Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 300 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Επανάληψη διαδικασίας.




Περίληψη:
Επανάληψη διαδικασίας. Καταδικαστική απόφαση και αθωωτική τοιαύτη. Προηγήθηκε η αθωωτική. Στην περίπτωση αυτή ακυρώνεται η καταδικαστική και λόγο παραγραφής της πλημμεληματικής πράξης, παύει οριστικά η ποινική δίωξη.




Αριθμός 300/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο -----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Φαγογένη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με τη με αριθμό 64.413/2004 απόφαση του ΙΑ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το ΙΑ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αιτών ζητά τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Ιουλίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.586/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Δημήτριος - Πρίαμος Λεκκός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 504/24.10.2008 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω την από 23-7-2008 αίτηση του Χ και εκθέτω τα εξής: Η αίτηση αυτή είναι νομότυπη (465 ΚΠοινΔ). Επειδή από τα συνημμένα έγγραφα προκύπτουν τα εξής:Ι) Ο Χ με την υπ'αριθμ. 64413/12-4-2004 απόφαση του ΙΑ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών - που εκδόθηκε ερήμην του- καταδικάστηκε σε φυλάκιση δώδεκα (12) μηνών, που μετατράπηκε σε χρηματική, για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατά συναυτουργία, (με τους Ζ και Ψ) με χρόνο τελέσεως 15-6-2000, η οποία συνίσταται στην κατάρτιση και οπισθογράφηση της υπ'αριθμ. ... επιταγής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, με ημερομηνία έκδοσης 15-6-2000, ποσού 7.200.000 δραχμών, επί του λογαριασμού .... που ανήκε στην "ΑΕ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΜΜ. ΚΟΝΤΕΛΛΗΣ....." στην οποία τέθηκε η υπογραφή του νόμιμου εκπροσώπου αυτής και η σφραγίδα της εταιρείας, όπως επίσης στη θέση του πρώτου οπισθογράφου, στη δε θέση του δεύτερου κατά σειρά οπισθογράφου η υπογραφή του ..., την οποία και μεταβίβασαν περαιτέρω. Η κατά της άνω απόφασης ασκηθείσα υπ'αριθμ. 1661/2008 έφεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (= εκπρόθεσμη) με την υπ'αριθμ. 2770/7-4-2008 απόφαση του Ε' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η τελευταία αυτή απόφαση, που εκδόθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 23-4-2008, κατέστη αμετάκλητη (βλ. το 3647/19-9-2008 πιστοποιητικό του γραμματέα Αρείου Πάγου). Ο αυτός κατηγορούμενος καταδικάστηκε αρχικά με την υπ'αριθμ. 55175/27-9-2005 απόφαση του Β' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών -που εκδόθηκε ερήμην του- σε φυλάκιση δέκα (10) μηνών, που μετατράπηκε σε χρηματική ποινή, για την αυτή ακριβώς ως άνω πράξη από κοινού (με τους Ζ.....), με χρόνο τελέσεως πρώτο δεκαήμερο Απριλίου 2000, στη συνέχεια, ασκηθείσης υπ'αυτού εφέσεως κατ'αυτής (= 4172/2006), με την υπ'αριθμ. 9171/28-11-2006 απόφαση του Α' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών αθωώθηκε της άνω κατηγορίας. Η απόφαση αυτή, που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 27-2-2007, κατέστη ήδη αμετάκλητη (βλ. υπ'αριθμ. 3149/23-7-2008 πιστοποιητικό του γραμματέα Αρείου Πάγου). (Να σημειωθεί εδώ ότι αμφότερες οι αποφάσεις των Εφετείων εκδόθησαν με την παρουσία του κατηγορουμένου, στην μεταγενέστερη δε δίκη επί της αυτής υπόθεσης αναγνώστηκε η καταδικαστική απόφαση).
Από τα παρα-πάνω καθίσταται φανερόν ότι για την αυτή ακριβώς πράξη έχουν εκδοθεί κατά του αυτού κατηγορουμένου δύο αποφάσεις: μία καταδικαστική και μία αθωωτική. Η μεν καταδικαστική πρωτόδικη εκδόθηκε 12-4-2004 (που κατέστη οριστική στις 7-4-2008), η δε αθωωτική στις 28-11-2006, ήτοι μεταγενέστερα. Όμως η καταδίκη έγινε αμετάκλητη στις 23-5-2008 (αφού η καταχώρηση της Εφετειακής που απέρριψε την έφεση έγινε στις 23-4-2008 και η προθεσμία αναίρεσης για μεν τον κατηγορούμενο είναι 10 ημέρες και για τον Εισαγγελέα ένας μήνας 473, 505 παρ. 2 ΚΠοινΔ), η δε αθώωση στις 27-3-2007 (αφού η αθωωτική απόφαση καταχωρήθηκε στις 27-2-2007, η δε προθεσμία για τον Εισαγγελέα είναι ένας μήνας 505 παρ. 2 ΚΠοινΔ). Επομένως προηγήθηκε το αμετάκλητο της αθώωσης, πλην όμως δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη στη δικάσιμο της εκδόσεως της καταδικαστικής απόφασης, αφού τότε δεν είχε εκδοθεί η αθώωση.
ΙΙ) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 ΚΠοινΔ. "Η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις εξής περιπτώσεις: 1) ....... και 4) αν μετά την αμετάκλητη καταδίκη αποδείχθηκε ότι ο καταδικασμένος αθωώθηκε με άλλη αμετάκλητη απόφαση ή βούλευμα....". Πρόκειται για έναν απόλυτο λόγο επανάληψης υπό την έννοια ότι γίνεται πάντοτε, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του, ακύρωση αποφάσεως. Ο άνω λόγος επανάληψης συντρέχει όταν μετά την αμετάκλητη καταδίκη αποδείχθηκε ότι ο καταδικασμένος με άλλη αμετάκλητη απόφαση Ποινικού δικαστηρίου έχει αθωωθεί για την αυτή πράξη. Επομένως είναι αδιάφορο πότε κατέστη αμετάκλητη η αθωωτική απόφαση, δηλ. προ ή μετά την αμετάκλητη καταδίκη (τούτο έχει σημασία για το ποια η περαιτέρω συνέπεια, βλ. πιο κάτω), αφού το κρίσιμο σημείο είναι ότι η άνω αθωωτική απόφαση ήταν άγνωστη στους καταδικάσαντες δικαστές ή στον καταδικασθέντα (βλ. Δαλακούρα - Επανάληψη της διαδικασίας (2007) σελ. 168-9, Μπουρόπουλο Ερμ ΚΠΔ τομ. β σελ. 314, Ζησιάδη Ποινική Δικονομία τομ. γ (1977) σελ. 382, ΑΠ 7/2003, ΑΠ 782/2002, ΑΠ 1192/83, ΑΠ 2397/2002 κ.ά.).
Συνεπώς εάν η αμετάκλητη αθώωση ήταν γνωστή στο Δικαστήριο και στον καταδικασθέντα δεν συντρέχει ο άνω λόγος, αφού ώφειλαν να την λάβουν υπόψη ή να την προτείνουν. Πάντως για την ανωτέρω γνώση δεν αρκεί η απλή γνώση της ύπαρξης της αθωωτικής απόφασης -έτσι ώστε να αρκεί μόνη η παρουσία του κατά την έκδοσή της- αλλά απαιτείται γνώση του αμετακλήτου αυτής (ΑΠ 782/2002 Ποιν Λ σελ. 968). Και αν μεν η αμετάκλητη αθώωση έλαβε χώραν μετά την καταδίκη τότε, προς άρση της αβεβαιότητας, γίνεται ακύρωση αμφοτέρων των αποφάσεων και διατάσσεται επανάληψη προς διαλεύκανση της υπόθεσης (βλ. Μπουρόπουλο ο.π. σελ. 324 και ΠΧρ Ε 491, Ζησιάδη ο.π. σελ. 391, Δαλακούρα ο.π. σελ. 166-7, ΑΠ 1906/2003, ΑΠ 1351/2003, ΑΠ 1819/2002 κ.α.), εάν δε προηγήθηκε η αμετάκλητη αθώωση και ακολούθησε η καταδίκη, τότε ακυρούται μόνο η καταδικαστική απόφαση και δεν διατάσσεται παραπομπή αφού η αθωωτική απόφαση διατηροί την ισχύ της (βλ. ΑΠ 1351/2003, ΑΠ 1612/2002, ΑΠ 1192/93, ΑΠ 1342/91 κ.ά.). Βέβαια για την παραπομπή προϋποτίθεται ότι δεν έχει επέλθει ήδη ο χρόνος παραγραφής της πράξεως, ήτοι 8 έτη προκειμένου για πλημμέλημα (βλ. κυρίως ΑΠ 1751/2003 ΠΧρ 2004 σελ. 634 αλλά και ΑΠ 446/2006, ΑΠ 1094/2006, ΑΠ 1453/2005, ΑΠ 1546/2005). Επί της άνω αιτήσεως αποφαίνεται ο 'Αρειος Πάγος όταν μία από τις αποφάσεις (καταδικαστική ή αθωωτική) είναι του Εφετείου - 527 παρ. 3 ΚΠοινΔ βλ. και Δαλακούρα ο.π. σελ. 354, Μπουρόπουλο ο.π. 319 κειμ. και σημ. 7, Ζησιάδη ο.π. σελ. 389, ΑΠ 1414/89. Ενόψει των ανωτέρω πρέπει να ακυρωθεί η καταδικαστική απόφαση (=64413/2004 απόφαση του ΙΑ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών) και, διότι έχει ήδη παρέλθει ο χρόνος παραγραφής της πράξης, να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη. 'Ετσι, και το αίτημα του άνω καταδικασθέντος περί αναστολής εκτελέσεως της απόφασης αυτής είναι άνευ αντικειμένου (βλ. και ΑΠ 206/85 ΠΧρ ΛΕ 689). Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Π ρ ο τ ε ί ν ω όπως γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή η από 23-7-2008 αίτηση του Χ, ακυρωθεί η υπ'αριθμ. 64413/2004 απόφαση του ΙΑ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε σχέση με αυτόν και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατ'αυτού για την πράξη της πλαστογραφίας με χρήση που φέρεται ότι τέλεσε στην Αθήνα στις 15-6-2000. Αθήνα 15 Οκτωβρίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κονταξής".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην προαναφερόμενη έγγραφη εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά της παρούσας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται σε αυτό, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και εκείνη κατά την οποία, μετά την αμετάκλητη καταδίκη αποδεικνύεται ότι ο καταδικασμένος αθωώθηκε με άλλη αμετάκλητη απόφαση ή βούλευμα. Στην περίπτωση αυτή χωρεί επανάληψη της διαδικασίας, εφόσον το αθωωτικό δεδικασμένο ήταν άγνωστο στο δικαστήριο που δίκασε, είναι δε αδιάφορο εάν η αθωωτική απόφαση είχε καταστεί αμετάκλητη πριν ή μετά την αμετάκλητη καταδίκη, αρκεί ότι αυτή ήταν άγνωστη στο δικαστήριο που δίκασε, γιατί δεν είχε υποβληθεί στην κρίση του για οποιονδήποτε λόγο. Όταν υπάρχουν δύο αμετάκλητες αντιφατικές αποφάσεις για την ίδια κατηγορία και για το ίδιο έγκλημα του ίδιου δράστη, προς άρση της αβεβαιότητας που υπάρχει ως προς την ορθότητα της καταδίκης, πρέπει να ακυρωθούν οι αποφάσεις αυτές και να διαταχθεί, εφόσον συντρέχει περίπτωση παραπομπής, η επανάληψη της διαδικασίας. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση, η οποία παραδεκτώς εισάγεται κατά τα άρθρα 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 Κ.Π.Δ. ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, διώκουσα την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αρ. 64.413/12.11.2004 απόφαση του ΙΑ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία ο αιτών καταδικάστηκε αμετακλήτως σε φυλάκιση δώδεκα (12) μηνών, που μετατράπηκε σε χρηματική, για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατά συναυτουργία, γιατί μετά την αμετάκλητη καταδίκη του, κηρύχθηκε αθώος με την υπ' αρ. 9.171/2006 αμετάκλητη απόφαση του Α' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για την ίδια αξιόποινη πράξη, είναι νόμιμη και πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσίαν.
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των περιεχομένων στην δικογραφία εγγράφων, το ΙΑ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ' αρ. 64.413/12.4.2004 απόφασή του, καταδίκασε του αιτούντα σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, την οποία μετέτρεψε σε χρηματική, για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας μετά χρήσεως κατά συναυτουργία (δηλαδή με τους Ζ και Ψ), με χρόνο τέλεσης την 15.6.2000, συνιστάμενη στην κατάρτιση και οπισθογράφηση της υπ' αρ. .... επιταγής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, με ημερομηνία έκδοσης 15.6.2000, ποσού 7.200.000 δραχμών, επί του λογαριασμού ..., που ανήκε στην "ΑΕ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΜΜ.ΚΟΝΤΕΛΛΗΣ...", στην οποία τέθηκε η υπογραφή του νόμιμου εκπροσώπου αυτής και η σφραγίδα της εταιρείας, όπως επίσης στη θέση του πρώτου οπισθογράφου, στη δε θέση του δεύτερου κατά σειρά οπισθογράφου η υπογραφή του ..., την οποία και μεταβίβασαν περαιτέρω. Η κατά της ως άνω απόφασης ασκηθείσα υπ' αρ. 1.661/2008 έφεση, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) με την υπ' αρ. 2.770/7.4.2008 απόφαση του Ε' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η τελευταία αυτή απόφαση, η οποία εκδόθηκε παρόντος του αιτούντος κατηγορουμένου και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 23.4.2008, έγινε αμετάκλητη, σύμφωνα με το υπ' αρ. 3.647/19.9.2008 πιστοποιητικό του γραμματέα του Αρείου Πάγου. Ο ίδιος κατηγορούμενος καταδικάσθηκε, αρχικά, με την υπ'αριθ. 55.175/27.9.2005 απόφαση του Β' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία σημειωτέον εκδόθηκε ερήμην, σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική, για την ίδια ακριβώς, ως άνω, πράξη, στη συνέχεια δε, έπειτα από την υπ' αρ. 4.172/2006 έφεση που αυτός άσκησε, εκδόθηκε η υπ' αρ. 9.171/28.11.2006 απόφαση του Α' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία αθωώθηκε της ανωτέρω κατηγορίας. Η απόφαση αυτή, που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 27.2.2007, έχει καταστεί αμετάκλητη, σύμφωνα με το υπ' αρ. 3.149/23.7.2008 πιστοποιητικό του γραμματέα του Αρείου Πάγου. Από τα παραπάνω καθίσταται φανερόν ότι για την αυτή ακριβώς αξιόποινη πράξη έχουν εκδοθεί, κατά του αυτού κατηγορουμένου, δύο αποφάσεις, μια καταδικαστική και μια αθωωτική, και η μεν καταδικαστική εκδόθηκε στις 12.4.2004, η δε αθωωτική στις 28.11.2006, ήτοι μεταγενέστερα. Όμως, η καταδίκη έγινε αμετάκλητη στις 23.5.2008, αφού η καταχώρηση, κατά τα προαναφερθέντα, της Εφετειακής αποφάσεως, που απέρριψε την έφεση, έγινε στις 23.4.2008 και η προθεσμία αναίρεσης, για μεν τον κατηγορούμενο είναι δεκαήμερη, για δε τον Εισαγγελέα ένας μήνας (άρ. 473, 505 παρ. 2 Κ.Π.Δ.), η δε αθώωση στις 27.3.2007, αφού η αθωωτική απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 27.2.2007, η δε προθεσμία για τον δικαιούμενο σε άσκηση αναίρεσης Εισαγγελέα είναι ένας μήνας (άρ. 505 παρ. 2 Κ.Π.Δ.). Επομένως, προηγήθηκε το αμετάκλητο της αθώωσης, πλην, όμως, δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη στη δικάσιμο της έκδοσης της καταδικαστικής απόφασης, αφού τότε δεν είχε εκδοθεί η αθωωτική απόφαση. Επομένως, συνεπεία του ότι προηγήθηκε η αθωωτική (αμετάκλητη) απόφαση, θα ακυρωθεί μόνον η καταδικαστική απόφαση και δεν θα διαταχθεί η παραπομπή, αφού η αθωωτική απόφαση διατηρεί την ισχύ της.
Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή, ως βάσιμη και στην ουσία της η κρινόμενη αίτηση, να ακυρωθεί η υπ' αρ. 64.4134/2004 απόφαση του ΙΑ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, να απορριφθεί δε το αίτημα αναστολής εκτέλεσης της ως άνω απόφασης, ως άνευ αντικειμένου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται την από 23.7.2008 αίτηση του Χ.
Ακυρώνει την υπ' αρ. 64.413/2004 απόφαση του ΙΑ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Απορρίπτει το αίτημα αναστολής εκτέλεσης της ως άνω απόφασης.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2008. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή