Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 587 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Υπέρβαση εξουσίας δικαστηρίου που απέρριψε έφεση ως εκπρόθεσμη ενώ ήταν εμπρόθεσμη. Αναιρεί και παραπέμπει.




Αριθμός 587/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνστνατίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό-Εισηγητή, καΙ Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεωργίας Στεφανοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κοντοζαμάνη, περί αναιρέσεως της 147/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Δικαστηρίου Εφετών Αθηνών-σε Συμβούλιο. Με πολιτικώς ενάγουσα την ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία ".....-..... Ο.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΑΣΤΑΡΤΗ", εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία στο ακροατήριο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Χαράλαμπος Κομνηνάκης.
Το Τριμελές Δικαστήριο Εφετών Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1856/2008.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 του Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα. Κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως, για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ. Το απαράδεκτο του ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως κηρύσσεται σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη όχι από το συμβούλιο (όπως επί βουλεύματος) αλλά από το δικαστήριο που συνεδριάζει ως συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή η εκδιδομένη κρίση είναι απόφαση και όχι βούλευμα και συνεπώς επιτρέπεται κατ' αυτής αναίρεση για όλους τους λόγους που αναφέρονται στο ανωτέρω άρθρο 510 του Κ.Π.Δ. .Περαιτέρω η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων, είναι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ., δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος (στην άσκηση ενδίκου μέσου), δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δέκα ημερών, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση, από την επίδοση της απόφασης. Ως παρών, κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, θεωρείται ο κατηγορούμενος και όταν κατά τη συζήτηση κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εμφανίστηκε μεν αυτοπροσώπως, εκπροσωπήθηκε όμως πλήρως, σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ., από το συνήγορό του, και έτσι και στην περίπτωση αυτή για την έναρξη της προθεσμίας ασκήσεως ενδίκων μέσων κατά της αποφάσεως δεν απαιτείται επίδοσή της προς εκείνον. Προκειμένου όμως για εγκλήματα που τελούνται δια του τύπου, οι παραπάνω προθεσμίες, σύμφωνα με τα εδ. α' και β' της παρ. 3 του άρθρου μόνου του Ν.2243/1994 συντέμνονται στο ήμισυ. Ως αδικήματα που τελούνται δια του τύπου νοούνται τα αδικήματα του κοινού δικαίου, δηλαδή εκείνα που προβλέπονται και τιμωρούνται από τον ποινικό κώδικα ή από ειδικούς ποινικούς νόμους, όταν τελούνται δια καταχρήσεως του τύπου ως μέσου για την εκδήλωσή τους. Τέτοια όμως δεν είναι τα από το άρθρο 66 παρ. 1 του Ν. 2121/1993 "περί πνευματικής ιδιοκτησίας κλπ.", προβλεπόμενα και τιμωρούμενα δηλαδή όποιος χωρίς δικαίωμα και κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος νόμου ή διατάξεων των κυρωμένων με νόμο πολυμερών διεθνών συμβάσεων για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας εγγράφει έργα ή αντίτυπα, αναπαράγει αυτά άμεσα ή έμμεσα, προσωρινά ή μόνιμα, με οποιαδήποτε μορφή, εν όλω ή εν μέρει, μεταφράζει, διασκευάζει, προσαρμόζει ή μετατρέπει αυτά, προβαίνει σε διανομή αυτών στο κοινό με πώληση ή με άλλους τρόπους ή κατέχει με σκοπό διανομής, εκμισθώνει, εκτελεί δημόσια, μεταδίδει ραδιοτηλεοπτικά κατά οποιονδήποτε τρόπο, παρουσιάζει στο κοινό έργα ή αντίτυπα με οποιονδήποτε τρόπο, εισάγει αντίτυπα του έργου που παρήχθησαν παράνομα στο εξωτερικό χωρίς τη συναίνεση του δημιουργού και γενικά εκμεταλλεύεται έργα, αντίγραφα ή αντίτυπα που είναι αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας ή προσβάλλει το ηθικό δικαίωμα του πνευματικού δημιουργού να αποφασίζει για τη δημοσίευση του έργου στο κοινό, καθώς και να παρουσιάζει αυτό αναλλοίωτο χωρίς προσθήκες ή περικοπές, γιατί όλοι οι τρόποι τελέσεως του ειδικού αυτού αδικήματος αποτελούν στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης της εν λόγω παραβάσεως της κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας και όχι μέσο εκτέλεσής της, η δε θέση σε κυκλοφορία τούτων είναι πράξη υλική και άσχετη προς τη χρησιμοποίηση του τύπου ως οργάνου (Ολ.ΑΠ 1162/79). Επομένως, επί της παραβάσεως του άρθρου 66 παρ. 1 του Ν. 2121/1993 ήτοι της κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας δεν εφαρμόζεται για την άσκηση των ενδίκων μέσων η ειδική προθεσμία του άρθρου μόνου του Ν.2243/1994, αλλά η κοινή προθεσμία του άρθρου 473 παρ. 1 του ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την 49134/26-9-2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών ο αναιρεσείων κατηγορούμενος που εκπροσωπήθηκε στη δίκη εκείνη από τον πληρεξούσιό του δικηγόρο Νικόλαο Κοντοζαμάνη κατ' άρθρο 501 παρ.3 ΚΠΔ κηρύχθηκε ένοχος για παράβαση του άρθρου 66 παρ.1 του ν. 2121/1993 " κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας" δια του τύπου ,και του επιβλήθηκε φυλάκιση 15 μηνών και χρηματική ποινή 4.000 ευρώ. Ενόψει του ότι η παράβαση του άρθρου 66 παρ.1 του ν. 2121/93 (κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας ) δεν τελείται δια του τύπου σύμφωνα με την ανωτέρω νομική σκέψη έπεται ότι η προθεσμία για την άσκηση εφέσεως εκ μέρους του κατηγορουμένου κατά της ανωτέρω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών είναι η προβλεπομένη από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ.1 ΚΠΔ των δέκα ημερών και αρχίζει από 27-9-2007 και λήγει την 8.10.2007 καθόσον οι δύο τελευταίες ημέρες είναι Σάββατο (μη εργάσιμη) και εξαιρετέα (Κυριακή). Το Τριμελές Δικαστήριο των Εφετών Αθηνών που συνεδρίασε ως Συμβούλιο με την 147/2008 απόφασή του απέρριψε ως εκπρόθεσμη την από 7-10-2007 (που από παραδρομή ανεγράφη ημερομηνία 7.10.2007 ημέρα Δευτέρα αντί της ορθής 8.10.2007 που είναι ημέρα Δευτέρα) έφεση του αναιρεσείοντος κατά της ως άνω με αριθμ. 49134/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δεχθέν ότι η προθεσμία για την άσκηση αυτής είναι η ειδική του άρθρου μόνου του ν 2243/94 των πέντε ημερών η οποία και είχε παρέλθει αντί να δεχθεί ότι η προθεσμία αυτή είναι των δέκα ημερών η οποία και δεν είχε παρέλθει . Επομένως, το εφετείο που έκρινε ότι η έφεση είναι απαράδεκτη και με τον τρόπο αυτό αρνήθηκε να ερευνήσει την υπόθεση κατ` ουσίαν, υπέπεσε στην από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η` του ΚΠΔ προβλεπομένη πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας, κατά τον βάσιμο περί τούτου, πρώτο λόγο αναιρέσεως, γι` αυτό και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο δημοσία τούτου συνεδριάζοντος, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 147/2008 απόφαση του Τριμελούς Δικαστηρίου Εφετών Αθηνών συνεδριάζοντος σε Συμβούλιο. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο τούτου συνεδριάζοντος δημοσία, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή