Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1241 / 2010    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Απορρίπτεται η αίτηση αναίρεσης, ως εκπρόθεσμη, ενώ στην ασκηθείσα έκθεση αναιρέσεως, οι επικαλούμενοι λόγοι, α) αδυναμία επικοινωνίας της αναιρεσείουσας με τον παραστάντα συνήγορό της, β) εσφαλμένη καταχώρηση του επιθέτου της στον Η/Υ του Εφετείου Αθηνών, με συνέπεια να μην ανευρίσκει η ιδία τη σχετική απόφαση και το χρόνο καταχωρήσεώς της στο ειδικό βιβλίο και γ) η μη άσκηση αναιρέσεως από το συνήγορό της στον οποίο είχε δώσει σχετική εντολή κατά την ημέρα της δημοσιεύσεως της αποφάσεως, είναι απορριπτέοι, ως μη νόμιμοι, καθόσον δε συνιστούν ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, αλλά και ως απαράδεκτοι, διότι η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται συγχρόνως και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύεται η βασιμότητα των ανωτέρω επικαλουμένων λόγων, που δικαιολογούν κατ΄ αυτήν το εκπρόθεσμο.




Αριθμός 1241/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαΐου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση
της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης X, κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Γκαρίπη, περί αναιρέσεως της 9332/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγοντα τον Αριστοτέλη Φόρτωμα του Φιλίππου, κάτοικο ..., που παρέστη αυτοπροσώπως ως δικηγόρος. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Ιανουαρίου 2010 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 94/10.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας και των παραστάντα αυτοπροσώπως ως δικηγόρο πολιτικό ενάγοντα, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 473 ΚΠοινΔ, ορίζεται "όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης και, αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία αυτής, η πιο πάνω προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης", ενώ κατά την παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται, "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου". Εξάλλου, κατά συναγομένη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως το λόγο εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 507 παρ. 1α' ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι στην περίπτωση που η καταδικαστική απόφαση απαγγελθεί, ενώ είναι παρών ο κατηγορούμενος, η άνω προθεσμία για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως αρχίζει από την καταχώριση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠοινΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση κατά τρόπο ορισμένο των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρω βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Ως ανωτέρα βία θεωρείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί και με μέτρα άκρας επιμέλειας και συνέσεως, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο δεν οφείλεται οπωσδήποτε σε υπαιτιότητα του ασκούντος το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί απ' αυτόν με κανένα τρόπο.
Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα καταδικάστηκε κατ' έφεση, με την με αριθμό 9332/12-11-2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε με την παρουσία της κατηγορουμένης και του παρισταμένου συνηγόρου της στις 12-11-2009. Η απόφαση αυτή, όπως προκύπτει από τη σχετική επ' αυτής βεβαίωση της αρμοδίας γραμματέως, καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του εκδόντος δικαστηρίου στις 10-12-2009, με αριθ. πράξεως 10478. Ωστόσο η αναιρεσείουσα, η οποία είναι κάτοικος ..., άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της εν λόγω αποφάσεως με δήλωσή της ιδίας ενώπιον της γραμματέως του δικαστηρίου που την εξέδωσε, στις 11 Ιανουαρίου 2010, με αριθμό εκθ. 12, ήτοι εκπρόθεσμα μετά την πάροδο της 10ήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της ως άνω αποφάσεως στο οικείο βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών. Η αναιρεσείουσα, στην κρινόμενη έκθεση αναιρέσεώς της, επικαλείται ως λόγους ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της, α) την αδυναμία επικοινωνίας αυτής με τον παραστάντα στο Εφετείο συνήγορό της, ο οποίος ουδέποτε την ενημέρωσε για την καθαρογραφή της αποφάσεως, ούτε της έδωσε κάποια εξήγηση, καταλείποντάς της χωρίς ενημέρωση και χωρίς κανένα αντίγραφο της δικογραφίας, β) την εσφαλμένη καταχώρηση του επιθέτου αυτής στον Η/Υ του Εφετείου Αθηνών, από X σε K, με συνέπεια να μην ανευρίσκει στον Η/Υ, όπου η ίδια απευθύνθηκε, τη σχετική απόφαση και το χρόνο καταχωρήσεώς της στο ειδικό βιβλίο και γ) τη μη άσκηση αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως από τον παραστάντα στο Εφετείο συνήγορό της στον οποίο είχε δώσει σχετική ειδική εντολή κατά την ημέρα της καταδίκης της. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι απορριπτέοι, καθόσον, και αληθή, αν υποτεθούν τα περιστατικά που προβάλλονται σχετικώς, δεν μπορούν να υπαχθούν στην έννοια της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος. Ειδικότερα, οι μεν υπό α' και γ' (πέραν της μεταξύ τους αντιφατικότητας), διότι η ισχυριζόμενη με αυτούς αμέλεια του συνηγόρου της αναιρεσείουσας να προβεί για λογαριασμό της στην άσκηση αναιρέσεως κατά της υπόψη αποφάσεως δεν συνιστά ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, οι δε υπό β', διότι η κατηγορουμένη αναιρεσείουσα μπορούσε, επιμελώς φερόμενη, να αναζητήσει στη γραμματεία του Εφετείου την απόφαση που κατ' αυτήν στον Η/Υ εφέρετο στο όνομα K, ώστε να πληροφορηθεί ότι επρόκειτο για την απόφαση που την αφορούσε και έτσι να πληροφορηθεί και το χρόνο καταχωρήσεώς της στο οικείο βιβλίο και να ασκήσει εμπρόθεσμη αναίρεση.
Συνεπώς πρέπει για τον ανωτέρω λόγο να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση, η οποία είναι σε κάθε περίπτωση απαράδεκτη, αφού δεν αναφέρονται σ' αυτήν τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τους ως άνω ισχυρισμούς. Απορριπτομένης της αιτήσεως, πρέπει η αναιρεσείουσα να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ) και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος. (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τη με αριθ. εκθ. 12/11-1-2010 αίτηση της X για αναίρεση της 9332/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Ιουνίου 2010.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ