Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1885 / 2008    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Η προθεσμία αναιρέσεως κατά καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση στον Εισαγγελέα Α.Π. είναι είκοσι (20) ημέρες από της καταχωρίσεως της τελεσιδίκου αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο δικαστηρίου. Εκτός εάν αποδεικνύεται η επικαλούμενη περίπτωση ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος. Δεν αποδεικνύεται το ανυπέρβλητο κώλυμα του συνηγόρου του αναιρεσείοντος, ο οποίος κατά το 20ήμερο κρίσιμο διάστημα, αποδεικνύεται μεν ότι ενοσηλεύετο ασθενής, δεν άσκησε όμως την αναίρεση ευθύς μόλις εξήλθε του θεραπευτηρίου. Απορρίπτει ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη -άρθρ. 476, 513§1 ΚΠΔ).




Αριθμός 1885/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποιν. Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο (ο οποίος ορίστηκε, προς συμπλήρωση της συνθέσεως, με την 54/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Σαράκη, για αναίρεση της 2917/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε, όσα λεπτομερώς, αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της απόφασης αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Ιανουαρίου 2008 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 187/2008.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, που ανέπτυξε και προφορικά όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, άλλως, εάν κριθεί παραδεκτή, να απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Στην προστεθείσα με το άρθρο 9 του Ν.969/1979 παρ.3 του άρθρου 473 Κ.Ποιν.Δικ., ορίζεται ότι "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Ο όρος τελεσίδικη απόφαση που απαντάται στον Κ.Ποιν.Δικ., μόνο στην ανωτέρω διάταξη χρησιμοποιείται με τη γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με τα προβλεπόμενα από τον νόμο τακτικά ένδικα μέσα, όπως προβλεπόμενο από τον Κ.Ποιν.Δικ. είναι μόνο η έφεση. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει προβλεπομένους από το άρθρο 510 παρ.1 Κ.Ποιν.Δικ. λόγους αναιρέσεως, και ιδίως αυτόν της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, να αποφεύγεται η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος, ώστε να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ.Α.Π. 6/2002). Ούτως από την διάταξη της άνω παρ.3 Κ.Ποιν.Δικ. σε συνδ. με την της παρ.2 του ιδίου άρθρου, προκύπτει ότι η προθεσμία για αναίρεση της καταδικαστικής αποφάσεως από εκείνον που καταδικάστηκε με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι είκοσι ημέρες από της ανωτέρω καταχωρίσεως εις το ειδικό βιβλίο. Το ότι η άνω προθεσμία αρχίζει από αυτής της καταχωρίσεως και όχι από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως δεν έρχεται σε αντίθεση με την διάταξη του άρθρου 6 παρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΕΣΔΑ περί δίκαιης δίκης, αντιθέτως δε εάν η προθεσμία αρχίσει από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως φαλκιδεύεται το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο του Αρείου Πάγου και τότε παραβιάζεται το άνω άρθρο της ΕΣΔΑ. Περαιτέρω κατά συναγομένη από το άρθρο 255 Α.Κ. γενική αρχή του δικαίου, ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγον εξ αιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν. Τέλος κατ' άρθρο 513 παρ.1 σε συνδ. με άρθρο 476 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ. όταν η αναίρεση ησκήθη εκπρόθεσμα, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων κατεδικάσθη δια της υπ'αριθμ.2917/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, για παράβαση του Ν. περί Ναρκωτικών, παραστάς με πληρεξούσιο δικηγόρο τον Παύλο Σαράκη, η απόφαση δε αυτή, κατά της οποίας επιτρέπεται στον καταδικασθέντα αναίρεση (άρθρο 504 παρ.1, 505 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ. κατεχωρίσθη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 Κ.Ποιν.Δ. την 10/12/2007 όπως προκύπτει από την υπό ημερομηνία 14/1/2008 υπηρεσιακή βεβαίωση της Γραμματέως του Εφετείου Αθηνών. Κατ' αυτής ο ανωτέρω καταδικασθείς ήσκησε την από 7/1/2008 αίτηση αναιρέσεως δια του ανωτέρω πληρεξουσίου του δικηγόρου, την οποίαν επέδωσε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την αυτήν, 7/1/2008 όπως προκύπτει από την σχετική επισημείωση, της επιδοσάσης, επί της αιτήσεως αναιρέσεως, Δικαστικής Επιμελητρίας Αθηνών ... . Ούτως η αίτηση ησκήθη μετά την πάροδο της νομίμου 20ημέρου προθεσμίας από την καταχώριση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο του δικαστηρίου. Ο αναιρεσείων για να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο αυτής ισχυρίζεται στο δικόγραφο της αναιρέσεώς του ότι συνέτρεχε λόγος και δη αυτός του ανυπερβλήτου κωλύματος, που συνίστατο εις το ότι ο άνω πληρεξούσιος δικηγόρος του Παύλος Σαράκης (ο οποίος και παρέστη κατά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως ως ανεφέρθη), ενοσηλεύθη εις το Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών ΥΓΕΙΑ Α.Ε. κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα από 21/12/07 μέχρι 31/12/07 ότε εξήλθε, για χημικό έγκαυμα (Α) οφθαλμού (κερατοειδούς) και ενδοοφθαλμικές επιπλοκές (καταρράκτης, γλαύκωμα), όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία 4/1/2008 Αναλυτικό Σημείωμα εξόδου του άνω Θεραπευτηρίου. 'Όμως ο αναιρεσείων, και μετά την άρση της άνω καταστάσεως, δεν ήσκησε την αναίρεση κατά την αμέσως επομένη εργάσιμο ημέρα 2/1/2008, ημέρα Τετάρτη, και η οποία δεν ήτο ημιαργία, όπως αβασίμως υποστηρίζει ούτος, ούτε και τις επόμενες 3/1 και 4/1/2008 Πέμπτη και Παρασκευή αντιστοίχως, αλλά την ήσκησε την 7/1/2008 ημέρα Δευτέρα. Εξάλλου και από το γεγονός ότι συνεστήθη εις τον άνω δικηγόρο του αναιρεσείοντος ανάπαυση και αποχή από εργασία για ένα μήνα, σύμφωνα με το άνω ιατρικό σημείωμα, δεν σημαίνει ότι διήρκει το κώλυμα αυτού, όπως επίσης αβασίμως υποστηρίζει ο αναιρεσείων, αφού ούτος δεν επικαλείται, πολλώ μάλλον δεν αποδεικνύει, ότι καθίστατο αδύνατη η ειδοποίησή του ή άλλου συνεργάτου τού δικηγόρου του, ώστε να φροντίσουν για την έγκαιρη άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως. Μετά πάντα ταύτα αυτή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ.583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7/1/2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ'αριθμ.2917/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ