Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 341 / 2009    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Κανονισμός αρμοδιότητας.




Περίληψη:
Κανονισμός αρμοδιότητος. Άρση της συγκρούσεως αρμοδιότητας μεταξύ του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Αρμόδιο δικαστήριο καθ’ ύλη προς εκδίκαση πλημμελημάτων που τέλεσε αντιπρόεδρος της Κοινότητας, κατά το χρόνο που ασκούσε καθήκοντα προέδρου, γιατί ο πρόεδρος της Κοινότητας είχε πεθάνει, είναι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο και όχι το Τριμελές Εφετείο. Δεν υπάγεται στην ιδιάζουσα δωσιδικία του άρθρου 145 παρ. 1 και 2 Ν. 3463/2006.




ΑΡΙΘΜΟΣ 341/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεωργίας Στεφανοπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Ιανουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, περί κανονισμού αρμοδιότητας δικαστηρίου, με κατηγορούμενο τον Χ1. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. Χ2, 2. Χ3, 3. Χ4, 4. Χ5, 5. Χ6, 6. Χ7, 7. Χ8, 8. Χ9, 9. Χ10, 10. Χ11, 11. Χ12 και 12. Χ13. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ. Η αίτηση αυτή με ημερομηνία 16-7-2008 και αριθμό 41762/11-7-2008, που απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1250/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη με αριθμό 517/7.11.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Eισάγω ενώπιον σας, κατά το άρθρο 132 παρ. 1-2 Κ.Ποιν.Δ., την αριθμ. 41762/16-7-2008 αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, με την οποία ζητά την άρση της συγκρούσεως αρμοδιότητας μεταξύ του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, τα οποία με τις αριθμ. 4352/2008 και 19283/2007 αποφάσεις τους, αντίστοιχα, κηρύχθηκαν αναρμόδια καθ'ύλην να επιληφθούν την κατά του Χ1, κατηγοριών για ψευδή βεβαίωση από κοινού, παράβαση καθήκοντος κατ'εξακολούθηση, απιστία από κοινού και αποσιώπηση λόγου εξαίρεσης και εκθέτω σχετικά τα ακόλουθα:
Κατά τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 132 Κ.Ποιν.Δ., αν μεταξύ πολλών δικαστηρίων εξίσου αρμοδίων που δεν υπάγονται το ένα στο άλλο ή μεταξύ ανακριτικών υπαλλήλων αμφισβητείται η αρμοδιότητα για το ίδιο έγκλημα είτε για συναφή εγκλήματα ή αν με βουλεύματα του ίδιου ή διαφορετικών συμβουλίων αποφασίστηκε η παραπομπή για το ίδιο έγκλημα στο δικαστήριο δύο ή περισσοτέρων εξίσου αρμοδίων δικαστηρίων, η αρμοδιότητα καθορίζεται όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 2. Ειδικότερα δε αν η σύγκρουση δημιουργήθηκε μεταξύ δικαστηρίων ή δικαστικών υπαλλήλων υπαγομένων σε διαφορετικά Εφετεία ή αν ένα από τα δικαστήρια αυτά είναι το Εφετείο, ο 'Αρειος Πάγος, που συνέρχεται σε συμβούλιο προσδιορίζει το αρμόδιο δικαστήριο με αίτηση του κατηγορουμένου, του πολιτικώς ενάγοντα ή του εισαγγελέα ενός από τα πολλά αρμόδια δικαστήρια. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι υφίσταται περίπτωση κανονισμού αρμοδιότητας, με τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις που ορίζει το άρθρο αυτό, όταν αμφισβητείται η αρμοδιότητα μεταξύ άλλων επίσης αρμοδίων δικαστηρίων ή ανακριτικών υπαλλήλων, χωρίς αυτά να υπόκεινται προς άλληλα ή όταν ένα από τα δικαστήρια αυτά είναι το Εφετείο, ως προς ένα και το αυτό έγκλημα ή ως προς συναφή εγκλήματα και όχι όταν διεκδικείται η αποκρούεται η αρμοδιότητα εν σχέσει προς διαφορετικά εγκλήματα που είναι μεταξύ τους συναφή, αλλά όταν η διεκδίκηση ή η αποποίηση της αρμοδιότητας γίνεται ταυτόχρονα για το ένα από τα περιοριστικά συναφή εγκλήματα, για το σύνολο των οποίων έχει επιληφθεί το ένα δικαστήριο, η αρμοδιότητα του οποίου δεν αμφισβητείται ως προς τα άλλα. Εξάλλου κατά το άρθρο 145 παρ. 1 και 2 Ν.3463/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων" "1. Οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι Κοινοτήτων, καθώς και οι πρόεδροι Συνδέσμων Δήμων και Κοινοτήτων υπάγονται στην ιδιάζουσα δωσιδικία των άρθρων 111 παρ. 7 και 112 παρ. 2 του Κώδ. Ποιν. Δικ., όπως, κάθε φορά, ισχύει. 2. Για πταίσματα ή πλημμελήματα των αιρετών οργάνων των Δήμων και Κοινοτήτων που διαπράττονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και εξαιτίας αυτών, δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 409-413 και 417-427 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας". Περαιτέρω το άρθρο 108 παρ. 3 εδ. α του αυτού νόμου (Ν.3463/2006) οριζει ότι "3. Αν αυτός που έχει εκλεγεί πρόεδρος της Κοινότητας παραιτηθεί, εκπέσει η πεθάνει, ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος τα καθήκοντα του προέδρου ασκεί ο αντιπρόεδρος.....", το δε άρθρο 109 παρ. 2 εδ. α του ίδιου νόμου ότι "2. Την πρώτη Κυριακή μετά την εγκατάσταση των κοινοτικών αρχών και, σε κάθε άλλη περίπτωση, μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) ημερών αφότου κενώθηκε η θέση, οι σύμβουλοι του επιτυχόντος συνδυασμού συνέρχονται στο κοινοτικό κατάστημα, ύστερα από πρόσκληση του συμβούλου του συνδυασμού αυτού που έχει εκλεγεί με τις περισσότερες ψήφους προτιμήσεως και σε περίπτωση ισοψηφίας, εκείνου που αναδεικνύεται κατόπιν κληρώσεως και εκλέγουν με μυστική ψηφοφορία και με την απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των συμβούλων του συνδυασμού έναν από αυτούς πρόεδρο Κοινότητας.....". Από το συνδυασμό των άνω διατάξεων συνάγεται ότι υπάγονται στην ιδιάζουσα δωσιδικία των άρθρων 111 παρ. 7 και 112 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., που αποτελούν εξαίρεση των περί της καθ'ύλην αρμοδιότητας κανόνων και επομένως πρέπει να ερμηνεύονται στενώς, μόνο τα πρόσωπα που αναφέρονται στην άνω διάταξη του άρθρου 145 του Ν.3463/2006 ήτοι οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι Κοινοτήτων, καθώς και οι πρόεδροι Συνδέσμων Δήμων και Κοινοτήτων, που εκλέγονται ως τέτοιοι και όχι τα πρόσωπα που ασκούν τα καθήκοντα του προέδρου, τα οποία δεν φέρουν την ιδιότητα του προέδρου, όπως ειδικότερα ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου, όταν ο τελευταίος παραιτηθεί, εκπέσει ή πεθάνει, ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος. Αν ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας αυτοδικαίως ανεκηρύσσετο πρόεδρος της Κοινότητας στις περιπτώσεις αυτές, οπότε και θα υπαγόταν στην ανωτέρω ιδιάζουσα δωσιδικία, τότε ο άνω νόμος δεν θα όριζε ότι αυτός (αντιπρόεδρος) ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου, ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος και περαιτέρω ότι εντός δεκαπέντε (15) ημερών από της κενώσεως της θέσεως του προέδρου διενεργείται η διαδικασία για την εκλογή νέου προέδρου από το Κοινοτικό Συμβούλιο. Επομένως καθ'ύλη αρμόδιο δικαστήριο προς εκδίκαση πράξεων, που τέλεσε αντιπρόεδρος της Κοινότητας, κατά το χρόνο που ασκούσε καθήκοντα προέδρου, γιατί ο πρόεδρος της Κοινότητας είχε πεθάνει, και τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος, τυγχάνει όχι το Τριμελές Εφετείο αλλά το Τριμελές Πλημμελειοδικείο.
Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αιρετός πρόεδρος της Κοινότητας ..... Α απεβίωσε την 17-10-2002 και σύμφωνα με τον ισχύοντα κατά το χρόνο του θανάτου του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (άρθρο 102 παρ. 3 Π.Δ. 410/1995), ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος τα καθήκοντα του προέδρου άσκησε ο κατηγορούμενος Χ1, αντιπρόεδρος της Κοινότητας ..... . Κατά του κατηγορουμένου αυτού και άλλων κατηγορουμένων ασκήθηκε ποινική δίωξη για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία, παράβαση καθήκοντος κατ'εξακολούθηση, απιστία κατά συναυτουργία και παρασιώπηση λόγου εξαίρεσης, πράξεις που φέρεται ότι τέλεσε στις 25-10-2002 ενώ ασκούσε τα καθήκοντα του προέδρου της Κοινότητας ..... και με το αριθμ. ..... κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών παραπέμφθηκε, μαζί με τους συγκατηγορουμένους του, στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για να δικασθεί για τις πράξεις αυτές. Με την υπ'αριθμ. 19.283/19-3-2007 απόφαση του το ως άνω Δικαστήριο έκρινε εαυτό αναρμόδιο να επιληφθεί των κατά του ως άνω κατηγορουμένου κατηγοριών, για το λόγο ότι κατά τον χρόνο τελέσεως των πράξεων για τις οποίες εδιώκετο ασκούσε καθήκοντα προέδρου της Κοινότητας ..... λόγω αποβιώσεως του ανωτέρω προέδρου της Κοινότητας και ως εκ τούτου υπάγεται στην ιδιάζουσα δωσιδικία του άρθρου 145 του Ν. 3463/2006 και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
Ακολούθως, το τελευταίο αυτό Δικαστήριο στο οποίο εισήχθη προς εκδίκαση η υπόθεση, αμφισβητώντας την καθ'ύλην αρμοδιότητά του, με την υπ'αριθμ. 4352/2008 απόφαση του κηρύχθηκε αναρμόδιο καθ'ύλην και παρέπεμψε την υπόθεση στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών. Υπό τα δεδομένα αυτά, ενόψει των προεκτεθέντων συντρέχει περίπτωση αποφατικής συγκρούσεως αρμοδιότητας μεταξύ του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και επομένως η κρινόμενη αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών για άρση αυτής παρίσταται νόμιμος και βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτή και να ορισθεί ως αρμόδιο καθ'ύλη δικαστήριο για την εκδίκαση της ως άνω υποθέσεως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.
Για τους λόγους αυτούς
Προτείνω: 1) Να γίνει δεκτή η αριθμ. 41762/16-7-2008 αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών. Και 2) Να αρθεί η σύγκρουση αρμοδιότητας μεταξύ του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, τα οποία με τις αριθμ. 4352/2008 και 19283/2007 αποφάσεις τους, αντίστοιχα, κηρύχθηκαν αναρμόδια καθ'ύλην να επιληφθούν των κατά του Χ1 κατηγοριών για ψευδή βεβαίωση από κοινού, παράβαση καθήκοντος κατ'εξακολούθηση, απιστία από κοινού και αποσιώπηση λόγου εξαίρεσης και να ορισθεί ως αρμόδιο καθ'ύλη δικαστήριο για την εκδίκαση της ως άνω υποθέσεως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.
Αθήνα 5 Νοεμβρίου 2008
Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Ευτέρπη Κουτζαμάνη

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 132 ΚΠΔ, αν μεταξύ πολλών δικαστηρίων εξίσου αρμοδίων που δεν υπάγονται το ένα στο άλλο ή μεταξύ ανακριτικών υπαλλήλων αμφισβητείται η αρμοδιότητα για το ίδιο έγκλημα είτε για συναφή εγκλήματα, ή αν με βουλεύματα του ίδιου ή διαφορετικών συμβουλίων αποφασίστηκε η παραπομπή για το ίδιο έγκλημα στο ακροατήριο δύο ή περισσοτέρων εξίσου αρμόδιων δικαστηρίων, η αρμοδιότητα καθορίζεται ως εξής: Το συμβούλιο εφετών, στην περιφέρεια του οποίου υπάγονται τα δικαστήρια μεταξύ των οποίων δημιουργήθηκε αμφισβήτηση, ή ο Άρειος Πάγος, αν υπάγονται σε διαφορετικά εφετεία ή αν ένα από τα δικαστήρια αυτά είναι το εφετείο ή αν η σύγκρουση δημιουργήθηκε μεταξύ των κοινών ποινικών δικαστηρίων και των στρατιωτικών, προσδιορίζει το αρμόδιο δικαστήριο με αίτηση του κατηγορουμένου, του πολιτικώς ενάγοντος ή του εισαγγελέα ή του επιτρόπου ενός από τα πολλά αρμόδια δικαστήρια. Η αίτηση πρέπει να είναι νομότυπη και να απευθύνεται στον εισαγγελέα εφετών ή του Αρείου Πάγου. Ο αρμόδιος εισαγγελέας εισάγει την αίτηση στο συμβούλιο εφετών ή στον Αρειο Πάγο που συνέρχεται σε συμβούλιο.
Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι υφίσταται περίπτωση κανονισμού αρμοδιότητας, με τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις που ορίζει το άρθρο αυτό, όταν αμφισβητείται η αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων επίσης αρμοδίων δικαστηρίων ή ανακριτικών υπαλλήλων, χωρίς αυτά να υπόκεινται προς άλληλα ή όταν ένα από τα δικαστήρια αυτά είναι το Εφετείο, ως προς ένα και το αυτό έγκλημα ή ως προς συναφή εγκλήματα και όχι όταν διεκδικείται ή αποκρούεται η αρμοδιότητα εν σχέσει προς διαφορετικά εγκλήματα που είναι μεταξύ τους συναφή, αλλά όταν η διεκδίκηση ή η αποποίηση της αρμοδιότητας γίνεται ταυτόχρονα για το ένα από τα περιοριστικά συναφή εγκλήματα για το σύνολο των οποίων έχει επιληφθεί το ένα δικαστήριο, ή αρμοδιότητα του οποίου δεν αμφισβητείται ως προς τα άλλα. Εξάλλου από τη διάταξη του άρθρου 145 παρ. 1 και 2 Ν.3463/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων", το οποίο ορίζει ότι "1. Οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι Κοινοτήτων, καθώς και οι πρόεδροι Συνδέσμων Δήμων και Κοινοτήτων υπάγονται στην ιδιάζουσα δωσιδικία των άρθρων 111 παρ. 7 και 112 παρ. 2 του Κώδ. Ποιν. Δικ., όπως, κάθε φορά, ισχύει. 2. Για πταίσματα ή πλημμελήματα των αιρετών οργάνων των Δήμων και Κοινοτήτων που διαπράττονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και εξαιτίας αυτών, δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 409-413 και 417-427 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας", σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 108 παρ. 3 εδ. α του ίδιου νόμου, που ορίζει ότι, αν αυτός που έχει εκλεγεί πρόεδρος της Κοινότητας παραιτηθεί, εκπέσει η πεθάνει, ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος τα καθήκοντα του προέδρου ασκεί ο αντιπρόεδρος και του άρθρου 109 παρ.2α του ίδιου νόμου, που καθορίζει την διαδικασία για την εκλογή από το κοινοτικό συμβούλιο του νέου προέδρου, εντός 15 ημερών από της κενώσεως της θέσεώς του, προκύπτει ότι ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας δεν ανακηρύσσεται αυτοδικαίως πρόεδρος της Κοινότητας στις πιο πάνω περιπτώσεις, αλλά αυτός απλώς ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου, ώσπου να εκλεγεί ο νέος πρόεδρος από το κοινοτικό συμβούλιο, εντός 15 ημερών, κατά την οριζόμενη στο πιο πάνω άρθρο διαδικασία.
Συνεπώς, υπάγονται στην ιδιάζουσα δωσιδικία των άρθρων 111 παρ. 7 και 112 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., που αποτελούν εξαίρεση των περί της καθ'ύλην αρμοδιότητας κανόνων και επομένως πρέπει να ερμηνεύονται στενώς, μόνο τα πρόσωπα που αναφέρονται στην άνω διάταξη του άρθρου 145 του Ν.3463/2006, ήτοι οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι Κοινοτήτων, καθώς και οι πρόεδροι Συνδέσμων Δήμων και Κοινοτήτων, που εκλέγονται ως τέτοιοι και όχι τα πρόσωπα που ασκούν τα καθήκοντα του προέδρου, τα οποία δεν φέρουν την ιδιότητα του προέδρου, όπως ειδικότερα ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου, όταν ο τελευταίος παραιτηθεί, εκπέσει ή πεθάνει, ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος. Επομένως, καθ'ύλη αρμόδιο δικαστήριο προς εκδίκαση πράξεων, που τέλεσε αντιπρόεδρος της Κοινότητας, κατά το χρόνο που ασκούσε καθήκοντα προέδρου, γιατί ο πρόεδρος της Κοινότητας είχε πεθάνει, και τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος, είναι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο και όχι το Τριμελές Εφετείο. Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αιρετός πρόεδρος της Κοινότητας ..... Α απεβίωσε την 17-10-2002 και σύμφωνα με τον ισχύοντα κατά το χρόνο του θανάτου του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (άρθρο 102 παρ. 3 Π.Δ. 410/1995), ώσπου να εκλεγεί νέος πρόεδρος τα καθήκοντα του προέδρου άσκησε ο κατηγορούμενος Χ1, αντιπρόεδρος της Κοινότητας ..... . Κατά του κατηγορουμένου αυτού και άλλων κατηγορουμένων ασκήθηκε ποινική δίωξη για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία, παράβαση καθήκοντος κατ'εξακολούθηση, απιστία κατά συναυτουργία και παρασιώπηση λόγου εξαίρεσης, πράξεις που φέρεται ότι τέλεσε στις 25-10-2002 ενώ ασκούσε τα καθήκοντα του προέδρου της Κοινότητας ..... και με το ..... κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών παραπέμφθηκε, μαζί με τους συγκατηγορουμένους του, στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για να δικασθεί για τις πράξεις αυτές. Με την 19.283/19-3-2007 απόφασή του το ως άνω Δικαστήριο έκρινε εαυτό αναρμόδιο να επιληφθεί των κατά του ως άνω κατηγορουμένου κατηγοριών, για το λόγο ότι κατά τον χρόνο τελέσεως των πράξεων για τις οποίες εδιώκετο ασκούσε καθήκοντα προέδρου της Κοινότητας ..... λόγω αποβιώσεως του ανωτέρω προέδρου της Κοινότητας και ως εκ τούτου υπάγεται στην ιδιάζουσα δωσιδικία του άρθρου 145 του Ν. 3463/2006 και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Ακολούθως, το τελευταίο αυτό Δικαστήριο στο οποίο εισήχθη προς εκδίκαση η υπόθεση, αμφισβητώντας την καθ'ύλην αρμοδιότητά του, με την 4352/2008 απόφαση του κηρύχθηκε αναρμόδιο καθ'ύλην και παρέπεμψε την υπόθεση στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών. Υπό τα δεδομένα αυτά, ενόψει των προεκτεθέντων συντρέχει περίπτωση αποφατικής συγκρούσεως αρμοδιότητας μεταξύ του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και επομένως η κρινόμενη 41762/16-7-2008 αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, με την οποία ζητά την άρση της εν λόγω συγκρούσεως αρμοδιότητας είναι νόμιμη και βάσιμη και πρέπει να γίνει δεκτή και να ορισθεί, ως αρμόδιο καθ'ύλη δικαστήριο για την εκδίκαση της ως άνω υποθέσεως, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Ορίζει το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, ως αρμόδιο καθ' ύλην δικαστήριο προς εκδίκαση των κατά του Χ1 κατηγοριών, για ψευδή βεβαίωση από κοινού, παράβαση καθήκοντος κατ'εξακολούθηση, απιστία από κοινού και αποσιώπηση λόγου εξαίρεσης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2009. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ