Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1763 / 2010    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Αναίρεση μερική.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια, δια παραλείψεως ιδιαίτερης νομικής υποχρεώσεως. Ατύχημα ηλεκτροπληξίας ανηλίκου από ηλεκτρικό καλώδιο ταβέρνας. Έννοια 15 και 302 ΠΚ. Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, ως προς τον Α' κατηγορούμενο. Βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας, ως προς τον Β' κατηγορούμενο.




Αριθμός 1763/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως και σύμφωνα με την 101/21-7-2010 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, σύμφωνα με την 104/21-7-2010 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση
των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Χ1, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπασταύρου και 2. Χ2, κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπασταύρου, περί αναιρέσεως της 3058/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. Ψ1 και 2. Ψ2, ο οποίος δήλωσε παράσταση στο ακροατήριο ως ενήλικας, κάτοικοι ..., που παρέστησαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Βενέτη. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Μαρτίου αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 498/2010.
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως για τον Χ2 και να γίνει δεκτή για τον Χ1.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του Π.Κ., "όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών" και κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του Π.Κ., "από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται η διαπίστωση, αφενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται, στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του ΠΚ. Κατά τη διάταξη αυτή, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξεως, απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του, τιμωρείται όπως η πρόκληση του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παραλείψεως, είχε ιδιαίτερη (δηλαδή ειδική και όχι γενική) νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση (προς ενέργεια τείνουσα στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος), μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη προηγούμενη συμπεριφορά του, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επελεύσεως του εγκληματικού αποτελέσματος. Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα τα αποδεικτικά μέσα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους(μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα από αυτά, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Ειδικά δε, επί εγκλήματος εξ αμελείας, που συνίσταται σε παράλειψη, πρέπει να προσδιορίζεται στην αιτιολογία της αποφάσεως και από πού πηγάζει η ιδιαίτερη υποχρέωση του υπαίτιου προς ενέργεια (αποτρεπτική του αποτελέσματος) και αν πρόκειται για επιτακτικό κανόνα δικαίου και ο κανόνας αυτός. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (Ολ. ΑΠ 1/2005). Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 3058/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, οι αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι καταδικάσθηκαν, σε δεύτερο βαθμό, για την πράξη της ανθρωποκτονίας ανηλίκου από αμέλεια, σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα και τριάντα μηνών αντίστοιχα. Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι στο αιτιολογικό της, διαλαμβάνονται τα εξής: "Από την ανώμοτη κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, που εξετάστηκαν ενόρκως στο ακροατήριο και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης που αναγνώστηκαν, τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και τις φωτογραφίες που επισκοπήθηκαν από το Δικαστήριο και αναφέρονται (όλα) στα πρακτικά, την απολογία του παρόντος κατηγορουμένου και από την όλη διαδικασία, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Στις 28-5-2005, στη θέση "..." του ... επισυνέβη ατύχημα, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του ανηλίκου (ηλικίας 13 ετών) Κ. Ειδικότερα ο ανήλικος, την ανωτέρω ημεροχρονολογία και ώρα 20.00' περίπου, είχε μεταβεί με τον πατέρα του σε παιδική χαρά ευρισκόμενη εντός του ακαλύπτου υπαιθρίου χώρου εστίασης, με τραπέζια και καρέκλες (παραπλεύρως αυτού) της ψαροταβέρνας με την ονομασία "...", που βρισκόταν στην παραπάνω τοποθεσία, ιδιοκτησία του πρώτου κατηγορουμένου Χ2 και στην οποία προσωρινώς υπεύθυνος ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ1. Το υπαίθριο τμήμα της ταβέρνας που εχρησιμοποιείτο προς κάλυψη των αναγκών του καταστήματος, διαχωριζόταν από το κεντρικό τμήμα της (κατάστημα) από την παραλιακή οδό ευρισκόμενη πλησίον της θαλάσσης στην ενάλια ζώνη του κεντρικού Λιμεναρχείου Ελευσίνος, διαχωριζόμενο από αυτή με κυματοθραύστη (τοιχίο ύψους 0,5 μ. και πλάτους 0,30 μ., πίσω από το οποίο και προς την πλευρά της θάλασσας ήταν τοποθετημένοι τέσσερες σιδηροδοκοί ύψους 2,5 μ. ο καθένας, οι οποίοι προεκτείνοντο και προς το μέρος του χώρου της παιδικής χαράς, φέροντες αντιρρίδα στήριξης από συρματόσχοινο. Επ' αυτών ήταν τοποθετημένο καλώδιο ηλεκτρισμού μήκους 36μ., συνδεδεμένο με λάμπες φωτισμού προς εξυπηρέτηση του προαυλίου χώρου του καταστήματος, όπου υπήρχε και η παιδική χαρά σε απόσταση δύο περίπου μέτρων από τον κυματοθραύστη. Η περιοχή του υπαιθρίου χώρου ηλεκτροδοτείτο από μία υπόγεια ηλεκτρική παροχή (καλώδιο) που ξεκινούσε από τον κεντρικό ηλεκτρικό πίνακα του κεντρικού κτηρίου, διέσχιζε κάθετα το δρόμο, ηλεκτροδοτούσα στη συνέχεια με διακλάδωση τα δύο στέγαστρα, τον περιμετρικό φωτισμό του υπαιθρίου χώρου και την περιοχή προς την θάλασσα και επίσης με διακλάδωση ηλεκτροδοτούσε τα διακοσμητικά παρτέρια με φυτά στον περιβάλλοντα χώρο. Οι κατηγορούμενοι, από αμέλειά τους, κατά παράβαση των κοινώς αποδεκτών κανόνων προς αποφυγή προκλήσεως ατυχήματος (Ηλεκτρολογικές Προδιαγραφές), που προβλέπονται από τους Κανόνες Οδικού Ηλεκτροφωτισμού και του Κανονισμού Εγκαταστάσεως Ηλεκτρικών Έργων (Κ.Ε.Η.Ε.) και χωρίς να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προς αποφυγή ατυχήματος σε βάρος των διερχομένων πλησίον της ως άνω ηλεκτρολογικής εγκαταστάσεως: 1) κατά τις εργασίες εξωτερικής ηλεκτροδοτήσεως, δεν προέβησαν στην κατασκευή φρεατίων για το τράβηγμα των καλωδίων εκατέρωθεν του δρόμου και δεν χρησιμοποίησαν δύο γαλβανισμένους σιδηροσωλήνες διαμέτρου "Φ 2 1/2", αλλά ένα πλαστικό σωλήνα διαμέτρου όχι μεγαλύτερης από "Φ1" τον οποίο τοποθέτησαν σχεδόν επιφανειακά (σε βάθος όχι μεγαλύτερο από 0,10 μέτρα), ενώ το επιβαλλόμενο βάθος τοποθετήσεως σωληνώσεων ήταν το 0,70 μέτρα. 2) Κατά τις εργασίες εξωτερικής διανομής: α) δεν τοποθέτησαν εξωτερικό πίνακα, διανομής "...", δηλαδή πίνακα στεγανό ΙΡ 65, αλλά πραγματοποίησαν τις συνδέσεις, είτε σε μη στεγανά κουτιά, είτε μέσω μονωτικής ταινίας, με αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνεται οποιαδήποτε στεγανότητα, β) δεν χρησιμοποίησαν καλώδιο εξωτερικής διανομής στεγανό, δηλ. τύπου ΝΥΥ, αλλά μη στεγανό καλώδιο τύπου ΝΥΜ, γ) δεν χρησιμοποίησαν υπόγεια διαδρομή σωληνώσεων και καλωδίων για την ηλεκτροδότηση των ιστών σε βάθος 0,7μ., αλλά έκαναν την εξωτερική περιμετρική διανομή για τον περιμετρικό φωτισμό της παραλίας εναέρια, για την τροφοδότηση δε με ηλεκτρισμό των φωτιστικών της παιδικής χαράς, χρησιμοποίησαν επιφανειακούς σωλήνες, δ) δεν χρησιμοποίησαν εξωτερικά γυμνό χαλκό γείωσης 25mm2 από τον υπόγειο σωλήνα καλωδίων αλλά ο χρησιμοποιηθείς αγωγός γειώσεως (1,5 mm2) περιεχόταν στο καλώδιο τροφοδοτήσεως και τοποθέτησαν αυτόν μέσα στον υποτυπώδη πλαστικό σωλήνα, ε) δεν τοποθέτησαν τα εναέρια καλώδια του περιμετρικού φωτισμού σε ύψος 3,50 μ. από το έδαφος για την προστασία των πεζών (άρθρο 263 του ΚΕΗΕ), αλλά τοποθέτησαν αυτά σε ύψος 2,30 μ. πάνω από το τοιχίο και στ) δεν εγκατέστησαν τις διακλαδώσεις όσο το δυνατόν εκτός των βρεγμένων χώρων (άρθρο 224 του ΚΕΗΕ), αλλά στο υπαίθριο με μονωτική ταινία. 3) Έκαναν χρήση εξωτερικών σιδηροϊστών περιμετρικού φωτισμού χωρίς να προβούν στη γείωση του μεταλλικού σιδηροϊστού φωτισμού με γυμνό χαλκό γείωσης 6 mm2, με τον κύριο αγωγό γείωσης χωρίς να προβούν στην άμεση γείωση του τερματικού μεταλλικού σιδηροϊστού φωτισμού και χωρίς να τοποθετήσουν στεγανά φωτιστικά σώματα επί των σιδηροϊστών. 4) Δεν συνέδεσαν την ηλεκτρολογική εγκατάσταση της παραλίας με τον υπάρχοντα στον πίνακα του καταστήματος-ψαροταβέρνας, αντιηλεκτροπληξιακό διακόπτη (ρελέ ή απογειωτή διαρροής), ούτε μερίμνησαν για την αποκατάσταση των ως άνω κακοτεχνιών, ενώ προσέτι δεν μερίμνησαν για την επιμελημένη μόνωση του τελικού άκρου του εναερίου καλωδίου, το τελευταίο περίπου μέτρο του οποίου κρεμόταν από την κορυφή κατά μήκος του τελευταίου πασάλου στήριξης αυτού, το οποίο (τελικό άκρο του εναερίου καλωδίου) με τα τρία επιμέρους καλώδια, αυτά χωρίς μόνωση και με γυμνά τα μεταλλικά στοιχεία τους, απείχε 1,70 μ. περίπου από την κορυφή του, διαχωρίζοντας τον υπαίθριο χώρο του ανωτέρω καταστήματος από τη θάλασσα με τοιχίο (κυματοθραύστη). Όλες οι προαναφερθείσες εγκαταστάσεις δεν αποτυπώνονται στο ηλεκτρολογικό σχέδιο εγκατάστασης που είχε υποβληθεί προκειμένου να ηλεκτροδοτηθεί η ψαροταβέρνα. Οι κατηγορούμενοι, καίτοι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση κατά τις διατάξεις του Ν.4483/1985 (άρ. 4 και 7) των κανόνων Οδικού Ηλεκτροφωτισμού και του ισχύοντος τότε Κανονισμού κατασκευής Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων (ΚΕΗΕ) να κατασκευάσουν την επέκταση της ηλεκτρικής εγκαταστάσεως σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις, αυτοί, από έλλειψη της προσοχής που όφειλαν και μπορούσαν στη συγκεκριμένη περίπτωση να καταβάλουν, παρέλειψαν να ενεργήσουν ως άνω, κατασκεύασαν την εν λόγω επέκταση πρόχειρα, άτεχνα, μη επαγγελματικά, χωρίς την τήρηση των κανόνων της τέχνης και της επιστήμης, ήτο με τις προεκτεθείσες ελλείψεις και κακοτεχνίες, με αποτέλεσμα, συνεπεία αυτών, να υπάρχει διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος από την ηλεκτρολογική εγκατάσταση του υπαιθρίου χώρου και έτσι, όταν ο ανήλικος Κ που βρισκόταν στον, παραπλεύρως του υπαιθρίου χώρου της ψαροταβέρνας χώρο της παιδικής χαράς, ήλθε σε επαφή, με το συρματόσχοινο στήριξης του τελευταίου εκ των τεσσάρων πασάλων επί των οποίων στηριζόταν το εναέριο καλώδιο ηλεκτρισμού, να υποστεί ηλεκτροπληξία, από την οποία, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατός του αποτέλεσμα το οποίο, από αμέλειά τους, δεν προέβλεψαν και δεν απέτρεψαν. Το ότι ο θάνατος του ανηλίκου προήλθε από ηλεκροπληξία, λόγω της επαφής του με το συρματόσχοινο, αποδεικνύεται αφενός από τις καταθέσεις των αυτόπτων μαρτύρων Μ, Μ2 και Μ3, οι οποίες δεν αναιρούνται από τις καταθέσεις των λοιπών μη αυτόπτων μαρτύρων, ούτε από άλλα αποδεικτικά στοιχεία, αφετέρου δε από τις επισκοπηθείσες φωτογραφίες και την αναγνωσθείσα υπ' αριθμ. ... ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής του ιατροδικαστή Αθηνών .... Κατά την έκθεση αυτή ο θάνατος του ανηλίκου επήλθε από ηλεκτροπληξία, ενώ ειδικότερα αναφέρεται ότι παρατηρήθηκαν ημικυκλικά εγκαυματικά εντυπώματα κατά την προσθία θωρακική χώρα ως ενά χρήσεως απινιδωτού, βελονονυγμοί άνω άκρων, εγκαυματικές αλλοιώσεις κατά τη δεξιά πηχειοκαρπική άρθρωση και την έσω επιφάνεια των δακτύλων της αριστεράς άκρας χειρός, με υπέγερση των χειλέων, τήξη κεντρικά και αποκόλληση επιδερμίδος, παρέχοντα τους χαρακτήρες σημείων, εισόδου ηλεκτρικού ρεύματος. Τέλος αποδείχθηκε ότι ο ανήλικος έφερε και σημεία εξόδου του ηλεκτρικού ρεύματος, καθόσον έφερε βελονονυγμούς και στα δύο άκρα, οι δε αντίθετοι ισχυρισμοί των κατηγορουμένων, κρίνονται αβάσιμοι και απορριπτέοι. Κατόπιν όλων αυτών οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι όπως κατηγορούνται". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δικαστήριο της ουσίας:
Α). Όσον αφορά τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο Χ2, ιδιοκτήτη του καταστήματος, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια και πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα προκύψαντα από τη διαδικασία πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα πραγματικά αυτά περιστατικά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά, στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15, 26 παρ. 1β, 28, 302 παρ.1 ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε. Ειδικότερα, αναφέρεται αναλυτικά και συγκεκριμένα σε τι συνίσταται η δια παραλείψεως αμέλεια του αναιρεσείοντος αυτού, ως ιδιοκτήτη καταστήματος, ήτοι ποία συγκεκριμένα προστατευτικά μέτρα ασφαλείας είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση και όφειλε να πάρει, ως εκ των καθηκόντων του εκ της παραπάνω ιδιότητας του ως ιδιοκτήτη σε λειτουργία ευρισκόμενου καταστήματος ταβέρνας και που προβλέπονται βάσει των διατάξεων των άρθρων 4 και 7 του ν. 4483/1965, των Κανόνων Οδικού Ηλεκτροφωτισμού και του Κανονισμού Εγκαταστάσεων Ηλεκτρικών Έργων, προς αποφυγή προκλήσεως ατυχήματος ηλεκτροπληξίας από καλώδια συστήματος ηλεκτροδοτήσεως υπαίθριου προαυλίου χώρου του καταστήματος, όπου συνέβη το θανατηφόρο ατύχημα του παθόντος ανηλίκου, από κακοτεχνίες, μη μόνωση καλωδίων ηλεκτροδοτήσεως φωτιστικών, από μη γείωση και εγκατάσταση χωρίς αντιηλεκτροπληξιακό διακόπτη - ρελέ προστασίας, ώστε να αποφευχθεί διαρροή ρεύματος και ηλεκτροπληξία και δη προσδιορίζονται οι συγκεκριμένες παραλείψεις του κατηγορουμένου αυτού ιδιοκτήτη κατά την ηλεκτρολογική σύνδεση του προαυλίου ανοικτού χώρου με το λοιπό κατάστημα του, η δυνατότητα αυτού να προβλέψει το επελθόν θανατηφόρο αποτέλεσμα και η μη πρόβλεψη του (μη συνειδητή αμέλεια), η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση αυτού και οι ανωτέρω κανόνες δικαίου από τις οποίες πηγάζει αυτή, ως και ο αιτιώδης σύνδεσμος των άνω παραλείψεών του και του επελθόντος θανατηφόρου αποτελέσματος, γεγονός που θα αποφευγόταν, αν ο κατηγορούμενος ιδιοκτήτης του καταστήματος είχε λάβει, όπως όφειλε εκ των καθηκόντων του, τα παραπάνω επιβαλλόμενα από το νόμο και προσήκοντα προστατευτικά μέτρα ασφαλείας και συντήρησης, τα οποία όφειλε να είχε λάβει, και, αν είχε λάβει, ασφαλώς θα απεφεύγετο η ηλεκτροπληξία και ο θάνατος του παθόντος ανηλίκου, ο οποίος ήρθε σε επαφή με το τελικό συρματόσχοινο στήριξης του τελευταίου πασσάλου στήριξης του εναέριου καλωδίου ηλεκτροφωτισμού του προαυλίου χώρου του καταστήματος, στο οποίο υπήρχε διαρροή ρεύματος. Με τις άνω δε παραδοχές, σαφώς αποκρούεται από το Δικαστήριο και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου, ότι το εν λόγω ατύχημα και η ηλεκτροπληξία του ανηλίκου, οφείλεται σε απογύμνωση καλωδίου από απρόβλεπτη "λάθρα θραύση και βιαία αποκόλληση κάποιου φωτιστικού φθορίου" από άγνωστο τρίτο πρόσωπο και ότι οφείλεται επομένως σε τυχαίο γεγονός και ανωτέρα βία. Έγινε δε ορθή υπαγωγή των αποδειχθέντων ως άνω πραγματικών περιστατικών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις που προαναφέρθηκαν, οι οποίες δεν παραβιάστηκαν ευθέως ούτε εκ πλαγίου, χωρίς ασάφειες ή αντιφάσεις και η απόφαση δε στερείται νομίμου βάσεως και οι σχετικές αιτιάσεις του άνω αναιρεσείοντος Χ2 είναι απορριπτέες ως αβάσιμες. Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠοινΔ, λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και, κατ' εκτίμηση, για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, όσον αφορά τον αναιρεσείοντα Χ2, είναι απορριπτέοι. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος αυτού αφορούν την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του Δικαστηρίου επί της ουσίας και είναι επομένως απορριπτέες ως απαράδεκτες.
Β). Όσον αφορά όμως τον αναιρεσείοντα Χ1, κηρυχθέντα ένοχο για την ανωτέρω από ηλεκτροπληξία ανθρωποκτονία του ανηλίκου από αμέλεια και αυτού του κατηγορουμένου, ως προσωρινά υπεύθυνου του εν λόγω καταστήματος κατά την ημέρα του ατυχήματος, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διαλαμβάνει την απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή και η ευθύνη του εντοπίζεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι αυτός, ήταν απλώς προσωρινά υπεύθυνος του καταστήματος την ημέρα του ατυχήματος, με ιδιοκτήτη του καταστήματος το συγκατηγορούμενο αδελφό του, ενώ οι αποδιδόμενες παραλείψεις αμφοτέρων εντοπίζονται σε αμέλεια τους και δη σε κακοτεχνίες και ελαττωματική κατασκευή της μόνιμης εγκαταστάσεως και συνδέσεως του εξωτερικού δικτύου ηλεκτροδοτήσεως του προαυλίου χώρου του καταστήματος, χωρίς να αναφέρονται άλλα περιστατικά ή παραδοχές ότι και αυτός ήταν, όπως υποστηρίζουν οι πολιτικώς ενάγοντες, πραγματικά συνιδιοκτήτης ή συνεκμεταλλευτής του καταστήματος αυτού, χωρίς ακόμα να εκτίθενται στο αιτιολογικό περιστατικά από τα οποία να προκύπτει ανάμειξη και αυτού στην όλη επιχείρηση του καταστήματος - ταβέρνας ή τουλάχιστον, ως προσωρινά υπευθύνου, ανάμειξη του στην κατασκευή του ως άνω ελαττωματικού και αντίθετου προς τους κανόνες ασφαλείας και τις νόμιμες προδιαγραφές δικτύου εξωτερικής ηλεκτροδοτήσεως και διανομής στον υπαίθριο χώρο της ταβέρνας, ώστε να ανακύπτουν ευθύνες και αυτού για την ελαττωματική, χωρίς μόνωση και χωρίς τις νόμιμες προδιαγραφές ηλεκτρική εγκατάσταση στον προαύλιο αυτό χώρο του καταστήματος και τη μη καλή συντήρηση και λειτουργία αυτής. Προσθέτως, ενόψει του ότι δεν συνάγεται από τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 4 και 7 του ν. 4483/1965, των Κανόνων Οδικού Ηλεκτροφωτισμού και του Κανονισμού Εγκαταστάσεων Ηλεκτρικών Έργων, προς αποφυγή προκλήσεως ατυχήματος ηλεκτροπληξίας από καλώδια συστήματος ηλεκτροδοτήσεως, ευθύνη και των προσωρινά υπευθύνων καταστημάτων προς λήψη προστατευτικών μέτρων ασφαλείας, αλλά ρητά ορίζονται ως υπεύθυνοι και υπόχρεοι προς έλεγχο των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων οι ιδιοκτήτες μόνον των εγκαταστάσεων, στο αιτιολογικό δεν εκτίθενται τουλάχιστον πραγματικά περιστατικά, για το χρόνο διάρκειας που ήταν ο κατηγορούμενος αυτός προσωρινά υπεύθυνος του καταστήματος και για την ενημέρωση του και τη γνώση του ότι το τελικό άκρο του εναερίου καλωδίου και τα τρία επί μέρους καλώδια του προαυλίου, ήταν χωρίς μόνωση και με γυμνά τα μεταλλικά στοιχεία τους και ότι παρά τη γνώση του αυτή, δε μερίμνησε, ως εκ των καθηκόντων του ως προσωρινά υπευθύνου του καταστήματος αυτού, για την ενημέρωση του ιδιοκτήτη και για την αποκατάσταση των άνω κακοτεχνιών και την μόνωση των καλωδίων, ώστε να μην υπάρχει διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος και κίνδυνος ηλεκτροπληξίας ανθρώπων, Συνεπώς, όσον αφορά τον αναιρεσείοντα Χ1, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Μετά ταύτα, ελλείψει άλλου λόγου αναιρέσεως για έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει: α) να απορριφθεί ως προς τον αναιρεσείοντα Χ2 και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων αυτός στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 τταρ.1 ΚΠοινΔ) και στη δικαστική δαπάνη των δια κοινού πληρεξουσίου δικηγόρου παραστάντων πολιτικώς εναγόντων (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ) και β) να γίνει δεκτή η αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τον αναιρεσείοντα Χ1, και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Τριμελές Εφετείο Αθηνών, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που την είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 3058/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, κατά τις διατάξεις της που αφορούν τον αναιρεσείοντα Χ1.

Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της, όσον αφορά μόνο τον κατηγορούμενο Χ1, στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που την είχαν δικάσει προηγουμένως.

Απορρίπτει την από 12-3-2010 αίτηση αναιρέσεως, ως προς τον αιτούντα Χ2, περί αναιρέσεως της 3058/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου(Πλημμελημάτων) Αθηνών, και
Καταδικάζει τον άνω αναιρεσείοντα Χ2 στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων πολιτικώς εναγόντων, εκ ποσού πεντακοσίων (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή