Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 112 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Απαράδεκτη και απορριπτέα η αναίρεση συνεπεία εκπρόθεσμης άσκησής της. Πότε είναι παρών ο δικαιούμενος στην άσκηση του ενδίκου μέσου τη στιγμή της απαγγελίας της απόφασης.




ΑΡΙΘΜΟΣ 112/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή-Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ...., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 11962/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον .....
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 376/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη, με αριθμό 280/20-5-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω υπό την κρίση του Συμβουλίου Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των αρ. 32 παρ. 1 + 4, 138 παρ. 2β, 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. την υπ'αρ. 54/25-2-2008 (συνταχθείσα ενώπιον της Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος Εφετείου Αθηνών) αίτηση αναιρέσεως του ..., που ασκήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σπυρίδωνος Φίλιου κατά της υπ'αρ. 11962/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Ε' Τριμελούς) και εκθέτω τ'ακόλουθα:
Ι. Την 2-12-2005 είχε προσδιορισθεί, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η εκδίκαση της υπ'αρ. 2152/16-3-2005 εφέσεως του κατηγορουμένου κατά της υπ'αρ. 19607/16-3-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η συνεδρίαση του δικαστηρίου διεκόπη για την 6-12-2005 ότε και εξεδικάσθη η έφεση του κατηγορουμένου κατά την συζήτησή της αυτός εξεπροσωπήθη από την πληρεξουσία δικηγόρο του Μ. Κευγά σύμφωνα με την διάταξη του αρ. 501 παρ. 1α Κ.Π.Δ. και κατεδικάσθη σε ποινή φυλακίσεως 18 μηνών για υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, αφού προηγουμένως απέρριψε αιτήματά του για αναβολή.
ΙΙ) Η προσβαλλομένη ως άνω απόφαση κατεχωρήθη καθαρογραμμένη εις το ειδικό βιβλίο καθαρογραφής (αρ. 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ) την 30-1-2006 με αριθμό καταχωρήσεως 533 (ως προκύπτει από την υπό χρονολογία 25-2-2008 βεβαίωση της γραμματέως του Τμήματος δημοσιεύσεως-Εκκαθαρίσεως Ποινικών Ενδίκων μέσων του Εφετείου Αθηνών).

ΙΙΙ) Κατά την διάταξη του αρ. 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ. η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του Ποινικού δικαστηρίου, ενώ κατά την παράγραφο 1 ιδίου άρθρου η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από την δημοσίευση της αποφάσεως.
ΙV) Επειδή ο κατηγορούμενος εξεπροσωπήθη από δικηγόρο στην κατ'έφεση δίκη, ως εξετέθη εις την παραγρ. Ι, θεωρείται ότι ήταν παρών κατά την έκδοση της πλησσομένης αποφάσεως (Συμβ. Α.Π. 870/2003 Π.Δ/σύνη 2003/1030), και κατά συνέπεια η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως άρχιζε από την επομένη της καταχωρήσεως εις το ειδικό βιβλίο, ήτοι την 1-2-2006 και έληγε την 10-2-2006. Ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αναίρεση εκπροθέσμως την 25-2-2008 χωρίς να αναφέρει οιονδήποτε λόγο ανωτέρας βίας ή κωλύματος για την άσκηση. V) Εις την αίτηση αναιρέσεως ισχυρίζεται ότι εδικάσθη απών επειδή ενώ ήταν παρών κατά την συνεδρίαση της 2-12-2005 και έγινε διακοπή για την 6-12-2005 την τελευταία αυτή ημερομηνία απουσίαζε λόγω ασθενείς και δεν έδωσε στην δικηγόρο του την ιατρική γνωμάτευση (που προσκομίζει) ούτε μπόρεσε να επικοινωνήσει μαζί της για χρήση στο δικαστήριο την ημέρα εκείνη της δίκης λόγω συγχύσεως. Ο ισχυρισμός του ότι εδικάσθη απών δεν είναι βάσιμος κατά τα εκτεθέντα στην παρ. Ι, αφού κατά την δικάσιμο της 6-12-2005 εξεπροσωπήθη νομίμως κατ'άρθρο 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ. από την δικηγόρο του που είχε σχετική εξουσιοδότηση, ως συνάγεται από επιτρεπτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά συνέπεια, εδικάσθη νομίμως ωσεί παρών και η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατά της σχετικής αποφάσεως άρχιζε την 1-2-2006 και έληγε την 10-2-2006. Ο προβαλλόμενος λόγος ασθενείας του και η σχετική ιατρική γνωμάτευση ουδεμία σχέση έχει με την ύπαρξη κωλύματος ή άλλου λόγου ανωτέρας βίας για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η οποία θα πρέπει ν'απορριφθεί ως εκπρόθεσμη, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να διαταχθεί η εκτέλεση της προσβαλλομένης αποφάσεως και να επιβληθούν σε βάρος του τα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς Π ρ ο τ ε ί ν ω
α) Να απορριφθεί ως εκπρόθεσμη η υπ'αρ. 54/25-2-2008 αίτηση αναιρέσεως του ..., κατά της υπ'αρ. 11962/6-12-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της προσβαλλομένης αποφάσεως. γ) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος.
Αθήνα 13 Μαΐου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 168 παρ. 2, 473 παρ. 1 και 3, 476 παρ. 1 και 507 παρ. 1 του Κ.Π.Δ, προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατ' αποφάσεως, με δήλωση στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, είναι δεκαήμερη και αρχίζει από την επομένη της καταχωρήσεως της τελεσίδικης απόφασης καθαρογραμμένης στο κατ' άρθ. 473 παρ. 3 του Κ.Π.Δ ειδικό βιβλίο αν ο δικαιούμενος στην άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η δε προθεσμία αυτή δεν παρατείνεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση, οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στη δήλωση και να συνοδεύονται από τα σχετικά αποδεικτικά μέσα, προκειμένου εξ αυτών να καταστεί δυνατή η εκτίμηση της ύπαρξης ή όχι της επικαλούμενης ανώτερης βίας, διαφορετικά η ασκηθείσα αναίρεση είναι απαράδεκτη, ως εκπρόθεσμη και, ως τοιαύτη, είναι απορριπτέα. Από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει ότι ο δικαιούμενος στην άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης είναι παρών, οσάκις είναι πραγματικά παρών, παρίσταται δηλαδή αυτοπροσώπως ή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 340 παρ. 2 και 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ., εκπροσωπείται από συνήγορο, διότι τότε λαμβάνει ο ίδιος ή ο συνήγορός του γνώση της απόφασης και του περιεχομένου της και ως εκ τούτου μπορεί να ασκήσει κατ' αυτής το ένδικο μέσο της αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε, με την υπ' αρ. 11962/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, το οποίο δίκασε σε δεύτερο βαθμό, σε ποινή φυλάκισης δέκα οκτώ (18) μηνών για την πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, εναντίον δε της απόφασης αυτής άσκησε την ένδικη αίτηση αναίρεσης, με δήλωσή του στη Γραμματέα του ως άνω Δικαστηρίου, την 25 Φεβρουαρίου 2008 και συντάχθηκε για το λόγο αυτό η με αριθμό 54/2008 έκθεση αναίρεσης. Από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από τη συνήγορό του Μαρία Κεϋγά και ως εκ τούτου έλαβε γνώση της απόφασης και του περιεχομένου της, από δε τη βεβαίωση της ίδιας γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, προκύπτει επίσης ότι η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο τις 30-1-2006.
Συνεπώς, ενόψει των όσων αναφέρθηκαν, η δεκαήμερη προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης, άρχισε την 1-6-2006 και συμπληρώθηκε την 10-2-2006, χωρίς να αναφέρονται στην ασκηθείσα αναίρεση λόγοι ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, οι οποίοι να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της. Σημειώνεται ότι, ο περιεχόμενος στην αίτηση αναίρεσης ισχυρισμός, ότι ήταν παρών κατά τη συνεδρίαση της 2-12-2005, κατά την οποία διεκόπη η συνεδρίαση για την 6-12-2005 και στην τελευταία αυτή συνεδρίαση ήταν απών, είναι αβάσιμος, ενόψει του ότι, σύμφωνα με όσα προειπώθηκαν από τα πρακτικά της προσβαλλομένης προκύπτει ότι αυτός εκπροσωπήθηκε από συνήγορο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 340 παρ. 2 και 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ.
Με τα δεδομένα αυτά, η ένδικη αίτηση αναίρεσης, η οποία ασκήθηκε μετά την κατά τα άνω πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 476 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αρ. 54/25 Φεβρουαρίου 2008 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αρ. 11962/05 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2008. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή