Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2555 / 2008    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Παύση οριστική ποινικής διώξεως, Παραγραφή, Λαθρεμπορία, Συναυτουργία, Επεκτατικό αποτέλεσμα.




Περίληψη:
Επεκτατικό αποτέλεσμα ενδίκου μέσου. Παύση ποινικής διώξεως λόγω παραγραφής ως προς ορισμένους συμμετόχους στις αξιόποινες πράξεις (λαθρεμπορίας) κατόπιν ασκήσεως αναιρέσεως. Επέκταση του αποτελέσματος και στον κατηγορούμενο συμμέτοχο, του οποίου το ασκηθέν ένδικο μέσο απορρίφθηκε ως απαράδεκτο, εφόσον η εξάλειψη του αξιοποίνου με την επελθούσα παραγραφή δεν αναφέρεται αποκλειστικώς στο πρόσωπο των κατηγορουμένων. Διατάσσεται η συμπλήρωση της αποφάσεως, εφόσον το δικαστήριο είχε παραλείψει να αποφανθεί επί του ζητήματος αυτού.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2555/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (ο Εισαγγελέας είχε κώλυμα να μετάσχει) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Χ που παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Δέσποινα Καλογήρου, για συμπλήρωση της 104/2003 αποφάσεως του Ε' Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.
Το Ε' Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν και ο αιτών ζητεί την συμπλήρωση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Απριλίου 2008 αίτησή του, κατόπιν της υπ' αριθμ. πράξεως του Προεδρεύοντος του Ποινικού Τμήματος τούτου, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1197/2008.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκειμένη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά το άρθρο 469 ΚΠΔ, αν στο έγκλημα συμμετείχαν περισσότεροι ή αν η ποινική ευθύνη ενός κατηγορουμένου εξαρτάται σύμφωνα με το νόμο από την ευθύνη του άλλου, το ένδικο μέσο που ασκεί κάποιος από τους κατηγορουμένους, ακόμη και όταν χορηγείται μόνο σ' αυτόν από το νόμο, καθώς και οι λόγοι τους οποίους προτείνει, αν δεν αναφέρονται αποκλειστικά στο πρόσωπό του, ωφελούν και τους υπόλοιπους κατηγορουμένους. Στην περίπτωση της συνάφειας (άρθρ. 128 και 131) ισχύει ο ίδιος κανόνας, μόνο αν οι λόγοι που προβάλλονται με το ένδικο μέσο αφορούν παραβάσεις της διαδικασίας και δεν αρμόζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο εκείνου που το άσκησε. Για τη συζήτηση του ένδικου μέσου δεν είναι αναγκαία η κλήτευση των ωφελούμενων κατηγορουμένων, οι οποίοι όμως μπορούν να εμφανισθούν και να συμμετάσχoυν στη δίκη. Σε περίπτωση που το δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί για το επεκτατικό αποτέλεσμα του ένδικου μέσου, μπορεί μετά από αίτηση αυτών ή του εισαγγελέα να επιληφθεί εκ νέου προς συμπλήρωση της αποφάσεώς του. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής το επεκτατικό αποτέλεσμα των ένδικων μέσων ισχύει μόνο αν οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι είτε δεν δικαιούνται να ασκήσουν το ένδικο μέσο, είτε δικαιούνται μεν αλλά δεν το άσκησαν μέσα στη νόμιμη προθεσμία ή το άσκησαν και τούτο απορρίφθηκε ως απαράδεκτο ή ανυποστήρικτο. Εξάλλου, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία για τα πλημμελήματα είναι πέντε έτη και αρχίζει από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως περισσότερο από τρία χρόνια. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1 εδ.β', 370 εδ.β', 511 και 514 ΚΠΔ (όπως το άρθρο 511 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 50 παρ.5 του Ν.3160/2003) προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, που εξαλείφει την ποινική αξίωση της πολιτείας, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας ακόμη και από τον 'Αρειο Πάγο, ο οποίος, εφόσον διαπιστώσει τη συμπλήρωσή της μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και κριθεί βάσιμος ένας λόγος αυτής οφείλει μετά την εντεύθεν αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορουμένου. Το αποτέλεσμα της παραγραφής, με την πάροδο για τα πλημμελήματα τα οκταετίας από την τέλεσή τους, ως λόγος εξάλειψης του αξιόποινου, δεν αναφέρεται αποκλειστικώς στο πρόσωπο του κατηγορουμένου και επομένως επεκτείνεται, εκτός των άλλων, και στον κατηγορούμενο συμμέτοχο, του οποίου το ασκηθέν ένδικο μέσο απορρίφθηκε ως απαράδεκτο.
ΙΙ. Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, με την 96/2002 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, μεταξύ των άλλων κατηγορουμένων, είχε καταδικασθεί και ο αιτών Χ α) για ψευδή βεβαίωση κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και ειδικότερα ότι με την ιδιότητα του τελωνειακού υπαλλήλου στο ΙΒ' ΤΕΤΣ Πειραιώς βεβαίωσε ψευδώς ότι παραδόθηκαν ενώπιόν του από τον συγκατηγορούμενό του Ψ στις 8/6/1994 και στις 14/6/1994 στα ποντοπόρα πλοία, ... και ..., αντίστοιχα, οι αναφερόμενες εκεί ποσότητες πετρελαίου (48.205 και 59.313 λίτρα, αντίστοιχα) με ηθικό αυτουργό στην πράξη αυτή τον Ψ, και β) για άμεση συνέργεια σε λαθρεμπορία, κατ'εξακολούθηση, που έχει τελεσθεί για λογαριασμό της εταιρείας DRACOIL A.E. από τον Ζ, κατά συναυτουργία (συνδρομή) με τον Ψ, στις 8/6/1994 και στις 14/6/1994, με φυσικό αυτουργό τον Ζ, και οι οποίες αφορούσαν τις πιο πάνω ποσότητες καυσίμων. Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν αναιρέσεις, εκτός από τον αιτούντα, και οι Ζ και Ψ επί των οποίων εκδόθηκε η 104/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου. Με την απόφαση αυτή κρίθηκε, ότι με την αίτηση αναίρεσης του αιτούντος Χ η προσβαλλόμενη απόφαση πλήττεται μόνο για την πράξη της ψευδούς βεβαιώσεως, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και όχι για την πράξη της άμεσης συνέργειας σε λαθρεμπορία, κατ'εξακολούθηση, για την οποία η απόφαση κατέστη αμετάκλητη. Για τις πράξεις δε αυτές της ψευδούς βεβαιώσεως, που τέλεσε μεταξύ άλλων και ο Χ, που φέρουν πλημεληματικό χαρακτήρα, ο Αρειος Πάγος δέχθηκε ότι έχει παραγραφεί το αξιόποινο αυτών. Ως προς το αδίκημα, όμως της λαθρεμπορίας, η οποία προσβαλλόταν μόνο με τους πρόσθετους λόγους αναίρεσης, κρίθηκε ότι, επειδή η πράξη αυτή δεν προσβαλλόταν με το κύριο δικόγραφο της αναιρέσεως, η απόφαση είχε καταστεί αμετάκλητη και απέρριψε ως απαράδεκτο το από 15-11-2002 δικόγραφο των προσθέτων λόγων. Ετσι παρέμεινε η καταδίκη για το αδίκημα της άμεσης συνέργειας σε λαθρεμπορία ,για την οποία είχε επιβληθεί στον αιτούντα ποινή φυλάκισης των πέντε (5) μηνών και χρηματική ποινή. Αντιθέτως, αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αυτής 96/2000 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, των συγκατηγορουμένων του αιτούντος Ζ και Ψ, που αφορούσαν τις αυτές πράξεις της λαθρεμπορίας, έγιναν δεκτές με την 104/2003 απόφαση του ΑρείουΠάγου. Ειδικότερα, προκειμένου για τον Ζ κρίθηκε ότι: "για τις πράξεις της λαθρεμπορίας που φέρονται ότι τελέσθηκαν στον Πειραιά α) για λογαριασμό της εταιρίας DRACOIL με τις ψευδείς βεβαιώσεις, κατόπιν παρακινήσεως του Ψ,................,ως και του Χ, στις 08-06-1994 και 14-06-1994, ...." για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων και οι οποίες φέρουν πλημμεληματικό χαρακτήρα, "έχει παραγραφεί το αξιόποινο τούτων..". Ομοίως για τον Ψ, με την αυτή απόφαση κρίθηκε ότι για τις πράξεις : "...για άμεση συνεργεία σε λαθρεμπορία, που τελέσθηκαν κατ' εξακολούθηση στον Πειραιά κατά το χρονικό διάστημα από 9-5-1994 μέχρι 14-6-1994, εν όψει του ότι η ως άνω αίτηση αναιρέσεως περιέχει ένα σαφή και ορισμένο λόγο (έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας) και οι ως άνω πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων φέρουν πλημμεληματικό χαρακτήρα, έχει παραγραφεί το αξιόποινο τούτων". Εφόσον δε και για τους δύο αυτούς αναιρεσείοντες, από τον χρόνο τέλεσης των πράξεων αυτών πέρασε οκταετία, που συμπληρώθηκε μετά την δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως κρίθηκε με την αυτή απόφαση , πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εν μέρει και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος τους για τις πράξεις αυτές. Επομένως, προκύπτει ότι , οι πράξεις της λαθρεμπορίας, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αιτών, ως άμεσος συνεργός, είναι οι ίδιες πράξεις για τις οποίες, ως προς τους πιο πάνω συγκατηγορούμενους του, έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, με την 104/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου.

ΙΙΙ. Το αποτέλεσμα όμως αυτό της εξάλειψης του αξιόποινου λόγω παραγραφής, έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 469 του ΚΠΔ και όσα εκτέθηκαν, να επεκταθεί και στον αιτούντα Χ, ο οποίος είχε καταδικασθεί με την αναιρεσιβληθείσα απόφαση και ως άμεσος συνεργός σε βαθμό πλημμελήματος, δηλαδή ως συμμέτοχος στις παραπάνω πράξεις των συμμετόχων του, των οποίων οι αιτήσεις αναίρεσης κρίθηκαν παραδεκτές, ενώ η αντίστοιχη του αιτούντος κατά το μέρος της, το οποίο αφορούσε την πράξη της άμεσης συνέργειας σε λαθρεμπορία κατ' εξακολούθηση, καθώς και το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων που αφορούσε την ίδια ως άνω πράξη, απορρίφθηκαν ως απαράδεκτα, αφού η εξάλειψη του αξιοποίνου με την επελθούσα παραγραφή δεν αναφέρεται αποκλειστικώς στο πρόσωπο των ανωτέρω τότε κατηγορουμένων. Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση συντρέχει λόγος συμπλήρωσης της ανωτέρω απόφασης του Αρείου Πάγου, προκειμένου το αποτέλεσμα της παραγραφής να επεκταθεί και στον καταδικασθέντα με την 96/2000 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς αιτούντα και να παύσει και ως προς αυτόν, λόγω παραγραφής, η ποινική δίωξη, που ασκήθηκε εναντίον του για την ανωτέρω πράξη της άμεσης συνέργειας σε λαθρεμπορία κατ' εξακολούθηση.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Συμπληρώνει την υπ' αριθ. 104/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου σε σχέση με τον αιτούντα Χ, ως εξής: "Παύει οριστικώς την ποινική δίωξη κατά του Χ, για άμεση συνέργεια σε λαθρεμπορία, κατ' εξακολούθηση, που έχει τελεσθεί για λογαριασμό της εταιρείας DRACOIL από τον φυσικό αυτουργό Ζ, κατά συναυτουργία με τον Ψ, στις 08-06-1994 και 14-06-1994".

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή