Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 591 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Επαρκής αιτιολογία και απόρριψη του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγου αναιρέσεως.




Αριθμός 591/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο-Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεωργίας Στεφανοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κοντογιάννη, για αναίρεση της 925/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) .... και 2) ...... που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Τσιρογιάννη.
Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Ιουνίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1127/2008.

Αφού άκουσε
Τους πληρεξουσίους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 του ΠΚ προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου από αυτές εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου, υποκειμενικά δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλόμενης, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτείται κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, όταν σ' αυτήν περιέχονται με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη.
Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Λάρισας δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...ο πρώτος και ο δεύτερος των κατηγορουμένων, είχαν αναλάβει ως εργολάβοι την κατασκευή ενός υπογείου πάρκιγκ στο χώρο της πλατείας των Δικαστηρίων στην πόλη των ..... Για τις σχετικές εργασίες είχαν συ΅βληθεί ΅ε διάφορους υπεργολάβους και σε ένα εκ των οποίων εργαζόταν ο θανών ως τεχνίτης πλακιδίων. Την 19-7-2003 και περί ώρα 09.30' στον άνω χώρο, επήλθε ο θάνατος του θανόντος από βεβαιω΅ένη ηλεκτροπληξία. Για τον άνω θάνατο δεν αποδείχθηκε α΅έλεια και των δύο κατηγορου΅ένων, οι οποίοι είχαν αναθέσει το έργο στον τρίτο κατηγορού΅ενο, ως επιβλέποντα ηλεκτρολόγο ΅ηχανικό, την ΅ελέτη της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του έργου. Όπως αποδείχθηκε οι ανωτέρω εργολάβοι, δεν είχαν κα΅ία συ΅΅ετοχή στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση και στις απαραίτητες ενέργειες που προέβη ο τρίτος κατηγορού΅ενος για την παροχή ρεύ΅ατος στον χώρο του ατυχή΅ατος, αφού τις είχαν αναθέσει υπεργολαβικώς στον παραπάνω και συνεπώς έπρεπε να κηρυχθούν αθώοι .Ο τρίτος ό΅ως των κατηγορου΅ένων, Χ1, κατά τη γνώ΅η που επικράτησε στο Δικαστήριο, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος, αφού ως προαναφέρεται σ' αυτόν είχε ανατεθεί ΅ε την άνω ιδιότητά του η ΅ελέτη κατασκευής της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του έργου, η κατασκευή δε αυτής ανατεθεί στον ΅άρτυρα Μ1 ηλεκτρολόγο. Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, αποδείχθηκε ότι ο κατηγορού΅ενος αυτός ήταν υπεύθυνος για την παροχή προσωρινά ηλεκτρικού ρεύ΅ατος στον άνω χώρο στάθ΅ευσης, δοθέντος ότι ήταν απαραίτητη η χρήση ηλεκτρικού ρεύ΅ατος τόσο για την λειτουργία των ΅ηχανη΅άτων που χρησι΅οποιούντο για την κατασκευή του, όσο και για τον ηλεκτροφωτισ΅ό του, αφού δεν υπήρχε φυσικός φωτισ΅ός. Για την προσωρινή ηλεκτροδότηση του έργου, δεν χορηγήθηκε παροχή ηλεκτρικού ρεύ΅ατος από την ΔΕΗ, αλλά ΅ε τις οδηγίες και την επίβλεψη του κατηγορου΅ένου αυτού, τοποθετήθηκε στο χώρο του υπογείου, ηλεκτρικός υποπίνακας διανο΅ής και τροφοδοσίας. Στον υποπίνακα ό΅ως αυτό, παρείχετο τάση από τον πίνακα της ΔΕΗ που είχε τοποθετηθεί στην πλατεία πάνω από το χώρο στάθ΅ευσης, ΅ε σκοπό την παροχή ηλεκτρικού ρεύ΅ατος στους φανοστάτες της πλατείας. Συγκεκρι΅ένα ο ηλεκτρολόγος Μ1, συνέδεσε τον πίνακα της πλατείας ΅ε καλώδιο ΅εταφοράς ρεύ΅ατος ΅ε τον υποπίνακα του υπογείου, τούτο δε έπραξε ΅ε τις οδηγίες για τις υποδείξεις του τρίτου των κατηγορου΅ένων. Έτσι στο χώρο του υπογείου παρείχετο ηλεκτρικό ρεύ΅α από τον υποπίνακα αυτόν, ο οποίος τοποθετήθηκε αυθαίρετα και χωρίς την προηγού΅ενη εκπόνηση σχετικής ΅ελέτης. Ο υπόγειος χώρος φωτιζόταν ΅ε την παροχή ηλεκτρικού ρεύ΅ατος απευθείας από τον υποπίνακα ΅ε την χρήση ΅παλαντέζας η οποία κατέληγε σε προβολέα, στα ΅ηχανή΅ατα δε παρείχετο ηλεκτρικό ρεύ΅α απευθείας από τον πίνακα ΅ε τη χρήση ΅παλαντέζας, το ΅ήκος της οποίας έφθανε τα 80 ΅έτρα περίπου. Στις 19-7-2003 το έργο βρισκόταν στο στάδιο της αποπεράτωσης και είχε ανατεθεί η επίστρωση του δαπέδου του ΅ε πλακίδια, στον Π1 και τους συνεργάτες του ..., ...., ...., ....., και ...... Την η΅έρα αυτή και περί ώρα 09.30' περίπου ο άνω Π1 εργαζόταν στο έργο απασχολού΅ενος ΅ε την κοπή πλακιδίων για την κοπή δε αυτών χρησι΅οποιούσε ηλεκτρικό κόφτη. Η παροχή ηλεκτρικού ρεύ΅ατος στον κόφτη γινόταν απευθείας από τον υποπίνακα ΅ε την χρήση ΅παλαντέζας χρησι΅οποιούσε δε συγχρόνως προβολέα στον οποίο η παροχή ρεύ΅ατος γινόταν ΅ε τον ίδιο τρόπο. Κατά την ώρα αυτή ο Π1 υπέστη ηλεκτροπληξία λόγω εισόδου ηλεκτρικού ρεύ΅ατος από την παλα΅ιαία επιφάνεια της δεξιάς χειρός αυτού και εξόδου από το αριστερό πέλ΅α, συνεπεία της οποίας επήλθε ο θάνατός του. Ο θάνατος αυτού οφείλεται σε διαρροή ηλεκτρικού ρεύ΅ατος λόγω έλλειψης της προσοχής του άνω κατηγορου΅ένου την οποία όφειλε και ΅πορούσε αυτός κατά τις περιστάσεις να καταβάλλει και συγκεκρι΅ένα στην πλη΅΅ελή και χωρίς προηγου΅ένη ΅ελέτη εγκατάσταση του ηλεκτρικού υποπίνακα διανo΅ής και τροφοδοσίας, στον οποίο η παροχή ρεύ΅ατος δεν έγινε ΅ετά από έγκριση της ΔΕΗ, στην έλλειψη γείωσης, η οποία ήταν ικανή να αποτρέψει τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύ΅ατος από το άνω ση΅είο εισόδου του δεξιού άκρου του παθόντος, όπως δε αναφέρεται στην σχετική έκθεση αυτοψίας του Τεχνικού Επιθεωρητού του Τ΅ή΅ατος Τεχνικής και Υγειονο΅ικής Επιθεώρησης ...... ο ηλεκτρολόγος Μ1, είχε αρχίσει τις εργασίες γείωσης καθώς και στη ΅η λειτουργία διακόπτη διαφυγής.Η άνω α΅ελής συ΅περιφορά του τρίτου των κατηγορου΅ένων είχε ως αποτέλεσ΅α να επέλθει ο θάνατος του άνω Π1 γι' αυτό και ο κατηγορού΅ενος αυτός πρέπει να κηρυχθεί ένοχος, όπως κατηγορείται..." Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο στο διατακτικό, που συμπληρώνει το σκεπτικό και αποτελεί με αυτό ενιαίο σύνολο, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως δέκα πέντε (15) μηνών την οποία ανέστειλε. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, διέλαβε στην απόφασή του την επιβεβλημένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους υπήγαγε αυτά στην εφαρμοσθείσα διάταξη του άρθρου 302 παρ.1 του ΠΚ την οποία ορθώς εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, με τις εκ του πράγματος παραδοχές, προσδιορίζει το είδος της αμέλειας (μη συνειδητή) τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία της πράξης, τον αιτιώδη σύνδεσμο της παράλειψης του κατηγορουμένου και του αποτελέσματος. Εντοπίζεται δε η αμέλεια αυτού, κατά τις παραδοχές της αποφάσεως, στο ότι ο κατηγορούμενος στον οποίο είχε ανατεθεί η κατασκευή της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του εκτελούμενου έργου, επέτρεψε την κατασκευή και εγκατάσταση ηλεκτρικού υποπίνακα διανομής και τροφοδοσίας ηλεκτρικού ρεύματος, χωρίς να μεριμνήσει για τη λήψη σχετικής αδείας από την ΔΕΗ και χωρίς προηγούμενη μελέτη ως προς την κατασκευή και εγκατάσταση αυτού, στον οποίο επιπροσθέτως δεν είχε τοποθετηθεί γείωση. Για την πληρότητα της αιτιολογίας δεν είναι αναγκαίο να γίνεται στάθμιση και αξιολογική σύγκριση των αποδεικτικών μέσων, ούτε να αναφέρεται τι προέκυψε από καθένα από αυτά ξεχωριστά.
Συνεπώς η σχετική αιτίαση του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμη. Περαιτέρω, οι αιτιάσεις με τις οποίες ο αναιρεσείων αναφέρεται στο περιεχόμενο των αναγνωσθέντων εγγράφων και των μαρτυρικών καταθέσεων, είναι απαράδεκτες γιατί υπό την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττει την περί τα πράγματα ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου. Τέλος αβάσιμη και απορριπτέα είναι και η αιτίαση ότι το δικαστήριο δεν προσδιορίζει στο σκεπτικό του την συνδρομή των όρων του άρθρου 15 του Π.Κ και ιδιαίτερα τον κανόνα δικαίου από τον οποίο απορρέει η υποχρέωση αποτροπής του επελθόντος αποτελέσματος, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση την κρίση περί της ενοχής του κατηγορουμένου ευθέως στηρίζει σε θετική ενέργεια αυτού την οποία, εάν συνετά ενεργούσε, όφειλε και μπορούσε να παραλείψει. Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ μόνος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμος.
Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 Κ.Π.Δ) και στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων πολιτικώς εναγόντων (άρθρο 583 Κ.Π.Δ, 176,183 Κ.Πολ.δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 13 Ιουνίου 2008 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της 925/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ και στη δικαστική δαπάνη των πολιτικώς εναγόντων την οποία ορίζει σε πεντακόσια (500) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή