Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 576 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Εκπρόθεσμη αναίρεση. Δεν επικαλείται λόγο ανώτερης βίας. Η αμέλεια πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, δεν αποτελεί λόγο ανώτερης βίας.




Ε.Σ.
ΑΡΙΘΜΟΣ 576/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ......, κατοίκου ...., που παρέστη στο συμβούλιο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου (μεταβατικό Σάμου). Με συγκατηγορούμενο τον ........
Το Τριμελές Εφετείο Αιγαίου (Μεταβατικό Σάμου), με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1929/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 575/18-12-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 18 Νοεμβρίου 2008 αίτησιν αναιρέσεως του ....., κατοίκου ......, κατά της υπ'αριθμ. 6/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αιγαίου, δια της οποίας κατεδικάσθη δι'απόπειραν απάτης ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας κατά συναυτουργίαν και επεβλήθη εις αυτόν φυλάκισις 7 μηνών, μετατραπείσα εις χρηματικήν ποινήν προς 4,40 ευρώ ημερησίως και εκθέτομεν τα εξής: Εκ των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατ'αποφάσεως εκδοθείσης παρόντος του κατηγορουμένου είναι δεκαήμερος και αρχίζει από της καταχωρίσεως της αποφάσεως καθαρογραφημένης εις το ειδικόν βιβλίον, που τηρείται εις την γραμματείαν του ποινικού δικαστηρίου (Α.Π. 1361/2007 ΠοινΔικ 2008 σελ. 264 κ.ά.). Παρών θεωρείται και ο εκπροσωπηθείς υπό του πληρεξουσίου του δικηγόρου κατηγορούμενος (Α.Π. 1711/2005 ΠοινΔικ 2006 σελ. 394 κ.ά.). Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικον μέσον οφείλει να αναφέρη εις την έκθεσιν ασκήσεως αυτού, τον λόγον που δικαιολογεί την εκπρόθεσμον άσκησίν του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, από τα οποία παρημποδίσθη εις την εμπρόθεσμον άσκησίν του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητα των, άλλως το ένδικον μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτον (Α.Π.1942/2008, ΝοΒ 56 σελ. 1917 κ.ά.). Εις την έννοιαν της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνεται η εξ αμελείας ή εξ αγνοίας των σχετικών δικονομικών διατάξεων μη άσκησις του ένδικου μέσου υπό του πληρεξουσίου δικηγόρου του κατηγορουμένου (Α.Π. 130/1998 ΠοινΔικ 1998 σελ. 384 κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προσβληθείσα απόφασις, που εξεδόθη εκπροσωπηθέντος του κατηγορουμένου υπό του συνηγόρου του, κατεχωρίσθη νομίμως εις το ειδικόν βιβλίον, που τηρείται εις την μεταβατικήν έδραν του Εφετείου Αιγαίου εις την Σάμον, την 19 Ιουνίου 2007. Η δε κατ'αυτής αναίρεσις ησκήθη την 18 Νοεμβρίου 2008, ήτοι μετά την πάροδον της τασσομένης δεκαημέρου προθεσμίας ασκήσεώς της. Το αναφερόμενον εις την σχετικήν έκθεσιν, ότι η εκπρόθεσμος άσκησις της οφείλεται είτε εις αμέλειαν του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, είτε εις την υπό τούτου άγνοιαν των σχετικών δικονομικών διατάξεων, δεν συνιστά ανωτέραν βίαν. Κατ'ακολουθίαν η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως τυγχάνει απαράδεκτος ως εκπροθέσμως ασκηθείσα. Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 18 Νοεμβρίου 2008 αίτησις αναιρέσεως του ....., κατοίκου ......, κατά της υπ'αριθμ. 6/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.
ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. Αθήνα 12 Δεκεμβρίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 507 § 1 και 473 §§ 1 και 3 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως που εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο είναι δέκα (10) ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της αποφάσεως αν αυτή έγινε μετά την καταχώρισή της καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, από την καταχώρισή της δε αυτή, αν η επίδοσή της προηγήθηκε. Παρών εξάλλου θεωρείται και ο κατηγορούμενος που εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο του (ΚΠΔ 340 § 2 εδ. γ'). Περαιτέρω, η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη σύμφωνα με την ΚΠΔ 476 § 1. Τέλος, εν όψει της γενικής αρχής του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, επιτρέπεται η εκπρόθεσμη άσκηση οποιουδήποτε ενδίκου μέσου, όταν υπάρχει λόγος ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος. Σε αυτή την περίπτωση όμως εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο οφείλει κατά την έννοια της ΚΠΔ 474 § 2, να παραθέσει στη σχετική έκθεση ή αίτηση τα πραγματικά περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεστεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά (Ολ. ΑΠ 15/1987). Όμως, στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνεται η από αμέλεια ή από άγνοια των σχετικών δικονομικών διατάξεων μη άσκηση του ένδικου μέσου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη με αριθμό 6/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου, που συνεδρίασε στη μεταβατική έδρα αυτού στη Σάμο, εκδόθηκε με ωσεί παρόντα τον κατηγορούμενο, ......, στον οποίο επετράπη η εκπροσώπηση από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, Ιωάννη Παπαδόπουλο. Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο κατά το άρθρο 473 § 3 ΚΠΔ ειδικό βιβλίο καθαρογραφής που τηρείται στο Πρωτοδικείο Σάμου, στις 6 Ιουνίου 2007, όπως αυτό προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα. Έτσι, η δεκαήμερη προθεσμία της αναιρέσεως κατά της άνω αποφάσεως, που άρχισε από την επομένη της άνω καταχωρήσεώς της ημέρα, έληξε στις 17 Ιουνίου 2007. Όμως, η κατ' αυτής αναίρεση από τον κατηγορούμενο ασκήθηκε, με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που επιδόθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2008, δηλαδή με καθυστέρηση 18μήνου και πλέον. Στην έκθεση αναιρέσεως ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κανένα λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Τα αναφερόμενα στην ίδια έκθεση ότι η μη εμπρόθεσμη άσκησή της οφείλεται είτε σε αμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου του είτε στην υπό τούτου άγνοια των σχετικών δικονομικών διατάξεων, δεν αποτελούν λόγο ανώτερης βίας. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (ΚΠΔ 476 § 1) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 476 § 1).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18 Νοεμβρίου 2008 (αρ. πρ. 978/18-11-08) ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αίτηση του ........, για αναίρεση της 6/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλ/των) Αιγαίου, που συνεδρίασε στη μεταβατική του έδρα στη Σάμο. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2009. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ