Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2573 / 2008    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια και σωματική βλάβη από αμέλεια. Συντρέχουσα αμέλεια οδηγών οχημάτων σε επικίνδυνη σύγκρουση αυτών. Αναιρείται για έλλειψη αιτιολογίας η καταδικαστική απόφαση που δέχτηκε συντρέχουσα αμέλεια των οδηγών, λόγω μη επαρκούς αιτιολογίας όσον αφορά τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς του οδηγού λεωφορείου και την επελθούσα σύγκρουση με όχημα κινούμενο σε διασταύρωση με το όχημα αυτού, μη επαρκούσης μόνης της αναφοράς ότι στο επελθόν αποτέλεσμα αιτιωδώς συνετέλεσε η κατά 10 χμ πέραν του ανώτατου ορίου ταχύτητα του οδηγού του λεωφορείου, χωρίς την αναφορά και άλλων παραγόντων.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2573/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπακωνσταντίνου, περί αναιρέσεως της 2874/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενο τον .... Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. ..., 2. .... και 3. ...., που δεν παραστάθηκαν. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 99/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 28, 314 παρ. 1 εδάφ. α', και 302 Π.Κ., για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας ή της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται η διαπίστωση, ότι δεν καταβλήθηκε από το δράστη η προσοχή, που απαιτείται κατ' αντικειμενική κρίση, την οποία κάθε συνετός άνθρωπος οφείλει να καταβάλει κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική καθώς και ότι αυτός, με τις προσωπικές ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες, κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας ή του επαγγέλματός του, μπορούσε να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη του δράστη. Όταν όμως ένα από τα πιο πάνω εγκλήματα είναι απότοκο της συντρέχουσας αμέλειας περισσότερων από ένα προσώπων, καθένα από αυτά κρίνεται ως προς την ευθύνη του αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τα άλλα, κατά το λόγο της αμέλειάς του και εφόσον το αποτέλεσμα, που επήλθε, τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμό προς αυτή. Εξ άλλου η απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψης της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, υπάρχει, όταν περιέχονται σ' αυτή τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου, για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά, που αποδείχθηκαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 2874/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο ετών και εννέα μηνών, που ανεστάλη επί τριετία για τις αξιόποινες πράξεις της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή και σωματική βλάβη από αμέλεια. Για να καταλήξει στην παραπάνω καταδικαστική κρίση τούτο το Εφετείο δέχθηκε ότι από τα κατά το είδος τους μνημονευόμενα στην αρχή του σκεπτικού αποδεικτικά μέσα αποδέχθηκαν κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στην ... στη 3-10-2002 και ώρα 10.45 o πρώτος κατηγορούμενος .... οδηγώντας το υπ' αριθμ. ... ΔΧ αυτοκίνητο ταξί κινούνταν στη δημοτική οδό του Γενικού Νοσοκομείου .... Η οδός αυτή διασταυρώνεται με την οδό .... Η τελευταία αυτή οδός είναι διπλής κατεύθυνσης με δύο ρεύματα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και με δύο λωρίδες επιβράδυνσης στο ύψος της διασταύρωσης, που διαχωρίζονται (σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις) με υπερυψωμένη κεντρική νησίδα, έχει δε πλάτος οδοστρώματος 16,40 μέτρα. Τον ίδιο πιο πάνω χρόνο και τόπο, ο δεύτερος κατηγορούμενος οδηγώντας το υπ' αριθ. ... ΔΧ λεωφορείο κινούνταν στην οδό ... με κατεύθυνση προς ... (προορισμός του ήταν η ...). Όταν ο πρώτος κατηγορούμενος έφτασε στη διασταύρωση, έχοντας στην πορεία του ρυθμιστική πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας (STOP) ανέκοψε ταχύτητα και εισήλθε με το εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου στην άνω οδό (...) προκειμένου να αποκτήσει ορατότητα, η οποία παρεμποδιζόταν από υπάρχον στο έρεισμα της οδού ... τοιχίο. Κατά τον έλεγχο που έκανε αν και διαπίστωσε ότι επί της οδού την οποία επρόκειτο να διασχίσει με σκοπό να κατευθυνθεί αριστερά προς ... κινούνταν το πιο πάνω ΔΧ λεωφορείο, δεν ακινητοποίησε το όχημά του, ούτε ανέμενε τη διέλευση του τελευταίου, αλλά πιστεύοντας ότι προλαβαίνει να διασχίσει το ρεύμα κυκλοφορίας στο οποίο κινούνταν το λεωφορείο, ανέπτυξε ταχύτητα και εισήλθε εξολοκλήρου στην οδό. Ο οδηγός του λεωφορείου - δεύτερος κατηγορούμενος, αντιλαμβανόμενος το ταξί να κινείται κάθετα στο ρεύμα πορείας του τράβηξε ηλεκτρόφρενο και πραγματοποίησε ελιγμό προς τα δεξιά για να αποφύγει τη σύγκρουση, πλην όμως δεν την απέφυγε και με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του επέπεσε στο πίσω αριστερό τμήμα του ταξί (στην αριστερή κολώνα και πίσω αριστερή πόρτα), το οποίο εν συνεχεία παρέσυρε περί τα 18,50 μέτρα ενώ το ίδιο (λεωφορείο) ακινητοποιήθηκε 26 μέτρα πιο κάτω (βλ. έκθεση αυτοψίας και σχεδιάγραμμα τροχαίας). Η σύγκρουση αυτή, συνεπεία της οποίας σκοτώθηκαν επί τόπου οι επιβαίνουσες στο ταξί ... και ..., και τραυματίσθηκε σοβαρά ο οδηγός του - πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος υπέστη κάκωση κεφαλής και κάταγμα πλευρών (4ου, 5ου, 6ου, 7ου, 8ου και 9ου) οφείλεται σε έλλειψη προσοχής την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν, ενόψει και του επαγγέλματός τους, να καταβάλλουν, αλλά δεν κατέβαλαν και οι δυο κατηγορούμενοι, αφού ο πρώτος παραβίασε τη ρυθμιστική πινακίδα (STOP) και εισήλθε στην οδό ... παρά το ότι αντιλήφθηκε και το κινούμενο σε αυτήν ΔΧ λεωφορείο πιστεύοντας ότι προλαβαίνει και ότι ο οδηγός το λεωφορείου - δεύτερος κατηγορούμενος θα ανακόψει την δική του ταχύτητα (βλ. κατάθεση - απολογία 1ου κατηγορουμένου), ο δε δεύτερος γιατί κινούνταν με ταχύτητα 90 χιλιομέτρων, ήτοι κατά 10 χιλιόμετρα μεγαλύτερης της ανωτάτης επιτρεπόμενης των 80 χιλιομέτρων (βλ. αναγνωσθέντα σχεδιάγραμμα και έκθεση αυτοψίας τροχαίας), και τούτο συνετέλεσε αιτιωδώς στην σφοδρότητα της σύγκρουσης και την πρόκληση των επελθόντων αποτελεσμάτων. Κατά συνέπεια θα πρέπει αμφότεροι οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι για τις παραπάνω ανθρωποκτονίες και επιπλέον ο δεύτερος κατηγορούμενος ένοχος και για την σωματική βλάβη του πρώτου, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο Θεσσαλονίκης στέρησε την απόφαση του από την κατά τ' ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία αφού μόνη η αναφορά στο παραπάνω σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η υπέρβαση κατά 10 χιλιόμετρα του ανωτάτου επιτρεπομένου όριου των 80 χιλιομέτρων την ώρα της ταχύτητας από το δεύτερο κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα συντέλεσε αιτιωδώς στη σφοδρότητα της σύγκρουσης και στην πρόκληση των επελθόντων αποτελεσμάτων, δεν συνιστά επαρκή αιτιολογία του αιτιώδους σύνδεσμου μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς, του και των επελθόντων αποτελεσμάτων και τούτο διότι δεν προκύπτουν από αυτό τα ακόλουθα στοιχεία, που είναι απαραίτητα για να κριθεί αν η προαναφερόμενη σύγκρουση και οι θανάσιμοι τραυματισμοί και ο τραυματισμός του ..., οφείλονται σε συγκλίνουσα αμέλεια και του αναιρεσείοντα: 1) Πριν από τόση απόσταση ο αναιρεσείων αντιλήφθηκε ότι το ΤΑΞΙ θα εισήρχετο στο ρεύμα της πορείας του, 2) οι αποφευκτέοι ελιγμοί και χειρισμοί που μπορούσε να και ώφειλε να ενεργήσει ο αναιρεσείων για ν' αποφύγει τα παραπάνω αποτελέσματα, εν όψει και της υποχρέωσης του για μείωση της ταχύτητας με την οποία έβαινε εν όψει διασταυρώσεως. Επομένως κατά παραδοχή του σχετικού από το άρθρ. 510 παρ. 1 εδ. Δ' ΚΠοινΔ λόγου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και σύμφωνα με το άρθρ. 519 ΚΠοινΔ να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστάς, εκτός από εκείνους που έκριναν προηγουμένως, είναι εφικτή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 2874/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που έκριναν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή