Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1086 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Επανάληψη διαδικασίας, Αναβολής αίτημα.




Περίληψη:
Ερήμην. Επανάληψη διαδικασίας. Απόρριψη της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας με την επίκληση νέων αποδεικτικών στοιχείων καθόσον αυτά αλυσιτελώς προβάλλονται και δεν καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος. Απόρριψη αιτήματος αναβολής εκδίκασης της παραπάνω αίτησης για λόγους αδυναμίας εμφάνισης του αιτούντος συνεπεία προβλημάτων υγείας, ως αναπόδεικτου, και για διορισμό δικηγόρου λόγω απορίας του, λόγω μη επίκλησης υποβολής αρμοδίως και εμπροθέσμως σχετικής αίτησης. Απορρίπτει αίτημα αναβολής. Απορρίπτει.




Αριθμός 1086/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Φεβρουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ..., που δεν παρέστη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 1409/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11.12.2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1410/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση με αριθμό 502/23.10.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των αρ. 485 § 1 και 528 § 1 εδ. τελ. του Κ.Π.Δ. την από 11-12-2007 αίτηση του ... για επανάληψη προς το συμφέρον του της διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ' αριθμ 1409/19-4-2007 αμετάκλητη καταδικαστική σε βάρος του απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα εξής:
Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις αναφερόμενες τέσσαρες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και η μετά την οριστική καταδίκη του, αποκάλυψη νέων άγνωστων στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότων ή αποδείξεων, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Τέτοιες νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές, ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως, επί τη βάσει του αποδεικτικού υλικού που έλαβαν υπόψη τους οι εκδώσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατ' αμετακλήτου αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά έκτακτη διαδικασία. Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 και 528 του ίδιου Κώδικα, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορο του ή τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, στον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο (αρμόδιο) δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο που υπηρετεί. Κατά τις ίδιες διατάξεις η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτών καταδικάστηκε κατ' έφεση με την υπ' αριθμ. 1409/19-4-2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που έχει καταστεί αμετάκλητη (αφού παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της αναίρεσης) σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, η οποία μετετράπη προς 4,40 ευρώ ημερησίως, για πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση και υφαρπαγή ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση. Με την κρινομένη αίτησή του ζητεί από παραδρομή την επανάληψη της διαδικασίας της υπ' αριθμ. 14842/22-9-05 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, αντί του ορθού της ως άνω 1409/19-4-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (αφού η τελευταία εκδόθηκε κατόπιν εφέσεως του αιτούντος κατά της ανωτέρω πρωτόδικης απόφασης) ισχυριζόμενος ότι είναι αθώος των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε. Προς απόδειξη όμως του ισχυρισμού του αυτού δεν επικαλείται κανένα νέο γεγονός, ούτε και καμία απόδειξη προς επιβεβαίωσή του, ενώ από τα πρακτικά της καταδικαστικής απόφασης προκύπτει ότι ο αιτών παραδέχθηκε εμμέσως πλην σαφώς τις πράξεις που του αποδόθηκαν και ζήτησε να κριθεί με επιείκεια. Κατόπιν αυτών, η κρινομένη αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
Προτείνω να απορριφθεί η από 11-12-2007 αίτηση του ..., κατοίκου ..., για επανάληψη προς το συμφέρον του της διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ'αριθμ. 1409/19-4-2007 αμετάκλητη καταδικαστική σε βάρος του απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα.
Αθήνα 23 Οκτωβρίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Γεώργιος Βλάσσης

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το αίτημα για αναβολή εκδίκασης της υποθέσεως σε μεταγενέστερη δικάσιμο, που υπέβαλε ο αιτών με ΦΑΞ που απεστάλη στην Γραμματεία του Αρείου Πάγου κατά την στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επικαλούμενος α) αδυναμία του να εμφανισθεί κατ' αυτήν για λόγους υγείας και β) αδυναμία του να διορίσει δικηγόρο λόγω απορίας του, είναι απορριπτέο ως αβάσιμο, το μεν διότι αυτός ούτε επικαλείται αλλ' ούτε και προσκομίζεται κάποια ιατρική βεβαίωση που να δικαιολογεί την αδυναμία του να εμφανισθεί στο δικαστήριο, το δε διότι δεν προκύπτει ότι υπεβλήθη αρμοδίως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 και 6 του νόμου 3226/2004 "Νομική βοήθεια σε πολίτες χαμηλού εισοδήματος ..." αίτηση διορισμού συνηγόρου στην εκδικαζόμενη υπόθεσή του. Αντίθετα, όπως αποδεικνύεται από το με αριθμό πρωτ. 60 από 13.2.2009 έγγραφο της Προϊσταμένης του Διοικητικού του Αρείου Πάγου, σχετικό αίτημα που υποβλήθηκε από τον αιτούντα στον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου για δικαστική συνδρομή απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμο. Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται στο ανωτέρω άρθρο και όταν, μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος, ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνες οι οποίες, ασχέτως αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και οι οποίες μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις συμπληρωματικές, διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, καταθέσεις νέων μαρτύρων, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις και πρακτικά, υπό την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτή δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Επομένως η υπό κρίση αίτηση, με την οποία ο αιτών επιδιώκει την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε αμετακλήτως μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 1409/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αιτών καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών και η οποία κατέστη αμετάκλητη λόγω παρόδου απράκτου της προθεσμίας αναίρεσης, για το λόγο ότι, από το επικαλούμενο νέο έγγραφο, άγνωστο στους δικαστές που τον καταδίκασαν, σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που είχαν προσκομιστεί ενώπιον του ανωτέρου δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, γίνεται φανερό (όπως διατείνεται), ότι είναι αθώος, είναι νόμιμη, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη, παραδεκτώς δε εισαγόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τα άρθρα 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ, και πρέπει να εξεταστεί κατ' ουσίαν.
Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι ο αιτών καταδικάστηκε με την 1409/19/4/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη, σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, η οποία μετατράπηκε προς 4.40 ευρώ ημερησίως, Α) για πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση και συγκεκριμένα ότι κατά την 28/2/2002 κατήρτισε πλαστό προσωρινό δελτίο ταυτότητος και κατά την 23/4/2002, την 17/5/2002 και 27/5/2002 έκανε χρήση αυτού, με σκοπό να παραπλανήσει με την χρήση του ως άνω πλαστού εγγράφου τους υπαλλήλους της αρμόδιας ΔΟΥ, του Ταμείου Ασφαλίσεως Εμπόρων καθώς και της Αγροτικής Τράπεζας, ότι δήθεν τα στοιχεία της ταυτότητάς του ήταν τα αναγραφόμενα στο πλαστό έγγραφο και Β) για υφαρπαγή ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση και συγκεκριμένα ότι α) κατά την 23/4/2002 και 17/5/2002, προσκομίζοντας το παραπάνω πλαστό έγγραφο στον αρμόδιο υπάλληλο της ΔΟΥ ..., επέτυχε να εκδοθεί η υπ' αριθμ. ...βεβαίωση έναρξης εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία, στο όνομα ...και αντικείμενο εργασιών την εμπορία ελαστικών, ανταλλακτικών και εξαρτημάτων αυτοκινήτων και η ....βεβαίωση μεταβολής εργασιών φυσικού προσώπου - επιτηδευματία, στο όνομα του ανωτέρω με δευτερεύον αντικείμενο την εμπορία φρούτων, αντιστοίχως και β) κατά την 23-4-2002, προσκομίζοντας το ως άνω πλαστό έγγραφο στον αρμόδιο υπάλληλο του Ταμείου Ασφαλίσεως Εμπόρων ..., επέτυχε να εκδοθεί το βιβλιάριο ενσήμων σύνταξης και ασθενείας του Ταμείου Ασφαλίσεως Εμπόρων.
Συνεπώς το ως άνω νέο γεγονός αλυσιτελώς προβάλλεται εν προκειμένω, κανένα δε άλλο νέο στοιχείο δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει ο αιτών προς απόδειξη της αθωότητάς του και συγκεκριμένα προς ανατροπή των καταθέσεων των μαρτύρων, κατηγορίας... και ..., που εξετάσθηκαν ενόρκως κατά την δίκη επί της οποίας η παραπάνω απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, των αναγνωσθέντων στο ακροατήριο του εγγράφων που επιβεβαιώνουν τις καταθέσεις αυτών, αλλά και της ιδίας της απολογίας του αιτούντος, με την οποία εμμέσως παραδέχεται την τέλεση των ως άνω αξιοποίνων πράξεων. Εν όψει των ανωτέρω, δεν καθίσταται φανερό, κατά την έννοια του άρθρου 525 & 1 περ. 2 Κ.Π.Δ., ότι ο κατηγορούμενος αιτών είναι αθώος για τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε και πρέπει ν' απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η αίτηση και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης (άρθρο 583 & 1 Κ.Π.Δ.).
Ο αιτών επικαλείται με την αίτησή του ότι, μετά την έκδοση της ανωτέρω [και των υπόλοιπων μνημονευόμενων] αποφάσεως, αποκαλύφθηκε νέο άγνωστο στους δικαστές που δίκασαν τις σχετικές υποθέσεις στοιχείο, ήτοι έκθεση της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων [ΥΠ.Ε.Ε.] της Περιφερειακής Διεύθυνσης Κεντρικής Μακεδονίας, που θεωρήθηκε αρμοδίως στις 26-6-2007, και ότι με αυτή βεβαιώνεται ο ισχυρισμός του, πως άλλα άτομα, που κατονομάζει, εξέδιδαν χωρίς εντολή ή εξουσιοδότησή του αξιόγραφα για λογαριασμό του ή της Εμπορικής εταιρείας που διατηρούσε με την επωνυμία "ΔΙΟΝΥΣΟΣ Μον. Ε.Π.Ε.", με βάση τα οποία αξιόγραφα καταδικάστηκε και με την προαναφερόμενη απόφαση σε φυλάκιση. Πλην όμως, υπό τα περιστατικά αυτά που εκτίθενται, συνάγεται, ότι η ως άνω έκθεση ενδεχομένως θα ασκούσε επιρροή επί άλλων από τις σε βάρος του αιτούντος εκδοθείσες αποφάσεις που εκδόθηκαν σε υποθέσεις έκδοσης ακάλυπτων επιταγών και όχι επί της απόφασης που προαναφέρθηκε για τις πράξεις της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση και της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει το αίτημα αναβολής της δίκης.
Απορρίπτει την από 11.12.2007 αίτηση του ..., για επανάληψη προς το συμφέρον του της διαδικασίας, που περατώθηκε με την 1409/19.4.2007 αμετάκλητη καταδικαστική σε βάρος του απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή