Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 7 / 1995    (In full composition, Penal Cases)

Θέμα
Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Η ιδιότητα του δράστη των αξιοποίνων πράξεων του ν. 1729/1987 ως τοξικομανούς δεν συνιστά στοιχείο της αντικειμενικής ή υποκειμενικής υποστάσεως του οικείου εγκλήματος. Η ιδιότητα του δράστη των αξιοποίνων πράξεων του ν. 1729/1987 ως τοξικομανούς δεν συνιστά στοιχείο της αντικειμενικής ή υποκειμενικής υποστάσεως του οικείου εγκλήματος και επομένως η ύπαρξή της δεν στοιχειοθετεί νέο ιδιαίτερο έγκλημα αλλά αντιθέτως διαφοροποιεί μόνο την ποινική μεταχείριση του δράστη, ουδεμία επιρροή έχουσα επί του χαρακτηρισμού της πράξης. Δεκτού γενομένου του λόγου αναιρέσεως περί της υπάρξεως στο δράστη της ιδιότητας του τοξικομανούς, η προσβαλλόμενη απόφαση αναιρείται μόνον ως προς την ποινή και όχι και ως προς την περί ενοχής διάταξή της. Κατά την αντίθετη γνώμη της μειοψηφίας η ύπαρξη τοξικομανίας στο δράστη διαφοροποιεί την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και δημιουργεί εντεύθεν ανεξάρτητο αδίκημα και κατ' ακολουθίαν, γενομένου δεκτού του λόγου αναιρέσεως περί της υπάρξεως ή μη της ιδιότητας του τοξικομανούς, η απόφαση πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολο της, ήτοι και κατά την περί ενοχής διάταξή της. Αναιρείται εν μέρει λόγω έλλειψης αιτιολογίας η προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση ως προς την απορριπτική της διάταξη περί της ιδιότητας του δράστη ως τοξικομανούς και ως προς την περί επιβολής των ποινών διάταξή της (Ολομ. ΑΠ 7/1995 Ποιν.Χρον. ΜΣΤ.474). (Επιμέλεια περίληψης: Ευριπίδης Αντωνίου, επίτιμος αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)




Περίληψη:



Η ιδιότητα του δράστη των αξιοποίνων πράξεων του ν. 1729/1987 ως
τοξικομανούς δεν συνιστά στοιχείο της αντικειμενικής ή υποκειμενικής
υποστάσεως του οικείου εγκλήματος. Η ιδιότητα του δράστη των
αξιοποίνων πράξεων του ν. 1729/1987 ως τοξικομανούς δεν συνιστά στοιχείο
της αντικειμενικής ή υποκειμενικής υποστάσεως του οικείου εγκλήματος και
επομένως η ύπαρξή της δεν στοιχειοθετεί νέο ιδιαίτερο έγκλημα αλλά
αντιθέτως διαφοροποιεί μόνο την ποινική μεταχείριση του δράστη, ουδεμία
επιρροή έχουσα επί του χαρακτηρισμού της πράξης. Δεκτού γενομένου του
λόγου αναιρέσεως περί της υπάρξεως στο δράστη της ιδιότητας του
τοξικομανούς, η προσβαλλόμενη απόφαση αναιρείται μόνον ως προς την
ποινή και όχι και ως προς την περί ενοχής διάταξή της. Κατά την αντίθετη
γνώμη της μειοψηφίας η ύπαρξη τοξικομανίας στο δράστη διαφοροποιεί
την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και δημιουργεί εντεύθεν
ανεξάρτητο αδίκημα και κατ' ακολουθίαν, γενομένου δεκτού του λόγου
αναιρέσεως περί της υπάρξεως ή μη της ιδιότητας του τοξικομανούς, η
απόφαση πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολο της, ήτοι και κατά την περί ενοχής
διάταξή της. Αναιρείται εν μέρει λόγω έλλειψης αιτιολογίας η προσβαλλόμενη
καταδικαστική απόφαση ως προς την απορριπτική της διάταξη περί της
ιδιότητας του δράστη ως τοξικομανούς και ως προς την περί επιβολής των
ποινών διάταξή της(Ολομ. ΑΠ 7/1995 Ποιν.Χρον. ΜΣΤ.474).



--------------------------------