Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1564 / 2008    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Απόφαση αθωωτική.




Περίληψη:
Αναίρεση κατά αθωωτικής αποφάσεως. Έλλειψη αιτιολογίας. Εκ πλαγίου παράβαση ουσιαστικής διατάξεως. Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Στοιχεία. Ποινική ευθύνη ιατρού για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Προϋποθέσεις. Ορθή απαλλαγή ιατρού εφημερεύοντος νοσοκομείου, ο οποίος δεν διέγνωσε ότι ο παθών έπασχε και από ενεργό μυοκαρδίτιδα. Απόρριψη αναιρετικών λόγων 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ και Ε΄.





ΑΡΙΘΜΟΣ 1564/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Αλέξανδρο Νικάκη (ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου - Εισηγητή, Θεοδώρα Γκοϊνη, Ανδρέα Τσόλια (ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 3622/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Αναγνωστόπουλο. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Καπελαρίδη.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 51/8-10-2007 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1675/2007.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ.2, δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες από την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του ΚΠΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων η έλλειψη της από τα άρθρα93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ποινικής διατάξεως. Ειδικά προκειμένου για αθωωτική απόφαση ενόψει του τεκμηρίου αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/74), τέτοια έλλειψη αιτιολογίας που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, συντρέχει όταν δεν εκτίθενται στην απόφαση με σαφήνεια και πληρότητα τα αναγκαία πραγματικά περιστατικά της αξιόποινης πράξεως και οι λόγοι από τους οποίους το δικαστήριο της ουσίας αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος πραγμάτωσε την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που του αποδίδεται. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής διατάξεως, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος έχουν εμφιλοχωρήσει, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων, των άρθρων 28 και 302 του ΠΚ, προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του προβλεπόμενου από αυτές πλημμελήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται: α) να μην καταβλήθηκε από τον δράστη η επιβαλλόμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις να καταβάλλει, με βάση τους νομικούς κανόνας, τις συνθήκες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική, β) να μπορούσε αυτός, με βάση τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής είτε δεν προέβλεψε, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε. Ενόψει αυτών, υπάρχει ποινική ευθύνη του ιατρού για ανθρωποκτονία από αμέλεια στις περιπτώσεις εκείνες που το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται σε παράβαση από τον ιατρό των κοινώς αναγνωρισμένων κανόνων της επιμελείας, για τους οποίους δεν μπορεί να γεννηθεί αμφισβήτηση και η ενέργειά του δεν ήταν σύμφωνη με το αντικειμενικά επιβαλλόμενο καθήκον επιμέλειας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 3622/2007 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών που την εξέδωσε κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια με την εξής αιτιολογία: "Στις 28.1.2003 ο ηλικίας 19 ετών Ψ εμφάνισε υψηλό πυρετό και πονόλαιμο. Τις απογευματινές ώρες της ιδίας ημέρας, συνοδευόμενος από τη μητέρα του Ψ1, επισκέφθηκε στο ιατρείο του τον ιατρό Κ. Γ1, ο οποίος, αφού τον εξέτασε, διέγνωσε εμπύρετο αμυγδαλίτιδα - κυνάγχη και για τη θεραπεία του χορήγησε το αντιβιοτικό clarissid και αντιπυρετικό ponstan. Επειδή ο πυρετός δεν έπεφτε στις 30.1.2003 και περί ώρα 19.00 επισκέφτηκε πάλι τον ανωτέρω ιατρό στο ιατρείο του, ο οποίος τον εξέτασε και διαπίστωσε ότι ο λαιμός του είχε περίπου την ίδια εικόνα της κυνάγχης, ενώ ο ασθενής δεν ανέφερε άλλα συμπτώματα και δεν εμφάνιζε άλλα κλινικά συμπτώματα επιπλοκών. Πιθανολογηθείσης ιογενούς λοιμώξεως ο εν λόγω ιατρός συνέστησε και έγγραψε αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις. Λόγω του μεσολαβούντος Σαββατοκύριακου και της αδυναμίας άμεσης απάντησης από ιδιωτικό εργαστήριο στην ......, ο ασθενής, συνοδευόμενος από τη μητέρα του, προσήλθε στο εφημερεύον νοσοκομείο ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ και περί ώρα 22.00 εξετάστηκε από την ειδικευμένη ιατροπαθολόγο ....... υπό την εποπτεία του προϊσταμένου της ιατρού Επιμελητή Α Χρ. Ελληνα, οι οποίοι με βάση το ιστορικό του ασθενούς (πυρετός από τριημέρου), τα κλινικά συμπτώματα (διόγκωση αμυγδαλών και πυώδες επίχρισμα, απουσία συμπτωμάτων από άλλα συστήματα), τη φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος που έγινε για να αποκλεισθεί η επέκταση πιθανής λοίμωξης στο κατώτερο αναπνευστικό, διέγνωσαν ιογενή αμυγδαλίτιδα και συνέστησαν την αντικατάσταση του λαμβανομένου αντιβιοτικού clarissid με το αντιβιοτικό ospen. Λόγω της διάγνωσης από όλους του ανωτέρω ιατρούς, ότι ο ασθενής έπασχε από πυώδη φαρυγγοαμυγδαλίτιδα, οι ιατροί του Σισμανόγλειου δεν έκριναν σκόπιμο να προβούν σε αιματολογικές εξετάσεις, όπως τους ζήτησε η μητέρα του ασθενούς, οι οποίες θα κατέτειναν μόνο στην ακριβή αιτιολογία της νόσου. Η μητέρα όμως του ασθενούς δεν καθησύχασε και με τη μεσολάβηση της φίλης της Ζ1 κατευθύνθηκε στο εργαστήριο του νοσοκομείου και αφού ελήφθη αίμα του ασθενούς επέστρεψαν στην οικία τους. Τα αποτελέσματα της αιματολογικής εξέτασης, που βγήκαν περί την 23,30 της 31.1.2003, έδειξαν, μεταξύ των άλλων τιμών, λευκά αιμοσφαίρια 14,81, σάκχαρο 7,2, SCOT/AST 188, CPK 1643, LDH-P 66 ΙU και CKMB 62, με αντίστοιχες φυσιολογικές τιμές 4-10, 3,3-6,1, 4-45, 25-190, 164-412, 0-24. Η παρασκευάστρια του νοσοκομείου ......, κατ' εντολή της Ζ1, έδειξε τις αιματολογικές εξετάσεις στον κατηγορούμενο ιατρό Β επιμελητή, ο οποίος ανέλαβε τη βραδυνή βάρδια στη θέση του Χρ. Ελληνα και ζήτησε να δει και να εξετάσει τον ασθενή. Ο τελευταίος συνοδευόμενος από τους γονείς του προσήλθε περί την 01,15 της 1.2.2003 στα εξωτερικά ιατρεία του Σισμανογλείου και εξετάστηκε από τον κατηγορούμενο, ο οποίος με βάση την κλινική εικόνα του ασθενούς, τις εργαστηριακές εξετάσεις και την ακτινογραφία θώρακος, συμφώνησε με τη γνωμάτευση των προηγουμένων ιατρών, περί οξείας ιογενούς αμυγδαλίτιδας, συνέστησε την ίδια θεραπευτική αγωγή και επιπλέον μερίμνησε για τη λήψη φαρυγγικού επιχρίσματος για ιστολογικό έλεγχο. Η παρισταμένη στην εξέταση Ζ1, συνταξιούχος παρασκευάστρια, ζήτησε από τον κατηγορούμενο να γίνει καρδιογράφημα στον ασθενή λόγω των μη φυσιολογικών τιμών της αιματολογικής εξέτασης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε, θεωρώντας ότι αυτό οφείλονταν στη διαγνωσθείσα ασθένειά του. Η μητέρα του ασθενούς και η Ζ1 ισχυρίζονται ότι ο ασθενής παραπονέθηκε στον κατηγορούμενο για πόνο στην πλάτη και τράβηγμα στο μέρος της καρδιάς. Το δικαστήριο, με βάση τις καταθέσεις και γνωματεύσεις των ιατρών, και ιδιαίτερα του ιδιώτη ιατρού Κ. Γ1, ο οποίος εξήτασε δύο φορές τον ασθενή και τη δεύτερη φορά λίγες ώρες πριν τον εξετάσει ο κατηγορούμενος, που δεν αναφέρουν ότι τους παραπονέθηκε για πόνο ή τράβηγμα στην πλάτη ή το στήθος του, κρίνει ότι ο ασθενής, δεν παραπονέθηκε στον κατηγορούμενο για πόνο ή τράβηγμα στην πλάτη ή το στήθος του, καθόσον αν συνέβαινε κάτι τέτοιο ο κατηγορούμενος, ως Επιμελητής Β και έμπειρος ιατρός - παθολόγος, θα υποπτευόταν για τυχόν καρδιολογικά προβλήματα και θα διέτασσε τη διενέργεια καρδιογραφήματος. Αλλά και οι αυξημένες τιμές στην αιματολογική εξέταση και ιδιαίτερα του ενζύμου CPK οι οποίες δικαιολογούνται από την φαρυγγοαμυγδαλίτιδα, σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα του ασθενούς, που ήταν περιπατητικός, νεαρής ηλικίας 19 ετών, υπεβλήθη από τον κατηγορούμενο σε ασκήσεις για μηνιγγίτιδα, δεν παρουσίαζε κανένα σύμπτωμα από πλευράς καρδιάς κατά την εξέταση του από όλους τους γιατρούς και τη φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, δεν ήταν από μόνες τους στοιχεία με βάση τα οποία ο κατηγορούμενος έπρεπε να υποπτευθεί ότι ο ασθενής εμφάνισε και ενεργό μυοκαρδίτιδα, ασθένεια από την οποία και πέθανε την ίδια ημέρα (1.2.2003) στις 14,10 περίπου, ώστε να διατάξει την άμεση εισαγωγή του σε νοσοκομείο για να του παρασχεθεί υποστηρικτική μόνο αγωγή, καθόσον θεραπευτική αγωγή στην ασθένεια αυτή δεν υπάρχει με συνήθως κακή εξέλιξη. Μετά την εξέταση του ο ασθενής, συνοδευόμενος από τους γονείς του, επέστρεψε στην οικία του περί ώρα 04.00 της 1.2.2003 και την ίδια ημέρα, περί ώρα 14,10 βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του. Κατά την έκθεση νεκροψίας του ιατροδικαστή ...... αιτία θανάτου είναι ενεργός Μυοκαρδίου - Μυοκαρδιακή ισχαιμία, ενώ στην ιστολογική εξέταση του Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, της καρδιάς, του λάρυγγος με τμήμα γλώσσας, της τραχείας και του ισοφάγου του νεκρού, διαπιστώθηκαν μεταξύ των άλλων, τα ακόλουθα: "το ενδοκάρδιο και οι βαλβίδες παρουσιάζουν κανονική διαμόρφωση. Οι στεφανίες αρτηρίες εκφύονται και πορεύονται κανονικά και είναι βατές χωρίς αρτηριοσκληρυντικές αλλοιώσεις. Μικροσκοπικώς παρατηρείται παθητική υπεραιμία, διάμεσο οίδημα και εστιακή κατάτμηση των μυοκαρδιακών κυττάρων. Παρατηρούνται επίσης διάχυτες μονοπυρηνικές φλεγμονώδεις αθροίσεις με συνοδό νέκρωση ικανού αριθμού μυοκαρδιακών κυττάρων. Σε τομές που ελήφθησαν από το ερεθισματαγωγό σύστημα δεν παρατηρούνται ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις. Ο λάρυγγας και τα τμήματα τραχείας και ισοφάγου δεν παρουσιάζουν ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις. Το τμήμα γλώσσας δεν παρουσιάζει ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις... Συμπέρασματα - Ενεργός μυοκαρδίτιδα". Περαιτέρω με βάση τα προεκτεθέντα πραγματικά περιστατικά το Τριμελές Εφετείο έκρινε ότι "ο κατηγορούμενος δεν επέφερε από ασυνείδητη αμέλεια του το θάνατο του Ψ. Ειδικότερα: α) ορθά διέγνωσε, όπως και οι προηγηθέντες από αυτόν και εξετάσαντες τον θανόντα ιατροί, ότι έπασχε και από ιογενή αμυγδαλίτιδα, ανεξάρτητα ότι από την ιστολογική εξέταση δεν βρέθηκαν ευρήματα, προφανώς λόγω ίασης από την χορηγηθείσα αντιβίωση β) η μη διάγνωση και της μυοκαρδίτιδας, συνεπεία της οποίας ήταν να μη διατάξει τη διενέργεια καρδιογραφήματος και ενδεχομένως την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο, δεν μπορεί να αποδοθεί σε αμέλειά του, αν ληφθεί υπόψη η προηγηθείσα γνωμάτευση περί αμυγδαλίτιδας, την οποία δεν αμφισβητεί κανείς, η προπεριγραφείσα κλινική εικόνα του ασθενούς, η ηλικία του, η μη εμφάνιση καρδιολογικών προβλημάτων κατά την εξέτασή του από τους γιατρούς συμπεριλαμβανομένης και της ακροάσεως της καρδιάς για τυχόν αρρυθμίες, της φυσιολογικής ακτινογραφίας και των εργαστηριακών εξετάσεων. Ειδικότερα όλες οι παραπάνω μη φυσιολογικές τιμές της αιματολογικής εξέτασης εδικαιολογούντο στα πλαίσια εμπυρέτου φαρυγγοαμυγδαλίτιδος και ιδιαίτερα η αυξημένη τιμή του ενζύμου CPK, που εμφανίζεται και σε άλλα νοσήματα και δεν σημαίνει κατ' ανάγκη καρδιοπάθεια. Με βάση τα παραπάνω η μη διάγνωση από τον κατηγορούμενο, ότι ο αποβιώσας κατά την εξέταση του είχε και βλάβη στο μυοκάρδιο, εκτός της διαγνωσθείσης ασθένειας της ιογενούς αμυγδαλίτιδος, δεν οφείλεται σε έλλειψη της επιβαλλόμενης από μέσο συνετό ιατρό - παθολόγο, κατ' αντικειμενική κρίση προσοχής, ούτε παραβίασε κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, αλλά ούτε, εν όψει των ως άνω προηγηθεισών του αποβιώσαντος περιστάσεων, τα υπερβαίνοντα όρια της διαγνωστικής ικανότητας ενός μέσου ιατρού". Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από το Σύνταγμα (άρθρ. 93 παρ. 3) και το νόμο (άρθρ. 139 ΚΠΔ) προβλεπόμενη και απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρεται στο σκεπτικό της με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς λογικά κενά ή αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και δικαιολογούν την απαλλακτική κρίση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, η οποία σχηματίστηκε εκ των αναφερομένων στην απόφαση και στα πρακτικά αποδεικτικών μέσων. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση επαρκώς αιτιολογείται ότι ο ασθενής Ψ δεν παραπονέθηκε κατά την εξέταση του για πόνο στη πλάτη και τράβηγμα στο μέρος της καρδιάς, με την απόρριψη του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της πολιτικώς εναγούσης - μητέρας του παθόντος και της μάρτυρος Ζ1, την παραδοχή της δε αυτή συνήγαγε από την ανέλεγκτη εκτίμηση των καταθέσεων όλων των μαρτύρων - ιατρών, που είχαν εξετάσει προηγουμένως τον ασθενή, προς τους οποίους εκείνος δεν ανέφερε τέτοιο παράπονο. Επίσης η προσβαλλόμενη απόφαση επαρκώς αιτιολογεί την παράλειψη του κατηγορουμένου να υποβάλλει τον ασθενή σε καρδιολογικό έλεγχο με τη διενέργεια καρδιογραφήματος, με τις παραδοχές ότι η αυξημένη τιμή του ενζύμου CPK δικαιολογούνταν από τη διαγνωσθείσα και από προηγούμενους ιατρούς φαρυγγοαμυγδαλίτιδα και μόνη της δεν αποτελούσε στοιχείο ένδειξης ενεργού μυοκαρδίτιδας, αφού η αυξημένη ανωτέρω τιμή εμφανίζεται και σε άλλα νοσήματα και δεν σημαίνει κατ' ανάγκη καρδιοπάθεια, επιπλέον δε ο ασθενής Ψ, κατά την εξέταση του από προηγούμενους ιατρούς, δεν παρουσίαζε καρδιολογικά συμπτώματα και η ακτινογραφία του θώρακος του ήταν φυσιολογική. Τέλος η παραδοχή ότι ο κατηγορούμενος ορθά διέγνωσε ότι ο παθών έπασχε και από ιογενή αμυγδαλίτιδα δεν βρίσκεται σε αντίφαση με την αιτία του θανάτου από ενεργό μυοκαρδίτιδα, αφού, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, το αποτέλεσμα αυτό δεν οφείλονταν σε ασυνείδητη αμέλεια του κατηγορουμένου ως προς τη διάγνωση και της ενεργού μυοκαρδίτιδας. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε του ΚΠΔ λόγοι της αναίρεσης του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8.10.2007 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της 3622/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαϊου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Ιουνίου 2008.


Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή