Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1255 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Έκδοση.




Περίληψη:
Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης. Ν. 3251/2004. Άρθρα 1, 2 περιεχόμενο αυτών. Άρθρα 9, 10, 11, 12 προϋποθέσεις. - Υποχρεωτική απαγόρευση και δυνητική απαγόρευση εκτελέσεως εντάλματος. Απορρίπτει ως αβάσιμη έφεση Σέρβου υπηκόου κατά αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, που διέταξε την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος από τις αρχές της Βουλγαρίας, με λόγους εφέσεως κακή εκτίμηση αποδείξεων. Απορρίπτει.




Αριθμός 1255/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποιν. Τμήμα- (σε συμβούλιο)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 15 και 22 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου Χ, που παρέστη αυτοπροσώπως, χωρίς δικηγόρο, κατά της υπ' αριθμ. 90/2009 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας. Το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας, με την υπ' αριθμ. 90/2009 απόφασή του, αποφάσισε την εκτέλεση του από 27-5-2008 Ευρωπαϊκού Εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Βάρνας Βουλγαρίας σε βάρος του ανωτέρω εκζητουμένου.
Κατά της αποφάσεως αυτής, ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε, στο Κατάστημα του Εφετείου Λάρισας την με αριθμό και ημερομηνία 4/7-4-2009 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτή, ενώπιον της Γραμματέως ... αυτού, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 599/2009.

Αφού άκουσε τον αυτοπροσώπως παραστάντα εκζητούμενο, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκζητουμένου και να εκτελεστεί το από 27-5-2008 Ευρωπαϊκό 'Ενταλμα Σύλληψης των αρχών της Βουλγαρίας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 22 παρ.1 Ν.3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης" "Σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον 'Αρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 451 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα εφετών". Στην έφεση αυτή πρέπει να διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.
Συνεπώς η κρινομένη υπ'αριθμ. 4/7 Απριλίου 2009 έφεση κατά της υπ'αριθμ. 90/7 Απριλίου 2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας, με την οποίαν αυτό απεφάσισε την εκτέλεση του υπ'αριθμ. 300/00/27-5-2008 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, το οποίο έχει εκδοθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Βάρνας Βουλγαρίας κατά του εκκαλούντος (ον.) Χ, ... υπηκόου, παραπονουμένου δια κακήν εκτίμηση των αποδείξεων, έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως, ενώπιον του αρμοδίου γραμματέως του Εφετείου Λάρισας. Πρέπει, εντεύθεν, να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω κατ'ουσίαν. Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του άνω Ν. 3251/2004 "Το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας: α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη, ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία". Κατά δε την παρ. 2 εδαφ. α' του ιδίου άρθρου "Η εφαρμογή των διατάξεων του νόμου αυτού δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αρχών που διατυπώνονται στο ισχύον Σύνταγμα και στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Περαιτέρω, στο άρθρο 2 του ιδίου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία: "α) ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της". Στο άρθρο 9 παρ. 3 του ιδίου Νόμου ορίζεται ότι "Όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το συμβούλιο εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος". Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ιδίου νόμου, "Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διαρκείας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών", κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ. α' του νόμου τούτου, "Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 αυτού, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών", όπως επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ. β' της άνω παρ 1 του άρθρου 10 εφόσον "Τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή κακούργημα", ενώ κατά την παρ. 2 του αμέσως ανωτέρω άρθρου 10, η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή (2) αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών (3) ετών, ειδικότερα δε μεταξύ των άλλων και για οργανωμένη ή ένοπλη ληστεία (στοιχ. ιη'). Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβαθμίου δίκης, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσεν ο εκκαλών εκζητούμενος, παραστάς αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, προέκυψαν τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Λαρίσης με την προσβαλλομένη απόφασή του διέταξε την εκτέλεση του υπ'αριθμ. 300/00/27-5-2008 Ευρωπαϊκού Εντάλματος σύλληψης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Βάρνας Βουλγαρίας, το οποίον εξεδόθη από τον εισαγγελέα Πρωτοδικών πόλης Βάρνας ..., βάσει τις υπ'αριθμ. 1019/2000 (καταγραφής) αποφάσεως στο Πρωτοδικείο της Βάρνας, δια της οποίας κατεδικάσθη ο εκκαλών δια την πράξη της ληστείας εις ποινή φυλακίσεως τριών (3) ετών, και προκειμένου ούτος να εκτίσει την ποινή αυτήν, διότι "την 8/8/1999 στη πόλη ... ο ανωτέρω αφαίρεσε ξένο κινητό αντικείμενο-χρυσή αλυσίδα με χρυσό σταυρό, συνολικής αξίας 252 λέβα από την κατοχή της μάρτυρος ...., δίχως την συγκατάθεσή της, με πρόθεση την παράνομη ιδιοποίησή του, χρησιμοποιώντας βία για τον σκοπό αυτό. Το έγκλημα διενεργήθηκε από τον καταδικασθέντα μεμονωμένα". Το έγκλημα αυτό της ληστείας προβλέπεται και τιμωρείται με το άρθρο 198 εδ.1 του Ποινικού Κώδικος της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, με ποινή στερητική της ελευθερίας "3 ετών έως 10 ετών". Το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το οποίο φέρει ημεροχρονολογία εκδόσεως, ονοματεπώνυμο και υπογραφή εισαγγελέως που το εξέδωσε και περιέχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 2 Ν.3251/2004 (ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, όνομα, διεύθυνση και λοιπά στοιχεία Εισαγγελέως, φύση και νομικό χαρακτηρισμό της αξιοποίνου πράξεως, για την οποίαν κατεδικάσθη, την ποινή που προβλέπεται γι'αυτή κατά το δίκαιο του κράτους εκδόσεως του εντάλματος ως και την επιβληθείσα διά της άνω αποφάσεως, προς έκτιση ποινή) πληροί τις προϋποθέσεις και τους όρους της τυπικής νομιμότητός του κατά τον Ν. 3251/2004.
Συνεπώς και ανεξαρτήτως από την συνδρομή του διττού αξιοποίνου που επιβάλλουν για το επιτρεπτό της εκδόσεως αφενός και της εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης αφ'ετέρου οι διατάξεις των άρθρων 5 και 10 παρ.1 εδ. α' και β' του Ν.3251/2004, το οποίο (διττό αξιόποινο) σε κάθε περίπτωση, υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση,αφού η επιβληθείσα στον εκζητούμενο ποινή υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες (άρθρο 5) κατά δε τον ελληνικό ποινικό νόμο η ιδία πράξη, ως ορίζεται στο άρθρο 10 παρ.1 προβλέπεται και τιμωρείται ως κακούργημα (άρθρο 380 παρ.1 ΠΚ), η εκτέλεση του εντάλματος είναι επιτρεπτή σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 10 παρ.2, κατά την οποίαν για τα εκεί αναφερόμενα εγκλήματα, μεταξύ των οποίων και η ληστεία (στοιχ. ιη') επιτρέπεται η εκτέλεση του εντάλματος, εφ'όσον κατά το δίκαιο του κράτους έκδοσης τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή η οποία κατ'ανώτατο όριο είναι τουλάχιστον τριών (3) ετών, η ποινή δε αυτή υπολείπεται εκείνης των δέκα (10) ετών, που προβλέπεται στο προαναφερθέν άρθρο 198 εδ.1 του Ποινικού Κώδικος του εκζητούντος Κράτους. Εξ άλλου ουδεμία συντρέχει απαγόρευση, από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 11 του ίδιου νόμου, περιπτώσεις απαγορεύσεως εκτελέσεως ή στο άρθρο 12 αυτού δυνατότητος να απαγορευθεί η εκτέλεσή του, δια την προαναφερομένη πράξη.
Συνεπώς, μετά πάντα ταύτα συντρέχουν στην κρινομένη περίπτωση όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του ανωτέρω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και, εντεύθεν, το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας, το οποίο με την προσβαλλομένη απόφασή του απεφάσισε την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, δεν έσφαλε, και ο περί του αντιθέτου μόνος λόγος της εφέσεως, περί της μη ορθής εκτιμήσεως των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο συμβούλιο, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, απορριπτέα δε στο σύνολό της η έφεση ως κατ'ουσίαν αβάσιμη.
Ο εκκαλών πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ'αριθμ. 4/7-4-2009 έφεση του Χ κατά της υπ'αριθμ. 90/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας. Και
Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2009.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2009..

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή