Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1823 / 2008    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Ακυρότητα απόλυτη, Ναρκωτικά, Απόπειρα, Κατηγορίας μεταβολή.




Περίληψη:
Αγορά, κατοχή, πώληση, μεσολάβηση σε απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών. Δεκτή η αναίρεση για απόλυτη ακυρότητα λόγω ανεπίτρεπτης μεταβολής κατηγορίας. Πρωτοδίκως ο αναιρεσείων είχε καταδικαστεί μετά από σχετική άσκηση ποινικής δίωξης, εκτός των άλλων και για απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών και στο δευτεροβάθμιο για μεσολάβηση σε απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών. Η μεσολάβηση σύγκειται από πραγματικά περιστατικά διαφορετικά από εκείνα της πώλησης ή της απόπειρας πώλησης ναρκωτικών ουσιών.





ΑΡΙΘΜΟΣ 1823/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 57/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Σαραντινού), Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Νικόλαο Ζαϊρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαϊου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Σαράκη, περί αναιρέσεως της 2323/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 88/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, αυτά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Η εκ των άνω άρθρων επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης, πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου. Ως αυτοτελείς ισχυρισμοί θεωρούνται όσοι τείνουν στην άρση του αδίκου χαρακτήρα της πράξεως, της ικανότητας προς καταλογισμό, τη μείωση της ικανότητας αυτής, την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αρ. 2323/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Αθηνών ο αναιρεσείων κατηγορούμενος Χ1 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών και έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, για αγορά, κατοχή, πώληση και μεσολάβηση σε απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, ο αναιρεσείων ισχυρίστηκε ότι, την ποσότητα των 60 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης, που βρέθηκε και κατασχέθηκε στην οικία του, την είχε αποκλειστικά για δική του χρήση. Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε από την προσβαλλόμενη απόφαση, με την εξής αιτιολογία: "Ο ισχυρισμός αυτός (είναι νόμιμος κατ' άρθρο 12 Ν. 1729/87 ήδη 29 Κ.Ν.Ν. 3459/2006), πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στην ουσία και τούτο διότι, η κατανομή της (ποσότητας των 60 γραμμαρίων) σε δύο δόσεις, σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που είχε η αστυνομία για διακίνηση από αυτόν ινδικής κάνναβης, υποδηλώνει ότι αποκλείεται το ενδεχόμενο να προοριζόταν για αποκλειστική δική του χρήση, αλλά βάσιμα μπορεί να υποστηριχθεί ότι προοριζόταν προς διάθεση σε τρίτους". Η αιτιολογία αυτή είναι πλήρης και εμπεριστατωμένη, διότι εκτίθενται επαρκείς σκέψεις, γιατί δεν πείσθηκε το Δικαστήριο για τη βασιμότητα του ως άνω ισχυρισμού. Επομένως, ο δεύτερος λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
ΙΙ. Από τις περί ασκήσεως της ποινικής δίωξης διατάξεις των αρ. 27 επ.43 και 49 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των αρ. 57 επ. 246 επ. 250, 321 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστικό συμβούλιο και το δικαστήριο μπορούν να αποφαίνονται μόνο για την πράξη για την οποία ασκήθηκε από τον Εισαγγελέα ποινική δίωξη, όχι δε και άλλη, έστω και συναφή, διότι διαφορετικά επέρχεται απόλυτη ακυρότητα κατά το αρ. 171 παρ. 1β' ΚΠΔ. Όταν δε η πράξη για την οποία καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, είναι διαφορετική από εκείνη για την οποία ασκήθηκε η ποινική δίωξη, κατά χρόνο, τόπο και λοιπές ιστορικές συνθήκες, υφίσταται μεταβολή κατηγορίας, η οποία ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ για απόλυτη ακυρότητα. Εξάλλου κατά το αρ. 5 εδ. β' του Ν. 1729/1987, όπως ισχύει, το έγκλημα της μεσολάβησης στην πώληση ναρκωτικών, συνιστάμενο στο ότι ο δράστης φέρει σε επαφή ή συνεννόηση άλλα πρόσωπα προκειμένου να γίνει μεταξύ αυτών η πώληση ναρκωτικών ουσιών προηγείται αναγκαίως της πώλησης, είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο απ'αυτή και σύγκειται από πραγματικά περιστατικά διαφορετικά από εκείνα της πώλησης ή της απόπειρας πώλησης ναρκωτικών ουσιών. Ως εκ τούτου, εφόσον δεν υπάρχει ταυτότητα πράξης μεταξύ των δύο αυτών εγκλημάτων είναι ανεπίτρεπτη η μεταβολή της κατηγορίας από απόπειρα πώλησης σε μεσολάβηση για πώληση ή απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, ενώ είχε κατηγορηθεί, εκτός των άλλων πράξεων, και για απόπειρα πώλησης ναρκωτικής ουσίας στον Χ2 και για την πράξη αυτή είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως με την υπ' αρ. 2558/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 2323/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, καταδικάσθηκε για μεσολάβηση στην απόπειρα πώλησης της ιδίας ουσίας (500 γραμμάρια ινδικής κάνναβης) από τον Γ1 στον Χ2, με το να φέρει αυτούς σε επαφή, αρχικά τηλεφωνικά και στη συνέχεια προσωπικά, στο .... Αττικής, σις 2.11.2004.
Η μεταβολή, όμως, αυτή της κατηγορίας είναι, κατά τα προεκτιθέμενα, ανεπίτρεπτη και κατά συνέπεια επήλθε απόλυτη ακυρότητα, κατά το άρθρο 171 παρ. 1β Κ.Π.Δ. Πρέπει, λοιπόν, κατά παραδοχή ως βασίμου, του πρώτου, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' Κ.Π.Δ., λόγου αναίρεσης της αίτησης του Χ1, με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια αυτή, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το κεφάλαιο αυτό, καθώς και κατά τη διάταξή της περί επιβολής της ποινής και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για τον αναιρεσείοντα, ως προς το αναιρούμενο μέρος, στο ίδιο Δικαστήριο, δεδομένου ότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθ. 519 Κ.Π.Δ.).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αρ. 2323/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς τον κατηγορούμενο Χ1, κατά το μέρος που δι'αυτής καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων για μεσολάβηση στην απόπειρα πώλησης ποσότητας 500 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης από τον Γ1 στον Χ2, καθώς και ως προς τη διάταξή της περί επιβολής της ποινής.
Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο μέρος, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την υπ' αρ. 741/2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κατά της ως άνω αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Ιουλίου 2008.


Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ