Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 2424 / 2008    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
1) Αιτιολογημένη απόρριψη α) του αιτήματος αναστολής της ποινικής δίωξης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 27 παρ. 1 του Ν. 3459/2006 και β) του αιτήματος αναστολής εκτέλεσης της ποινής κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 4 του ιδίου άρθρου. 2) Υπό την ισχύ του Ν. 2479/1997 (άρθρ. 2 παρ. 15), ο οποίος επανέφερε την επιβαρυντική περίπτωση της τέλεσης ορισμένων αξιοποίνων πράξεων του Νόμου περί ναρκωτικών, υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της απορριπτικής, των ως άνω αιτήσεων, κρίσεως του Δικαστηρίου να αιτιολογείται η συνδρομή της κατ’ επάγγελμα τέλεσης των ως άνω αξιόποινων πράξεων καθόσον η αρνητική προϋπόθεση της μη συνδρομής στο πρόσωπο του κατηγορουμένου της εν λόγω επιβαρυντικής περίστασης αξιώνει η παραπάνω διάταξη διαζευκτικά με την επιβαρυντική περίπτωση της κατ’ επάγγελμα τέλεσης των πράξεων αυτών. Απορρίπτει.




Αριθμός 2424/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (κωλυομένου του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Α' Τύπου Μαλανδρίνου, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζήση Κωνσταντίνου, για αναίρεση της με αριθμό 2955/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 681/2007.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 27 παρ. 1 του Κώδικα Νόμων για τα Ναρκωτικά (ν.3459/2006), το συμβούλιο πλημμελειοδικών μπορεί με βούλευμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, να διατάσσει την αναστολή της ασκηθείσας ποινικής δίωξης κατά του υπαιτίου κάποιας από τις πράξεις του άρθρου 20, εφόσον α) ο υπαίτιος πιθανολογείται ότι συντέλεσε με δική του πρωτοβουλία στην ανακάλυψη ή εξάρθρωση συμμορίας διακίνησης ναρκωτικών ή στην ανακάλυψη και σύλληψη μεγαλεμπόρων ναρκωτικών, β) δεν συντρέχει στο πρόσωπο του υπαιτίου διακεκριμένη περίπτωση ή επιβαρυντική περίσταση κατά τα άρθρα 21 και 23 ..... Την παραπάνω αναστολή μπορεί να διατάξει και το δικαστήριο. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 8 του νόμου (1729/1987), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 13 του Ν. 2161/1993 και το εδ. α' της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του Ν. 2408/1996 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ.15 του Ν. 2479/1997 "με ισόβια κάθειρξη και με χρηματική ποινή δέκα εκατομμύρια (10.000.000) δραχμών μέχρι διακοσίων εκατομμυρίων δραχμών, τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρων 5, 6 και 7 του παρόντος νόμου, αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια.... ή οι περιστάσεις τέλεσης μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Κατά δε το άρθρο 13 περίπτωση στ', η οποία προστέθηκε με το άρθρ. 1 παρ. 1 του ν. 2408/1996, ιδιαίτερα επικίνδυνος χαρακτηρίζεται ο δράστης όταν από τη βαρύτητα της πράξης, τον τρόπο και τις συνθήκες τέλεσής της, τα αίτια που τον ώθησαν και την προσωπικότητά του, μαρτυρείται αντικοινωνικότητα και σταθερή ροπή σε διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 2955/2007 απόφασή του κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών (ινδικής κάνναβης), κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια και υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, επέβαλε δε σ' αυτόν ποινή κάθειρξης δέκα ετών, δεχθέν ότι συνέτρεχε στο πρόσωπό του η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2δ' Π.Κ. Όπως δε προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, επιτρεπτά επισκοπούμενα προς έλεγχο αναιρετικού λόγου, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, επικαλούμενος ότι συντρέχουν στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις του άρθρου 27 παρ. 1 Ν. 3459/2006, υπέβαλε προφορικά και ανέπτυξε αίτημα αναστολής της κατ' αυτού ποινικής δίωξης. Το Εφετείο απέρριψε τον παραπάνω αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου με την εξής αιτιολογία: "Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι πρέπει να διαταχθεί η αναστολή της ποινικής του δίωξης κατ' άρθρο 27 παρ. 1 Ν. 3459/06 για το λόγο ότι αυθορμήτως έδωσε αποκλειστικές και ακριβείς πληροφορίες με αποτέλεσμα τη σύλληψη εμπόρων ναρκωτικών και την εξάρθρωση συμμορίας διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Ο ισχυρισμός όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί, καθόσον σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 27 παρ. 1 του Ν. 3459/06, και εφόσον συντρέχουν οι αναφερόμενες σ' αυτό προϋποθέσεις, την αναστολή της ασκηθείσης ποινικής διώξεως μπορεί να διατάξει μόνο το Συμβούλιο Πλημ/κών με βούλευμα ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέως Πλημ/κων. Μάλιστα ο κατηγορούμενος κηρύσσεται ένοχος με βάση την επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8". Έτσι κρίνοντας το Εφετείο διέλαβε την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. αιτιολογία και δεν υπερέβη την εξουσία του απορρίπτοντας το σχετικό αίτημα του αναιρεσείοντα, ο δε από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Η' του Κ.Π.Δ. πρώτος λόγος της αναίρεσης με τον οποίον ο αναιρεσείων ψέγει την προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και υπέρβαση εξουσίας με την ειδικότερη αιτίαση ότι το Εφετείο "δεν αναφέρει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά και σκέψεις από τα οποία να προκύπτουν ότι ήλεγξε την επικινδυνότητα και την βαρύτητα της πράξης του κατηγορουμένου και το αποτέλεσμα του ελέγχου του να το συγκρίνει με την προσωπικότητα των συλληφθέντων και την βαρύτητα των πράξεών τους και τη δική τους επικινδυνότητα και με βάση τη σύγκριση αυτών των στοιχείων ν' αποφανθεί αιτιολογημένα, αν οι πράξεις και η επικινδυνότητα των προσώπων που με τη βοήθεια του κατηγορουμένου συνελήφθησαν, ήταν ή όχι μεγαλύτερες εκείνων του κατηγορουμένου" είναι απορριπτέος ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως ερειδόμενος, αφού το Εφετείο με επαρκή αιτιολογία απέρριψε το ως άνω αίτημα του αναιρεσείοντος όχι διότι δεν ερεύνησε αν συντρέχουν οι θετικές προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω διάταξης, τις οποίες επικαλείται ο αναιρεσείων, αλλά διότι δέχτηκε ότι συντρέχει στο πρόσωπό του η επιβαρυντική περίπτωση του άρθρου 8 και ήδη άρθρου 23 παρ. 1 του Κώδικα Νόμων για τα Ναρκωτικά και κατά συνέπεια, αποκλείεται η εφαρμογή του άρθρου 27 παρ. 1 του νόμου αυτού. Εξάλλου, απορριπτέος ως αλυσιτελής είναι ο, κατ' εκτίμηση από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Π.Δ., ίδιος λόγος της αναίρεσης κατά το μέρος που προβάλλεται η αιτίαση ότι κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου το Εφετείο δέχεται ότι δεν είναι αρμόδιο για ν' αποφανθεί επί του αιτήματος αυτού, αλλά το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, αφού αρκούσε για την πληρότητα της απορριπτικής κρίσης του η αναφορά ότι ο κατηγορούμενος κηρύσσεται ένοχος με την επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8 του ν. 1729/1987, όπως ισχύει.
Κατά την παράγραφο 4 του άρθρου 27 του ως άνω Κώδικα Νόμων για τα ναρκωτικά "Οι όροι της παρ. 1, αν επιβεβαιωθούν συνιστούν ελαφρυντική περίσταση, ενώ το δικαστήριο μπορεί να διατάξει και την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για διάστημα δύο (2) έως είκοσι (20) ετών, ανεξάρτητα αν συντρέχουν οι όροι των άρθρων 99 επ. του Π.Κ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια ότι μόνο αν επιβεβαιωθούν οι όροι της παρ. 1 μπορεί το δικαστήριο να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής, μεταξύ των οποίων (όρων) είναι να συντρέχει η αρνητική προϋπόθεση της μη συνδρομής των επιβαρυντικών περιπτώσεων που ορίζονται στο άρθρο 23 του ίδιου Νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, επιτρεπτά επισκοπούμενα, για τον έλεγχο αναιρετικού λόγου, ο συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε αίτημα αναστολής της εκτέλεσης της επιβληθείσας στον κατηγορούμενο ποινής σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 27 παρ. 4 του "Κ.Ν περί ναρκωτικών". Το Εφετείο απέρριψε τον παραπάνω αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου με την εξής αιτιολογία: "Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 27 παρ. 4 εδ. α Ν, 3459/2006, οι όροι της παραγράφου 1, αν επιβεβαιωθούν, συνιστούν ελαφρυντική περίσταση, ενώ το δικαστήριο μπορεί να διατάξει και την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για διάστημα δύο (2) έως είκοσι (20) ετών, ανεξάρτητα αν συντρέχουν οι όροι των άρθρων 99 επομ.) του ΠΚ. Στην προκείμενη όμως περίπτωση, ανεξάρτητα αν ο κατηγορούμενος βοήθησε με πληροφορίες του στην ανακάλυψη συμμορίας διακίνησης ναρκωτικών και στη σύλληψη μεγαλεμπόρων ναρκωτικών, πρέπει η αίτηση του για αναστολή εκτέλεσης της ποινής να απορριφθεί, αφού αυτός κηρύχθηκε ένοχος με την επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8 Ν. 1729/1987 όπως ισχύει" (σελ. 27-28). Μ' αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την αξιούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και το άρθρο 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την παραπάνω ουσιαστική ποινική διάταξη αφού, κατά την αληθή έννοια αυτής, εφόσον ο νόμος δεν διακρίνει, δεν μπορεί να χορηγηθεί στον καταδικασθέντα κατηγορούμενο με την επιβαρυντική περίπτωση του άρθρου 23 του Κ.Ν. 3459/2006 αναστολή εκτέλεσης της ποινής, ακόμα και όταν το δικαστήριο καταδίκασε αυτόν με μειωμένη ποινή λόγω συνδρομής στο πρόσωπό του κάποιας από τις στο άρθρο 84 παρ. 2 προβλεπόμενες ελαφρυντικές περιστάσεις, όπως στις προκειμένη περίπτωση και είναι απορριπτέος ο αντίθετος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ. δεύτερος λόγος της αναίρεσης. Εξάλλου απορριπτέος ως αβάσιμος είναι ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Ε' του Κ.Π.Δ. τρίτος λόγος αναίρεσης με τον οποίον παραπονείται ο αναιρεσείων για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, με την αιτίαση ότι το Εφετείο εσφαλμένα, χωρίς να προβλέπεται τούτο από την παρ. 2 του άρθρου 4 του Ν. 2408/1996, δέχθηκε ότι οι περιστάσεις υπό τις οποίες τέλεσε αυτός τις αξιόποινες πράξεις της παράβασης του άρθρου 20 του Νόμου περί Ναρκωτικών μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Και τούτο διότι η εν λόγω επιβαρυντική περίπτωση, ναι μεν είχε καταργηθεί με την παραπάνω διάταξη, επαναφέρθηκε όμως σε ισχύ με την διάταξη του άρθρου 2 παρ. 15 εδ. β' του Ν. 2479/1997, η οποία ίσχυε τόσον κατά τον χρόνο της τέλεσης (2.7.2001), όσον και κατά τον χρόνο της εκδίκασης της υπόθεσης (3.12.2007). Τέλος απορριπτέος ως αλυσιτελής είναι ο ίδιος λόγος αναίρεσης κατά το σκέλος του που πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας με την αιτίαση ότι ούτε στο σκεπτικό, ούτε στο διατακτικό αυτής αναφέρονται πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν την παραπάνω επιβαρυντική περίπτωση της τέλεσης των αξιοποίνων πράξεων που προβλέπονται από το άρθρο 20 του Νόμου περί Ναρκωτικών υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι ο υπαίτιος της διάπραξής τους είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, αλλ' απλώς επαναλαμβάνεται η διατύπωση του νόμου. Και τούτο διότι αρκεί για την πληρότητα της απορριπτικής κρίσης του Δικαστηρίου για αναστολή της εκτέλεσης της ποινής κατ' εφαρμογή της διάταξης της παρ. 4 του άρθρου 27 του ως άνω νόμου, η διαπίστωση από αυτό ότι συνέτρεχε στο πρόσωπό του μια από τις διαζευκτικά από τη διάταξη του άρθρου 8 του ν. 1729/1987 (ήδη 23 του Κ.Ν. 3459/2006) καθοριζόμενες επιβαρυντικές περιπτώσεις, όπως είναι η κατ' επάγγελμα τέλεση των αξιόποινων πράξεων της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών, όπως δε από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, υπάρχει πλήρης αιτιολογία, ως προς την συνδρομή της επιβαρυντικής αυτής περίπτωσης της κατ' επάγγελμα τέλεσης των ως άνω εγκληματικών πράξεων.
Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25.2.2008 αίτηση του απόφαση του Χ, πρώην κατοίκου Αθηνών (...) και ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή (Γενικό Κατάστημα Κράτησης) Μαλανδρίνου για αναίρεση της 2955/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα και ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ