Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 185 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Αιτιολογία αποφάσεως που απορρίπτει ένδικο μέσο ως εκπρόθεσμο. Επίκληση λόγου αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας - υπέρβασης εξουσίας. Δεν αναφέρεται στο αποδεικτικό το Δικαστήριο που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση. Προκύπτει εξ άλλων στοιχείων και κατά τρόπο ανεπίδεκτο αμφιβολίας. Απορρίπτει αναίρεση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 185/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κλεομένη Αλεξόπουλο, περί αναιρέσεως της 21/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ανηλίκων Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Ανηλίκων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 941/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 155 παρ. 2, 161 παρ. 1, 166 παρ. 1, 171 παρ. 1 και 500 ΚΠοινΔ προκύπτει, ότι το αποδεικτικό επιδόσεως της κλήσεως προς τον εκκαλούντα κατηγορούμενο για τη συζήτηση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο της εφέσεώς του κατά της πρωτόδικης καταδικαστικής αποφάσεως πρέπει να αναφέρει, μεταξύ των άλλων στοιχείων, ρητώς και κατά τρόπο ανεπίδεκτο αμφιβολίας το έγγραφο, το οποίο επιδίδεται, προκειμένου δε περί δικαστικής αποφάσεως και το Δικαστήριο που την εξέδωσε και το έτος εκδόσεώς της. Η ελλιπής αναγραφή στο αποδεικτικό επιδόσεως των στοιχείων του επιδιδομένου εγγράφου κατά τρόπο που καθιστά αμφίβολη την ταυτότητά του εξομοιώνεται με έλλειψη επιδόσεως του εγγράφου αυτού και δεν κινεί την προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου. Εξάλλου, η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως, ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αν απαγγέλθηκε απόντος αυτού, το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία κατά τα άρθρα 154 παρ.1, 156 και 161 παρ.1 ΚΠΔ στοιχείων εγκυρότητας της επιδόσεως, εκτός εάν προβάλλεται δια της εφέσεως λόγος ακυρότητας της επιδόσεως, ή ανώτερης βίας, εκ της οποίας απολέσθηκε η προθεσμία, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική του λόγου τούτου κρίση του δικαστηρίου, άλλως, ιδρύεται από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Ανηλίκων Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 21/2008 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) την 66/21.11.2007 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 148/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως τριών ετών, που μετετράπηκε σε χρηματική προς 5 ευρώ ημερησίως, για απλή συνεργεία σε ληστεία κατ' εξακολούθηση, με την ακόλουθη αιτιολογία "... Στην κρινόμενη περίπτωση ο κατηγορούμενος καταδικάσθηκε ερήμην με την απόφαση του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών, η οποία έχει αριθμό 148/2006. Η απόφαση αυτή του κοινοποιήθηκε στις 27-8-07 όπως προκύπτει από το αποδεικτικό της επίδοσης της ..... - Επιμ. Δικαστ. Εισαγγ. Πρωτοδ. Αθηνών που βρίσκεται στην δικογραφία στον κατηγορούμενο δια θυροκολλήσεως και στον συνήγορο του Αλ. Μπανταβάνο, όπως προκύπτει από το από 22-9-2007 αποδεικτικό επιδόσεως της Επιμ. Δικ. του Πρωτ. Αθηνών ..... που βρίσκεται επίσης στην δικογραφία. Η επίδοση προς τον κατηγορούμενο έγινε στην οδό ..... αρ. ..., διεύθυνση την οποία έχει δηλώσει στην έκθεση της απολογίας του, να σημειωθεί δε ότι η αυτή διεύθυνση αναφέρεται και στην από 23-1-00 έκθεση συλλήψεως του κατ/νου. Η εν λόγω επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως είναι καθόλα νομότυπη, αφού έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 155 και 273 παράγραφος 1γ ΚΠΔ. Τέλος, το γεγονός ότι στο από 27-8-07 αποδεικτικό επιδόσεως αναφέρεται ότι επιδόθηκε απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών και όχι του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών, ουδεμία επιρροή ασκεί ως προς το νομότυπο της επιδόσεως, αφού δεν επέρχεται σύγχυση ως προς την ταυτότητα της επιδοθείσης αποφάσεως με δεδομένο το ότι στο αποδεικτικό επιδόσεως στον αντίκλητο αναφέρεται "του Τριμελούς Ανηλίκων Αθηνών", απορριπτόμενου του σχετικού ισχυρισμού ως αβασίμου. Περαιτέρω ο κατ/νος άσκησε την κρινόμενη έφεση στις 21-11-07 δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας και χωρίς να αναφέρει στο έγγραφο της έφεσης λόγο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της πέραν της εκφράσεως "ουδέποτε του επεδόθη ...". Από την 66/21-11-2007 έκθεση εφέσεως και τα λοιπά έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, κατά την έρευνα του παραδεκτού και του βάσιμου των λόγων αναιρέσεως, προκύπτει ότι ο εκκαλών, προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεώς του, είχε προβάλει με αυτή, επί λέξει, ότι "η εκκαλουμένη ουδέποτε του επιδόθηκε, το πρώτον δε έλαβε γνώση αυτής στις 19/11/2007, ότε και συνελήφθη από την αστυνομική αρχή, ασκείται δε εντός του αναγκαίου εύλογου χρόνου". Οι επιμελήτριες Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ..... και ..... συνέταξαν, αντίστοιχα, τα από 27 Αυγούστου και 22 Σεπτεμβρίου αποδεικτικά επιδόσεως προς τον αναιρεσείοντα και τον δικηγόρο Αχ. Μπανταβάνο, ως αντίκλητο δικηγόρο του εκκαλούντος. Στο πρώτο αποδεικτικό επιδόσεως, η δικαστική επιμελήτρια ....., αναφέρει, ότι επέδωσε (με θυροκόλληση) στον κατηγορούμενο αναιρεσείοντα " απόσπασμα της 148/2006 ερήμην απόφασης του Τριμελούς Πλημ/δικείου Αθηνών ...", ενώ στο δεύτερο η δικαστική επιμελήτρια ..... αναφέρει, ότι επέδωσε (επίσης με θυροκόλληση) στον αντίκλητο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, Αχιλλέα Μπανταβάνο, "απόσπασμα της 148/2006 ερήμην απόφασης του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών ...". Όμως η από πρόδηλη παραδρομή εσφαλμένη αναγραφή του Δικαστηρίου που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση (Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, αντί Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Αθηνών), δεν επέφερε κάποια ακυρότητα στην πιο πάνω γενομένη επίδοση, γιατί, από την ορθή αναφορά του Δικαστηρίου που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση (Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Αθηνών) στο συνταχθέν για τον αντίκλητο αποδεικτικό, προκύπτει σαφώς, ότι, η με τον ίδιο αριθμό απόφαση που αναφέρεται και στα δύο αποδεικτικά επιδόσεως, ήταν η εκκαλούμενη απόφαση. Ο Αχιλλέας Μπανταβάνος διορίστηκε, ως αντίκλητος δικηγόρος του κατηγορουμένου, κατ' αρ 273 παρ.1ε του ΚΠΔ, με την από 23-1-2000 απολογία του ενώπιον της Ανακρίτριας του 5ου ειδικού τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του εγγράφου αυτού της δικογραφίας και, συνεπώς, αβασίμως ο αναιρεσείων υποστηρίζει στην κρινόμενη αίτησή του ότι δεν είχε αντίκλητο και "η επίδοση σε ψευδοαντίκλητο σε κάθε περίπτωση στερείται νομίμου επιρροής". Άλλωστε, το γεγονός ότι η προς τον κατηγορούμενο επίδοση αφορά την ταυτάριθμη απόφαση του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών, προκύπτει και εξ αυτού του επίμαχου αποδεικτικού, αφού πλέον του ορθού αριθμού της αποφάσεως, αναφέρεται σε αυτό συνοπτικά και το περιεχόμενο της εκκαλούμενης απόφαση ότι, δηλαδή, με την επιδοθείσα απόφαση ο ήδη αναιρεσείων καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης (τριών) 3 ετών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική προς 5 ευρώ ημερησίως, ώστε και εξ αυτού του λόγου να μη δημιουργείται οποιαδήποτε αμφιβολία για την ταυτότητα της αποφάσεως που επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα και εντεύθεν, ως προς την εγκυρότητα της επιδόσεως, σύμφωνα με το άρθρο 161 του ΚΠΔ. Συνεπώς το δικάσαν Τριμελές Εφετείο Ανηλίκων Αθηνών, που δέχθηκε, με την πλησσομένη 21/2008 απόφασή του, ως παραδεκτή την γενόμενη επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, με βάση το ειδικά μνημονευόμενο σε αυτή από 27/8/2007 αποδεικτικό επιδόσεως της επιμελήτριας Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ....., ορθώς έκρινε, με την πιο πάνω αιτιολογημένη απόφασή του, απορρίπτοντας τον ειδικώς προταθέντα με την από 21/11/2007 έφεση σχετικό λόγο εφέσεως περί μη επιδόσεως προς αυτόν της εκκαλουμένης αποφάσεως. Επομένως δεν υπερέβη την εξουσία του με το απορρίψει την έφεση ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) και τα όσα αντίθετα υποστηρίζει ο αναιρεσείων στην κρινόμενη αίτησή του με τους συναφείς, από το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Δ και Η του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, είναι αβάσιμα και πρέπει να απορριφθούν Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 130/30-4-2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ για αναίρεση της 21/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ανηλίκων Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή