Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 156 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας, Τραπεζική επιταγή.




Περίληψη:
Παράβαση άρθρου 79 Ν. 5960/1933. Απορρίπτει αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας και υπέρβαση εξουσίας.




Αριθμός 156/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ -----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία της Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πετρόπουλο, για αναίρεση της με αριθμό 27.765/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Ιουνίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.143/2007.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τί προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ'αρ. 27.765/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών και χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ, για παράβαση του άρθρου 7α του Ν.5960/33, κατ' εξακολούθηση, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως, όπως αυτά προκύπτουν από το αιτιολογικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία "ΝΤΙΠΑΝ ΑΕΒΕ" εξέδωσε τις με αριθμούς .... και .... επιταγές με ημερομηνία 30.9.2000 και 20.10.2000 αντίστοιχα και ποσόν 10.112 ευρώ η πρώτη και 4.775 η δεύτερη σε διαταγή του εγκαλούντα .... για να πληρωθούν από την Τράπεζα Αττικής. Από τις επιταγές αυτές τη με αριθμό .... ο εγκαλών την οπισθογράφησε και την έδωσε στον αδελφό του .... με την εντολή να την εμφανίσει στην ΑΛΦΑ Τράπεζα, με την οποία ο εγκαλών συνεργαζόταν, για να πληρωθεί. Ο ...., ενεργώντας ως εντολοδόχος του εγκαλούντα, την 7.10.2007 εμφάνισε την επιταγή αυτή στην προαναφερθείσα Τράπεζα, η οποία δεν την πλήρωσε με τη βεβαίωση ότι ο λογαριασμός που τηρούσε ο εκδότης στην Τράπεζα Αττικής έχει κλείσει οριστικά. Περαιτέρω την 23.10.2002 ο εγκαλών εμφάνισε την .... επιταγή προς πληρωμή στην ΑΛΦΑ Τράπεζα με την οποία συνεργαζόταν. Και αυτή η επιταγή δεν πληρώθηκε με τη βεβαίωση ότι ο λογαριασμός του εκδότη στην πληρώτρια Τράπεζα έχει κλείσει, η οποία (βεβαίωση) έγινε έπειτα από ρητή εξουσιοδότηση της Τράπεζας Αττικής, στην οποία ετηρείτο ο λογαριασμός της εταιρίας "ΝΤΙΠΑΝ ΑΕΒΕ", την οποία εκπροσωπούσε ο εκκαλών - κατηγορούμενος. Από τα γεγονότα αυτά συνάγεται ότι: α) τελευταίος κομιστής και των δύο επιταγών είναι ο εγκαλών και όχι η ΑΛΦΑ Τράπεζα, η οποία βεβαίωσε το κλείσιμο του λογαριασμού του εκδότη στην πληρώτρια Τράπεζα κατόπιν ελέγχου μέσω του μηχανογραφικού της πληρώτριας Τράπεζας και β) ο εκκαλών - κατηγορούμενος με πρόθεση εξέδωσε τις παραπάνω επιταγές ακάλυπτες, διότι γνώριζε ότι είχε κλείσει ο λογαριασμός στην πληρώτρια Τράπεζα της εταιρίας την οποία εκπροσωπούσε κατά το χρόνο που οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν και εμφανίσθηκαν προς πληρωμή. Επομένως, πρέπει : α) να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο ισχυρισμός του εκκαλούντος -κατηγορουμένου ότι ο εγκαλών δεν δικαιούται να υποβάλλει την σε βάρος του έγκληση διότι δεν είναι ο τελευταίος κομιστής των προαναφερθεισών επιταγών και β) να κηρυχθεί ένοχος ο εκκαλών - κατηγορούμενος του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής κατ' εξακολούθηση". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής κατ' εξακολούθηση, για την οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 98 Π.Κ. και 79 Ν.5960/1933, όπως ισχύει σήμερα, οι οποίες εφαρμόσθηκαν στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ειδικότερα, αναφέρονται με πληρότητα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία προκύπτει η πρόθεση του κατηγορουμένου να εκδόσει τις δύο ακάλυπτες επιταγές που αναφέρονται και οι οποίες δεν πληρώθηκαν ελλείψει διαθεσίμων κεφαλαίων. Επίσης, με αναλυτική παράθεση πραγματικών περιστατικών, αιτιολογείται πλήρως ότι κομιστής των δύο αυτών επιταγών είναι ο εγκαλών και όχι η ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ, στην οποία είχαν δοθεί συμψηφιστικά, για το λόγο ότι με την αναφερόμενη Τράπεζα συνεργάζονταν ο εγκαλών, πλην όμως, ο συμψηφισμός δεν επιτεύχθηκε, διότι, σύμφωνα με τη ρητή διαβεβαίωση της πληρώτριας Τράπεζας (Αττικής), ο λογαριασμός που τηρούσε σ' αυτήν ο εκδότης (κατηγορούμενος), είχε κλείσει οριστικά. Οι λοιπές αιτιάσεις είναι αβάσιμες, διότι πλήττουν την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως, ο πρώτος λόγος της ένδικης αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., με τον οποίον προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
ΙΙ. Περαιτέρω, με το δεύτερο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης, όπως αυτός εκτιμάται, ο αναιρεσείων διατείνεται ότι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, υπερέβη την εξουσία του, διότι τελευταίος κομιστής των δύο επιταγών ήταν η ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ και συνεπώς αυτή ενομιμοποιείτο να υποβάλλει τη σχετική έγκληση, για παράβαση του άρθρου 79 του Ν.5960/1933 και όχι ο εγκαλών, με συνέπεια, η ασκηθείσα σε βάρος του ποινική δίωξη, να είναι απαράδεκτη. Ο λόγος αυτός, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' Κ.Π.Δ., είναι αβάσιμος και απορριπτέος, καθόσον, σύμφωνα με την προαναφερθείσα αιτιολογία της προσβαλλομένης, τελευταίος κομιστής των επιταγών ήτοι ο εγκαλών και όχι η ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ και συνεπώς αυτός δεν εδικαιούτο να υποβάλλει τη σχετική έγκληση, όπως και έγινε, και επ' αυτού υφίσταται και ειδική αιτιολογία της προσβαλλομένης, σε απάντηση σχετικού ισχυρισμού του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου. Μετά από αυτά, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αρ. 73/4.6.2007 αίτηση του ...., για αναίρεση της υπ' αρ. 27.765/2.5.2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή