Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 636 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική.




Περίληψη:
Απαλλακτική απόφαση για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, απόρριψη αιτήσεως αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του λόγου αυτής για ελλιπή αιτιολογία της απαλλακτικής απόφασης.




Αριθμός 636/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1064/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης.
Με κατηγορούμενο τον ..., κάτοικο ..., που δεν παρέστη στο ακροατήριο.
Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Παπαπαναγιώτου.

Το Τριμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 21/7.4.2008 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 638/2008.

Αφού άκουσε
Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του πολιτικώς ενάγοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 28 και 302 του Π. Κ. προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία όφειλε να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος που βρίσκεται υπό τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική και αφετέρου ότι είχε τη δυνατότητα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψή του. Τέλος, κατά το άρθρο 505 παρ. 2 του ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ. 2, δηλαδή μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 40 παρ. 2 του ν. 3160/2003 μέσα σε ένα μήνα από την καταχώριση της αποφάσεως καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του ΚΠΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως αθωωτικής ή καταδικαστικής για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά δε, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/1974) και δεδομένου ότι αντικείμενο αποδείξεως στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά της πράξεως και οι λόγοι για τους οποίους το δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πραγματώθηκε από τον κατηγορούμενο η αντικειμενική ή η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που του αποδίδεται.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 1064/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας, που δίκασε ύστερα από έφεση του κατηγορουμένου κατά της 149/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου, που τον είχε κηρύξει ένοχο ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε λόγω αμφιβολιών αθώος της προαναφερομένης αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια που του είχε αποδοθεί. Για να στηρίξει την απαλλακτική του κρίση, το Εφετείο διέλαβε την παρακάτω αιτιολογία στο αιτιολογικό αυτής: Ο κατηγορούμενος τον ... εργαζόταν στην επιχείρηση με την επωνυμία "Ψυγεία Μπισακού ΑΕ", που βρίσκεται στην α' Βιομηχανική Περιοχή Βόλου. Στην επιχείρηση έκαμε όλες τις δουλειές που του ανέθεταν, για τον λόγο δε ότι είχε επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης, οδηγούσε ανυψωτικό μηχάνημα (κλάρκ) που μετέφερε φρούτα και βαρέλια, χρησιμοποιώντας για την πρόσδεση των εμπορευμάτων κυρίως σχοινιά. Στις ... συμμετείχε και με άλλο προσωπικό της ως άνω επιχείρησης στις εργασίες τοποθέτησης ογκώδους μηχανήματος ελέγχου της ατμόσφαιρας των ψυγείων στον προθάλαμο αυτών. Για την μετακίνηση και την εγκατάσταση του εν λόγω ογκώδους μηχανήματος χρησιμοποιήθηκε το ανυψωτικό μηχάνημα (κλαρκ), ενώ ο κατηγορούμενος μαζί με έτερο εργαζόμενο τον Μ1 ανέλαβαν την πρόσδεση του μηχανήματος με ιμάντα, τον οποίο κατόπιν εντολής αγόρασαν για τον σκοπό αυτόν. Ο κατηγορούμενος όμως, έχοντας αναλάβει το σφίξιμο του ιμάντα πρόσδεσης του εν λόγω μηχανήματος για μεγαλύτερη ασφάλεια κατά την επικείμενη μετακίνησή του, καίτοι τον προσέδεσε με προσοχή και με την εμπειρία που είχε (δεν είχε ειδικές γνώσεις) και κάτω από την εποπτεία του διευθυντή της επιχείρησης, όταν επιχειρήθηκε η μετακίνηση και η τοποθέτηση του βαρέως μηχανήματος, ο ιμάντας απασφαλίσθηκε, το μηχάνημα έγειρε προς τον τοίχο και πέφτοντας, κατά την πτώση του, προκάλεσε τον θάνατο του ... . Κατά την κρίση όμως του Δικαστηρίου, η απασφάλιση του ιμάντα δεν οφείλεται σε αμέλεια του κατηγορουμένου, ο οποίος έπραξε ό,τι θα έπραττε κάθε συνετός εργάτης με την δική του γνώση και εμπειρία. Ο μάρτυρας ... κρίνει ότι το μηχάνημα ήταν ογκώδες, χρειαζόταν μεγαλύτερο ανυψωτικό μηχάνημα και δεν αποδίδει αμέλεια στον κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν απλός εργάτης και έκανε προσδέσεις μικρών φορτίων με σχοινί. Επίσης, καταθέτει ότι η εν λόγω μεταφορά έπρεπε να ανατεθεί από τον θανόντα σε ειδική μεταφορική εταιρεία που διαθέτει εξειδικευμένο προσωπικό για μεταφορές ογκωδών μηχανημάτων και για την πρόσδεσή της (τον σαμπανταδόρο). Αλλά και ο έτερος αυτόπτης μάρτυς Μ1, που συμμετείχε στην πρόσδεση, διατείνεται ότι η πρόσδεση και η ανύψωση έγινε με τις υποδείξεις και τις εντολές του δένοντος Διευθυντού της, που ήταν παρών κατά την μεταφορά και προφανώς απασφαλίσθηκε λόγω του μεγάλου βάρους. ’λλωστε, ήταν μία "εξαιρετική μεταφορά" και δεν είχε σχέση με τις συνήθεις ανυψώσεις, μεταφορές και προσδέσεις με σχοινιά, που πραγματοποιούσε ο κατηγορούμενος στην επιχείρηση ως οδηγός κλάρκ (βλ. κατάθ.). Για τον λόγο αυτόν, το Δικαστήριο έχει αμφιβολίες αν η πτώση του μηχανήματος οφείλεται σε αμέλεια του κατηγορουμένου ή στο βάρος του, στον όγκο του και στην ακαταλληλότητα του κλάρκ που χρησιμοποιήθηκε, και πρέπει να κηρυχθεί αθώος. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη αθωωτική του απόφαση την απαιτούμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις των παραδοχών τους, τα περιστατικά εκείνα από τα οποία αιτιολογείται γιατί το δικαστήριο δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι λόγοι για τους οποίους αδυνατούσε αυτό να καταλήξει στο συμπέρασμα τούτο, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος πραγμάτωσε την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 28 και 30 του ΠΚ. Ειδικότερα, στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το μεν εκτίθενται με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία, το δε ο λόγος για τον οποίο το Εφετείο δεν μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πραγματώθηκε η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος που αποδίδεται στον αναιρεσείοντα, ο οποίος συνάγεται από την παράθεση αποσπασμάτων των καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάσθηκαν ενόρκως στο ακροατήριο, από τις οποίες προκύπτει διαφοροποίηση ως προς το αν η απασφάλιση του ιμάντα πρόσδεσης του μηχανήματος, η πτώση του οποίου κατά τη μετακίνηση του κλαρκ επέφερε την καταπλάκωση του παθόντα, οφείλετο σε αμελή συμπεριφορά του αναιρεσείοντα, που συνίστατο στο κατά τρόπο μη ασφαλή και κανονικό σφίξιμο του εν λόγω ιμάντα, ή στο βάρος και τον όγκο του επιχειρουμένου να μεταφερθεί μηχανήματος και στην ακαταλληλότητα του κλαρκ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας με τις ειδικότερες αιτιάσεις ότι: 1) δεν ελήφθη υπόψη η απολογία του κατηγορουμένου, από την οποία προκύπτει σαφέστατα ότι ούτος είχε δια συμβάσεως αναλάβει την υποχρέωση να μεταφέρει το μηχάνημα 2) δεν αναφέρονται οι όροι του άρθρου 15 ΠΚ εκ της οποίας προκύπτει η ύπαρξη ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης του κατηγορουμένου προς ενέργεια που τείνει στη διακώλυση του αποτελέσματος. 3) Αντιφάσκει η άνω απόφαση καθόσον, ενώ δέχεται ότι ο κατηγορούμενος πρόσδεσε με προσοχή τον ιμάντα, δέχεται ακολούθως ότι ο ιμάντας απασφαλίστηκε, χωρίς να αναφέρει τους λόγους της απασφάλισης τους οποίους όμως έπρεπε να λάβει υπόψη του κατά τη πρόσδεση και ότι η απασφάλιση δεν οφείλεται σε αμέλειά του, ήτοι σε γεγονός που ουχί υπαιτίως δεν έλαβε υπόψη κατά τη πρόσδεση ή σε τυχαίο γεγονός που δεν μπορούσε να προβλέψει.
Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7.4.2008 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 1064/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή