Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1111 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Απόρριψη λόγου αναίρεσης ως απαράδεκτου λόγω του ότι δεν αναφέρεται σ' αυτή κανένας ορισμένος λόγος αναίρεσης. Απορρίπτει.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1111/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Απριλίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 50402/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1861/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση με αριθμό 19/16.1.09, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, την υπ'αριθμ. 113/2008 αίτηση του κατηγορουμένου ..., για αναίρεση της υπ'αριθμ. 50402/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε, κατ'έφεση, σε συνολική ποινή φυλάκισης 15 μηνών και συνολική χρηματική ποινή 300 ευρώ, για παράβαση του αρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 86/87 και 375 παρ. 1 ΠΚ, και εκθέτω τα εξής:
Από τη διάταξη των άρθρων 148-153, 462, 473 παρ. 1, 3, 474 παρ. 2 και 476 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και, κατά ακολουθία, για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στην έκθεση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος από τους αναφερόμενους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (αρ. 513 ΚΠΔ) .
Στην προκειμένη υπόθεση, ο αναιρεσείων με την υπ'αριθμ. 113/2008 αίτησή του, την οποία άσκησε εμπροθέσμως για λογαριασμό του (δυνάμει της από 3-11-2008 εξουσιοδοτήσεώς του) ο δικηγόρος Αθηνών Χάρης Κολοβός, ζητάει την αναίρεση της ανωτέρω 50402/06 αποφάσεως, χωρίς όμως να διαλαμβάνει σ'αυτήν (αίτηση) ούτε ένα σαφή, ορισμένο και νόμιμο λόγο αναίρεσης.
Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή της, και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
Π ρ ο τ ε ί ν ω να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 113/2008 αίτηση αναίρεσης του ..., κατά της υπ'αριθμ. 50402/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.
Αθήνα 13 Ιανουαρίου 2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Γεώργιος Βλάσσης

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. στην έκθεση του ενδίκου μέσου πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Με την διάταξη αυτή καθιερώνεται ο γενικός και επιτακτικός, για όλα τα ένδικα μέσα, κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο, για το παραδεκτό του ενδίκου μέσου, πρέπει να εκτίθενται στην ίδια στην έκθεση ασκήσεως αυτού και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Ειδικώτερα στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου θα πρέπει να εκτίθεται ένας τουλάχιστον λόγος ο οποίος, περαιτέρω, να είναι ορισμένος, δηλαδή να εξειδικεύει το ουσιαστικό ή νομικό σφάλμα που προσάπτεται στο προσβαλλόμενο βούλευμα και απόφαση.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε με δήλωση του εξουσιοδοτημένου προς τούτο από τον αναιρεσείοντα δικηγόρο Χαράλαμπο Κολοβό, με δήλωση στο γραμματέα του Πλημ/κείου Αθηνών πλήττεται η 50402/2006 απόφαση Τριμελούς Πλημ/κείου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων για παράβαση του Α.Ν. 86/67 στις αναφερόμενες στην απόφαση αυτή ποιες, στην αίτηση όμως αυτή, δεν περιέχεται κανένας λόγος από τους περιοριστικώς διαλαμβανομένους στο άρθρο 510 ΚΠΔ. Πρέπει συνεπώς ν' απορριφθεί αυτή, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 144, 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 4/11/2008 αίτηση του .... για αναίρεση της 50402/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή