Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1882 / 2007    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Κανονισμός αρμοδιότητας.




Περίληψη:
Κανονισμός αρμοδιότητας 136, 137 ΚΠΔ.-Συντρέχει λόγος κανονισμού αρμοδιότητας και κατά την προδικασία, συμπεριλαμβανομένου του σταδίου της προκαταρκτικής εξετάσεως, σε βάρος Εισαγγελέως Εφετών, που εγκρίνει την αρχειοθέτηση της εγκλήσεως κατά το άρθρο 43 ΚΠΔ.





ΑΡΙΘΜΟΣ 1882/2007



ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ



ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ


Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών, περί κανονισμού αρμοδιότητας δικαστηρίου, με εγκαλούσα την Χ1.Με εγκαλούμενο τον Ψ1.
Η αίτηση αυτή με ημερομηνία 31 Ιανουαρίου 2007, που απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 267/2007.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κυριάκος Καρούτσος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη με αριθμό 200/16.5.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω, στο Συμβούλιό σας, μαζί με την σχετική δικογραφία, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 10 § 1 και 137 § 1 περ. γ΄ Κ.Π.Δ., όπως η πρώτη ετροποποιήθη με το άρθρο 14 § 1 ν.1649/1986, την με αριθ. πρωτ. 1135/31-1-2007 αίτηση του Εισαγγελέως Εφετών Πατρών, με την οποία επιδιώκεται η παραπομπή της υπόθεσης που περιγράφεται στην από 10-8-2004 έγγραφη μήνυση της Χ1, κατά του Αντεισαγγελέως Εφετών Πατρών και ήδη Εισαγγελέως Εφετών Κερκύρας, από το κατά τα άρθρα 122-125 Κ.Π.Δ. αρμόδιο Δικαστήριο σε άλλο ισόβαθμο και ομοειδές και εκθέτω τα ακόλουθα:
Ι) Σύμφωνα με την διάταξη του πέμπτου εδαφίου του άρθρου 136 Κ.Π.Δ. παραπομπή από το κατά τα άρθρα 122-125 αρμόδιο Δικαστήριο σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές, διατάσσεται, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, και όταν ο εγκαλών ή αδικηθείς ή κατηγορούμενος είναι δικαστικός λειτουργός από τον βαθμό του παρέδρου (πρωτοδικών ή εισαγγελικού) και πάνω, που υπηρετεί στο κατά τα άρθρα αυτά αρμόδιο δικαστήριο. Κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως, παραπομπή διατάσσεται όχι μόνον κατά την κυρία διαδικασία , αλλά και κατά την προδικασία, στην οποία περιλαμβάνεται και το στάδιο άσκησης της ποινικής διώξεως, αφού και εις αυτό συντρέχει ο ίδιος δικαιολογητικός λόγος, της εξασφάλισης δηλαδή της απόλυτης ανεξαρτησίας κρίσης του δικαστικού Λειτουργού και αποκλεισμού κάθε υπόνοιας, εξαιτίας της συνυπηρέτησης στο ίδιο Δικαστήριο (βλ. Μπουροπούλου Ερμ. Κ.Π.Δ. έκδ. Β΄, Τόμ. Α΄ σελ. 199-200, Ζησιάδου Ποιν. Δικαίου έκδ. Γ΄ Τόμ. Α΄ (1976) σελ. 657). Αταλάντευτα σύμφωνη είναι και η νομολογία (Α.Π. 608/96 Ποιν. Χρον. ΜΖ΄ σελ. 961, Α.Π. 430/1984 Ποιν. Χρον. ΛΔ΄ σελ. 879). Είναι δε φανερό ότι, όταν η παραπομπή ζητείται στο παραπάνω στάδιο (της άσκησης δηλ. της ποιν. διώξεως), πρέπει να εννοηθεί ως παραπομπή όχι σε άλλο (ισόβαθμο και ομοειδές) δικαστήριο στην κυριολεξία, αλλά στον εισαγγελέα και τις λοιπές ανακριτικές αρχές που διατελούν σε τέτοιο (ισόβαθμο και ομοειδές) δικαστήριο και εύλογα, αφού ποινική δίωξη δεν έχει ασκηθεί ακόμη (πρβλ και Γνωμ. Εισαγ. Α.Π. 988/1959 Ποιν. Χρον. Θ΄ σελ. 356). Επομένως αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται εις το Δικαστήριόν σας (εν Συμβουλίω) η υπό κρίσιν αίτησις του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών και πρέπει να ερευνηθεί κατ΄ουσίαν.

ΙΙ) Στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι με αφορμή την από 14-2-2002 μήνυση της Χ1, εις βάρος των αρμοδίων υπαλλήλων της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησις Ζακύνθου οι οποίοι, υπό την ανωτέρω ιδιότητά των, μετά από αυτοψία που ενήργησαν εις την προδιαληφθείσα αγροτική περιοχή που είχε πληγεί από πυρκαϊές, προέβησαν αναληθώς εις τον χαρακτηρισμόν ως τοιούτων περιοχών που δεν είχαν πληγεί από πυρκαϊά, με αποτέλεσμα, βάσει των στοιχείων αυτών, να χορηγηθεί παρανόμως οικονομική ενίσχυσις, αγνώστου ποσού, εις κατοίκους του παραπάνω Δημοτικού διαμερίσματος. Μετά την διενεργηθείσαν προκαταρκτική εξέτασι δεν επιβεβαιώθη ή βασιμότης των καταγγελλομένων δι΄όν λόγον η σχετική δικογραφία ετέθη εις το αρχείο υπό του αρμοδίου εισαγγελέως πρωτοδικών, κατ΄άρθρ. 43 Κ.Π.Δ., και παράλληλα με την από 10-4-2003 αναφορά του υπεβλήθη εις τον Εισαγγελέα Εφετών Πατρών προς έγκρισιν της ενεργείας του, η οποία τελικώς ενεκρίθη υπό του Αντεισαγγελέως Εφετών Ψ1 με την υπ΄αριθ. πρωτ. ........... παραγγελία του. Στην συνέχεια όμως η προαναφερόμενη μηνύτρια (Χ1) με την από 10-8-2004 μήνυσίν της κατήγγειλε τον παραπάνω εισαγγελικό λειτουργό παραπονούμενη ότι ούτος, κατά παράβασιν των καθηκόντων του, ενέκρινε την τοιαύτην αρχειοθέτησιν και δεν παρήγγειλε να ασκηθεί σχετική ποινική δίωξις εις βάρος των δι΄αυτής κατανομαζομένων προσώπων για την περιγραφόμενη αξιόποινη πράξη. Όμως ο αρμόδιος Εισαγγελέας Πρωτοδικών με την υπ΄αριθ. πρωτ. 1984/06 αναφορά του προς τον Εισαγγελέα Εφετών έθεσε εις το αρχείον, κατ΄άρθρ. 43 Κ.Π.Δ., την προδιαληφθείσαν μήνυσιν που εστρέφετο, μεταξύ των άλλων προσώπων, και εις βάρος του προαναφερθέντος Αντεισαγγελέως Εφετών που υπηρετεί ήδη στην παραπάνω Εισαγγελία Εφετών, πλην όμως ο Εισαγγελέα Εφετών απέσχε να αποφανθεί επί της ως άνω αναφοράς κατά του ανωτέρω εισαγγελικού λειτουργού, κατά τα εκτεθέντα. Συνακόλουθα και εν όψει: α) του αυτεπαγγέλου της διώξεως της καταγγελθείσης παράβασης καθήκοντος και β) του ότι ο παραπάνω Αντεισαγγελέας Εφετών (Ψ1) προσέλαβε την ιδιότητα του κατηγορουμένου (άρθρ. 72 Κ.Π.Δ.), η δε υπόθεση λόγω του τόπου τελέσεως και της κατοικίας του μηνυομένου κατ΄άρθρ. 111 § 7, 119 § 1 και 122 §1 Κ.Π.Δ., υπάγεται (στη φάση αυτή), στην αρμοδιότητα του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρ. 136 στοιχ. ε΄ και 137 στοιχ. γ΄ Κ.Π.Δ., αναλογικώς εφαρμοζομένων, ζητείται από τον Εισαγγελέα Εφετών η κατά το στάδιο τούτο της προδικασίας παραπομπή της υπόθεσης εις τον Εισαγγελέα Εφετών άλλης περιφερείας. Επομένως πρέπει, κατά παραδοχή της παραπάνω αίτησις και, ως κατ΄ουσίαν βασίμου, να διαταχθεί η παραπομπή της υπόθεσης εις τον Εισαγγελέα Εφετών του Εφετείου Ιωαννίνων, για να ενεργηθεί ό,τι από τον νόμο (άρθρ. 43 επ. Κ.Π.Δ.) κατά το στάδιο τούτο και το μετ΄αυτό, επιβάλλεται.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνω: Να διαταχθεί η παραπομπή εις τον Εισαγγελέα Εφετών Ιωαννίνων της ποινικής υπόθεσης, που περιγράφεται στην υπ΄αριθ. πρωτ. 1135/31-1-2007 αναφορά του Εισαγγελέως Εφετών Πατρών, εις βάρος του Αντεισαγγελέως Εφετών Ψ1.
Αθήναι τη 20 Απριλίου 2007
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αντώνιος Μύτης
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 136 στ. ε του Κ.Ποιν.Δ, όταν ο εγκαλών ή ο ζημιωθείς ή ο κατηγορούμενος είναι δικαστικός λειτουργός από το βαθμό του παρέδρου σε πρωτοδικείο και άνω και υπηρετεί στο αρμόδιο δικαστήριο, σύμφωνα με τα άρθρα 122-125 του ίδιου Κώδικα, διατάσσεται η παραπομπή σε άλλο ισόβαθμο και ομοειδές δικαστήριο.
Από το δικαιολογητικό λόγο της παραπάνω διατάξεως, που είναι η εξασφάλιση της απόλυτης ανεξαρτησίας της κρίσεως του δικαστικού λειτουργού και ο αποκλεισμός κάθε υπόνοιας για μεροληψία του, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι ο εγκαλών ή ο ζημιωμένος ή ο κατηγορούμενος είναι δικαστικός λειτουργός που υπηρετεί στο ίδιο αρμόδιο δικαστήριο, προκύπτει ότι συντρέχει περίπτωση τέτοιας παραπομπής, όχι μόνο κατά την κύρια διαδικασία, αλλά και κατά την προδικασία, συμπεριλαμβανομένου του σταδίου της ασκήσεως της ποινικής διώξεως και αυτού της διενεργείας προκαταρτικής εξετάσεως.
Σύμφωνα δε με το άρθρο 137 του ίδιου Κώδικα, την παραπομπή στην πιο πάνω περίπτωση, μπορεί να ζητήσει ο Εισαγγελεύς, ο κατηγορούμενος ή ο πολιτικώς ενάγων, αποφασίζει δε γι' αυτή το, Συμβούλιο Εφετών, αν ζητείται η παραπομπή από ένα μονομελές ή τριμελές πλημμελειοδικείο ή δικαστήριο ανηλίκων σε άλλο όμοιο και σε κάθε άλλη περίπτωση ο Άρειος Πάγος, που συνέρχεται σε συμβούλιο.
Εξ' άλλου, κατά το άρθρο 48 ΚΠΔ, την προσφυγή του εγκαλούντος κατά της διατάξεως που απορρίπτει την έγκληση (άρθρο 47 παρ.1 ΚΠΔ) εξετάζει και κρίνει ο Εισαγγελέας Εφετών.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, η Χ1, με την από 14-2-2002 μηνυτήρια αναφορά της, κατάγγειλε τους αναφερόμενους σε αυτή, υπαλλήλους της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ζακύνθου, ότι αναληθώς προέβησαν στο χαρακτηρισμό ορισμένων αγροτικών περιοχών, ως περιοχών που επλήγησαν από πυρκαϊές. Με αφορμή την καταγγελία της αυτή, διενεργήθηκε προκαταρτική εξέταση, από την οποία δεν επιβεβαιώθηκε η βασιμότητα των καταγγελλόμενων περιστατικών και κατόπιν τούτων, η σχετική δικογραφία τέθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κ.Ποιν.Δ, όπως η παρ.1 αντικ. από το άρθρο 4 παρ.2 του ν. 1653/1986, στο αρχείο από την αρμόδια Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πατρών. Η τελευταία, στη συνέχεια, υπέβαλε την από 10-4-2003 αναφορά της, προς έγκριση από τον Εισαγγελέα Εφετών Πατρών, ο οποίος ενέκρινε τους χειρισμούς της Εισαγγελέως Πρωτοδικών, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. ........... παραγγελία του.
Η καταγγέλλουσα Χ1, κατόπιν της πιο πάνω εγκρίσεως του Αντεισαγγελέα Εφετών Πατρών Ψ1, με την οποία τέθηκε στο αρχείο η μηνυτήρια αναφορά της, υπέβαλε σε βάρος του τελευταίου την από 10-8-2004 έγκληση της, κατά το περιεχόμενο της οποίας, μεταξύ άλλων, καταγγέλλεται και ο συγκεκριμένος εισαγγελικός λειτουργός, ότι παρέβη το καθήκον του για το λόγο ότι κακώς ενέκρινε την αρχειοθέτηση της, από 14-2-2002 εγκλήσεώς της, ενώ θα έπρεπε να ασκήσει σε βάρος των καταγγελλόμενων προσώπων τη δέουσα ποινική δίωξη. Όμως η επιληφθείσα της σχετικής εγκλήσεώς Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Πατρών, με την υπ' αριθμό 1984/2006 αναφορά της, έθεσε κατά το άρθρο 43 του Κ.Ποιν.Δ τη σχετική δικογραφία στο αρχείο, ενώ απέσχε να αποφανθεί κατά το μέρος που η καταγγελία αφορούσε τον Αντεισαγγελέα (ήδη Εισαγγελέα) Εφετών Πατρών Ψ1, ενόψει του γεγονότος ότι ο καταγγελλόμενος Εισαγγελικός λειτουργός, υπηρετεί στην Εισαγγελία Εφετών Πατρών. Μετά από αυτά και ενόψει του ότι ο καταγγελλόμενος προσέλαβε την ιδιότητα του κατηγορούμενου, η δε σχετική υπόθεση υπάγεται, κατά το στάδιο αυτό, κατά τόπο στην αρμοδιότητα του Τριμελούς Εφετείου Πατρών (άρθρα 111 παρ.7, 119 παρ.1 και 122 παρ.1 του Κ.Ποιν.Δ, σύμφωνα και με τις προαναφερόμενες διατάξεις, πρέπει να λάβει χώρα κανονισμός αρμοδιότητας, ώστε η περιεχόμενη στην από 10-8-2004 μήνυση της, καταγγελία της Χ1, σε βάρος του Αντεισαγγελέα (ήδη Εισαγγελέα Εφετών) Ψ1, να παραπεμφθεί στον Εισαγγελέα Εφετών Ιωαννίνων, προκειμένου αυτός να επιληφθεί αυτής και να κρίνει στα πλαίσια της αρμοδιότητας του, καθώς και στις αρμόδιες δικαστικές αρχές του Πρωτοδικείου και Εφετείου Ιωαννίνων, αν ήθελε συντρέξει περαιτέρω νόμιμη περίπτωση.

Για τους λόγους αυτούς


Παραπέμπει την από 10-8-2004 καταγγελία της Χ1, κατά του Αντεισαγγελέα (ήδη Εισαγγελέα Εφετών) Ψ1, στον Εισαγγελέα Εφετών Ιωαννίνων, καθώς και στις αρμόδιες δικαστικές αρχές του Πρωτοδικείου και Εφετείου Ιωαννίνων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2007. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2007.




Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ