Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 289 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Αιτιολογία αποφάσεως που απορρίπτει ένδικο μέσο (έφεση) ως εκπρόθεσμο. Από το αναφερόμενο στο σκεπτικό αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλούμενης απόφασης δεν προκύπτει ότι η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα. Δεν αναφέρονται στην απόφαση τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο. Αναιρεί για έλλειψη αιτιολογίας και παραπέμπει προκειμένου να ερευνηθεί και να κριθεί αν η έφεση ασκήθηκε παραδεκτώς και σε καταφατική περίπτωση να κριθεί η τυχόν παραγραφή.




Αριθμός 289/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Χ, που παρέστη με την πληρεξούσια δικηγόρο της Φωτεινή Ντάλλα, για αναίρεση της 6581/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Νοεμβρίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1787/2008.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 476 παρ.1 και 2 του ΚΠΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως. Η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως, ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αν απαγγέλθηκε απόντος εκείνου που το άσκησε, το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία των κατά τα άρθρα 154 παρ.1, 156 και 161 παρ.1 ΚΠΔ στοιχείων εγκυρότητας της επιδόσεως, εκτός εάν προβάλλεται δια της εφέσεως λόγος ακυρότητας της επιδόσεως, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική του λόγου τούτου κρίση του δικαστηρίου. Σε περίπτωση όμως που με το ένδικο μέσο αμφισβητείται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο διαμονής του, ως και, εντεύθεν, η αδυναμία γνώσεως της επιδόσεως, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία, άλλως, ιδρύεται από το άρθρο 510 παρ.1.Δ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Περαιτέρω πρέπει να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα, στην αξιολόγηση των οποίων προέβη το Δικαστήριο, για να καταλήξει στην κρίση του για την απόρριψη της εφέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 6581/2008 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που την εξέδωσε, απέρριψε ως εκπρόθεσμη την 5444/25-6-2008 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της 67639/04 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία εκείνη είχε καταδικασθεί σε συνολική ποινή φυλακίσεως δώδεκα μηνών, για συκοφαντική δυσφήμηση, κατ' εξακολούθηση, εξύβριση και απειλή, αφού δέχθηκε τα εξής "... Επειδή κατ' άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκηθεί εκπρόθεσμα, το Δικαστήριο, με πρόταση του Εισαγγελέα, το κηρύσσει απαράδεκτο και διατάζει να εκτελεστεί η προσβαλλομένη απόφαση. Στην κρινόμενη περίπτωση η κατηγορούμενη καταδικάστηκε ερήμην, με την απόφαση του Ι' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών η οποία έχει αριθμό 67639/2004. Η απόφαση αυτή της κοινοποιήθηκε στις 18-08-2008 όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης του ..... Δικ. Επιμελητή που βρίσκεται στη δικογραφία και άσκησε την κρινομένη έφεση στις 25-06-2008, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας και χωρίς να αναφέρει στο έγγραφο της έφεσης λόγο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Και ναι μεν στο δικόγραφο της έκθεσης έφεσης της η κατηγορούμενη αναφέρει ότι "αν και γνωστής διαμονής και δη στην οδό ..... αρ. ... στο ..... από τις αρχές του Ιανουαρίου του 1999 κλητεύτηκε κατά τη δικάσιμο, ότε και εκδόθηκε η απόφαση ως αγνώστου διαμονής με αποτέλεσμα να μη παραστεί αλλά ούτε και να λάβει γνώση αυτής μέχρι και την άσκηση της κρινόμενης έφεσης" πλην όμως δεν προκύπτει ότι κατέστησε γνωστή στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών τη διεύθυνση της αυτή καθόσον ως γνωστή διεύθυνση κατά το χρόνο της υποβολής της έγκλησης εκ μέρους της εγκαλούσας την 3-11-1999 υπήρχε η ..... στον ....., τόπου εργασίας της (.....) στην οποία και νομότυπα της επεδόθη η εκκαλουμένη απόφαση". Με αυτά όμως που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο, για την απόρριψη του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας ότι ήταν, κατά το χρόνο επιδόσεως προς αυτήν της εκκαλουμένης αποφάσεως, γνωστής διαμονής, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα, το Δικαστήριο, αν και δέχεται ότι η εκκαλούμενη απόφαση κοινοποιήθηκε νομότυπα στις 18-08-2008 και η ήδη αναιρεσείουσα άσκησε την κατ' αυτής έφεση της στις 25-06-2008, δηλαδή πριν από την ημερομηνία επιδόσεως, κατά τρόπο αντιφατικό απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, κατά την βάσιμη σχετική αιτίαση της αναιρεσείουσας. Περαιτέρω, αν και, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, για την απόδειξη του πιο πάνω ισχυρισμού της αναιρεσείουσας - ότι ήταν γνωστής διαμονής,- εξετάστηκε ενόρκως στο ακροατήριο η μάρτυρας υπερασπίσεως Α, δεν μνημονεύεται στην πιο πάνω απόφαση ούτε κατ' είδος το αποδεικτικό αυτό μέσο, στην αξιολόγηση του οποίου έπρεπε να προβεί το Δικαστήριο για να καταλήξει στην κρίση του για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης, κατά την, εμμέσως πλην σαφώς, βασίμως προβαλλόμενη αιτίαση της αναιρεσείουσας, ότι το Δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του την κατάθεση της πιο πάνω μάρτυρος. Κατά συνέπεια η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ο από το άρθρο 510 παρ.1 Δ' ΚΠΔ μοναδικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η έλλειψη αυτή, με τις πιο πάνω αιτιάσεις, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο ( άρθ. 519 ΚΠΔ), αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, προκειμένου να ερευνηθεί και να κριθεί αν η έφεση ασκήθηκε παραδεκτώς και σε καταφατική περίπτωση να κριθεί η παραγραφή ή όχι των αξιόποινων των αποδιδόμενων στην αναιρεσείουσα πράξεων, δεδομένου ότι ο Αρειος Πάγος δεν μπορεί να αποφανθεί επί του παραδεκτού ή όχι του ενδίκου μέσου της εφέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6581/2008 απόφαση, του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή