Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 926 / 2008    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Δεκτή αναίρεση. Έλλειψη αιτιολογίας εφόσον, στην ανθρωποκτονία, τελεσθείσα με παράλειψη, δεν αναφέρεται ο νομικός κανόνας, τον οποίο παρέβη ο δράστης. Ούτε και αν αυτός, βάσει των προσωπικών ιδιοτήτων του, είχε τη δυνατότητα να προβλέψει το αποτέλεσμα που επήλθε.




ΑΡΙΘΜΟΣ 926/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Νικόλαο Ζαϊρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Χ1 και 2. Χ2 που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Χαρμάνη, περί αναιρέσεως της 83/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με πολιτικώς ενάγουσα την .... που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Νίζαμη. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Μαρτίου 2007 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 608/2007.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 του Π.Κ. προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί, αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία όφειλε να καταβάλει κάθε μέσης συνέσεως και ευσυνείδητος άνθρωπος, που βρίσκεται υπό τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική, και, αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψή του. Περαιτέρω, όταν η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη ενέργεια η παράλειψη, αλλά αποτελεί σύνολο συμπεριφοράς του δράστη, η οποία προκλήθηκε εκ του αποτελέσματος, τότε για την κατ' αυτόν τον τρόπο τελούμενη ανθρωποκτονία από αμέλεια, που συντελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή όχι μόνο των όρων του άρθρου 28 Π.Κ. αλλά και εκείνων του άρθρου 15 Π.Κ. Από την τελευταία αυτή διάταξη, συνάγεται, ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη νομικής υποχρεώσεως του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στη διακώλυση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η ύπαρξη τέτοιας ιδιαίτερης νομικής υποχρεώσεως σε έγκλημα που τελείται από παράλειψη μπορεί να πηγάζει είτε από ρητή διάταξη του νόμου, ή σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, τα οποία συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υποχρέου, είτε από σύμβαση, είτε από προηγούμενη συμπεριφορά του υπαιτίου, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος του εγκληματικού αποτελέσματος και πρέπει να αναφέρεται και να αιτιολογείται στην απόφαση, επιπροσθέτως δε να προσδιορίζεται και ο επιτακτικός κανόνας του δικαίου από τον οποίο πηγάζει. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας, ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία εκείνα προέκυψαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην κρινόμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία οι αναιρεσείοντες καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών ο καθένας, ανασταλείσαν επί 3ετία, για ανθρωποκτονία από αμέλεια, τελεσθείσα με παράλειψη, δέχθηκε ότι από τα αναφερόμενα σ' εκείνη κατ' είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Ο πρώτος κατηγορούμενος είναι πρόεδρος και εντεταλεμένος σύμβουλος του ΔΣ της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Μύλοι Λούλη Α.Ε.", στην οποία ανήκει μεταξύ των άλλων και ο ευρισκόμενος στον όρμο Αγιος Ιωάννης του Δήμου Σούρπης Ν. Μαγνησίας κυλινδρόμυλος άλεσης δημητριακών, που λειτουργεί με την 1829/Φ.14.1829/8-10-2001 άδεια λειτουργίας της Διεύθυνσης Βιομηχανίας Μαγνησίας και αποτελεί ευρωπαϊκό πρότυπο κυλινδρόμυλου με την πλέον σύγχρονη τεχνολογία. Λόγω του μεγάλου εύρους των επιχειρήσεων της εταιρίας ο πρόεδρος ανέθεσε την διεύθυνση του άνω κυλινδρόμυλου στο δεύτερο των κατηγορουμένων Χ2 και τον όρισε αποκλειστικό υπεύθυνο αυτού για όλες τις πράξεις και παραλείψεις και για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας. Στον κυλινδρόμυλο αυτόν εργαζόταν ο Ψ1 και ο τρίτος των κατηγορουμένων Χ1 ως εργατοτεχνίτες (παραλήπτες τροφοδοσίας και καθαριστές) με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Ο Ψ1 εργαζόταν από 1-8-1980. Την εργασία του στον κυλινδρόμυλο την εκτελούσε σε βάρδιες. Στις 9-1-2002 η βάρδια του ήταν κατά τις ώρες από 15.00 έως 23.00. Στις 14.45 περίπου, εμφανίσθηκε στο χημείο των εγκαταστάσεων του κυλινδρόμυλου για να παραλάβει το βιβλίο των εντολών εργασιών. Από τον αρμόδιο χημικό (.....) ενημερώθηκε ότι από το πρωί πραγματοποιείτο μεταφορά - άδειασμα σίτου από την κυψέλη (σιλό) Νο 23 στην κυψέλη Νο 27 και ότι αυτή η μεταφορά θα συνεχιζόταν και κατά τις απογευματινές ώρες που ενέπιπταν στη βάρδια του. Το σιτάρι αδειάζει με φυσική ροή από το κέντρο του δαπέδου της χωρητικότητας 2.200 τόνων κυψέλης σίτου στον αλυσσομεταφορέα (ρέντλερ εξαγωγής) που βρίσκεται κάτω από την κυψέλη εντός των τούνελ, με δυναμικότητα αδειάσματος 300 τόνων την ώρα. Όταν το σιτάρι φθάσει σε σημείο να μην ρέει με φυσική ροή από την κεντρική εξαγωγή, ανοίγονται οι δύο πλευρικοί χειροκίνητοι σύρτες εξαγωγής κάτω από τον σκουπιστικό κοχλία εντός του τούνελ έξωθεν της κυψέλης ώστε να αδειάσει κάτω από τον κοχλία το σιτάρι. Στην συνέχεια τίθεται σε λειτουργία ο σκουπιστικός κοχλίας εκκένωσης ο οποίος περιστρέφεται αργά και συγκεντρώνει στην κεντρική εξαγωγή το εναπομείναν σιτάρι, το οποίο είναι περίπου 200 τόνοι, με δυναμικότητα 50 τόνων την ώρα. Όταν πλέον η κυψέλη έχει αδειάσει υπολείπεται μικρή ποσότητα σίτου, η οποία βρίσκεται πάνω στο δάπεδο της κυψέλης και σε ύψος περίπου 10 εκ. εισέρχεται από την ανθρωποθυρίδα που βρίσκεται περίπου 1 μέτρο πάνω από το δάπεδο ο χειριστής - καθαριστής έχοντας λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας (ζώνη ασφαλείας, σχοινί ασφαλείας, μάσκα, γάντια) ώστε να σκουπίσει την ποσότητα σίτου που παραμένει στην εσωτερική περιφέρεια της κυψέλης. Η λειτουργία της εγκατάστασης εμφανίζεται στους υπολογιστές που βρίσκονται στην αίθουσα ελέγχου με τη μορφή διαγραμμάτων ροής. Η κατάσταση κάθε μηχανήματος απεικονίζεται με διαφορετικό χρώμα. Όταν λειτουργεί κανονικά είναι πράσινο ανοιχτό και όταν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα γίνεται κόκκινο, ενώ όταν δεν δουλεύει είναι γκρι. Τα συρτάρια έχουν προφανή ένδειξη στην οθόνη για το αν είναι ανοιχτά ή κλειστά. Σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εκκένωσης δεν μπαίνει στην κυψέλη κανένας άνθρωπος. Αν όμως παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα ροής ή μηχανικό πρόβλημα εισέρχεται δεμένος φέροντας τη ζώνη ασφαλείας, μάσκα και γάντια ο ένας από τους δύο καθαριστές - χειριστές, αφού προηγουμένως τεθεί εκτός λειτουργίας όλη η γραμμή εκκένωσης. Ο δεύτερος των χειριστών βρίσκεται εκτός της κυψέλης στην ανθρωποθυρίδα εισόδου, φέρει τα μέσα προστασίας και είναι έτοιμος να παράσχει την οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστεί ο συνάδελφός του. Η διαδικασία απεμπλοκής γίνεται με τη χρήση κονταριού μήκους 4 μέτρων και σκαλίζοντας περίπου στο κέντρο της κυψέλης (άνωθεν της οπής απορροής), ώστε να σπάσουν οι σβόλοι που εμποδίζουν την απορροή του σιταριού. Την ημέρα αυτή ο Ψ1 θα εργαζόταν στην παραπάνω κυψέλη Νο 23, μαζί με τον τρίτο των κατηγορουμένων Χ1. Μετά την ανάληψη της βάρδιας ο Ψ1 μαζί με τον τρίτο των κατηγορουμένων βρίσκονταν στην αίθουσα ελέγχου, όταν εμφανίσθηκε στην οθόνη το πρόβλημα της αδυναμίας απορροής από την κυψέλη Νο 23, λόγω σχηματισμού σβόλων. Το φαινόμενο σχηματισμού σβόλων οφειλόταν κατά κύριο λόγο στη θερμοκρασία και σε αυξημένη υγρασία του σιταριού καθώς και στη μη ανακύκλωσή του. Η σβολοποίηση προκάλεσε εμπλοκή στην ομαλή ροή προς την έξοδο του σίτου και αρκετές φορές σταμάτημα της απορροής. Τότε ο τρίτος των κατηγορουμένων, μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή, σταμάτησε την τροφοδοσία με το κλείσιμο του κεντρικού συρταριού και οι δύο εργαζόμενοι πήγαν μαζί στην ως άνω κυψέλη. Ανέβηκαν από την ανθρωποθυρίδα και, χωρίς να φορέσουν μάσκα ή ζώνη ασφαλείας παρά δεμένοι μονάχα με σχοινί, άρχισαν εναλλάξ το σκάλισμα του σιταριού με το κοντάρι στο κέντρο της κυψέλης, ώστε να σπάσουν οι σβόλοι που είχαν σχηματισθεί. Πραγματοποίησαν την εργασία αυτή δύο (2) φορές. Στις 16.40 μ.μ., περίπου ακούστηκε μία σειρήνα που σήμαινε ότι γέμισε το αμπάρι που είχε θέσει σε λειτουργία η προηγούμενη βάρδια. Τότε ο τρίτος κατηγορούμενος βγήκε έξω από την κυψέλη και μετέβη στην αίθουσα ελέγχου για να θέσει σε λειτουργία πρόγραμμα μεταφοράς σίτου στο μύλο από άλλη κυψέλη, αφήνοντας τον Ψ1 μέσα στην κυψέλη πίσω του. Ο τελευταίος (Ψ1) είπε στον πρώτο ότι θα βγει και αυτός από την κυψέλη και ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη 23 μέχρι να επιστρέψει, προκειμένου να συνεχίσουν μαζί την εργασία τους στην ίδια κυψέλη. Στις 16.48 ο τρίτος κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, έδωσε εντολή μεταφοράς σίτου στο μύλο από την κυψέλη Β15 στην κυψέλη DΒ5. Επίσης αυτός έθεσε σε λειτουργία το ρέντλερ εξαγωγής της ίδιας παραπάνω κυψέλης Νο 23 προκειμένου να διαπιστώσει αν είχε πετύχει το ξεκόλλημα και η κατά το μεγαλύτερο μέρος αποσβολοποίηση του σίτου με την προηγούμενη εργασία τους. Όμως, ο Ψ1, μετά την απομάκρυνση του τρίτου των κατηγορουμένων, δεν εξήλθε της κυψέλης, αλλά παρέμεινε εντός αυτής και, χωρίς να περιμένει τον συνεργάτη του τρίτο κατηγορούμενο έξω από την κυψέλη, όπως του είχε πει, χωρίς να φορέσει μάσκα, γάντια, ζώνη ασφαλείας και χωρίς να προσδεθεί με το σχοινί ασφαλείας, προσπάθησε να συνεχίσει την εργασία απεμπλοκής μόνος του, με αποτέλεσμα, όταν ο τρίτος κατηγορούμενος έθεσε σε λειτουργία το ρέντλερ εξαγωγής της κυψέλης, ν' απορροφηθεί από το σιτάρι και ν' αποβιώσει λόγω ασφυξίας, συνεπεία αποφράξεως των αεροφόρων οδών από κόκκους σίτου. Το ατύχημα και συνακόλουθα ο θανάσιμος τραυματισμός του Ψ1, υπό τις συνθήκες που πραγματοποιήθηκε, οφείλεται σε υπαιτιότητα των δεύτερου και τρίτου των κατηγορουμένων και του ίδιου του θανόντος. Ειδικότερα η αμέλεια του δευτέρου των κατηγορουμένων συνίσταται στο ότι, ως αποκλειστικός διευθυντής του κυλινδρόμυλου και υπεύθυνος για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας, δεν είχε φροντίσει να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για την τήρηση της διαδικασίας εξαγωγής του σίτου από την προαναφερομένη μεταλλική κυψέλη, ήτοι δεν είχε εκπαιδεύσει τους εργαζόμενους κατά τη διαδικασία απεμπλοκής του σίτου στις κυψέλες α) να συμμετέχουν πάντα δύο εργατοτεχνίτες, από τους οποίους μόνο ο ένας να εισέρχεται μέσα στην κυψέλη για να προβεί στην εργασία απεμπλοκής του σιταριού με τη χρήση σιδερένιου κονταριού σκαλίζοντας στο κέντρο της κυψέλης, ώστε να σπάσουν οι σβόλοι που είχαν σχηματισθεί, ενώ ο άλλος εργαζόμενος να παραμένει στην ανθρωποθυρίδα εισόδου της κυψέλης έτοιμος να παράσχει βοήθεια στο συνάδελφό του κατά τη διαδικασία απεμπλοκής, β) όταν αυτοί εισέρχονται στην κυψέλη, να είναι εφοδιασμένοι με μάσκα, γάντια, ζώνη ασφαλείας και τέλος να προσδένονται με σχοινί ασφαλείας, ώστε, σε περίπτωση κάποιου προβλήματος του ενός, να είναι δυνατή η ανάσυρσή του από τον άλλο με το σχοινί, και γ) να μην θέτουν σε λειτουργία από το κεντρικό ηλεκτρονικό σύστημα τη γραμμή εκκένωσης της κυψέλης κατά τη διάρκεια που πραγματοποιούνται εργασίες απεμπλοκής στην κυψέλη αυτή. Η αμέλεια του τρίτου των κατηγορουμένων συνίσταται στο ότι αυτός, ως από κοινού εργαζόμενος με τον Ψ1 1) απομακρύνθηκε από την είσοδο της κυψέλης, μεταβάς στην αίθουσα ελέγχου, όπου έθεσε σε λειτουργία τη γραμμή εκκένωσης, χωρίς να ελέγξει αν ο πρώτος είχε προηγουμένως απομακρυνθεί και αυτός εκτός της κυψέλης, αλλά αρκέστηκε στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη και, 2) από έλλειψη προσοχής και επιμέλειας που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν αντελήφθη ότι ο Ψ1 ήταν υπό την επήρεια του αλκοόλ, δεδομένου ότι στο αίμα του βρέθηκε αλκοόλη σε ποσοστό 0,85%, που επηρεάζει αισθητά την ικανότητα αντίληψης και βάδισης αυτού, και για το λόγο αυτόν έπρεπε να μη δίνει πίστη στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη, δεδομένου ότι εργάσθηκαν μαζί στην ίδια εργασία της απεμπλοκής του σίτου στην ίδια κυψέλη για αρκετές ώρες. Ο θανών Ψ1 συνέβαλε στην επέλευση του ατυχήματος και του θανάτου του, επειδή, παρά τις ρητές οδηγίες που είχε από τον πρώτο κατηγορούμενο, και παρά το ότι για 22 χρόνια έκανε αυτήν την εργασία και γνώριζε τους κινδύνους και τα μέτρα που έπρεπε να τηρήσει ο ίδιος, 1) δεν εξήλθε από την κυψέλη, αλλά παρέμεινε χωρίς να περιμένει την άφιξη του τρίτου κατηγορουμένου, προκειμένου να εισέλθουν μαζί σ' αυτήν, 2) δεν φόρεσε αντισφυξιογόνα μάσκα, γάντια, ζώνη ασφαλείας και δεν προσδέθηκε με το σχοινί ασφαλείας και 3) βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ, δεδομένου ότι στο αίμα του βρέθηκε αλκοόλη σε ποσοστό 0,85%, που επηρεάζει αισθητά την ικανότητα βάδισης αυτού (βλ. την υπ' αριθμ. ... έκθεση εξέτασης αίματος για προσδιορισμό αλκοόλης του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ). Τέλος από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι καμία αμέλεια δεν βαρύνει τον πρώτο κατηγορούμενο, διότι αυτός, αφενός μεν, είχε δόσει οδηγίες στο προσωπικό της επιχείρησής του για τη τήρηση των επιβεβλημένων μέτρων ασφαλείας του, αφετέρου δε, είχε διορίσει διευθυντή του άνω κυλινδρόμυλου, για τις πράξεις και παραλείψεις, το δεύτερο συγκατηγορούμενό του και είχε αναθέσει σ' αυτόν την ευθύνη για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας του προσωπικού που εργαζόταν στον κυλινδρόμυλο αυτόν. Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω, πρέπει να κηρυχθεί αθώος ο πρώτος κατηγορούμενος και να κηρυχθούν ένοχοι οι δεύτερος και τρίτος κατηγορούμενοι της πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, που τους αποδίδεται, ανεξάρτητα με τη συνυπαιτιότητα του παθόντος Ψ1".
Με τις παραδοχές αυτές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν διέλαβε στην προσβαλλομένη υπ' αρ. 83/2007 απόφασή του, την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, συγχρόνως δε στέρησε αυτήν νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, ενώ δέχεται ότι, η αμέλεια του δεύτερου αναιρεσείοντος Χ2 συνίσταται στο ότι "ως αποκλειστικός διευθυντής του κυλινδρόμυλου και υπεύθυνος για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας, δεν είχε φροντίσει να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για την τήρηση της διαδικασίας εξαγωγής του σίτου από την προαναφερόμενη κυψέλη, ήτοι δεν είχε εκπαιδεύσει τους εργαζομένους κατά τη διαδικασία απεμπλοκής του σίτου στις κυψέλες, α) να συμμετέχουν πάντα δύο εργατοτεχνίτες... β) όταν αυτοί εισέρχονται στην κυψέλη, να είναι εφοδιασμένοι με μάσκα, γάντια, ζώνη ασφαλείας... και γ) να μη θέτουν σε λειτουργία από το κεντρικό ηλεκτρονικό σύστημα τη γραμμή εκκένωσης της κυψέλης κατά τη διάρκεια που πραγματοποιούνται εργασίες απεμπλοκής στην κυψέλη αυτή", δεν αναφέρει αν ο εν λόγω αναιρεσείων είχε τη δυνατότητα, ενόψει των προσωπικών ιδιοτήτων, των γνώσεων και ικανοτήτων του, λόγω του επαγγέλματός του, να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που επήχθε. Περαιτέρω, ενώ δέχεται ότι, η ανθρωποκτονία του Ψ1, οφείλεται σε αμελή συμπεριφορά του ως άνω αναιρεσείοντος, συνισταμένη στην παράλειψη αυτού να λάβει τα προαναφερόμενα μέτρα ασφαλείας, όπως ήταν προς τούτο υπόχρεος, συνεπεία της ιδιότητάς του ως αποκλειστικού διευθυντή του κυλινδρόμυλου, παρόλα αυτά δεν εκτίθεται περαιτέρω στην απόφαση η ιδιαίτερη προς τούτο νομική υποχρέωση του αναιρεσείοντος, πολύ δε περισσότερο δεν προσδιορίζεται ο επιτακτικός κανόνας, από τον οποίο πηγάζει η υποχρέωση αυτή. Επίσης, αναφορικά με τον πρώτο αναιρεσείοντα Χ1, ενώ δέχεται ότι η αμέλειά του συνίσταται στο ότι "αυτός, ως από κοινού εργαζόμενος με τον Ψ1 1) απομακρύνθηκε από την είσοδο της κυψέλης... χωρίς να ελέγξει αν ο πρώτος (Ψ1) είχε προηγουμένως απομακρυνθεί και αυτός... αλλά αρκέστηκε στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη και 2) από έλλειψη της προσοχής... δεν αντελήφθη ότι ο Ψ1 ήταν υπό την επήρεια του αλκοόλ... και για το λόγο αυτό έπρεπε να μη δίνει πίστη στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη... ", δεν εκθέτει αν αυτός (αναιρεσείων), είχε τη δυνατότητα, ενόψει των προσωπικών ιδιοτήτων, των γνώσεων και ικανοτήτων του, λόγω του επαγγέλματός του, να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που επήλθε. Επιπρόσθετα, δέχεται μεν ότι ο αναιρεσείων, από έλλειψη της προσοχής δεν αντελήφθη ότι το θύμα ήταν υπό την επήρεια του αλκοόλ, στη συνέχεια δε αναφέρει ότι "εργάσθηκαν μαζί στην ίδια εργασία της απεμπλοκής του σίτου στην ίδια κυψέλη για αρκετές ώρες", δεν διευκρινίζει όμως αν η επήρεια του αλκοόλ (μέθη) ήταν εξωτερικά εμφανής. Τέλος, ενώ δέχεται ότι ο θανών Ψ1 έκανε για 22 χρόνια αυτή την εργασία και ότι γνώριζε τους κινδύνους και τα προαναφερθέντα μέτρα ασφαλείας, που έπρεπε να τηρήσει ο ίδιος, δεν αιτιολογεί, ούτε άλλωστε και ερευνά, γιατί η συμπεριφορά του αυτή, δηλαδή να μην τηρήσει τα ενδεικνυόμενα μέτρα ασφαλείας, δεν ασκεί έννομη επιρροή επί του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της ενέργειας αυτού του αναιρεσείοντος και του επελθόντος αποτελέσματος, ενώ, εξάλλου, η παραδοχή αυτή, ότι δηλαδή ο παθών γνώριζε τους κινδύνους και τα μέτρα ασφαλείας που έπρεπε να τηρήσει, έρχεται σε αντίφαση με την αιτιολογία και συναφή παραδοχή, ότι ο δεύτερος αναιρεσείων Χ2 δεν είχε εκπαιδεύσει τους εργαζομένους κατά τη διαδικασία απεμπλοκής του σίτου στις κυψέλες. Επομένως, οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ. λόγοι, με τους οποίους προβάλλονται σχετικές αιτιάσεις, είναι ουσιαστικά βάσιμοι. Πρέπει, συνεπώς, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, η συγκρότηση του οποίου, από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως, είναι εφικτή (αρ. 519 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αρ. 83/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή