Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1938 / 2008    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Αναιρέσεων συνεκδίκαση.




Περίληψη:
Απορρίπτονται ως απαράδεκτες οι αιτήσεις αναιρέσεως γιατί ασκήθηκαν εκπρόθεσμα.




Αριθμός 1938/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοϊνη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο (ορισθέντα με την υπ' αριθ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ' αριθ. 75/2008 πράξη), Βιολέτα Κυτέα (ορισθείσα με την υπ' αριθ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.

Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Μαΐου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσείοντων - κατηγορουμένων 1) Χ1 και 2) Χ2, κάτοικοι ..., που δεν παρέστησαν, περί αναιρέσεως της 3084/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 30/08.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κυριάκος Καρούτσος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού με αριθμό 188/14-4-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω την με ημερομηνία αριθμ. 68/6-12-2007 έκθεση αναίρεσης των Χ1 και της Χ2, συζύγου Χ1, κατοίκων ..., κατά της με αριθμ. με αριθμ. 3084/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκαν σαν ανυποστήρικτες οι με αριθμ. 18 και 19/ 2005 εφέσεις τους κατά της με αριθμ. 187/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Έδεσσας, με την οποία καταδικάστηκαν σε ποινή συνολικής φυλάκισης ο πρώτος των 2 ετών και 4 μηνών και η δεύτερη 2 ετών και 1 μηνός και χρηματική ποινή 3.000 ευρώ ο πρώτος για μαστροπεία κατ' επάγγελμα και κερδοσκοπία και οι δύο και ο πρώτος επιπλέον και για οπλοκατοχή και εκθέτω τα παρακάτω. Από τις διατάξεις των άρθρων 473§1 και 476§1 ΚΠΔ κατά τις οποίες κατά μεν την πρώτη & 1 Όπου διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από την δημοσίευση της απόφασης. 'Αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη , εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του , οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης . ..... Η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του ποινικού Δικαστηρίου......'' και ότι κατά το άρθρο168 ΚΠΔ ο υπολογισμός των προθεσμιών γίνεται σύμφωνα με το καθιερωμένο ημερολόγιο κατά δε την δεύτερη '' Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή ... ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ,η.... το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο(ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά , ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης του βουλεύματος που έχει προσβληθεί.. και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο .....'' προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης κατά των αποφάσεων των δικαστηρίων είναι δέκα μέρες από την εκδίκαση της υπόθεσης αν ο δικαιούχος του ενδίκου μέσου ήταν παρών ή από την επίδοση της απόφασης αν είναι γνωστής διαμονής ή τριάντα ημερών , αν η διαμονή του είναι άγνωστη ή διαμένει στην αλλοδαπή και περιέχει ένα τουλάχιστον δικαιολογητικό λόγο και ότι η προθεσμίες αυτές αρχίζουν από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, η προθεσμία δε αυτή δεν παρεκτείνεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση , οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στην έκθεση αναίρεσης και να συνοδεύονται από τα υποστηρίζοντα την ύπαρξη της ανωτέρας βίας αποδεικτικά μέσα προκειμένου εξ αυτών να είναι δυνατή η εκτίμηση περί του αν συντρέχει η όχι η επικαλουμένη κατάσταση ανωτέρας βίας, άλλως η ασκηθείσα έφεση είναι απαράδεκτη σαν εκπρόθεσμη , και το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο απορρίπτει την αναίρεση σαν απαράδεκτη ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα, αφού ακούσει τούς διαδίκους που θα εμφανιστούν και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος και επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σ' αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1026/2004 ΠΧ ΝΕ 2005 - 436,ΑΠ 1876 Π.Χ ΝΕ 2005-716, ΑΠ 1976/2004 ΠΧ ΝΕ 2005-726, ΑΠ 310/2005 ΠΧ ΝΕ 2005 2005-930 ΑΠ 477/2005 ΠΧ ΝΕ 2005 -988).
Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες άσκησαν, με δήλωση του πληρεξουσίου τους ο οποίος είχε προς τούτο ειδική εντολή, αναίρεση και συντάχθηκε προς τούτο η με αριθμ. 68/6-12-2007 έκθεση και η οποία δήλωση έγινε εκπρόθεσμα λόγω του ότι η προσβαλλομένη απόφαση καταχωρήθηκε και δημοσιεύθηκε στο ειδικό βιβλίο την 22-10-2007 και επιδόθηκε στους αναιρεσείοντες την 23-10-2007 όπως προκύπτει από τα με ημερομηνία 23-10-2007 αποδεικτικά επίδοσης του αστυφύλακα ..., από δε την με αριθμ. 68/6-12-2007 έκθεση αναίρεσης προκύπτει ότι η άσκηση της αναίρεσης έγινε μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας , στην έκθεση δε αυτή δεν αναφέρεται και δεν διαλαμβάνεται τίποτε σχετικά για την εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου.
Επομένως η άσκηση αναίρεσης των αναιρεσειόντων είναι εκπρόθεσμη αφού στην έκθεση δεν εκτίθενται λόγοι ανωτέρας βίας που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκπρόθεσμη άσκηση αυτής. Κατ' ακολουθία των παραπάνω η υπό κρίση αναίρεση των Χ1 και Χ2, συζύγου Χ1, κατοίκων ..., κατά της με αριθμ. με αριθμ 3084/2007, απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης πρέπει ν' απορριφθεί σαν απαράδεκτη και να τους επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης.
Δια ταύταΠροτείνω όπως:
Α. Να κηρυχθεί απαράδεκτη η με αριθμ. 68/6-12-2007 αναίρεση των Χ1 και Χ2, συζύγουΧ1, κατοίκων ..., κατά της με αριθμ 3084/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης λόγω του ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα . Β. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της άσκησης της αναίρεσης στους παραπάνω. Αθήνα την 5-3-2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου δικογραφία σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ, ο αντίκλητος των αναιρεσειόντων
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 του Κ.Ποιν.Δ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατ' αποφάσεως που εκδόθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της απόφασης αν αυτή έγινε μετά την καταχώρησή της καθαρογραφημμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, από την καταχώρηση δε αυτή, αν η επίδοσή της προηγήθηκε. Εξάλλου, η εκπρόθεσμη αίτηση αναίρεσης είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. Τέλος, εν όψει της γενικής αρχής του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, επιτρέπεται η εκπρόθεσμη άσκηση οποιουδήποτε ενδίκου μέσου, όταν υπάρχει λόγος ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος. Σ' αυτή την περίπτωση όμως εκείνος, που ασκεί το εκπρόθεσμο ένδικο μέσο οφείλει κατά την έννοια του άρθρου 474 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δ, να παραθέσει στη σχετική έκθεση ή αίτηση τα πραγματικά περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά (ΟλΑΠ 15/1987).
Στην προκείμενη περίπτωση η προσβαλλόμενη με αριθμό 3084/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης καταχωρήθηκε καθαρογραφημμένη στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ ειδικό βιβλίο στις 22-10-2007, όπως αυτό προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση του γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ακολούθως δε, επιδόθηκε στους αναιρεσείοντες στις 23-10-2007, όπως προκύπτει από τα με ημερομηνία 23-10-2007 αποδεικτικά επιδόσεως του αστυφύλακα .... Έτσι η δεκαήμερη προθεσμία της αναιρέσεως, κατά της επιδοθείσας πιο πάνω αποφάσεως, που άρχισε από την επομένη της ως άνω επιδόσεως (24-10-2007), έληξε στις 2-11-2007, ενώ η κατ' αυτής αναίρεση ασκήθηκε στις 6-12-2007, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζομένης για την άσκησή της δεκαήμερης προθεσμίας. Στην έκθεση αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται κανένα λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της.
Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 6-12-2007 αίτηση των: α) Χ1 και β) Χ2, συζύγου Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 3084/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ για τον καθένα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουλίου 2008. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 31 Ιουλίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ