Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 268 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 268/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαναγιώτου, περί αναιρέσεως της 554/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Με συγκατηγορουμένους τους: 1) Χ2, 2) .... 3) ... 4)....

Το Τριμελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18.4.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 875/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει εν μέρει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την διάταξη του άρθρου 88 παρ. 1 Ν. 3386/2005, Πλοίαρχοι ....ή...και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, στην Ελληνική Επικράτεια και αντίστροφα προς το έδαφος κράτους μέλους της Ε.Ε. ή τρίτης χώρας, ή διευκολύνουν την μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, τιμωρούνται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) έως είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, β) με φυλάκιση τουλάχιστόν δύο ετών και χρηματική ποινή δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) έως πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν η μεταφορά ενεργείται κατ' επάγγελμα .... Εξ αυτών προκύπτει ότι 1) θεσμοθετείται ποινικό αδίκημα υπαλλακτικώς μικτό, το οποίο πραγματοποιείται με έκαστον εκ των ανωτέρω τρόπων από τα πρόσωπα που αποδέχονται να μεταφέρουν στην Ελλάδα αλλοδαπούς, οι οποίοι δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στην χώρα, ή τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας ή διευκολύνουν την μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, γνωρίζοντας την αυθαίρετη είσοδό τους ως λαθρομεταναστών, 2) για την εκτέλεση του αδικήματος της μεταφοράς ή της προωθήσεως στο εσωτερικό της χώρας ή της διευκολύνσεως της μεταφοράς ή προωθήσεως αλλοδαπού μη έχοντος δικαίωμα εισόδου στο εσωτερικό της χώρας απαιτείται υποκειμενικώς δόλος είτε άμεσος είτε ενδεχόμενος.
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προκύψαντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία εστηρίχθη η κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφηρμόσθη. Για την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας α) είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Β) Αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε εξ ενός εκάστου αυτών, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβεν υπ' όψη του και συνεξετίμησε, για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογήν, όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδεδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 1/2005).
Η ύπαρξη του δόλου που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 ΠΚ για την θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος δεν είναι ανάγκη κατ' αρχήν να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι προκύπτει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός εάν ο νόμος απαιτεί πρόσθετα στοιχεία, όπως την εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως, άμεσο, δηλαδή, δόλο, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στην γνώση αυτή. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 554/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, τούτο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, εδέχθη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, τα εξής πραγματικά περιστατικά: Οι κατηγορούμενοι κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας: ήτοι οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι επιβίβασαν στα ΙΧΕ αυτοκίνητά τους ο πρώτος Χ2 μη εδώ αναιρεσείων πέντε, και ο δεύτερος εδώ αναιρεσείων, τέσσερα άτομα, που είχαν όλα εισέλθει παράνομα στη χώρα από αφύλακτη διάβαση των Ελληνοαλβανικών συνόρων, χωρίς να υποστούν το νόμιμο έλεγχο, με σκοπό να τα προωθήσουν στο εσωτερικό της. Των αυτοκινήτων τους προηγούνταν ένα άλλο αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ο τρίτος κατηγορούμενος με επιβάτες τους 4° και 5°, Αλβανούς υπηκόους, με νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, ως προκάλυψη. Ο πρώτος κατηγορούμενος προέβη στην πράξη του μετά από συνεννόηση με τον δεύτερο, που οργάνωσε την όλη μεταφορά και συμφώνησε με τους αλλοδαπούς επιβάτες το αντάλλαγμα. Ωστόσο αποδείχθηκε ότι η εμπλοκή του ήταν περιστασιακή και ότι δε συγκεντρώνει τα στοιχεία της κατ' επάγγελμα τέλεσης της πράξης, σε αντίθεση με τον δεύτερο κατηγορούμενο, που η όλη συμπεριφορά του (οργάνωση της μεταφοράς, εντολές και οδηγίες προς τον πρώτο κατηγορούμενο) προδίδει συμμετοχή σε οργανωμένο κύκλωμα. Η διαφορά στη συμπεριφορά τους αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο μεν πρώτος υπάκουσε στο σήμα στάσης των αστυνομικών και υπέστη τον έλεγχο, έκτοτε δε ήταν πλήρως συνεργάσιμος, ενώ ο δεύτερος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης για την οποία κατηγορείται, ο πρώτος όμως, κατ' ορθότερο χαρακτηρισμό της πράξης, ένοχος της βασικής μορφής του αδικήματος. Οι τρίτος, τέταρτος και πέμπτος αποδείχθηκε ότι παρείχαν με την ως άνω πράξη τους απλή συνέργια στη μεταφορά και των εννέα συνολικά μεταφερόμενων με τα δύο επόμενα αυτοκίνητα αλλοδαπών. Μετά ταύτα εκήρυξεν ενόχους τους κατηγορουμένους, τον μεν Χ2 με την απλή μορφή της κατηγορίας της παράνομης μεταφοράς λαθρομεταναστών από κοινού και κατά συρροή, τον δε εδώ αναιρεσείοντα Χ1 ως οργανωτή κατά το κατηγορητήριο για την μεταφορά τεσσάρων (4) λαθρομεταναστών και για παράβαση του άρθρου 45 Ν. 2696/1999 και: Συγκεκριμένα οι ως άνω κατηγορούμενοι στην ..., στις 21.5.2006 και ώρα 05:30', κατελήφθησαν να έχουν τελέσει τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: Α) Στον προαναφερόμενο τόπο και χρόνο, οι πρώτος και δεύτερος των κατηγορουμένων, από κοινού, έχοντας διαμορφώσει συγκεκριμένη υποδομή, με σκοπό την επανειλημμένη τέλεση της αξιόποινης πράξης της λαθρομεταφοράς, ήτοι δια κατοχής τους για τον σκοπό αυτόν Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτων, και ως οδηγοί αυτών, προώθησαν και διευκόλυναν τη μεταφορά αλλοδαπών, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα, σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. Συγκεκριμένα, ο μεν πρώτος κατηγορούμενος Χ2 ως οδηγός του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας... 1.Χ.Ε αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του, κατελήφθη να έχει επιβιβάσει σε αυτό τους ...., ...., ..., .... και ... και ο 2ος (Χ1) (ο οποίος συνελήφθη μετά από καταδίωξη στα ..., στις 21.5.2006 και ώρα 06.15') ως οδηγός του υπ' αριθμ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του κατελήφθη να έχει επιβιβάσει σε αυτό άγνωστο αριθμό αλλοδαπών λαθρομεταναστών (9), τους οποίους αποβίβασε σε άγνωστο σημείο), οι οποίοι είχαν εισέλθει παράνομα στο Ελληνικό έδαφος και τους προώθησαν στο εσωτερικό της χώρας, έναντι χρηματικής αμοιβής ο 1ος κατηγορούμενος πεντακοσίων (500) ευρώ για έκαστο, όμως έγιναν αντιληπτοί από άνδρες του Τ.Σ.Φ.... και συνελήφθησαν. Β) Στον ανωτέρω τόπο και χρόνο ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ1 ως οδηγός του ... I.X.Ε. αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του, δε συμμορφώθηκε σε σήμα στάσης, το οποίο έδωσαν επανειλημμένα ένστολα αστυνομικά όργανα, όπως ήταν υποχρεωμένος να κάνει, αλλά ανέπτυξε ταχύτητα, κινούμενος προς ... όπου συνελήφθη μετά από καταδίωξη.
Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε την απαιτουμένη κατά τα άνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εις αυτήν εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, καθώς και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 88 παρ. 1β Ν. 3386/2005 την οποίαν ορθώς εφήρμοσε. Ειδικότερα αναφέρει τον δόλο του αναιρεσείοντος, δεχθείσα ότι αυτός εγνώριζε ότι οι μεταφερόμενοι ήταν αλλοδαποί και δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα, όπου είχαν εισέλθει παράνομα, γνώση η οποία προκύπτει από τον σχεδιασμό της όλης επιχειρήσεως και δη την οργάνωση της μεταφοράς, τις εντολές, συνεννοήσεις, οδηγίες και υποδείξεις προς τον πρώτο κατηγορούμενο, προς δε και την συμφωνία του ανταλλάγματος της μεταφοράς με τους αλλοδαπούς επιβάτες.
Συνεπώς, ο σχετικός μόνος λόγος της αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας στην απόφαση, εκ του ότι δεν εκτίθεται σ' αυτήν η γνώση του παρανόμου της εισόδου των αλλοδαπών, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
Κατ' ακολουθίαν αυτών, και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18 Απριλίου 2008 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 554/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή