Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 985 / 2008    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή. Απορρίπτει αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας, υφιστάμενης τοιαύτης, πέρα από το γεγονός ότι το αιτιολογικό δεν είναι απλή αντιγραφή του διατακτικού.





Αριθμός 985/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


ΣΤ' Ποινικό Τμήμα


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μαυρομάτη, περί αναιρέσεως της 247/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18.5.2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1098/2007.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, προκύπτει ότι η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η εν λόγω αλληλοσυμπλήρωση προϋποθέτει αναφορά ορισμένων από τα ανωτέρω περιστατικά στο αιτιολογικό της αποφάσεως και παραπομπή κατά τα λοιπά στο διατακτικό της. Κατά συνέπεια, αν δεν αναφέρεται στο αιτιολογικό κανένα εκ των περιστατικών τούτων, αλλά γίνεται καθολική παραπομπή δι' αυτών στο διατακτικό, αν αυτό δεν είναι λεπτομερές και δεν περιέχει αναλυτικά τα περιστατικά αυτά, δεν πληρούται η απαίτηση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 247/2006 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ για παράβαση του ν. 1729/1987 (αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή), δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Αποδείχθηκε και το Δικαστήριο ομόφωνα πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος 1) στην ευρύτερη περιοχή του .... και σε μη επακριβώς διακριβωθέντα τόπο και κατά το από 1.10.2002 μέχρι 31.10.2002 χρονικό διάστημα και σε ημερομηνία που δεν διακριβώθηκε, αγόρασε από άγνωστα άτομα ναρκωτική ουσία και δη ένα (1) κιλό ηρωίνης αντί αγνώστου, αλλά πάντως συμφωνηθέντος τιμήματος, για να την πωλήσει με κέρδος, αλλά και να τη διαθέσει σε τρίτους, ήτοι με σκοπό την εμπορία (ΑΠ 873/2002 Ποιν. Δικ. 2002, σελ. 1110, Πεντ. Εφ. Πειρ. 90/2006, 360/2005, 328/2005 αδημοσίευτες) και 2) στη ...... Αττικής και κατά μήκος της οδού ..... περί την 21.20' ώρα της 31.10.2002 κατείχε ναρκωτική ουσία, έχοντας τη φυσική εξουσίαση αυτής, ώστε σε κάθε στιγμή να μπορεί να διαπιστώνει την ύπαρξή της και με τη δική του θέληση να τη διαθέτει πραγματικά και να εισπράξει το τίμημά της (Πεντ. Εφ. Πειρ. 360/2005, 90/2006, 313/2005 αδημοσίευτες) και δη κατείχε μία νάυλον σακούλα, περιέχουσα δύο τυποποιημένα δέματα, περιτυλιγμένα με κολλητική ταινία, με ηρωίνη σε στέρεη μορφή (βράχους), συνολικού μικτού βάρους ενός (1) κιλού (2Χ500 γρ). Την εν λόγω ναρκωτική ουσία την κατείχε για πώληση με κέρδος, αλλά και για διάθεση σε τρίτους, ήτοι με σκοπό την εμπορία (ΑΠ 18/2004 Ποιν. Δικ. 2004, σελ. 605, ΑΠ 999/2004 Ποιν. Δικ. 2004, σελ. 1075, ΑΠ 571/2002 Ποιν. Δικ. 2002, σελ. 982, Πεντ. Εφ. Πειρ. 197/2006, 90/2006, 360/2005 αδημοσίευτες).
Κατ' ακολουθίαν τούτων, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος των αξιόποινων πράξεων της αγοράς και της κατοχής ναρκωτικής ουσίας, που αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικής ουσίας, όπως ειδικότερα περί αυτών διαλαμβάνεται στο διατακτικό της παρούσας, του Δικαστηρίου όμως δεχομένου ότι στο πρόσωπό του συντρέχει το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας, όχι όμως και τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και του ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, γιατί αυτά δεν συντρέχουν στο πρόσωπό του, επειδή έχει και άλλες καταδίκες, οι οποίες, μαζί με την παρούσα, δεν μαρτυρούν την ύπαρξη προτέρου εντίμου βίου και επί πλέον δεν προέκυψαν και περιστατικά καλής συμπεριφοράς του για μεγάλο σχετικά διάστημα μετά την πράξη του, δεδομένου ότι ζούσε υπό καθεστώς πειθαρχημένης διαβίωσης εντός των φυλακών".
Με τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω αξιοποίνων πράξεων της αγορά και κατοχής ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά, καθώς και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή τους στις οικείες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 79, 133 ΠΚ, 4 παρ. 1, 3 πιν. Α5, 5 παρ. 1 β, ζ, 2, 19 και 22 του ν. 1729/1987 όπως το άρθρο 5 αντικ. με άρθρο 10 του ν. 2161/1993. Ειδικότερα και αναφορικά με τις επί μέρους αιτιάσεις, δεν ήταν απαραίτητο, για την πληρότητα της αιτιολογίας, να αναφέρονται στην απόφαση αναλυτικά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ούτε τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία αυτά προέκυψαν, ενώ αβάσιμα υποστηρίζεται ότι το αιτιολογικό είναι απλή αντιγραφή του διατακτικού, ενόψει και του ότι, ανεξάρτητα από την αλληλοσυμπλήρωση τούτων, σχετικά με την ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας, που κατείχε ο αναιρεσείων, αυτή (κατοχή), πέραν της ποσοτικής της αναφοράς στο αιτιολογικό, εξειδικεύεται συγχρόνως σ' αυτό με την κατά νόμο έννοια της φυσικής, επ' αυτής, εξουσίας του αναιρεσείοντος (άρθρο 5 παρ. 1 περ. ζ' Ν. 1729/1987), ώστε να μπορεί αυτός σε κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξή της και κατά τη δική του βούληση να τη διαθέτει πραγματικά σε τρίτους και να εισπράττει το ανάλογο τίμημα, περιστατικά τα οποία δεν διαλαμβάνονται στο διατακτικό.
Συνεπώς, ο μοναδικός, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στ. δ' του ΚΠΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 23.5.2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 247/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Απριλίου 2008.


Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ