Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 286 / 2009    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Ελαφρυντικές περιστάσεις, Ισχυρισμός αυτοτελής, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Ναρκωτικά. Ελαφρυντικά του πρότερου έντιμου βίου, των μη ταπεινών αιτίων, της ειλικρινούς μετάνοιας, και της καλής συμπεριφοράς (άρθρ. 84 παρ.2 α, β, δ και ε Π.Κ.). Πότε είναι ορισμένοι οι ισχυρισμοί για ελαφρυντικά. Απορρίπτει την αναίρεση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 286/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Χ1 και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ..... και 2. Χ2 και ήδη κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης ....., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Μαντά, περί αναιρέσεως της 40/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 10 Σεπτεμβρίου 2008 δύο αυτοτελείς αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1636/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Οι κρινόμενες 1) από 10/9/2008 (αρ.πρωτ. 7611/16-9-08) και 2) από 10/9/2008 (αρ.πρωτ. 7610/16-9-08) αιτήσεις (δηλώσεις) αναιρέσεως των: 1) Χ1 και ήδη κρατούμενου στις Φυλακές ..... και 2) Χ2, και ήδη κρατούμενου στις Φυλακές ....., αντίστοιχα, για αναίρεση της 40/2008 καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας, έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως, και πρέπει να συνεκδικασθούν, ως συναφείς.
ΙΙ. Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, πρέπει να εκτείνεται και στον περί συνδρομής ορισμένης ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ.2 του ΠΚ, αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου, αφού η παραδοχή του οδηγεί στην επιβολή μειωμένης ποινής, κατά το μέτρο του άρθρου 83 του ίδιου Κώδικα. 'Οταν δε συντρέχουν περισσότερες ελαφρυντικές περιστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 85 ΠΚ, ναι μεν η μείωση της ποινής γίνεται μόνο μια φορά, το δικαστήριο όμως, προκειμένου να προβεί στην επιμέτρηση της ποινής, θα λάβει υπόψη του, μέσα στα όρια της ελαττωμένης ποινής, και το εν λόγω γεγονός της συνδρομής των περισσοτέρων ελαφρυντικών περιστάσεων. Ως ελαφρυντικές περιστάσεις, κατά το άρθρο 84 παρ.2 ΠΚ θεωρούνται, μεταξύ άλλων, το ότι ο υπαίτιος έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (περ.α), το ότι ο υπαίτιος στην πράξη του ωθήθηκε από όχι ταπεινά αίτια (περ. β), το ότι ο υπαίτιος επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του (περ. δ) και το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του (περ.ε). Εξάλλου, το ουσιαστικό δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει και δη να παραθέσει την, κατά προαναφερθέντα, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία προς απόκρουση αυτοτελών ισχυρισμών, όπως είναι και τα πιο πάνω αιτήματα για την αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ.2 ΠΚ, που προτείνονται κατ' άρθρο 170 παρ.2 και 333 παρ.2 ΚΠΔ, αν οι ισχυρισμοί αυτοί δεν είναι σαφείς και ορισμένοι και μάλιστα με την επίκληση των θεμελιούντων αυτούς πραγματικών περιστατικών. Ειδικότερα, για τη στοιχειοθέτηση της ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου έντιμου βίου, πρέπει να εκτίθενται συγκεκριμένα (θετικά) περιστατικά έντιμης ζωής και μάλιστα σε όλους του τομείς συμπεριφοράς που ορίζονται στην περίπτωση α της § 2 του άρθρου 84 ΠΚ. Για τη στοιχειοθέτηση της ελαφρυντικής περίστασης του ότι στην πράξη του ωθήθηκε από όχι ταπεινά αίτια (περ. β), πρέπει να εκτίθενται τα αίτια αυτά που ώθησαν τον κατηγορούμενο στην πράξη του, ενώ για τη στοιχειοθέτηση του ελαφρυντικού της ειλικρινούς μετάνοιας, πρέπει η μετάνοια του υπαιτίου, όχι μόνο να είναι ειλικρινής, αλλά και να εκδηλώνεται εμπράκτως, δηλαδή να συνδυάζεται με πραγματικά περιστατικά, τα οποία μαρτυρούν ότι ο υπαίτιος επιζήτησε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του. Επίσης στην τέταρτη περίπτωση πρέπει να αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά της καλής συμπεριφοράς επί μακρόν χρόνο μετά την τέλεση της πράξης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης 40/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας και των ενσωματωμένων σε αυτήν πρακτικών, οι κατηγορούμενοι - αναιρεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι για κατοχή και μεταφορά ναρκωτικών ουσιών (116,6 κιλά ακατέργαστης κάνναβης) από κοινού, με το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου ο πρώτος και της καλής συμπεριφοράς επί μακρόν χρόνο μετά την τέλεση της πράξης ο δεύτερος, και καταδικάστηκαν, ο καθένας, σε ποινή κάθειρξης δώδεκα ετών και σε χρηματική ποινή 40.000 ευρώ. Οι κατηγορούμενοι - αναιρεσείοντες, πλέον των πιο πάνω ελαφρυντικών (που τους είχαν αναγνωρισθεί και από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο), δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου, κατέθεσαν εγγράφως ισχυρισμούς για την αναγνώριση σ' αυτούς, ο μεν πρώτος (Χ1) των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ.2 περ. β, δ και ε του ΠΚ, ο δε δεύτερος (Χ2) των ελαφρυντικών των περ. α και δ του ίδιου άρθρου, τους οποίους ανέπτυξαν και προφορικώς κατά τις περί ενοχής των κατηγορουμένων αγορεύσεις τους. Ειδικότερα, ο πρώτος αναιρεσείων (Χ1) ζήτησε να του αναγνωρισθούν τα εξής ελαφρυντικά "...: α) Ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ.β' ... . Κατά το χρόνο τέλεσης των ως άνω πράξεων, όπως άλλωστε έχω καταθέσει και κατά το προανακριτικό στάδιο, αντιμετώπιζα σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες, αφενός λόγο των υποχρεώσεών μου απέναντι στις δύο συμβάσεις δανείου με την Τράπεζα GmbH MAC Bank και απέναντι σε μία τρίτη με την Τράπεζα EFG EUROΒΑΝΚ ERGASIAS Α.Ε, και αφετέρου λόγω του προβλήματος υγείας το οποίο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να ταλαιπωρεί την σύζυγο μου και εξαιτίας του οποίου έχουμε γονατίσει οικονομικά. Στην προανακριτική μου κατάθεση αναφέρω: "... Κάποια στιγμή μου είπε ότι θα μου έδινε για τη μεταφορά έξι χιλιάδες ευρώ (6.000 €). Εγώ με τα χρήματα αυτά θα μπορούσα να πληρώσω κάτι δάνεια". Πιο συγκεκριμένα δυνάμει της υπ'αριθμ. ..... σύμβασης δανείου όφειλα στην Τράπεζα EFG EUROΒΑΝΚ ERGASIAS Α.Ε, από τις 01-06-2005, ποσό της τάξεως των τριών χιλιάδων επτακοσίων δέκα εννιά ευρώ και τριών λεπτών (3.719,13 €). Επιπλέον με την από 21-02-2005 εξώδικη γνωστοποίηση της ως άνω Τράπεζας κλήθηκα να προβώ στην τακτοποίηση οφειλής της τάξεως των χιλίων πεντακοσίων δέκα πέντε ευρώ και δέκα οκτώ λεπτών (1515,18 €), οφειλή προερχόμενη από υπόλοιπο συνδρομής κάρτας. Η σύζυγος μου μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να υποβάλλεται καθημερινά σε αλλεπάλληλες ιατρικές εξετάσεις καθώς πάσχει από μεταστατική μορφή καρκίνου ενώ πρόσφατα υπεβλήθη και σε σοβαρότατη, ιδιαιτέρως επικίνδυνη και πολυδάπανη εξαιτίας της πολυπλοκότητάς της, χειρουργική επέμβαση ολικής γαστρεκτομής, αναγκαία ωστόσο για την αντιμετώπιση της ασθένειας της. Επομένως, η κακή εξέλιξη της κατάστασης της υγείας της συζύγου μου, η φθίνουσα οικονομική και επαγγελματική μου πορεία σε συνδυασμό με την ηθική υποχρέωση μου να ανταποκριθώ επαρκώς στις ανάγκες των δύο ανήλικων τέκνων μου, αποτέλεσαν τους λόγους που με οδήγησαν στην τέλεση της ως άνω πράξης. Ελαφρυντική περίσταση του άρθρου ΠΚ 84 παρ 2 περ δ'. ... Πλην του ότι αμέσως μετά τη σύλληψη μου, κατά την εξέταση μου από τις Αστυνομικές Αρχές, δήλωσα ότι έχω μετανιώσει για την πράξη μου ... επιπροσθέτως κατά το χρόνο και τον τόπο παραλαβής των ναρκωτικών ουσιών από τους δύο αγνώστους σε εμένα Αλβανούς και αφότου αντελήφθην το μέγεθος της ποσότητας των ναρκωτικών για το οποίο επρόκειτο, αρνήθηκα επίμονα να τα παραλάβω. Ωστόσο από φόβο για τη ζωή μου πιέστηκα να προβώ στις ως άνω πράξεις μου. Στην απολογία μου ενώπιον του ανακριτή αναφέρω: "... Όταν είδα τους σάκους αρνήθηκα να την παραλάβω, ήθελα να τους παρατήσω εκεί αλλά φοβήθηκα για τη ζωή μου", ενώ ο συγκατηγορούμενός μου αναφέρει κατά την απολογία του: "... Τον πίεζα να πετάξουμε τους σάκους αλλά αυτός φοβόταν τους Αλβανούς μήπως τον σκοτώσουν". Επιπλέον, κατά τη σύλληψη μου (17-12-2006) ενήργησα με θετικές πράξεις συνεπικουρώντας τις αστυνομικές Αρχές και επιχειρώντας να συμβάλω στην διελεύκανση της υποθέσεως, όπως άλλωστε προκύπτει και από την κατάθεση του Συνοριακού Φύλακα ..... Α. Συγκεκριμένα: "... κατά την παραμονή του στην υπηρεσία μας ο Αλβανός υπήκοος Χ1 μας δήλωσε ότι τις ναρκωτικές ουσίες τις παρέλαβε από άγνωστο Αλβανό κοντά στον τόπο όπου συνελήφθη, με το όνομα "Β", κάτοικος ..... με αριθμό κινητού τηλεφώνου ....., ο οποίος θα του υποδείκνυε το ακριβές σημείο όπου θα τα παρέδιδε φθάνοντας στην Αθήνα". Ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε'. ... Η πρόσφατη Νομολογία των Δικαστηρίων της ουσίας δέχεται ότι συντρέχει η συγκεκριμένη ελαφρυντική περίσταση και όταν ο κατηγορούμενος επέδειξε καλή διαγωγή ενώ ήταν κρατούμενος ... . Στο πρόσωπο μου συντρέχει η ως άνω ελαφρυντική περίσταση όπως αυτό προκύπτει από τα προσκομισθέντα πρωτοδίκως έγγραφα και από το σύνολο των μαρτυρικών καταθέσεων".
Ο δεύτερος αναιρεσείων (Χ2) ζήτησε να του αναγνωρισθούν τα εξής ελαφρυντικά "...:1. Στο πρόσωπο του κατηγορουμένου συντρέχει η ελαφρυντική περίσταση ότι ο κατηγορούμενος έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (άρθρο 84 παρ. 2 περ. α' Π.Κ.). Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος μέχρι της πράξεως αυτής διήγαγε έντιμο, ατομικό, οικογενειακό, επαγγελματικό και κοινωνικό βίο και δεν είχε απασχολήσει ποτέ με οποιοδήποτε τρόπο τις αστυνομικές ή ανακριτικές αρχές. Ειδικότερα αυτό προκύπτει: α. Από το αντίγραφο του ποινικού του μητρώου, όπου περιέχονται μόνο δυο καταδίκες ήσσονος σημασίας. Ειδικότερα η πρώτη αφορά ποινή φυλακίσεως 20 ημερών με την υπ' αρ. 4977/24-6-1996 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για παράβαση του Αγορανομικού Κώδικα και η δεύτερη αφορά ποινή φυλακίσεως 2 μηνών με την υπ' αρ. 9118/26-1-2000 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Οι δύο παραπάνω καταδίκες σε καμία περίπτωση δεν αίρουν τον πρότερο και επί σαράντα επτά (47) έτη έντιμο βίο και χαρακτήρα του ανωτέρω κατηγορουμένου διότι όχι μόνον είναι ήσσονος σημασίας αλλά θα πρέπει να θεωρούνται και ανύπαρκτες μετά την πάροδο ήδη έντεκα και επτά αντίστοιχα ετών (βλ. σχετική επισυναπτόμενη απόφαση ΑΠ 1091/2002) και μάλιστα η δεύτερη (φυλ. 2 μηνών) αφορά παράβαση (ανασφάλιστο όχημα) που ήδη αποποινικοποιήθηκε. β. Από τις καταθέσεις των εξετασθέντων ενώπιον Σας μαρτύρων από τις οποίες αποδείχτηκε ο προ της πράξεως έντιμος και υποδειγματικός βίος του κατηγορουμένου (και μάλιστα κατεγράφη και στο σκεπτικό της πρωτοβάθμιας απόφασης κατά την αποδοχή από το Δικαστήριο του αυτοτελούς περί μη συνδρομής της επιβαρυντικής περίστασης του άρθρου 23 ν.3459/2006). γ. Από την καταξιωμένη πορεία της οικογενειακής του ζωής ... και 2. Στο πρόσωπο του κατηγορουμένου συντρέχει η ελαφρυντική περίσταση ότι έδειξε ειλικρινή μετάνοια και επεδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του (άρθρο 84 παρ. 2 περ. δ' Π.Κ.). Ειδικότερα ο κατηγορούμενος έδειξε ειλικρινή μετάνοια όπως τούτο αβίαστα προκύπτει από την απολογία του αλλά κυρίως από την συμπεριφορά του μετά την σύλληψη του όπως αυτό βεβαιώνεται από τα προσκομιζόμενα έγγραφα αλλά και από τις καταθέσεις όλων των μαρτύρων. Η Νομολογία άλλωστε δέχεται ότι η " αληθής εξιστόρηση "των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβαν χώρα οι αξιόποινες πράξεις συνιστά έμπρακτη εκδήλωση ειλικρινούς μετανοίας ...".
ΙII. Με αυτό το περιεχόμενο οι προταθέντες από τους αναιρεσείοντες ισχυρισμοί για τη χορήγηση των προαναφερόμενων ελαφρυντικών, παρά την εκτενή ανάπτυξή τους, είναι αόριστοι, αφού δεν εκτίθενται επαρκή περιστατικά που να τους θεμελιώνουν. Ειδικότερα, ως προς τους ισχυρισμούς του πρώτου αναιρεσείοντα (Χ1), η επίκληση οικονομικών του δυσκολιών, λόγω υποχρεώσεών του από συμβάσεις δανείου προς Τράπεζες ύψους 3.719 ευρώ και από ληξιπρόθεσμη οφειλή του από πιστωτική κάρτα ύψους 1515 ευρώ, καθώς και οι μη προσδιοριζόμενες (ως προς το ύψος και το χρόνο που έπρεπε να πραγματοποιηθούν) δαπάνες για τη νοσηλεία της συζύγου του, καθώς και "η ηθική του υποχρέωση" να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ανηλίκων τέκνων του, δεν συνιστούν περιστατικά τα οποία και αληθινά υποτιθέμενα, είναι ικανά να θεμελιώσουν "μεγάλη ένδεια" που να δικαιολογεί τη ώθηση για τη διάπραξη του ιδιαίτερα βαρύτατου κακουργήματος της κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών. Επίσης το γεγονός και μόνο ότι δήλωσε ότι έχει μετανοιώσει για την πράξη του και ότι παρά τις προτροπές και την πίεση συγκατηγορουμένου του "να πετάξουν τους σάκους", αυτός αρνήθηκε, διότι φοβήθηκε και το ότι δήλωσε στις αρχές, μετά την πράξη, ότι παρέλαβε τα ναρκωτικά από άγνωστο Αλβανό με το όνομα "Β" στο οποίο θα τηλεφωνούσε στο αριθμό κινητού τηλεφώνου που του είχε δώσει για το σημείο που παρέδιδε την ποσότητα των ναρκωτικών, δεν συνιστούν περιστατικά ικανά να θεμελιώσουν ειλικρινή μεταμέλεια, (η επικαλούμενη "μεταμέλεια" προηγήθηκε της πράξεως) ούτε η "μεταμέλεια" αυτή συνδυάζεται με πραγματικά περιστατικά, τα οποία μαρτυρούν ότι ο υπαίτιος επιζήτησε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, αφού, μόνο η πιο πάνω ασαφής "πληροφορία" προς τους αστυνομικούς δεν συνιστά τέτοια συμπεριφορά. Τέλος, ουδέν περιστατικό καλής συμπεριφορά και μάλιστα επί μακρόν χρόνο μετά την τέλεση της πράξης αναφέρει ο αυτός αναιρεσείων, μη αρκούσης της αόριστης αναφοράς ότι "η νομολογία των Δικαστηρίων της ουσίας δέχεται ότι συντρέχει η συγκεκριμένη ελαφρυντική περίσταση και όταν ο κατηγορούμενος επέδειξε καλή διαγωγή ενώ ήταν κρατούμενος".
Περαιτέρω, ως προς τον δεύτερο αναιρεσείοντα, Χ2, το γεγονός ότι από το ποινικό αυτού μητρώο, πλην δύο πλημμελημάτων, τα οποία κατά την κρίση του, "είναι ήσσονος σημασίας", προκύπτει ότι δεν έχει διαπράξει άλλα αδικήματα, δεν δικαιολογεί τη στοιχειοθέτηση της ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου έντιμου βίου, χωρίς την επίκληση και άλλων συγκεκριμένων (θετικών) περιστατικών έντιμης ζωής και μάλιστα σε όλους του τομείς συμπεριφοράς που ορίζονται στην περίπτωση α της § 2 του άρθρου 84 ΠΚ. Επίσης, ουδέν συγκεκριμένο περιστατικό αναφέρει ο ίδιος αναιρεσείων προκειμένου να θεμελιώσει την ειλικρινή αυτού μεταμέλεια με την πιο πάνω αναφερόμενη έννοια. Το Δικαστήριο της ουσίας, επομένως, αν και δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει, λόγω της αοριστίας των πιο πάνω ισχυρισμών των αναιρεσειόντων, απάντησε, ως εκ περισσού, απορρίπτοντας αυτούς, με την αιτιολογία ότι "τα διαλαμβανόμενα υπό των κατηγορουμένων ότι είχαν χρέη και πρέπει να τους αναγνωρισθεί ως ελαφρυντικό ότι προέβησαν στην πράξη από μη ταπεινά αίτια δεν στοιχειοθετούν το (πραγματικό) του εν λόγω ελαφρυντικού. Κατά τα λοιπά οι ως αυτοτελείς προβαλλόμενοι ισχυρισμοί, είναι αόριστοι και απορριπτέοι".
Επομένως, ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη αιτιολογίας στην απορριπτική κρίση της προσβαλλομένης αποφάσεως περί συνδρομής των πιο πάνω ελαφρυντικών περιστάσεων, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος.
V. Μετά από αυτά και την απόρριψη του μοναδικού πιο πάνω λόγου αναίρεσης της προσβαλλόμενης απόφασης, που περιέχεται και στις δύο συνεκδικαζόμενες αιτήσεις, πρέπει οι αιτήσεις να απορριφθούν, και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις 1) από 10/9/2008 (αρ. πρωτ. 7611/16-9-08) και 2) από 10/9/2008 (αρ. πρωτ. 7610/16-9-08) αιτήσεις (δηλώσεις) αναιρέσεως των : 1) Χ1 και ήδη κρατούμενου στις Φυλακές ..... και 2) Χ2 και ήδη κρατούμενου στις Φυλακές ..... αντίστοιχα, για αναίρεση της 40/2008 καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται, για τον καθένα, σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ,

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ