Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2229 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης (ασκηθείσα κατά καταδικαστικής απόφασης για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο). Λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας και έλλειψης νομίμου βάσεως: είναι παντελώς αόριστοι. Απορρίπτεται η αίτηση.




Αριθμός 2229/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Τζίμα, περί αναιρέσεως της 35902/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Ιουλίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1001/2009.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ίδιου κώδικα. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως στην έκθεση αναιρέσεως διατυπούμενος λόγος να συμπληρωθεί με στοιχεία εκτός της δηλώσεως αναιρέσεως ή με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, αφού η αυτεπάγγελτη, σύμφωνα με το άρθρο 511 του ίδιου κώδικα έρευνά του, και εφόσον μόνον πρόκειται για τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α, Γ', Δ', Ε', ΣΤ', και Η' του ΚΠΔ λόγους, προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως.
Εξ άλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που προβλέπεται από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, εφόσον υπάρχει αιτιολογία και προβάλλεται ότι αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, πρέπει να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη σε σχέση με τις παραδοχές της αποφάσεως. Ο λόγος αναιρέσεως περί εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ) για να είναι ορισμένος, πρέπει να προσδιορίζεται στην έκθεση αυτής σε τι συνίσταται ειδικότερα η παράβαση της συγκεκριμένης ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόστηκε, έτσι ώστε, να παρέχεται η δυνατότητα ελέγχου από τον Άρειο Πάγο.
Στην προκειμένη περίπτωση, στη δήλωση περί ασκήσεως αναιρέσεως που υποβλήθηκε στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ως λόγοι αναιρέσεως αναφέρονται "ότι ασκείται αναίρεση για τον λόγο ότι η προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε την έφεση ως εκπρόθεσμη παρά το νόμο, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και στερείται νομίμου βάσεως". Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι αόριστοι και συνεπώς απαράδεκτοι, αφού δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολογίας, δεν προσδιορίζεται η ουσιαστική ποινική διάταξη, η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, εσφαλμένως εφαρμόσθηκε ή το σφάλμα του δικαστηρίου κατά την εφαρμογή συγκεκριμένης διατάξεως (στέρηση νομίμου βάσεως). Ούτε είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση της αιτήσεως ή η διασαφήνιση των αορίστων ή ασαφών λόγων της αιτήσεως με το υπόμνημα που υπέβαλε ο αναιρεσείων.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 513 παρ. 1 του ΚΠΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1/6/2009 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 35902/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι(220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή