Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 134 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Πλαστού εγγράφου χρήση.




Περίληψη:
Πλαστογραφία (χρήση πλαστού). Απορρίπτει αναίρεση. Λόγοι αναίρεσης: 1) ειδική αιτιολογία, 2) εσφαλμένη εφαρμογή 216 παρ. 1-2, 3) έλλειψη νόμιμης βάσης.




Αριθμός 134/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Μαραγκάκη, για αναίρεση της 426/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς.
Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουνίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1429/2007.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 217 παρ.1 ΠΚ τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή, όποιος με σκοπό να διευκολύνει την άμεση συντήρηση, την κίνηση ή την κοινωνική πρόοδο αυτού του ίδιου ή άλλου, καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει πιστοποιητικό ή μαρτυρικό ή άλλο έγγραφο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνήθως για τέτοιους σκοπούς ή εν γνώσει του χρησιμοποιεί τέτοιο πλαστό έγγραφο ή νοθευμένο έγγραφο. Αντικείμενο του εν λόγω εγκλήματος μπορεί να είναι δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο (άρθρο 23 εδ. γ ΠΚ) που ανήκει στην κατηγορία των πιστοποιητικών ή μαρτυρικών, ο σκοπός δε του δράστη πρέπει να στοχεύει στη διευκόλυνση της άμεσης συντήρησης, της κίνησης ή της κοινωνικής προόδου του ιδίου ή άλλου και όχι στο να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, όπως συμβαίνει και όταν αλλοδαπός στοχεύει να παραπλανήσει τα αστυνομικά όργανα για τη νομιμότητα της παραμονής του, ως αλλοδαπού, στη χώρα, αφού αυτή (παραμονή) δεν αποτελεί ενέργεια άμεσης κίνησης του και για το λόγο αυτό έχει εφαρμογή η γενική για την πλαστογραφία διάταξη του άρθρου 216 ΠΚ. Εξάλλου, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του ΠΚ, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών, όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός, που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. Η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση. Εξάλλου, με την ίδια ποινή τιμωρείται, κατά την παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου, όποιος με τον παραπάνω σκοπό εν γνώσει του χρησιμοποιεί πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι καθιερώνονται δύο αυτοτελή εγκλήματα, δηλαδή ένα της πλαστογραφίας και άλλο της χρήσης πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου, ότι η χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου, όταν τελείται από τον πλαστογράφο παύει να είναι αυτοτελές έγκλημα και καθίσταται επιβαρυντική περίπτωση του εγκλήματος της πλαστογραφίας και ότι αυτοτέλεια της χρήσης υπάρχει, είτε αυτή έγινε από τρίτο είτε από τον πλαστογράφο, όταν όμως για οποιονδήποτε λόγο η πλαστογραφία μένει ατιμώρητη. Η χρήση δε του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου από το δράστη της πλαστογραφίας ή άλλον στοιχειοθετείται αντικειμενικώς όταν αυτός καταστήσει προσιτό το έγγραφο αυτό στο μέλλοντα να παραπλανηθεί από το περιεχόμενο αυτού τρίτο και δώσει σ' αυτόν τη δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου του, χωρίς και να απαιτείται να λάβει πράγματι γνώση ή να παραπλανηθεί ο τρίτος. Υποκειμενικώς, απαιτείται δόλος, που συνίσταται στην ηθελημένη ενέργεια του δράστη και στη γνώση του ότι το έγγραφο που χρησιμοποιήθηκε είναι πλαστό ή νοθευμένο και σκοπός του υπαίτιου να παραπλανήσει με τη χρήση του εγγράφου αυτού άλλον, για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, είναι δηλαδή σημαντικό για την παραγωγή, διατήρηση, μεταβολή ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης σχέσης, δημόσιας ή ιδιωτικής φύσης. Περαιτέρω, η δικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν, προκειμένου περί καταδικαστικής αποφάσεως, αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά που αποδείχθηκαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η συμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς, κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται ιl προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό, συνδυαζόμενο με το διατακτικό της προσβαλλόμενης υπ'αριθμ.426/2007 απόφασης του, το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος ......, ο οποίος είναι αλλοδαπός, στις 11-1-2006, σε έλεγχο που του έγινε στον Πειραιά από τα όργανα της Δ/νσης Αλλοδαπών Αττικής, επέδειξε, ως νόμιμο τίτλο παραμονής του στην Ελλάδα, την υπ'αριθμ...... άδεια εργασίας, η οποία φερόταν ότι είχε εκδοθεί από την Διεύθυνση Εργασίας της Νομαρχίας Αθηνών, αλλά ήταν πλαστή και ο κατηγορούμενος το γνώριζε, αφού την είχε αγοράσει αντί 1700 ευρώ από τον ομοεθνή του ...., αγνώστων λοιπών στοιχείων, ο οποίος και την είχε καταρτίσει παράνομα. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι προφανές ότι είχε προμηθευτεί την εν λόγω πλαστή άδεια για να παραπλανήσει τις Αρχές της χώρας, επομένως και τα αστυνομικά όργανα που, κατά τα προαναφερθέντα τον ήλεγξαν, την κατέθεσε ως δικαιολογητικό στη Δ/νση Εργασίας της Νομαρχίας Πειραιώς για να του χορηγηθεί νέα άδεια εργασίας, η οποία τελικά, όταν διαγνώσθηκε η πλαστότητα του κατατεθέντος εγγράφου, δεν του χορηγήθηκε, όπως προκύπτει από το αναγνωσθέν και αναφερόμενο στα πρακτικά υπ' αριθμ.πρωτ....... έγγραφο του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Πειραιώς-Διεύθυνση Εργασίας. Ακολούθως το παραπάνω δικαστήριο, με βάση τις παραδοχές αυτές κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για την αξιόποινη πράξη της χρήσης πλαστού εγγράφου, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 216 παρ.2 ΠΚ καl επέβαλε σ'αυτόν ποινή φυλάκισης τριών μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε το παραπάνω Δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την, κατά τα ανωτέρω, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της παραπάνω αξιόποινης πράξεως, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς και τις σκέψεις και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα προαναφερόμενα περιστατικά στην ως άνω ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1, 2 του ΠΚ. την οποία και εφάρμοσε. Ειδικότερα, το Δικαστήριο εκθέτει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτός (αναιρεσείων) επέδειξε στα αστυνομικά όργανα που τον ήλεγξαν ως νόμιμο τίτλο για την παραμονή του στη χώρα την πλαστή άδεια εργασίας, προκειμένου να τα παραπλανήσει ως προς τη νομιμότητα παραμονής του, γνωρίζοντας ότι ήταν πλαστή, αφού την είχε αγοράσει αντί του ποσού που προαναφέρθηκε. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα δέχθηκε, ότι η από πλευράς του επίδειξη της πλαστής άδειας εργασίας προς τα αστυνομικό όργανο, που τον ήλεγξε, έγινε προς τον σκοπό της παραπλάνησης του αστυνομικού οργάνου, σχετικά με τη νομιμότητα της παραμονής του στην Ελλάδα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, γιατί με την επίκληση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου.
Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί ο από το άρθρο 510 παρ.1 Δ ΚΠΔ τρίτος λόγος της αναίρεσης, ως αβάσιμος. Εξάλλου, σύμφωνα με τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης, ο αναίρεσείων χρησιμοποίησε την πλαστή άδεια εργασίας, ως νόμιμο τίτλο παραμονής του στην χώρα, προκειμένου να παραπλανήσει τα αστυνομικά όργανα ως προς τη νομιμότητα της παραμονής του στην Ελλάδα. Επομένως ορθώς εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 216 παρ.1-2 αντί εκείνης του άρθρου 217 ΠΚ δοθέντος ότι, όπως προαναφέρθηκε, η εφαρμογή της τελευταίας προϋποθέτει ο σκοπός του δράστη να στοχεύει στη διευκόλυνση της άμεσης συντήρησης, της κίνησης ή της κοινωνικής προόδου του ίδιου ή άλλου, την ύπαρξη του οποίου όμως δεν δέχεται η πληττόμενη απόφαση, σύμφωνα με τις παραδοχές της. Επομένως απορριπτέοι είναι ως αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε πρώτος, κατά το αντίστοιχο μέρος του, δεύτερος και τέταρτος λόγοι της αναίρεσης. Αβάσιμος όμως είναι ο πρώτος λόγος της αναίρεσης και κατά το υπόλοιπο μέρος του, που αφορά τις αιτιάσεις, σύμφωνα με τις οποίες η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, αφού δεν αναφέρεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση με σαφήνεια και πληρότητα αν η χρήση της πλαστής άδειας εργασίας έγινε με σκοπό την διευκόλυνση της άμεσης συντήρησης, της κίνησης ή της κοινωνικής προόδου και ακόμη αν η παραμονή του στην Ελλάδα ήταν παράνομη και τούτο γιατί, όπως προκύπτει απ' αυτήν, το δικαστήριο δέχθηκε ότι η παραμονή του ήταν παράνομη και η χρήση έγινε με σκοπό την παραπλάνηση ως προς τη νομιμότητα παραμονής του στη χώρα, δεν αποτελούν δε αναγκαία στοιχεία για τη θεμελίωση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, όσα επιπλέον επικαλείται ο τελευταίος. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση στο σύνολο της, να καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ.583 παρ.1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25-6-2007 αίτηση του ..... για αναίρεση της με αριθμ. 426/12-3-2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραίώς (Πλημμελημάτων). Και,
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 11 Νοεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 15 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή