.2.2001 έκθεσή του αναφέρει τα εξής: "........ Η πολυκατοικία διαθέτει έναν ανελκυστήρα προσώπων, μηχανοκίνητο ηλεκτρικό κλασσικού τύπου, ονομαστικού φορτίου 300 klg ή 4 άτομα, με τροχαλιοστάσιο στο δώμα και μηχανοστάσιο στο υπόγειο. Ο ανελκυστήρας εγκαταστάθηκε το έτος 1973. Λειτουργούσε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Το έτος 1998, μάλλον, έγινε αντικατάσταση του κινητηρίου μηχανισμού (της μηχανής του), που βρίσκεται στο υπόγειο. Ο κινητήριος μηχανισμός που τοποθετήθηκε διέφερε από τον παλαιότερο, μεταξύ άλλων, στο ότι δεν διέθετε προστατευτικές διατάξεις έναντι εξόδου των συρματόσχοινων από την τροχαλία. Επίσης, για την αντικατάσταση αυτή (σημαντική μετατροπή σύμφωνα με το πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ 81-1) έπρεπε να είχε γίνει έλεγχος της λειτουργίας του ανελκυστήρα και οι απαραίτητες δοκιμές...... Εκτός από την αλλαγή της μηχανής, έχει γίνει αλλαγή της θέσης της μηχανής, αλλαγή τροχαλιών στο τροχαλιοστάσιο και αλλαγή της θέσης της θύρας του τροχαλιοστασίου. Δεν υπήρχαν, όπως βάσει νόμου έπρεπε, το κουτί συντηρήσεως, η καρτέλα συντηρήσεως και το βιβλιάριο συντηρήσεων. Το συμβάν είναι η ελεύθερη πτώση θαλάμου ανελκυστήρος. Η ελεύθερη αυτή πτώση έγινε γιατί τα συρματόσχοινα που οδηγούν και συγκρατούν τον θάλαμο του ανελκυστήρος φύγαν από τη θέση τους και γιατί ο μηχανισμός πέδησης που προβλέπεται να υπάρχει ως ανεξάρτητο σύστημα ασφαλείας, ώστε να συγκρατεί τον θάλαμο σε περίπτωση ελεύθερης πτώσης δεν λειτούργησε. Τα συρματόσχοινα, είτε γιατί μετακινήθηκε μία τροχαλία, είτε γιατί παρεμβλήθηκε ξένο σώμα στο αντίβαρο κατά την κάθοδό του, είτε για άλλη αιτία που δεν μπορεί να διαπιστωθεί σήμερα, λασκάρησε και έφυγαν αρχικά από την τροχαλία του κινητήριου μηχανισμού. Η τροχαλία αυτή είχε έδραση μόνο από την εσωτερική πλευρά - δεν υπήρχε το εξωτερικό κουζινέτο (Σημείωση: Η τροχαλία του κινητήριου μηχανισμού έχει κατά κανόνα έδραση και από τις δύο πλευρές της. Στην αγορά όμως υπάρχουν και κινητήριοι μηχανισμοί ανελκυστήρων με τροχαλία με μονή έδραση. Αυτό γίνεται για λόγους ευκολίας στη συντήρηση και μικρότερο κόστος κατασκευής. Η χρήση τέτοιων μηχανισμών δεν επιτρέπεται πάντα και όταν χρησιμοποιούνται λαμβάνονται πρόσθετα μέτρα ασφαλείας, που στην δική μας περίπτωση δεν υπήρχαν. Τα συρματόσχοινα στη συνέχεια συνάντησαν την τροχαλία απόκλισης. Αυτή με την πίεση των συρματόσχοινων έφυγε από τη θέση της και τα συρματόσχοινα απελευθερώθηκαν πλήρως. Όταν τα συρματόσχοινα απελευθερώθησαν πλήρως, ο θάλαμος του ανελκυστήρα άρχισε την ελεύθερη πτώση. Ο μηχανισμός πέδησης, λόγω παλαιότητος και ελλιπούς συντήρησης, είτε δεν ενεργοποιήθηκε καθόλου είτε άργησε να ενεργοποιηθεί και όταν ενεργοποιήθηκε ο θάλαμος είχε αναπτύξει ταχύτητα τέτοια, ώστε δεν μπόρεσε να τον συγκρατήσει...... Οι λόγοι της κατακρήμνισης του θαλάμου χωρίζονται σε δύο μέρη: Στους λόγους που οφείλονται στην εγκατάσταση και στις τροποποιήσεις της εγκατάστασης του ανελκυστήρα και στους λόγους που οφείλονται στη συντήρηση του ανελκυστήρα. Η συντήρηση του ανελκυστήρα υπήρξε πλημμελής και για τον λόγο αυτό δεν μπόρεσε ο μηχανισμός πέδησης να συγκρατήσει τον θάλαμο στην ελεύθερη πτώση του". Οι μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν ότι ο ανελκυστήρας παρουσίαζε προβλήματα στη λειτουργία του και ότι γινόταν πλημμελής συντήρηση αυτού από τον κατηγορούμενο, ο οποίος, όπως και ο ίδιος συνομολογεί, δεν τηρούσε καρτέλα εγκατάστασης και βιβλίο συντήρησης, ως όφειλε ως συντηρητής, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί και εξακριβωθεί η τακτική συντήρησή του και οι παρατηρήσεις για τη λειτουργία του. Ο κατηγορούμενος όφειλε από τη σύμβαση να κάνει άπαξ τουλάχιστον κατά μήνα συντήρηση του ανελκυστήρα και τέτοια συντήρηση δεν προκύπτει ότι έκανε. Από το σύνολο των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων προκύπτει ότι η πτώση του θαλάμου του ανελκυστήρα με τα δυσμενή ως άνω και οδυνηρά αποτελέσματα οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πλημμελή συντήρησή του από τον κατηγορούμενο. Ο τελευταίος, αν και είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να συντηρεί τον ανελκυστήρα, ώστε να λειτουργεί ασφαλώς και ακινδύνως για τους χρησιμοποιούντες αυτόν, υποχρέωση που προέκυπτε από τη σύμβαση που είχε συνάψει με τους συνιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, δεν ήλεγξε τη σταθερότητα της τροχαλίας, την κατάσταση και την παλαιότητα των βιδών που συγκρατούσαν το δεξιό τμήμα της τροχαλίας παρέκκλισης, δεν αντικατέστησε τις βίδες με καινούργιες και δεν ήλεγξε τη λειτουργία του μηχανισμού πέδησης και συγκεκριμένα το ελατήριο επαναφοράς του μοχλού του μηχανισμού αυτού, το οποίο είχε χαλαρώσει και δεν αποκατέστησε τη χαλάρωση αυτή, στην οποία οφείλεται η μη λειτουργία του μηχανισμού πέδησης. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η βίδα έσπασε από αστοχία υλικού δεν αποδείχθηκε. Υπό τα περιστατικά αυτά, στοιχειοθετούνται αντικειμενικά και υποκειμενικά τα εγκλήματα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της σωματικής βλάβης από αμέλεια για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, ο οποίος και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτών, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α' του ΠΚ".
Στη συνέχεια το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφαση που εξέδωσε, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα, των πράξεων της ανθρωποκτονίας από αμέλεια από υπόχρεο και της σωματικής βλάβης από αμέλεια και τον καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλάκισης 19 μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους τα υπήγαγε στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15, 28, 302 παρ. 1 και 314 του Π.Κ., που εφάρμοσε, τις οποίες, ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές ή διατάξεις ή με άλλον τρόπο, παραβίασε. Ειδικότερα, στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης το Δικαστήριο της ουσίας, εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα συγκροτούντα την αμελή συμπεριφορά του αναιρεσείοντος πραγματικά περιστατικά και προσδιορίζει σαφώς τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες αυτός ενήργησε, ενώ περαιτέρω αναφέρει και αιτιολογεί την ύπαρξη ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης του, να παρεμποδίσει την επέλευση του εγκληματικού αποτελέσματος, καθώς και τον επιτακτικό κανόνα από τον οποίο πηγάζει η υποχρέωση αυτή, κατά το άρθρο 15 του ΠΚ, ήτοι τη σύμβαση που είχε υπογράψει αυτός (αναιρεσείων) με τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων της πολυώροφης οικοδομής. Συγκεκριμένα αιτιολογούνται οι παραδοχές εκείνες, σύμφωνα με τις οποίες το επελθόν αποτέλεσμα, αφενός με τη θανάτωση της Ψ, αφετέρου με τον τραυματισμό της αδελφής της Ζ, οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πλημμελή συντήρηση του ανελκυστήρα. Τούτο, γιατί ο αναιρεσείων αν και είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, να επιμελείται για τη συντήρηση και την καλή λειτουργία του ανελκυστήρα, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία του και η ασφαλής μεταφορά των ενοίκων της πολυκατοικίας και των τρίτων προσώπων, από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, δεν έλαβε τα προσήκοντα εκείνα μέτρα τα οποία θα εξασφάλιζαν την ομαλή λειτουργία του. Συγκεκριμένα, γιατί, όχι μόνο δεν έλεγξε τη σταθερότητα της τροχαλίας, αλλά ούτε και την λειτουργικότητα και πραγματική κατάσταση των βιδών, που συγκρατούσαν το δεξιό τμήμα της τροχαλίας, όπως, επίσης, ο ίδιος δεν επιμελήθηκε για την αναγκαία αντικατάσταση των βιδών αυτών, με αντίστοιχες καινούργιες, ενώ επίσης δεν έλεγξε τη λειτουργία του μηχανισμού πέδησης και συγκεκριμένα το ελατήριο επαναφοράς του μοχλού του μηχανισμού τούτου, το οποίο είχε χαλαρώσει, χωρίς μάλιστα στη συνέχεια να αποκαταστήσει τη χαλάρωση αυτή, εξαιτίας της οποίας και δεν λειτούργησε ο μηχανισμός πέδησης. Σημειώνεται, επίσης, σύμφωνα με τις οικείες παραδοχές, ότι η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση του αναιρεσείοντος, αναμφισβήτητα πήγαζε από τη σχετική σύμβαση, που αυτός είχε υπογράψει με την ιδιότητα που προαναφέρθηκε, αυτή του συντηρητή, με τους ενοίκους της πολυώροφης οικοδομής. Επίσης, από την αντιπαραβολή του αιτιολογικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, γίνεται φανερό ότι το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, στήριξε την περί ενοχής κρίση του, από το σύνολο των αποδεικτικών μέσων που προέκυψαν, σε αμέλεια του αναιρεσείοντος, και συγκεκριμένα σε εκείνη υπό τη μορφή της μη συνειδητής αμέλειας, με την έννοια ότι αυτός δεν προέβλεψε το εξ' αυτής επελθόν αποτέλεσμα. Οι αιτιάσεις δε του αναιρεσείοντος, με τις οποίες παραπονείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε και τα δυο είδη αμέλειας, προσέτι δε ότι δεν προσδιορίζεται η πηγή της νομικής αυτού υποχρεώσεως, είναι απορριπτέες ως αβάσιμες, αφού με πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή με ελλιπείς αιτιολογίες, δέχεται η απόφαση, ότι το επελθόν αποτέλεσμα της θανατώσεως της Ψ και του τραυματισμού της Ζ, οφείλεται σε μη συνειδητή αμέλεια, του αναιρεσείοντος, ώστε πλέον η απόφαση να μη στερείται της νόμιμης βάσης. Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ, προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως της αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη της επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερθεισών ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι αβάσιμοι και, ως τέτοιοι πρέπει να απορριφθούν. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη τρεις αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την με αριθμό πρωτ. 4121/11-4-2006 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθμό 12.507/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Νοεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή