Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1609 / 2008    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Προθεσμία, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Άσκηση εφέσεως δια πληρεξουσίου. Πρέπει να παρέχεται ειδική πληρεξουσιότητα προς άσκηση εφέσεως κατά της συγκεκριμένης αποφάσεως. Κατ’ άρθρον 476 § 1 ΚΠΔ, εάν το ένδικο μέσο ασκείται χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που απαιτούνται ή εάν ησκήθη εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Άρθ. 476 §2 κατά της αποφάσεως που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση. Εφόσον ο δικαιούμενος είναι παρών δια πληρεξουσίου θεωρείται παρών και η προθεσμία προς άσκηση εφέσεως είναι δέκα ημέρες αρχομένη από της δημοσιεύσεως, έστω και αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή. Απορρίπτει.





Αριθμός 1609/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη, Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1 και Χ2, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεμιστοκλή Σφυρή, για αναίρεση της με αριθμό 215/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης. Το Τριμελές Εφετείο Λαρίσης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Μαρτίου 2006 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 876/2006.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 42 παρ. 2 δ. β' και γ', 96 παρ. 2, 462, 465 παρ. 1, 2 εδ. α' και 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ. προκύπτουν, εκτός άλλων, και τα εξής: α) ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου, που έχει σχετική προς τούτο εντολή, η οποία να έχει δοθεί και με απλή έγγραφη δήλωση, με βεβαιωμένη την γνησιότητα της υπογραφής του εντολέως, από οποιανδήποτε δημόσια, δημοτική, κοινοτική αρχή ή δικηγόρο, β) το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του να προσαρτάται στην σχετική έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου, γ) το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής αποφάσεως που παρέχεται σ' εκείνον που κατεδικάσθη μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από τον συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση, στην περίπτωση, όμως αυτή στη σχετική έκθεση ή δήλωση περί ασκήσεως του ενδίκου μέσου πρέπει να αναφέρεται η ιδιότης του αυτή και δ) εάν ο αντιπρόσωπος ενήργησε χωρίς εντολή ή χωρίς να τηρήσει τις άνω διατυπώσεις, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Επίσης κατά την διάταξη του τελευταίου ως άνω άρθρου 476 παρ. 1 το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο και όταν ησκήθη εκπροθέσμως, κατά δε την παρ. 2 αυτού κατά της αποφάσεως που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση (όπως η παρ. αυτή αντικατεστάθη υπό του άρθρου 38 Ν.3160/2003). Περαιτέρω, κατ' άρθρο μεν 473 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ. "όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από την δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης", κατ' άρθρο δε 340 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δικ. και όπως ίσχυε προ του Ν.3346/17.5.2006 στα πλημμελήματα επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο με έγγραφη δήλωση αυτού, στην περίπτωση δε αυτή θεωρείται παρών και ο συνήγορός του ενεργεί γι' αυτόν όλες τις διαδικαστικές πράξεις. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Λαρίσης, με την δια της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 215/23.2.2006 απόφασή του, απέρριψε τις υπ' αριθμ. 171/5.7.2005 και 180/4.8.2005 εφέσεις της αναιρειούσης, ως απαράδεκτες, κατά της υπ' αριθμ. 1556/5.7.2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων, με την οποίαν αυτή, παρούσα δια πληρεξουσίου, κατεδικάσθη για απάτη επί δικαστηρίου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και χρήση πλαστού (νοθευμένου) εγγράφου, εις συνολική ποινή φυλακίσεως τριών (3) ετών, μετατραπείσαν? ειδικότερα με την άνω αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η μεν πρώτη έφεση (171/5.7.2005) απερρίφθη, διότι ο ασκήσας αυτή συνήγορος δεν είχε ειδική προς άσκηση αυτής πληρεξουσιότητα, η δε ετέρα διότι ησκήθη εκπροθέσμως. Από τις εφέσεις και τα έγγραφα της δικογραφίας που παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο, για το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου αναιρέσεως, προκύπτει ότι την πρώτη έφεση ήσκησεν ο δικηγόρος Τρικάλων Θεμιστοκλής Σφύρης "ενεργών δυνάμει του υπ' αριθμ. .... πληρεξουσίου της ..... Δ.ΓΔ' Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στη Ν.Υόρκη". Όμως εξ αυτού του πληρεξουσίου συνταγέντος την 7.9.2004 προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα εξουσιοδότησε τον εν λόγω δικηγόρον να παραστεί (ομού ή κεχωρισμένως, μετά του ετέρου εις το άνω πληρεξούσιο αναφερομένου), κατά την δικάσιμο της 5.10.2004 ή σε κάθε άλλη μετ' αναβολήν, οία είναι και η της 5.7.2005 και "να την εκπροσωπήσουν ως κατηγορουμένη ασκούντες όλα τα προσήκοντα σε αυτήν, ως εντολέα, δικαιώματα", όχι όμως και να ασκήσει έφεση κατά της εκδοθησομένης αποφάσεως, οία η υπ' αριθμ. 1556/5.7.2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων. Ούτω και η έφεση αυτή (171/5.7.2005), χωρίς την τήρηση της άνω διατυπώσεως, ήτο απαράδεκτος και εντεύθεν απορριπτέα. Όσον αφορά την ετέρα έφεση, ήσκησεν ο αυτός ως άνω δικηγόρος Θεμιστοκλής Σφύρης "ενεργών δυνάμει του υπ' αριθμ. ..... πληρεξουσίου του ..... Δ ΛΓ Υ Ε' Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στη Ν.Υόρκη". Όμως αυτή την ήσκησε την 4.8.2005 εκπροθέσμως, μετά την πάροδο, ήτοι, της δεκαημέρου προθεσμίας από την δημοσίευση κατά την 5.7.2005 της υπ' αριθμ. 1556 αποφάσεως ως άνω, χωρίς μάλιστα να εκθέτει λόγους ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογούν το εκπρόθεσμο, όπως εκ της εφέσεως αυτής προκύπτει, προθεσμία η οποία εφαρμόζεται ενταύθα, εφ' όσον η κατηγορουμένη - εκκαλούσα ήτο παρούσα κατά την δημοσίευση της τελευταίας αυτής αποφάσεως. Δι' ό και η έφεση αυτή, 180/4.8.2005, εκπρόθεσμος ούσα, ήτο απαράδεκτος και απορριπτέα. Κατ' ακολουθίαν όλων αυτών, οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η' Κ.Ποιν.Δικ., οι οποίοι είναι εις την ουσίαν ένας, με την αιτίαση ότι το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένην απόφαση υπερέβη την εξουσία του με την απόρριψη των εφέσεων της αναιρεσειούσης, διότι το μεν υπ' αριθμ. ..... πληρεξούσιο αρκεί και ισχύει και για την άσκηση εφέσεως, το δε ότι η αναιρεσείουσα διαμένει εις την αλλοδαπή και η προθεσμία είναι τριάντα ημερών (χωρίς εις αυτήν να υπολογίζεται ο μήνας Αύγουστος), είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 12/24.3.2006 αίτηση της Χ1 και Χ2, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 215/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 17 Ιουνίου 2008.



Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ