Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1036 / 2008    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Κανονισμός αρμοδιότητας.




Περίληψη:
Κανονισμός αρμοδιότητας. Αποφατική σύγκρουση αρμοδιότητας μεταξύ του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου και του Τριμελούς Εφετείου, αρνηθέντων να δικάσουν έφεση κατηγορουμένου δικηγόρου κατά καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου για παράβαση του ΑΝ 86/1967. Ο Άρειος Πάγος είναι αρμόδιος να επιλύσει τη σύγκρουση αυτή αρμοδιότητας. Ορίζεται ως αρμόδιο να δικάσει την άνω έφεση το Τριμελές Πλημμελειοδικείου, διότι για παραβάσεις του ΑΝ 86/1967 δεν ισχύει η ειδική δωσιδικία του άρθρου 111 §7 ΚΠΔ.





ΑΡΙΘΜΟΣ 1036/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Αλέξανδρο Νικάκη (ορισθέντα με την υπ'αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Θεοδώρα Γκοΐνη-Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια (ορισθέντα με την υπ'αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Απριλίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, περί κανονισμού αρμοδιότητας δικαστηρίου, με κατηγορούμενο τον: Χ1, δικηγόρο.
Η αίτηση αυτή με ημερομηνία 18 Φεβρουαρίου 2008, που απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 398/2008 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή με αριθμό 132/17-3-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Δικαστήριό σας (σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 132 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ, την με αριθμό 11465/18-2-2008 αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών και εκθέτω τα εξής:
Ι.Ο κατηγορούμενος Χ1, καταδικάστηκε με την 80004/2002 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για παράβαση του ΑΝ 86/1967 και κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε έφεση ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Κατά την εκδίκαση της έφεσης το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την 28740/2007 απόφαση, όπως συμπληρώθηκε με την 43708/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, έκρινε ότι είναι αναρμόδιο καθ'ύλην να εκδικάσει την υπόθεση, ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφτείου Αθηνών, με την αιτιολογία, ότι το Δικαστήριο αυτό ήταν αρμόδιο καθ'ύλην, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 111 παρ. 7 ΚΠΔ, επειδή ο κατηγορούμενος ως δικηγόρος απολάμβανε ειδικής δωσιδικίας, χωρίς να λάβει υπόψη τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 13 Ν. 1738/1987 (βλ. αποφάσεις).

ΙΙ. Κατά την εκδίκαση ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών το Δικαστήριο με την 7717/2007 απόφαση, έκρινε ότι είναι αναρμόδιο καθ'ύλην να δικάσει την υπόθεση, γιατί προκειμένου για το έγκλημα της παραβίασης του ΑΝ 86/1967, σύμφωνα με ρητή και ειδική διάταξη και συγκεκριμένα το άρθρο 5 παρ. 13 Ν. 1738/1987, δεν ισχύει η ειδική δωσιδικία του άρθρου 111 παρ. 7 ΚΠΔ και ως εκ τούτου αρμόδια καθ'ύλην δικαστήρια είναι σε πρώτο βαθμό το Μονομελές Πλημμελειοδικείο και σε δεύτερο βαθμό το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, σύμφωνα και με τις διατάξεις των άρθρων 114Β'β' και112 παρ. 3 ΚΠΔ (βλ. απόφαση).
Κατά τον τρόπο αυτό επήλθε αποφατική σύγκρουση αρμοδιότητας που πρέπει να αρθεί.


ΙΙΙ. Είναι προφανές ότι η άποψη, που διατυπώθηκε από το Τριμελές Εφετείο Αθηνών είναι ορθή και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, είναι το καθ'ύλην αρμόδιο Δικαστήριο, προκειμένου να κρίνει το τυπικά παραδεκτό και ουσιαστικά βάσιμο ή μη της έφεσης που άσκησε ο κατηγορούμενος κατά της νομίμως εκδοθείσης πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης.

Για τους λόγους αυτούςΠ ρ ο τ ε ί ν ω--------------------------
Να γίνει δεκτή η 11465/28-2-2008 αίτηση του Εισαγγελέα, για άρση της αποφατικής σύγκρουσης αρμοδιότητος, και να ορισθεί το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ως αρμόδιο καθ'ύλην δικαστήριο, για την εκδίκαση της έφεσης του κατηγορουμένου Χ1, κατά της 80004/2002 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Αθήνα 14 Μαρτίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΒασίλειος Μαρκής
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 132 παρ.1 και 2 ΚΠοινΔ, αν μεταξύ πολλών δικαστηρίων εξίσου αρμοδίων που δεν υπάγονται το ένα στο άλλο ή μεταξύ ανακριτικών υπαλλήλων αμφισβητείται η αρμοδιότητα για το ίδιο έγκλημα ή για συναφή εγκλήματα ή αν με βουλεύματα του ίδιου ή διαφορετικών Συμβουλίων αποφασίσθηκε η παραπομπή για το ίδιο έγκλημα στο ακροατήριο δύο ή περισσοτέρων εξίσου αρμοδίων δικαστηρίων, η αρμοδιότητα καθορίζεται από τον 'Αρειο Πάγο, που συνέρχεται σε Συμβούλιο, αν τα δικαστήρια μεταξύ των οποίων δημιουργήθηκε η αμφισβήτηση υπάγονται σε διαφορετικά Εφετεία ή αν ένα από τα δικαστήρια αυτά είναι το Εφετείο ή αν η σύγκρουση δημιουργήθηκε μεταξύ των κοινών ποινικών δικαστηρίων και των στρατιωτικών, ύστερα από νομότυπη αίτηση του Εισαγγελέα, του κατηγορουμένου ή του πολιτικώς ενάγοντος ή του επιτρόπου, που απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι υφίσταται περίπτωση κανονισμού αρμοδιότητας από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, και όταν αμφισβητείται η αρμοδιότητα μεταξύ του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου που επιλήφθηκε εφέσεως κατ'αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου και κηρύχθηκε αναρμόδιο καθ'ύλην να τη δικάσει και του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων που επιλήφθηκε κατόπιν παραπομπής της υποθέσεως σε αυτό από το πρώτο Δικαστήριο.
Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ'αριθ. 28740/2007 απόφασή του, κηρύχθηκε αναρμόδιο καθύλην να δικάσει την έφεση του κατηγορουμένου Χ1 κατά της 80004/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε για παράβαση του ΑΝ 86/1967, με το αιτιολογικό ότι ο εκκαλών είναι δικηγόρος και απελάμβανε ειδικής δωσιδικίας και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και το τελευταίο, όμως, με την υπ'αριθ. 7717/2007 απόφασή του έκρινε ότι είναι αναρμόδιο καθ' ύλην, διότι, προκειμένου για παραβάσεις του Α.Ν. 86/1967 δεν ισχύει η ειδική δωσιδικία του άρθρου 111 παρ.7 ΚΠοινΔ και ως εκ τούτου αρμόδια καθ'ύλην είναι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο σε πρώτο βαθμό και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο σε δεύτερο βαθμό. Λόγω της αρνήσεως αυτής των ανωτέρω Δικαστηρίων να δικάσουν την εν λόγω υπόθεση προέκυψε αποφατική σύγκρουση αρμοδιότητας και δημιουργήθηκε έτσι ζήτημα κανονισμού αρμοδιότητας, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα. Κατά το άρθρ. 5 παρ.13 του Ν.1738/1987 στις παραβάσεις του ΑΝ 86/1987 "περί επιβολής κυρώσεων κατά των καθυστερούντων την καταβολή και απόδοση εισφορών σε Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως" δεν ισχύει η ειδική δωσιδικία του άρθρου 111 αριθ. 7 του ΚΠοινΔ, κατά την οποία τα πλημμελήματα των εκεί προσώπων, μεταξύ των οποίων και οι δικηγόροι, δικάζονται από το δικαστήριο των Εφετών. Ενόψει της διατάξεως αυτής και των προεκτεθέντων, αρμόδιο για την εκδίκαση της ανωτέρω υποθέσεως είναι όχι το Τριμελές Εφετείο αλλά το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και πρέπει, κατά παραδοχήν της από 18-2-2008 αιτήσεως του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, να ορισθεί ως αρμόδιο καθ' ύλην δικαστήριο, για την εκδίκαση της ανωτέρω εφέσεως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.



ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Ορίζει το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ως αρμόδιο καθ'ύλην δικαστήριο για την εκδίκαση της στο σκεπτικό εφέσεως του Χ1 κατά της 80004/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2008. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2008.



Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ