Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1152 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Επεκτατικό αποτέλεσμα.




Περίληψη:
Απόρριψη αιτήσεως για επεκτατικό αποτέλεσμα ασκηθείσης αναιρέσεως και ως προς την αιτούσα.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1152/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη και Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αιτούσας Χ1, περί συμπληρώσεως της υπ' αριθμ. 2206/2007 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου σε Συμβούλιο, ώστε να έχουν επεκτατικό αποτέλεσμα και ως προς την αιτούσα οι αιτήσεις αναιρέσεως που έγιναν δεκτές με την ως άνω απόφαση.

Το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν, και η αιτούσα ζητεί τώρα την συμπλήρωση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Μαρτίου 2009 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 371/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 89/12.3.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, την από 9-3-2009 αίτηση της Χ1, κατοίκου ... και εκθέτω τα ακόλουθα:
Με το υπ'αριθ. 3648/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών παραπέμφθηκαν και οι: 1. ..., 2. ..., 3. ...., 4. ..., 5. ..., 6. ..., 7. ..., 8. ...., 9. ...και 10. ...., στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, να δικασθούν για την αξιόποινη πράξη της ηθικής αυτουργίας κατά συναυτουργία στην απάτη κατ'εξακολούθηση, από την οποία η ζημία και το αντίστοιχο όφελος υπερβαίνουν το ποσό των 25.000.000 δραχμών (άρθρα 98, 46 παρ. 1α και 386 παρ. 1 και 3β Π.Κ.).
Κατά του παραπεμπτικού αυτού βουλεύματος άσκησαν οι παραπάνω τις υπ'αριθ. 588/2005, 586/2005, 587/2005, 589/2005, 590/2005, 599/2005, 591/2005, 592/2005, 593/2005 και 594/2005 αντίστοιχες εφέσεις τους, επί των οποίων εκδόθηκε το υπ'αριθ. 2200/206 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, το οποίο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ'ουσία τις εφέσεις αυτές. Κατά του βουλεύματος αυτού άσκησαν οι κατηγορούμενοι αυτοί τις υπ'αριθ. 50/2007, 44/2007, 49/2007, 48/2007, 45/2007, 51/2007, 46/2007, 52/2007, 47/2007 και 53/2007 αντίστοιχες αιτήσεις αναίρεσης, επί των οποίων εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 2206/2007 απόφαση του Δικαστηρίου σας, η οποία ανήρεσε το παραπάνω υπ'αριθ. 2200/2006 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση για νέα κρίση ενώπιον του ιδίου Συμβουλίου, συγκροτούμενου από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που έκριναν προηγουμένως. Το τελευταίο Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το υπ'αριθ. 545/2008 βούλευμά του, δέχθηκε ότι η πράξη που τέλεσαν οι παραπάνω εκκαλούντες είναι η ηθική αυτουργία στην απάτη κατ'εξακολούθηση, όχι κατά συναυτουργία, (άρθρο 46 παρ. 1α και 386 παρ. 1α Π.Κ.), απέρριψε κατ'ουσία τις κριθείσες εφέσεις και έπαυσε στη συνέχεια την ποινική δίωξη των εκκαλούντων λόγω παραγραφής.
Ήδη με την κρινόμενη αίτησή της η φυσικός αυτουργός της απάτης κατ'εξακολούθηση, από την οποία η ζημία και το αντίστοιχο όφελος υπερβαίνουν συνολικά το ποσό των 25.000.000 δραχμών (άρθρα 98 και 386 παρ. 1 και 3 β Π.Κ.), ζητεί να επεκταθεί και σ'αυτή το αναιρετικό αποτέλεσμα της υπ'αριθ. 2206/2007 αποφάσεως του Δικαστηρίου σας και να παύσει οριστικά και γι'αυτήν η ποινική δίωξη κατ'εφαρμογή του άρθρου 469 του Κ.Π.Δ.
Επί της αιτήσεως αυτής επάγομαι τα ακόλουθα:
Μετά την έκδοση του υπ'αριθ. 545/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο αυτό έπαυσε την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, των σ'αυτό αναφερομένων παραπάνω κατηγορουμένων για τους λόγους που μνημονεύει και αναφέρονται αποκλειστικά σ'αυτούς και όχι και στην αιτούσα, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 469 Κ.Π.Δ. από τον 'Αρειο Πάγο, σε συνέχεια της υπ'αριθ. 2206/2007 αποφάσεώς του. Ειδικότερα δε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με το πιο πάνω υπ'αριθ. 545/2008 βούλευμά του, διαφοροποιεί την ποινική συμπεριφορά της αιτούσας δεχόμενο ότι στο πρόσωπό της συντρέχει η επιβαρυντική περίπτωση του άρθρου 386 παρ. 1 και 3β Π.Κ., πράγμα που δεν δέχεται για τους συγκατηγορούμενούς της, για τους οποίους δέχεται την εφαρμογή της παραγράφου 1α του άρθρου 386 του Π.Κ. και γι'αυτόν προφανώς τον λόγο δεν εφάρμοσε εκείνο τη διάταξη του άρθρου 469 Κ.Π.Δ., αναφορικά με την αιτούσα.
Κατ'ακολουθία των παραπάνω είναι αβάσιμη η κρινόμενη αίτηση και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί.

Για τους λόγους αυτούς
Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί ως αβάσιμη η από 9-3-2009 αίτηση της Χ1 για εφαρμογή κατ'άρθρο 469 Κ.Π.Δ. και σ'αυτή του αναιρετικού αποτελέσματος της υπ'αριθ. 2206/2007 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.
Αθήνα 11 Μαρτίου 2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Νικόλαος Μαύρος

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 469 εδ. α' Κ.Π.Δ, αν στο έγκλημα συμμετείχαν περισσότεροι ή αν η ποινική ευθύνη ενός κατηγορουμένου εξαρτάται σύμφωνα με το νόμο από την ευθύνη του άλλου, το ένδικο μέσο που ασκεί κάποιος από τους κατηγορουμένους, ακόμη και όταν χορηγείται μόνο σ' αυτόν από το νόμο, καθώς και οι λόγοι τους οποίους προτείνει, αν δεν αναφέρονται αποκλειστικά στο πρόσωπο του, ωφελούν και τους υπόλοιπους κατηγορουμένους. Κατά δε το εδάφ. γ' του ίδιου άρθρου για τη συζήτηση του ένδικου μέσου δεν είναι αναγκαίο η κλήτευση των ωφελούμενων κατηγορουμένων, οι οποίοι όμως μπορούν να εμφανισθούν και να συμμετάσχουν στη δίκη. Τέλος κατά το τελευταίο εδάφιο του ως άνω άρθρου σε περίπτωση που το δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί για το επεκτατικό αποτέλεσμα του ένδικου μέσου, μπορεί μετά από αίτηση αυτών, ή του εισαγγελέα να επιληφθεί εκ νέου προς συμπλήρωση της αποφάσεώς του. Κατά την έννοια της ως άνω διάταξης το επεκτατικό αποτέλεσμα των ένδικων μέσων ισχύει μόνο αν οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι είτε δεν δικαιούνται να ασκήσουν το ένδικο μέσο, είτε δικαιούνται μεν αλλά δεν το άσκησαν μέσα στη νόμιμη προθεσμία ή το άσκησαν και τούτο απορρίφθηκε ως απαράδεκτο ή ανυποστήρικτο. Στην περίπτωση αυτή, το επεκτατικό αποτέλεσμα δεν έχει ως έννομη συνέπεια ότι οι ωφελούμενοι κατηγορούμενοι θεωρούνται πως άσκησαν το ένδικο αυτό μέσο παρόλο που δεν το είχαν ασκήσει. Απλώς αυτοί, και αν ακόμη δεν κλητευθούν, έχουν τη δυνατότητα κατά τη συζήτηση του ένδικου μέσου να εμφανιστούν και να συμμετάσχουν στη δίκη, οπότε λαμβάνουν τη θέση που έχει σ' αυτή και εκείνος που άσκησε το ένδικο μέσο. Εάν όμως οι ωφελούμενοι κατηγορούμενοι δεν εμφανισθούν και δεν συμμετάσχουν στη δίκη και το δικαστήριο ή το συμβούλιο παραλείψει ν' αποφανθεί για το επεκτατικό γι' αυτούς αποτέλεσμα του ένδικου μέσου, δικαιούνται αυτοί ή ο εισαγγελέας να ζητήσουν από το δικαστήριο ή το συμβούλιο που δίκασε επί του ένδικου μέσου να επιληφθεί εκ νέου και να συμπληρώσει σχετικώς την απόφαση ή το βούλευμά του. Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το υπ' αριθμ. 2200/2006 βούλευμά του, παρέπεμψε την κατηγορουμένη Χ1 στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου κακουργημάτων Αθηνών, για να δικαστεί ως υπαίτια απάτης, κατ' εξακολούθηση, από την οποία το συνολικό όφελος και η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 25.000.000 δραχ. Ταυτόχρονα, με το ίδιο βούλευμα, παραπέμφηκαν τα αναφερόμενα σ' αυτό έντεκα (11) πρόσωπα για ηθική αυτουργία κατά συναυτουργία, στην κακουργηματική απάτη της πρώτης. Κατά του βουλεύματος αυτού άσκησαν αιτήσεις αναιρέσεως οι δέκα (10) από τους έντεκα παραπεμπομένους για ηθική αυτουργία, όχι όμως και η αυτουργός της απάτης Χ1. Κατ' αποδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως των ανωτέρω, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, με την υπ'αριθμ. 2206/2007 απόφασή του σε συμβούλιο, ανήρεσε το ανωτέρω υπ' αριθμ. 2200/2006 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών για έλλειψη αιτιολογίας, τόσο ως προς τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απάτης όσον και ως προς τα στοιχεία τα οποία το προσβαλλόμενο βούλευμα δέχθηκε για να στηρίξει την κρίση του ως προς την κατά συναυτουργία τέλεση της ηθικής αυτουργίας σε απάτη των αναιρεσειόντων ηθικών αυτουργών. Μετά ταύτα και αφού το δικαστήριο του Αρείου Πάγου δέχθηκε ότι εκ των στοιχείων της σχετικής δικογραφίας δεν προέκυπτε ότι η αυτουργός της απάτης Χ1 δεν είχε ασκήσει αναίρεση κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος ώστε να έχει και ως προς αυτήν επεκτατικό αποτέλεσμα η παραδοχή των αναιρέσεων των αναιρεσειόντων ηθικών αυτουργών, παρέπεμψε την υπόθεση για νέα κρίση ενώπιον του ίδιου Συμβουλίου Εφετών. Το τελευταίο, επελήφθη εκ νέου των εφέσεων των ηθικών αυτουργών για τους οποίους παρεπέμφθη σ' αυτό η υπόθεση και με το υπ' αριθμ. 545/2008 βούλευμά του, αφού έκρινε ότι ο καθένας από αυτούς, μεμονωμένα, και όχι όλοι μαζί συναυτουργικώς, έπεισαν την αυτουργό στην τέλεση της απάτης, δέχθηκε ότι δεν συνέτρεχε στο πρόσωπο καθενός εξ αυτών η επιβαρυντική περίσταση της παρ. 3β του άρθρου 386 του Π.Κ η, οποία, 'όμως, συνέτρεχε στο πρόσωπο της αυτουργού και με τις παραδοχές αυτές, λόγω του πλημμεληματικού χαρακτήρα της ηθικής αυτουργίας, έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη ως προς τους αυτούς για την πράξη της ηθικής αυτουργίας στην κακουργηματική απάτη της Χ1. Ήδη, με τη κρινόμενη από 9-3-2009 αίτησή της, η αιτούσα Χ1, ενόψει του ότι δικαστήριο τούτο σε συμβούλιο, με την προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 2206/7-12-2007 απόφασή του απέσχε ν' αποφανθεί για το επεκτατικό και ως προς αυτήν αποτέλεσμα του ένδικου μέσου των αναιρέσεως που άσκησαν οι ηθικοί αυτουργοί και έγιναν δεκτές, ζητεί να επεκταθεί και σ' αυτήν το ευνοϊκό αποτέλεσμα των αναιρέσεων των ανωτέρω ώστε να παύσει και κατ' αυτής η ποινική δίωξη. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Τούτο δε διότι η αιτούσα δεν επικαλείται ούτε από τα στοιχεία της δικογραφία προκύπτει ότι δεν άσκησε αναίρεση κατά του υπ' αριθμ. 2.200/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών ή ότι άσκησε μεν αλλά απορρίφθηκε ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη και περαιτέρω το αίτημα της δεν μπορεί να έχει ως περιεχόμενο τη παύση και κατ'αυτής της ποινικής δίωξης, ως έκρινε για τους ηθικούς αυτουργούς το υπ' αριθμ. 545/2008 βούλευμα του συμβουλίου Εφετών Αθηνών το οποίο ως προς αυτήν δέχεται τη συνδρομή στο πρόσωπό της, της επιβαρυντικής περίστασης της παρ. 3β του άρθρου 386 του Π.Κ.
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και καταδικασθεί η αιτούσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 9-3-2009 αίτηση της Χ1 για συμπλήρωση της υπ' αρίθμ. 2206/2007 αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου σε συμβούλιο, ώστε να έχουν επεκτατικό αποτέλεσμα και ως προς αυτήν οι αιτήσεις αναιρέσεως που έγιναν δεκτές με την άνω απόφαση. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή