Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1624 / 2008    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Έννοια καλλιέργειας και κατοχής ναρκωτικών ουσιών. Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη του αναιρεσείοντος για καλλιέργεια και κατοχή ινδικής κάνναβης, για εμπορία με την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής. Το Δικαστήριο δεν δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων καλλιεργούσε τα δενδρύλλια ινδικής κάνναβης και κατείχε την ποσότητα που κατασχέθηκε για δική του αποκλειστική χρήση. Απορρίπτεται ως απαράδεκτος ο λόγος αναιρέσεως περί απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο επειδή λήφθηκε υπόψη από το δικάσαν δικαστήριο κατάθεση μάρτυρα που δεν απεκάλυψε την πηγή των πληροφοριών του, αφού καίτοι υποχρεούται το δικαστήριο να μην αξιοποιήσει μια τέτοια μαρτυρική κατάθεση, η εκτίμηση και αυτής μαζί με τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία δεν συνεπάγεται ακυρότητα της διαδικασίας. Δεν υπάρχει υποχρέωση του Προέδρου του Δικαστηρίου να ενημερώσει τον κατηγορούμενο ότι έχει δικαίωμα άσκησης αναίρεσης. Απορρίπτεται η αίτηση αναίρεσης.




Αριθμός 1624/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη - Εισηγητή και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Χ. Κ., για αναίρεση της με αριθμό 41-42/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Μαρτίου 2007 αίτησή του, καθώς και στο από 18 Δεκεμβρίου 2007 δικόγραφο των προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 623/2007.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθούν η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Με την κρινόμενη από 13 Μαρτίου 2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 41-42/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, πρέπει να συνεκδικαστούν και οι από 18.12.2007 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως.
ΙΙ. Κατά το άρθρο 5 παρ. 1 περ. στ' και ζ' του Ν.1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του Ν.2161/1993, τιμωρείται σε βαθμό κακουργήματος με τις στη διάταξη αυτή προβλεπόμενες αθροιστικώς ποινές, όποιος καλλιεργεί ή συγκομίζει και οποιοδήποτε φυτό του γένους της κάνναβης και όποιος κατέχει ναρκωτικά, όπως είναι η ινδική κάνναβη κατά το άρ. 4 παρ. 3 πιν. Α' αριθμ. 6 του ίδιου νόμου. Ως καλλιέργεια νοείται η σπορά, η περιποίηση, το πότισμα, η λίπανση, καθώς και κάθε άλλη πράξη, που τείνει στην ανάπτυξη και απόδοση του φυτού μέχρι τη συγκομιδή, η οποία αποτελεί χωριστή αξιόποινη πράξη. Η κατοχή πραγματώνεται, με τη φυσική επί των ουσιών τούτων εξουσία του δράστη, ώστε αυτός να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξή τους και να τις διαθέτει πραγματικά κατά τη βούλησή του. Εξάλλου, κατά το άρθρο 8 του Ν.1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 του Ν.2161/1993 με τις προβλεπόμενες σ'αυτό (βαρύτερες) ποινές τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρων 5, 6 και 7 του ίδιου νόμου αν, εκτός άλλων περιπτώσεων, είναι υπότροπος. Ως υπότροπος θεωρείται κατά τη διάταξη αυτή όποιος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών σε βαθμό κακουργήματος εντός της προηγούμενης δεκαετίας ή σε βαθμό πλημμελήματος εντός της προηγούμενης πενταετίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ίδιου ως άνω νόμου, όποιος για δική του αποκλειστικά χρήση προμηθεύεται ή κατέχει με οποιονδήποτε τρόπο ναρκωτικά σε ποσότητα που αποδεδειγμένα εξυπηρετεί αποκλειστικά τις δικές του ανάγκες τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους. Εξάλλου, η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, υπάρχει όταν εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελούν όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Η εν λόγω αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στις επιβαρυντικές περιστάσεις, όπως είναι αυτές που αναφέρονται στο ως άνω άρθρο 8 του Ν.1729/1993 και να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έκθεση των πραγματικών περιστατικών, που μπορούν να υπαχθούν στην έννοιά τους. Ιδιαίτερα, επίσης, πρέπει να αιτιολογείται η απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών, εφόσον είναι πράγματι αυτοτελείς και όχι αρνητικοί της κατηγορίας, στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντά. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι καλλιεργούσε δενδρύλλιο ινδική κάνναβης και κατείχε τα ναρκωτικά για δική του αποκλειστικά χρήση. Τέλος λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ. και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος δι' αυτής, σε δεύτερο βαθμό, καλλιέργειας ινδικής κάνναβης και κατοχής ναρκωτικών ουσιών, ως υπότροπος, με το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας, αφού απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του ότι καλλιεργούσε τα δενδρύλλια ινδικής κάνναβης και κατείχε τα ναρκωτικά για δική του αποκλειστικά χρήση, και του επιβλήθηκε (ενιαία) ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή 4.000 ευρώ. Στην αιτιολογία της απόφα-σης προκύπτουσα από την παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της αναφέρεται, ότι από την κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας που εξετάσθηκε στο ακροατήριο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλων των εγγράφων που φέρονται στα πρακτικά ως αναγνωσθέντα, καθώς και την απολογία του κατηγορουμένου, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Ο κατηγορούμενος, αγρότης και κάτοικος ..... Πύργου, χωρίς να είναι τοξικομανής και όντας υπότροπος, δοθέντος ότι έχει αμετάκλητα καταδικαστεί με την υπ' αριθμ. 56-57/2000 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή καθείρξεως οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή 1.000.000 δραχμών για παράβαση του Νόμου περί ναρκωτικών, σε βαθμό κακουργήματος, με πρόθεση τέλεσε τα παρακάτω εγκλήματα: Στο Συνοικισμό ..... - Νομού Ηλείας στις 30.7.2004 καλλιεργούσε 16 φυτά ινδικής κάνναβης, κρυμμένα ανάμεσα σε υπάρχουσα άμπελό του, τα οποία με τις κατάλληλες φροντίδες αυτού είχαν αναπτυχθεί σε ύψος 1,80 μέτρων περίπου, εκ των οποίων τα δύο είχε ο ίδιος εκριζώσει και συγκομήσει. Επίσης, στον ίδιο ως άνω τόπο και χρόνο, κατείχε 75 γραμμάρια ινδικής κάνναβης εκ των οποίων είκοσι (20) γραμμ. τα είχε τοποθετήσει μέσα στο καπέλο που φορούσε και τα υπόλοιπα 55 τα είχε τοποθετήσει μέσα σε ένα καλάθι άπλυτων ρούχων, στην οικία του, δηλαδή κρυμμένα, όπου βρέθηκαν κατ' υπόδειξή του. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την άνω καλλιέργεια και κατοχή ινδικής κάνναβης, πλην ισχυρίζεται ότι τα είχε για ιδίαν αυτού αποκλειστική χρήση. Όμως, κατά την κρίση του δικαστηρίου ο κατηγορούμενος, μη όντας τοξικομανής, αλλά απλός χρήστης, καλλιεργούσε και κατείχε τα ναρκωτικά αυτά με σκοπό την εμπορία, όπως κατέθεσε και ο έμπειρος μάρτυρας αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών Πύργου, ο οποίος προσέθεσεν ότι είχαν και πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος διακινεί ναρκωτικά, γι' αυτό πήγαν και ερεύνησαν το σπίτι και το κτήμα του. Η άνω βρεθείσα ποσότητα καλλιεργούμενων δενδρυλλίων κάνναβης είναι αρκετά μεγάλη και θα αρκούσαν για δική του χρήση 5-6 δενδρύλλια. Ο σκοπός δε της εμπορίας για κέρδος, συνάγεται και εκ του ότι είχε ήδη συγκομίσει 2 από τα δενδρύλλια αυτά και βρέθηκαν καλά κρυμμένα σε σακουλάκι, 55 γραμμ. κάνναβης, σε ημίχλωρη κατάσταση και άλλα 20 γραμμάρια, επίσης χλωρής κάνναβης στο καπέλο του, ενώ, αν πράγματι τα είχε για αποκλειστική του χρήση για τις ατομικές του ανάγκες, προφανώς θα είχε συγκομίσει πολύ μικρότερη ποσότητα και θα έκοβε ένα - ένα δενδρύλλιο, επίσης τη χλωρή κάνναβη, θα την είχε εναποθέσει κάπου αλλού για ξήρανση και δεν θα την είχε μέσα σε σακουλάκι, όπου υγραίνεται. Τα δύο δε ως άνω δενδρύλλια αποδίδουν πολύ μεγαλύτερη ποσότητα των 55 ή 75 γραμμ. και αφού ήδη ο κατηγορούμενος είχε στο σπίτι του κάνναβη, αυτήν είχε για αποκλειστική του χρήση, δεν υπήρχε λόγος να συλλέξει την ημέρα που συνελήφθη στο αμπέλι του και άλλα 20 γραμμ. κάνναβης μαζί με φύλλα, που είχε μέσα στο καπέλο του. Κατ' ακολουθίαν όλων των πιο πάνω αναφερομένων, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί ιδίας αποκλειστικής χρήσης και ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος, με το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μετάνοιας (άρθρ. 84 παρ. 2δ' Π.Κ.) που του είχε δοθεί και πρωτοδίκως". Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, τόσον ως προς την κατηγορία με την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής, όσον και ως προς την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, ότι αυτός καλλιεργούσε τα ανωτέρω δενδρύλλια ινδικής κάνναβης και κατείχε την ανωτέρω ποσότητα ναρκωτικών που κατασχέθηκε για δική του αποκλειστική χρήση, αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, τις αποδείξεις από τις οποίες πείσθηκε και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά που δέχθηκε στις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπείς, ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές ή διατάξεις στο πόρισμά της. Ειδικότερα, σε σχέση με την υποτροπή, αναφέρεται ρητώς ότι ο αναιρεσείων ευρίσκετο σε κατάσταση υποτροπής αφού είχε αμετακλήτως καταδικαστεί με την υπ' αριθμ. 56-57/2000 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών σε κάθειρξη οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή 1.000.000 δραχμών για παράβαση του Νόμου περί ναρκωτικών σε βαθμό κακουργήματος. Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι δεν προέκυψε ότι η απόφαση αυτή του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών κατέστη αμετάκλητη, αφού δεν έγινε σχετική έρευνα από το δικαστήριο της ουσίας, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού αναφέρεται στην ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου, ο δε Άρειος Πάγος ελέγχου τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης σχετικά με τις παραδοχές αυτής και δεν συνιστά λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. Περαιτέρω, επαρκώς αιτιολογείται η απόρριψη του ανωτέρω αυτοτελούς ισχυρισμού κατά τις κρίσιμες παραδοχές της αποφάσεως "η άνω βρεθείσα ποσότητα καλλιεργουμένων δενδρυλλίων κάνναβης είναι αρκετά μεγάλη και θα αρκούσαν για δική του χρήση 5-6 δενδρύλλια. Ο σκοπός δε της εμπορίας για κέρδος συνάγεται..... δεν υπήρχε λόγο να συλλέξει την ημέρα που συνελήφθη στο αμπέλι του και άλλα 20 γραμμάρια κάνναβης μαζί με φύλλα, που είχε μέσα στο καπέλο του" σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που είχαν οι αστυνομικοί της Δίωξης Ναρκωτικών Πύργου ότι ο κατηγορούμενος διακινεί ναρκωτικά". Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου της αιτήσεως και του δικογράφου των προσθέτων, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη της επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερθεισών ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν, κατά το μέρος δε που με αυτούς με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας και της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και επιχειρείται η επανεκτίμηση της υποθέσεως, είναι απαράδεκτοι.

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 224 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ. 9 του ν. 2408/1996, αν ο μάρτυρας δεν κατονομάζει την πηγή των πληροφοριών του, η κατάθεσή του δεν λαμβάνεται υπόψη. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι υποχρεούται μεν το δικαστήριο να μην αξιοποιήσει μία τέτοια μαρτυρική κατάθεση, που έγινε κατά παράβαση του νόμου, όμως η εκτίμηση και αυτής μαζί με τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία δεν συνεπάγεται ακυρότητα της διαδικασίας, διότι δικονομική κύρωση για την παραβίαση της εν λόγω διάταξης του άρθρου 226 παρ. 2 ΚΠοινΔ δεν προβλέπεται. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον ταυτόσημο κατά περιεχόμενο λόγο αναίρεσης του κυρίου δικογράφου της ένδικης αίτησης και του δικογράφου των προσθέτων, προβάλλει την πλημμέλεια ότι δημιουργήθηκε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο από το γεγονός ότι λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο η κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας αστυνομικού, που εξετάσθηκε στο ακροατήριό του, ο οποίος δεν αποκάλυψε την πηγή των πληροφοριών του ότι αυτός (αναιρεσείων) διακινεί ναρκωτικά. Σύμφωνα όμως, με όσα προαναφέρθηκαν, ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος. Ανεξαρτήτως τούτου, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του, ότι έλαβε υπόψη του και την κατάθεση του μάρτυρα αστυνομικού ....., ο οποίος κατέθεσε στο ακροατήριο "Τον Ιούλιο του 2004 είχαμε πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος καλλιεργεί και διακινεί ινδική κάνναβη στην περιοχή ..... Ηλείας. Στις 30 Ιουλίου 2004 τον βρήκαμε στο κτήμα του και σε έρευνα που κάναμε, μας είπε ότι στο σπίτι του είχε κρύψει ποσότητα ινδικής κάνναβης στο καλάθι με τα άπλυτα ρούχα. Επιστρέψαμε σπίτι του και πράγματι βρήκαμε ένα σακουλάκι και περιείχε 55 γραμμάρια χασίς σε ημίχλωρη κατάσταση, που μας είπε ότι συγκομίσει από 2 δενδρύλλια. Μέσα στο καπέλο που φορούσε είχε άλλα 20 γραμμάρια χασίς μαζί με φύλλα. Μετά πήγαμε μαζί στο αμπέλι του και καταμεσής είχε φυτεία. Βρήκαμε 14 δενδρύλλια ινδικής κάνναβης σε πλήρη ανάπτυξη και τους κορμούς από τα 2 δενδρύλλια ινδικής κάνναβης από τα οποία είχε συγκομίσει τα 55 γραμμάρια που βρέθηκαν σπίτι του. Πιστεύω ότι η ποσότητα που θα συγκόμιζε ήταν μεγάλη και θα την προόριζε για εμπορία. Η φυτεία του ήταν επιμελημένη". Όμως από το περιεχόμενο της καταθέσεως αυτής δεν προκύπτει ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν κατονόμασε την πηγή των πληροφοριών του. Άλλωστε, αμέσως μετά την κατάθεσή του δόθηκε ο λόγος στον συνήγορο του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου για να απευθύνει ερωτήσεις προς τον μάρτυρα, εκείνος δε υπέβαλε ερωτήσεις και ο μάρτυρας απάντησε στις ερωτήσεις αυτές. Επομένως, ο αναιρεσείων δεν στερήθηκε από το υπερασπιστικό του δικαίωμα, που προκύπτει από το άρθρο 358 ΚΠοινΔ. Σημειώνεται ότι η κρίση του δικαστηρίου στηρίχθηκε όχι στην περικοπή αυτή της κατάθεσης του ανωτέρω μάρτυρα "ότι δηλαδή είχε πληροφορίες πως ο κατηγορούμενος καλλιεργεί και διακινεί ινδική κάνναβη", αλλά στα λοιπά περιστατικά που κατέθεσε και που υπέπεσαν στην προσωπική του αντίληψη και δεν περιήλθαν σε γνώση του από πληροφορίες. IV. Κατά τη διάταξη του άρθρου 407 παρ. 1 του ΚΠοινΔ όταν απαγγελθεί η απόφαση, ο πρόεδρος ανακοινώνει σ' εκείνον που καταδικάστηκε ότι έχει το δικαίωμα να ασκήσει έφεση ή αναίρεση μέσα στη νόμιμη προθεσμία. Όσα χρειάζονται, ώστε να είναι έγκυρα και τυπικά δεκτά αυτά τα ένδικα μέσα εξηγούνται σε συντομία στον καταδικασμένο. Η μη τήρηση όμως της διατάξεως αυτής δεν επάγεται ακυρότητα της αποφάσεως. Άλλωστε, η διάταξη αυτή εφαρμόζεται μόνο στα Μικτά Ορκωτά Δικαστήρια και στα Μικτά Ορκωτά Εφετεία, ενώ στην προκείμενη περίπτωση πρόκειται για απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Επομένως, ο συναφής λόγος αναίρεσης του κυρίου δικογράφου της ένδικης αίτησης, με τον οποίον πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα, επειδή ο πρόεδρος του Δικαστηρίου δεν ανακοίνωσε στον αναιρεσείοντα, όπως είχε υποχρέωση, ότι έχει το δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση κατά της ως άνω απόφασης, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Μετά από αυτά και επειδή δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως στο κύριο δικόγραφο και το δικόγραφο των προσθέτων προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της, μαζί με τους πρόσθετους λόγους και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 13 Μαρτίου 2007 αίτηση και τους από 18 Δεκεμβρίου 2007 πρόσθετους επ' αυτής λόγους αναιρέσεως του Χ1, για αναίρεση της 41-42/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ