Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 603 / 2012    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση για ανθρωποκτονία από αμέλεια δια παραλείψεως, λόγο αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αναφορικά με την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του υπαίτιου σε σχέση με την αποδιδόμενη σ’αυτόν παράλειψη, καθώς και ως προς τον αιτιώδη σύνδεσμο της τελευταίας με το επελθόν εγκληματικό αποτέλεσμα, είναι βάσιμος. Αναιρεί και παραπέμπει.




ΑΡΙΘΜΟΣ 603/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Αθανάσιο Γεωργόπουλο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαρτίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Χ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Λιδωρίκη περί αναιρέσεως της με αριθμό 331/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Με πολιτικώς ενάγουσα την Π. χήρα Ν. Σ., κατοίκου χωρίου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Μαρία Γιαννίτση.

Το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Νοεμβρίου 2011 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 189/2012.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 ΠΚ προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου από αυτές εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου, υποκειμενικά δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλόμενης, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος. Η παράλειψη, ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται στη μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. Όταν όμως η αμέλεια δε συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε, για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται και η συνδρομή των όρων του άρθρου 15 του ΠΚ, κατά το οποίο "όπου ο νόμος, για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτείται να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκληση του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος". Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) υποχρέωσης του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη συμπεριφορά του υπαιτίου από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος, Σ' αυτή την περίπτωση, πρέπει στην αιτιολογία να αναφέρεται και η συνδρομή αυτής της υποχρέωσης, και να προσδιορίζεται ο επιτακτικός κανόνας δικαίου από τον οποίο πηγάζει. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139-ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' - ίδιου κώδικα λόγο αναίρεσης, όταν εκτίθενται ο' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία εκείνα προέκυψαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Κέρκυρας, που δίκασε κατ' έφεση, δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερόμενων στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν, κατά πιστή αναφορά, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας που αποδίδεται σ' αυτόν και ειδικότερα αποδείχθηκε ότι αυτός (κατηγορούμενος) στην Κέρκυρα στις 25-4-2004 όντας ύπαρχος του Ε/Γ-Ο/Γ "Σ. Β." Ν. Χανίων 26 και υποχρεωμένος λόγω του επαγγέλματος του αυτού να καταβάλλει ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή για τη σωματική ακεραιότητα και την υγεία των επιβατών, όταν ο Ν. Σ. του Δ., κάτοικος εν ζωή ..., ηλικίας 43 ετών την ημέρα του θανάτου του, εμφάνισε έντονη αδιαθεσία με εφίδρωση και πόνους στην πλάτη, ρ κατηγορούμενος ενώ έλαβε γνώση περί ώρα 04:00 π.μ. περίπου για το ότι ο Ν. Σ. παρουσίαζε τα προαναφερθέντα συμπτώματα και ενώ έπρεπε να αξιολογήσει ως τοιαύτα καρδιακού νοσήματος να ενημερώσει τον πλοίαρχο του πλοίου, να ζητήσει ιατρική συνδρομή υπό μορφή συμβουλών από το Κέντρο Ιατρικών Οδηγιών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και με την πρώτη ευκαιρία να αποβιβάσει αυτόν προς εισαγωγή του σε νοσοκομείο για ιατρικές εξετάσεις, εν τούτοις αμελώς φερόμενος χορήγησε στον ασθενή φαρμακευτική αγωγή με δική του πρωτοβουλία, δεν μερίμνησε για την ενημέρωση του πλοιάρχου παρά μόνο μετά την παρέλευση πεντέμισι (5,5) ωρών ούτε για την αποβίβαση του ασθενή στο πρώτο λιμάνι προσεγγίσεως του πλοίου που ήταν το Μπάρι Ιταλίας, αλλά τον κράτησε σε αυτό (πλοίο). Αποτέλεσμα των πράξεων και παραλείψεων του κατηγορουμένου ήταν ο ασθενής να υποστεί ρήξη διαχωριστικού ανευρύσματος αορτής, η οποία αιτιακά οδήγησε στο θάνατο του περί ώρα 11:30 της 25-4-2004. Ειδικότερα, το Σάββατο 24 Απριλίου 2004 και περί ώρα 13:00 το μεσημέρι (τοπική ώρα Ιταλίας), ο θανών Ν. Σ. του Δ., ο οποίος είχε γεννηθεί στις 5-7-1961, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο, επιβιβάστηκε από την πόλη της Τεργέστης της Ιταλίας, στο υπό Ελληνική σημαία επιβατηγό-οχηματαγωγό πλοίο κλειστού τύπου με το διακριτικό τίτλο "Σ. Β.", το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Τεργέστη-Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα-Πάτρα, ιδιοκτησίας της ανώνυμης ναυτιλιακής εταιρίας με την επωνυμία "Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρία Κρήτης" και το διακριτικό τίτλο "ΑΝΕΚ LΙΝΕS", στο οποίο πλοίαρχος ήταν Ε. Κ. και ύπαρχος ο κατηγορούμενος Α. Χ.. Ο ανωτέρω επιβάτης ήταν νέος και υγιής και πέραν του ότι ήταν υπέρβαρος, η υγεία του ήταν σε καλή, σε γενικές γραμμές, κατάσταση, χωρίς εμφανή προβλήματα. Αυτός παρέμεινε μέχρι ώρα 03:00 τα ξημερώματα της Κυριακής, 25ης Απριλίου, στην καφετέρια του πλοίου συνομιλώντας με συναδέλφους του, οδηγούς φορτηγών αυτοκινήτων, με τους οποίους συνταξίδευε συχνά στο πλοίο και συγκεκριμένα με τον Α. Σ. του Δ.. Ακολούθως, μετέβη στην καμπίνα του και κοιμήθηκε μέχρι ώρα 04:00, οπότε και ξύπνησε με έντονο πόνο στο στήθος και την πλάτη, καθώς και εφίδρωση. Αμέσως ξύπνησε τον συνεπιβάτη του στην ίδια καμπίνα Β. Χ. και αφού τον ενημέρωσε για το πρόβλημα του, ο τελευταίος έφυγε προς αναζήτηση του πλοιάρχου. Κατά την ώρα εκείνη ο πλοίαρχος απουσίαζε από τη θέση του και αυτόν αντικαθιστούσε νομίμως ο ύπαρχος του πλοίου, ο οποίος κληθείς μετέβη στην καμπίνα του Σ.. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 5 παρ. 4 π.δ. 376/95 για τις "Προδιαγραφές ιατρικής περίθαλψης επί πλοίων" ορίζει ότι σε περίπτωση επείγοντος ιατρικού περιστατικού που διαπιστώνεται από τον πλοίαρχο, θα πρέπει αυτός, αφού λάβει, στο μέτρο του δυνατού, ιατρική γνωμάτευση, να καθίστανται διαθέσιμα το ταχύτερο δυνατό τα φάρμακα, το ιατρικό υλικό και τα αντίδοτα που είναι αναγκαία αλλά δεν υπάρχουν στο πλοίο. Στο ανωτέρω πλοίο κατά τον επίδικο χρόνο δεν υπηρετούσε ιατρός και έτσι ο ύπαρχος συνομίλησε ο ίδιος με τον Σ. και ενημερώθηκε για το πρόβλημα της υγείας του. Με βάση την κλινική εικόνα του ασθενούς, τα ως άνω συμπτώματα του και εξαιτίας του ότι αυτός ήταν υπέρβαρος, ο ύπαρχος θεώρησε εξ υπαρχής ότι ο Σ. είχε υποστεί έμφραγμα και μολονότι στερούνταν ιατρικών γνώσεων χορήγησε σε αυτόν ένα δισκίο Pensordil των 5 mg και μισή ασπιρίνη. Μετά τη χορήγηση των ανωτέρω φαρμάκων το έντονο άλγος του Σ. άρχισε κάπως να υποχωρεί και αν και η κλινική του εικόνα κάπως βελτιώθηκε, το πρόβλημα της υγείας του παρέμεινε. Ο ύπαρχος συνέχισε να επισκέπτεται ανά μισή ώρα την καμπίνα του Σ., μέχρι ώρα 06.00, οπότε αυτός παρουσίασε νέο επεισόδιο, με αρτηριακή πίεση 132/85 και έντονους πόνους. Τότε ο ύπαρχος του χορήγησε άλλο ένα δισκίο Peensordil των 5 mg και ο ασθενής παρουσίασε ύφεση των συμπτωμάτων του, ωστόσο είχε πλέον καταστεί φανερό τόσο στον ίδιο, όσο και τον ύπαρχο αλλά και τους λοιπούς συνταξιδιώτες τους συναδέρφους του, που θορυβημένοι είχαν πάει να τον επισκεφτούν στην καμπίνα του, ότι το πρόβλημα της υγείας του ήταν σοβαρό και δε μπορούσε να αντιμετωπισθεί στο πλοίο με τη χορήγηση των ανωτέρω φαρμάκων. Περί ώρα 09:32 και ενώ ο πλοίαρχος βρίσκονταν πια στη γέφυρα του πλοίου, ο ύπαρχος τον ενημέρωσε για το περιστατικό του Σ.. Τότε ο πλοίαρχος επικοινώνησε με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, προκειμένου να λάβει οδηγίες. Αφού εξέθεσε στους εκεί ιατρούς, αρχικά στην παθολόγο Θ. Τ. και στη συνέχεια στον καρδιολόγο Χ. Μ., τα συμπτώματα του ασθενούς, αυτοί διέγνωσαν πιθανή ασταθή στηθάγχη, συμφώνησαν στη χορήγηση του σκευάσματος Pensordil και σύστησαν να αποβιβασθεί στον πλησιέστερο λιμένα. Κατά τη χρονική αυτή στιγμή κοντινότερος λιμένας ήταν αυτός της Κέρκυρας, ο οποίος βρίσκονταν σε απόσταση 36 ν.μ, από το σημείο που βρίσκονταν το πλοίο, και έτσι, μολονότι αυτό είχε προορισμό την Ηγουμενίτσα, ο πλοίαρχος άλλαξε την πορεία του και κατευθύνθηκε προς Κέρκυρα, αφού παράλληλα ειδοποίησε τις αρμόδιες Λιμενικές Αρχές για το συμβάν και για την αλλαγή πλεύσης. Περί ώρα 10:24 και αφού η κατάσταση της υγείας του Σ. δεν έβαινε βελτιούμενη, ο πλοίαρχος επικοινώνησε ξανά με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και από τους εκεί ιατρούς συστήθηκε η χορήγηση ακόμη ενός δισκίου Pensordil. Περί ώρα 11:00 ο Σ., ο οποίος, πέραν της κακής κατάστασης της υγείας του, βρίσκονταν και υπό πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, έχοντας αντιληφθεί ότι αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας ζήτησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τη σύζυγο του, από την οποία με λυγμούς ζήτησε να έρθει να τον παραλάβει από το νοσοκομείο. Κατά την άφιξη του πλοίου στο λιμένα της Κέρκυρας, ο Σ., υποβοηθούμενος από τους φίλους και συναδέρφους του, σηκώθηκε από το κρεβάτι της καμπίνας για να ντυθεί ώστε να μεταβεί στο νοσοκομείο, πλην όμως κατά την κίνηση του αυτή αισθάνθηκε έντονη δυσφορία και έχασε τις αισθήσεις του, χωρίς πλέον να συνέλθει ξανά. Στις 11:34 της 25ης-4-2004 το πλοίο πρυμνοδέτησε στο λιμάνι της Κέρκυρας και το Σ. παρέλαβε το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που είχε ήδη κληθεί να βρίσκεται στο χώρο αφίξεως, πλην όμως αυτός ήταν ήδη νεκρός, ενώ από την επακολουθήσασα νεκροψία διαπιστώθηκε ότι ο θάνατος του οφείλονταν σε διαχωριστικό ανεύρυσμα της αορτής, η οποία αιτιακά επέφερε το ως άνω αποτέλεσμα. Ο ύπαρχος του πλοίου, ο οποίος επιλήφθηκε πρώτος του ανωτέρω περιστατικού, αντικαθιστώντας στην προκειμένη περίπτωση νομίμως τον πλοίαρχο, είχε, λόγιο του επαγγέλματος του, των υποχρεώσεων που απορρέουν βάσει του ΚΔΝΔ εκ της επαγγελματικής του αυτής ιδιότητας και τέλος, βάσει της ανωτέρω αναφερομένης διατάξεως (π.δ. 376/95 για τις "Προδιαγραφές ιατρικής περίθαλψης επί πλοίων"), δηλαδή από ένα πλέγμα νομικών διατάξεων, την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να καταβάλλει επιμέλεια και προσοχή για την σωματική ακεραιότητα και την υγεία των επιβατών, μεταξύ των οποίων και ο αποθανών Σ.. Ωστόσο, αυτός δεν κατέβαλε την προσοχή που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει και έτσι δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που επήλθε. Ειδικότερα, αυτός, ευθύς μόλις έλαβε γνώση της αδιαθεσίας του Σ., περί ώρα 04:00, όφειλε και μπορούσε να ειδοποιήσει εγκαίρως τον πλοίαρχο, να ζητήσει ιατρική συνδρομή υπό μορφή συμβουλών από το Κέντρο Ιατρικών Οδηγιών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και κυρίως να αποβιβάσει τον ασθενή στον κοντινότερο λιμένα προς εισαγωγή του σε νοσοκομείο για ιατρικές εξετάσεις, το οποίο κατά την ανωτέρω χρονική στιγμή ήταν αυτό του Μπάρι Ιταλίας, το οποίο, όπως αποδείχθηκε, βρίσκονταν σε απόσταση 50 ν.μ.. Όφειλε δε να πράξει τα ανωτέρω ενόψει του ότι και ο ίδιος αξιολόγησε το επεισόδιο ως έμφραγμα, δηλαδή ως τέτοιο που σε κάθε περίπτωση χρήζει νοσοκομειακής περίθαλψης και δε μπορεί να αντιμετωπισθεί επάνω σε ένα πλοίο που δε διαθέτει καν ιατρό. Αντίθετα, όμως, με όσα ο κατηγορούμενος όφειλε και μπορούσε να κάνει, αυτός ειδοποίησε τον πλοίαρχο με καθυστέρηση 5,5 ωρών, χωρίς στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα να συμβουλευθεί κάποιον ιατρό, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και έτσι ο Σ. τελικώς να αποβιώσει. Έτσι ενεργώντας ο κατηγορούμενος δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα του θανάτου του Σ. που εντεύθεν προκλήθηκε. Την ποινική του δε ευθύνη ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι ο Σ. κατέληξε από ανεύρυσμα της αορτής και όχι από έμφραγμα, όπως δηλαδή ο ύπαρχος είχε λανθασμένα υπολάβει ότι είχε πάθει, καθόσον το διαδραμόν χρονικό διάστημα από το πρώτο επεισόδιο που υπέστη ο Σ. μέχρι το χρόνο της κατάληξης του ήταν τόσο μεγάλο, ώστε να θεωρείται, με πιθανότητα αγγίζουσα τη βεβαιότητα, ότι εάν το περιστατικό είχε εγκαίρως αντιμετωπισθεί σε κάποιο νοσοκομείο, αυτός θα επιζούσε τούτου. Εξάλλου, καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα ο Σ. ελάμβανε, με ευθύνη και πρωτοβουλία του υπάρχου, φαρμακευτική αγωγή που αντενδείκνυται στις περιπτώσεις ανευρυσμάτων, καθώς τα παρασκευάσματα που του χορηγήθηκαν, και μάλιστα για περισσότερες από μία φορές, είναι αγγειοδιασταλτικά. Καίτοι οι ιατροί του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ομογνωμόνησαν εκ των υστέρων με τον ύπαρχο στη χορήγηση των ανωτέρω παρασκευασμάτων, γεγονός που και αυτός επικαλείται προς υπεράσπιση του, εντούτοις η ποινική ευθύνη του εξακολουθεί να καταφάσκεται αφού η ανωτέρω φαρμακευτική αγωγή ήταν προϊόν πρόχειρης εξέτασης του ασθενούς, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με την έγκαιρη εισαγωγή του σε νοσοκομείο, οπότε στον ασθενή θα εχορηγείτο η κατάλληλη αγωγή. Επειδή ο κατηγορούμενος μέχρι την τέλεση της παραπάνω πράξης, έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή.
Συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της παραπάνω πράξης και να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 α ΚΠ." Με τις παραδοχές αυτές το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο ανθρωποκτονίας από αμέλεια δια παραλείψεως και, αφού αναγνώρισε σ' αυτόν την ελαφρυντική περίσταση του πρότερου έντιμου βίου, επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης δεκαπέντε μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία χρόνια. Όμως η πιο πάνω αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν είναι η από τα προαναφερόμενα άρθρα του Συντάγματος και ΚΠΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού δεν προσδιορίζεται σ' αυτή η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος σε σχέση με την αποδιδόμενη σ' αυτόν παράλειψή του και ειδικότερα από πού αυτή απέρρεε, από ποιόν επιτακτικό κανόνα δικαίου ή από σύμβαση, ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνοδεύονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου, ή από ορισμένη συμπεριφορά του υπαιτίου από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του παραπάνω εγκληματικού αποτελέσματος, καθώς και αν η αποδιδόμενη σ' αυτόν παράλειψη συνδέεται αιτιωδώς με το επελθόν πιο πάνω αποτέλεσμα. Επιπρόσθετα, υφίσταται αντίφαση με την παραδοχή ότι ο αναιρεσείων παρέλειψε να επιμεληθεί της αποβίβασης του ασθενούς στον πλησιέστερο λιμένα προσέγγισης, ενώ, ταυτόχρονα η προσβαλλόμενη απόφαση, δέχεται ότι πλησιέστερος λιμήν προσέγγισης, ήταν αυτός της Κέρκυρας, στον οποίο και αποβιβάσθηκε. Ωσαύτως, υφίσταται αντίφαση με την παραδοχή ότι, όντας ναυτικός ο αναιρεσείων, και όχι ιατρός, χορήγησε φαρμακευτική αγωγή που δεν ενδεικνυόταν στη συγκεκριμένη περίπτωση του ανευρύσματος, χωρίς όμως και να εξειδικεύεται ότι ενώ, είχε διαγνωσθεί απ' αυτόν (αναιρεσείοντα) η πάθηση αυτή, και, αν μπορούσε περαιτέρω να διαγνώσει την τελική πάθηση από την οποία και κατέληξε, παρόλα αυτά, ο αναιρεσείων χορήγησε διαφορετική φαρμακευτική αγωγή, πολύ περισσότερο που ήταν ταυτόσημη, με εκείνη των ιατρών, από τους οποίους ζητήθηκε τηλεφωνικά η ιατρική βοήθειά τους. Επομένως, είναι βάσιμος ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης της ένδικης αίτησης, η οποία μετά από αυτά πρέπει να γίνει δεκτή, ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, οπότε παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης, και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο αυτό Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (ΚΠΔ 519).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 331/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων ) Κέρκυρας. Και
Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2012. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή