Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 625 / 2008    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Στοιχεία ανθρωποκτονίας εξ αμελείας. Απορρίπτονται οι προσβαλλόμενοι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως. Το αιτιολογικό επιτρεπτά συμπληρώνει το διατακτικό ως προς τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αμέλεια. Δεν δημιουργείται αντίφαση από την αναγραφή στο διατακτικό επιπλέον στοιχείου αμελείας, το οποίο προφανώς από παραδρομή δεν διαγράφτηκε από την κατηγορία, αφού για το τελευταίο κηρύχθηκε αθώος ο κατηγορούμενος από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και η αμέλεια συνίσταται και σε άλλα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αυτοτελώς στηρίζουν την κατηγορία. Απορρίπτει.





Αριθμός 625/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Μάλλιο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Νάκο, για αναίρεση της 12398/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με πολιτικώς ενάγοντες τους 1. ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ελευθέριο Μπότσαρη και 2. ........, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Καπρέλη.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Απριλίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 787/2006.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 302 παρ.1 του Π.Κ., όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 28 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται, αντικειμενικώς μεν πρόκληση του θανάτου άλλου, υποκειμενικώς δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλόμενης, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και β) η δυνατότητα αυτού βάσει των προσωπικών του περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο προς την πράξη ή την παράλειψή του. Εξάλλου, έλλειψη της κατά το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναίρεσης της απόφασης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται σ' αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.
Περαιτέρω, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει, όταν ο δικαστής αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνην που πράγματι έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή, όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχθηκε, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που συνιστά λόγο αναίρεσης, κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχείο Ε ΚΠΔ, υπάρχει και όταν η παραβίαση λαμβάνει χώρα εκ πλαγίου, γιατί δεν αναφέρονται στην απόφαση με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν κατά την κρίση του Δικαστηρίου ή κατά την έκθεση αυτών υπάρχει αντίφαση, είτε στην ίδια αιτιολογία, είτε μεταξύ αυτής και του διατακτικού της απόφασης, ώστε να μην είναι εφικτός ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο, για την ορθή εφαρμογή του νόμου. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, με το οποίο συμπληρώνεται επιτρεπτά το διατακτικό της, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δέχτηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης, που εξετάστηκαν ενόρκως και χωρίς όρκο οι πολιτικώς ενάγοντες στο δικαστήριο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που ανεγνώσθησαν, καθώς και τα έγγραφα που ανεγνώσθησαν και αναφέρονται στα πρακτικά, απεδείχθησαν τα εξής? Την ..... και περί ώρα 03, στο ύψος της 59.600 χιλιομετρικής αποστάσεως της ΝΕΟΑΚ, ο Ζ1 οδηγούσε το με αριθμό κυκλοφορίας .... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας AUDI, που ανήκε στην κυριότητά του κατά 50?. Στο αυτοκίνητό του ήταν συνεπιβάτης και η μνηστή του Ζ2. Η κατεύθυνσή του ήταν προς Αθήνα και εκινείτο στη δεξιά πλευρά του ρεύματος. Κατά τον αυτό χρόνο και στον αυτό τόπο και ομόρροπα προς την κατεύθυνση του Ζ1 και προπορευόμενος του Ζ1 εκκινήθη ο Γ1, οδηγώντας το ...... ΙΧΦ αυτοκίνητο ψυγείο, μάρκας MERCEDES και μάλιστα στο άκρο δεξιό της εν λόγω κατεύθυνσης. Ο εν λόγω οδηγός Γ1 όλως ξαφνικά άλλαξε πορεία και κινήθηκε από το άκρο δεξιό προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα να αποκλείσει την πορεία του ...... ΙΧΕ (AUDI), με συνέπεια το τελευταίο να επιπέσει με το εμπρόσθιο και δεξιό τμήμα στο πίσω μέρος του άνω.....ΙΧΦ ψυγείου και να ακινητοποιηθεί κάθετα. Ενώ λοιπόν το εν λόγω AUDI με οδηγό το Ζ1 βρισκόταν ακινητοποιημένο ο κατηγορούμενος Χ1 που κατ' εκείνο το χρόνο και σε εκείνο τον τόπο οδηγούσε το ...... ΔΧ ρυμουλκό ρυμουλκούμενο και ακολουθούσε το άνω AUDI, επέπεσε με μεγάλη σφοδρότητα επί του ακινητοποιημένου AUDI, με το εμπρόσθιο τμήμα του, πάνω στη δεξιά πλευρά του, το οποίο παρέσυρε σε απόσταση 300 μέτρων και το εκτόξευσε στις υπάρχουσες εκεί προστατευτικές μπάρες. Αποτέλεσμα της ως άνω διαδοχικής σύγκρουσης ήταν να τραυματισθούν τόσο ο οδηγός του AUDI Ζ1, όσο και η μνηστή του Ζ2, οι οποίοι υπέστησαν, ο πρώτος σοβαρές κακώσεις κεφαλής και θώρακος και η δεύτερη βαριές κακώσεις κεφαλής, θώρακος και κοιλίας, από τους οποίους τραυματισμούς ως μόνης ενεργού αιτίας επήλθε ο θάνατός τους. Το άνω αποτέλεσμα οφείλεται και στο ότι ο παρών κατηγορούμενος Χ1 δεν είχε συνεχώς τεταμένη την προσοχή του περί την οδήγηση ως όφειλε, λόγω της νύχτας και της περιορισμένης ορατότητας και δεν αντιλήφτηκε εγκαίρως το ακινητοποιημένο AUDI, ενώ αντιλήφτηκε τούτο ο συνεπιβάτης του από απόσταση 40-50 μέτρα, όπως τούτο προκύπτει από την ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατάθεσή του, ο οποίος και του φώναξε, πλην όμως, λόγω της αμελούς συμπεριφοράς περί την οδήγηση, δεν μπόρεσε να ακινητοποιήσει εγκαίρως το όχημά του, αλλ' ούτε και να εκτελέσει τους ενδεδειγμένους αποφευκτικούς ελιγμούς, ώστε να αποφύγει την παράσυρση του άνω AUDI ...... . Σύμφωνα με τα άνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά το Δικαστήριο πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια για το οποίο πρέπει να κηρυχθεί ένοχος". Με βάση τις παραδοχές αυτές το πιο πάνω δικαστήριο κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών για κάθε πράξη και συνολικώς ποινή φυλακίσεως δεκατριών (13) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για τρία χρόνια. Με τις παραδοχές του αυτές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτήν με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία απεδείχθησαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 28, 94 παρ. 1 και 302 του ΠΚ, τις οποίες εφήρμοσε ορθά, χωρίς να τις παραβιάσει εκ πλαγίου και να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση, είναι δε αβάσιμοι οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. Δ και Ε του ΚΠΔ, που υποστηρίζουν τα αντίθετα. Ειδικότερα δεν δημιουργεί αντίφαση η αναγραφή στο διατακτικό ότι "από αμέλειά του δεν φρόντισε να έχει ικανή απόσταση από τα προπορευόμενα αυτοκίνητα...", διότι οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ως προς την αμέλεια, συνίστανται σε άλλα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται με σαφήνεια στο σκεπτικό. Η σχετική ως άνω αναφορά στο διατακτικό οφείλεται προφανώς στην από παραδρομή παράλειψή διαγραφής της από την κατηγορία, αφού γι' αυτήν κηρύχτηκε αθώος ο κατηγορούμενος από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Τέλος, τα αναφερόμενα στην αναίρεση περί μη ορθής αξιολογήσεως των αποδείξεων αποτελούν αμφισβήτηση της ουσιαστικής εκτίμησης των αποδείξεων και απαραδέκτως προβάλλονται ως λόγος αναίρεσης.
Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, στα δικαστικά έξοδα.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-4-2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 12398/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Μαρτίου 2008.



Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή