Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 789 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Ναρκωτικά, Πρόσθετοι λόγοι.




Περίληψη:
Παραβιάσεις νομοθεσίας για τα ναρκωτικά. Πρόσθετοι λόγοι. Απαραίτητη προϋπόθεση του παραδεκτού των πρόσθετων λόγων αναίρεσης, πρέπει να είναι το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης. Εάν είναι απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης, εκτός άλλων περιπτώσεων και διότι είναι αόριστοι και ασαφείς οι λόγοι της, τότε είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης. Δεν επιτρέπεται να εξετασθούν ούτε και αυτεπαγγέλτως. Δεν αποτελεί ορισμένο λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. Αοριστία λόγου για έλλειψη αιτιολογίας. Επίκληση λόγου ότι η απόφαση εκδόθηκε “κεκλεισμένων των θυρών”, όχι δημόσια. Πότε υπάρχει έλλειψη δημοσιότητας της διαδικασίας. Αοριστία σχετικού λόγου. Απορρίπτεται η αναίρεση ως απαράδεκτη και οι πρόσθετοι λόγοι.




ΑΡΙΘΜΟΣ 789/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Βιολέττα Κυτέα και Παναγιώτη Ρουμπή (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Αναστασίου Λιανού), Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαϊωάννου, περί αναιρέσεως της 1091/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στο από 1 Ιουλίου 2008 δικόγραφο προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1037/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, ως προς την προσθήκη της επιβαρυντικής περίπτωσης της τέλεσης της πράξης υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι ο αναιρεσείων είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνος και να απορριφθεί κατά τα λοιπά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τα άρθρα 473 παρ. 2, 474 παρ. 2 και 509 παρ. 1 ΚΠΔ, η αναίρεση κατά καταδικαστικής απόφασης που ασκείται από εκείνον που καταδικάστηκε με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ασκείται, οι λόγοι δε αυτοί πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι, διαφορετικά η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση καταδικαστικής απόφασης. Περαιτέρω, από τις ίδιες διατάξεις σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 509 παρ. 2 ΚΠΔ, που ορίζει ότι εκτός από τους λόγους που αναφέρονται στη δήλωση για την αναίρεση, μπορούν να προταθούν και πρόσθετοι λόγοι με έγγραφο που κατατίθεται στο γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, συνάγεται ότι απαραίτητη προϋπόθεση για το παραδεκτό των πρόσθετων λόγων αναίρεσης, πρέπει να είναι παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης. Εάν είναι απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης εκτός άλλων λόγων και διότι είναι αόριστοι και ασαφείς οι λόγοι της, τότε είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και δεν επιτρέπεται με αυτούς ούτε ακόμη και διασαφήνιση, ανάπτυξη ή συμπλήρωση των αορίστων και ασαφών λόγων της αίτησης αναίρεσης. Επίσης δεν επιτρέπεται να εξετασθούν ούτε αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο οι υπό τα στοιχεία Α', Γ', Δ', ΣΤ' και Θ' του άρθρου 510 παρ. 1 του ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης, διότι η αυτεπάγγελτη αυτών έρευνα, που προβλέπεται από το επόμενο άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα, προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναίρεσης. Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ιδρύεται όταν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία και όπου υπάρχει αιτιολογία, αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, διότι δεν περιέχονται στην απόφαση με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν ως προς την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Έτσι, αν υπάρχει αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά προβάλλεται ότι αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός θα πρέπει να προσδιορίζεται επιπλέον σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης. Ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Γ' του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, για παράβαση των διατάξεων για την δημοσιότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, ιδρύεται και όταν η απαγγελία της απόφασης δεν έγινε δημόσια, υπό την έννοια ότι δεν ήταν δυνατή η ελεύθερη είσοδος στην αίθουσα συνεδριάσεως του δικαστηρίου και η κατά τρόπο ανεμπόδιστο παρακολούθηση της διαδικασίας στο ακροατήριο στον καθένα που επιθυμούσε αυτό, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 93 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος και 329 του ΚΠΔ. Επομένως, κρίσιμο στοιχείο της έννοιας της δημοσιότητας δεν είναι αν είναι ανοικτές ή όχι οι θύρες της αίθουσας του ακροατηρίου, αφού υπάρχει δημοσιότητα της συνεδρίασης, όταν οι θύρες είναι κλειστές, όχι όμως κλειδωμένες, αρκεί να μπορεί να τις ανοίξει οποιασδήποτε και να εισέλθει στην αίθουσα. Αντίθετα δεν υπάρχει δημοσιότητα, όταν οι θύρες είναι ανοικτές, αλλά δεν είναι επιτρεπτή η είσοδος του κοινού στο ακροατήριο. Εξάλλου, για να ιδρυθεί ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Γ' του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, θα πρέπει, όχι απλώς η συζήτηση στο ακροατήριο και η απαγγελία της απόφασης να μη έγινε δημόσια, αλλά πρέπει, επιπλέον, αυτό να έγινε " κατά παράβαση των διατάξεων για τη δημοσιότητα της διαδικασίας", όπως ρητώς ορίζεται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 περ'.Γ του ΚΠΔ, δηλαδή κατά παράβαση των άρθρων 329 και 330 του ΚΠΔ. Τούτο δε διότι επιτρέπεται, με τις προϋποθέσεις του νόμου, η διαδικασία και η έκδοση της απόφασης να μη γίνει δημόσια (93 παρ. 2 του Συντάγματος, 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ).
Συνεπώς, για να είναι ορισμένος και ο λόγος αυτός, πρέπει να αναφέρονται με σαφήνεια τα πιο πάνω περιστατικά, από τα οποία να προκύπτει ότι υπήρξε "παράβαση των διατάξεων για τη δημοσιότητα της διαδικασίας", διαφορετικά είναι αόριστος. (ΑΠ 319/02, ΑΠ 238/02, ΑΠ 1509/08). Στην προκειμένη περίπτωση, με την αναίρεση που κρίνεται, προσβάλλεται η 1091/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, ήτοι για μεσολάβηση, μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών και του επιβλήθηκε η ποινή της ισοβίου καθείρξεως. Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Στη δήλωση αυτή διατυπώνονται μόνο οι εξής, κατά λέξη, λόγοι αναίρεσης: " Διότι κατά παράβαση του νόμου και του Συντάγματος η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στερείται της δεούσης αιτιολογίας, διαφορετικά αντιφάσκει και δεν ερείδεται επί του αποδεικτικού υλικού, δεδομένου ότι το αιτιολογικό αυτής αποτελεί επανάληψη του διατακτικού. Για παράβαση του άρθρου 510 παρ.1 στ Γ ΚΠΔ , καθόσον η απόφαση απηγγέλθη κεκλεισμένων των θυρών , δηλαδή ουχί δημόσια .."
Ο πρώτος λόγος, κατά το πρώτο σκέλος του είναι αόριστος, διότι δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η μη "δέουσα" αιτιολογία και η αντίφαση. Κατά το δεύτερο σκέλος του είναι απαράδεκτος, διότι πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης. Κατά το τρίτο σκέλος του είναι αόριστος, διότι δεν προσδιορίζεται αν η αιτιολογία που διαλαμβάνεται στο σκεπτικό (με επανάληψη του διατακτικού) είναι ελλιπής ως προς τα ανωτέρω στοιχεία που πρέπει να περιέχει και σε τι συνίσταται η έλλειψη. Και ο δεύτερος λόγος αναίρεσης έτσι όπως έχει διατυπωθεί, κατά την γνώμη της πλειοψηφίας είναι ασαφής και αόριστος, καθόσον δεν εκτίθενται πραγματικά περιστατικά από τα οποία να προκύπτει η απόφαση δεν εκδόθηκε δημόσια με την πιο πάνω έννοια, κατά παράβαση των διατάξεων για τη δημοσιότητα της διαδικασίας. Ειδικότερα, πλην άλλων, δεν προσδιορίζεται: α) αν οι θύρες της αίθουσας συνεδριάσεως του δικαστηρίου ήταν κλειστές, κατά το χρόνο απαγγελίας της απόφασης, κατά τρόπο τέτοιο ώστε να μη ήταν ελεύθερη η είσοδος στην πιο πάνω αίθουσα στον καθένα που τυχόν επιθυμούσε να παρακολουθήσει τη συνεδρίαση του δικαστηρίου και β) αν η κατά τον προαναφερόμενο τρόπο απαγγελία της απόφασης έγινε, χωρίς να συντρέχουν οι προς τούτο προϋποθέσεις του νόμου . Κατά τη γνώμη όμως, του μειοψηφούντος μέλους, του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου , Κωνσταντίνου Κούκλη, ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, σύμφωνα με τον οποίο, η απόφαση απαγγέλθηκε κεκλεισμένων των θυρών και όχι δημόσια, είναι ορισμένος και παραδεκτός και ως εκ τούτου θα πρέπει να ερευνηθεί και από ουσιαστική άποψη.
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης, διότι δεν περιέχεται σ' αυτή ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος, απορριπτομένης δε της αιτήσεως για το λόγο αυτό, πρέπει επίσης να απορριφθούν ως απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, που προβλήθηκαν εμπρόθεσμα από τον αναιρεσείοντα με το από 1/7/2008 δικόγραφό του, το οποίο κατατέθηκε στον αρμόδιο γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 2/7/2008. Ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18/4/2008 αίτηση ( δήλωση με αρ.πρωτ. 3638/21-4-208) και τους από 1/7/2008 πρόσθετους λόγους ( που κατατέθηκαν στις 2/7/2008) του ..., κρατούμενου στις δικαστικές Φυλακές ..., για αναίρεση της 1091/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι(220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή