Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2449 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ερημοδικία αναιρεσείοντος.




Περίληψη:
Απόρριψη αναίρεσης ως ανυποστήρικτης εκ της ερημοδικίας του αναιρεσείοντος.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2449/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη - Εισηγητή, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που παραστάθηκε αυτοπροσώπως, χωρίς δικηγόρο, περί αναιρέσεως της 4793/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1η Ιουλίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 982/2009.

Αφού άκουσε
Τον αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα αυτοπρόσωπης παράστασης του αναιρεσείοντος και ακολούθως να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 513 παρ. 3 ΚΠοινΔ ο αναιρεσείων παρίσταται κατά τη συζήτηση της αιτήσεώς του ενώπιον του Αρείου Πάγου με συνήγορο, ο οποίος διορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 96 περ. α' του ίδιου Κώδικα με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά της συνεδριάσεως ή μπορεί να αντιπροσωπευθεί από συνήγορο που έχει διοριστεί με έγγραφη δήλωση κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 42 αριθ. 2 εδ. β' και γ'. Αν ο αναιρεσείων κρατείται στη φυλακή, ο διορισμός του συνηγόρου μπορεί να γίνει με δήλωσή του στον διευθυντή της φυλακής, οπότε συντάσσεται έκθεση που διαβιβάζεται αμέσως στο γραμματέα του Αρείου Πάγου. Ο διορισμός παρέχει στο συνήγορο την εξουσία να εκπροσωπεί το διάδικο σε όλες τις διαδικαστικές πράξεις που αφορούν τη συγκεκριμένη ποινική υπόθεση, εκτός αν η πληρεξουσιότητα παρέχεται για ορισμένες μόνο από τις πράξεις αυτές. Εξάλλου, κατά το άρθρο 514 εδ. α' του ΚΠοινΔ, εάν ο αναιρεσείων δεν εμφανιστεί στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου με συνήγορο ή ο παριστάμενος γι' αυτόν ως εκπρόσωπος συνήγορος δεν έχει νομίμως κατά τα ανωτέρω διορισθεί, οπότε ο αναιρεσείων θεωρείται ως μη εκπροσωπούμενος από το συνήγορο και ως εκ τούτου απών, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Οι προαναφερόμενες διατάξεις που θεσπίζουν την υποχρεωτική παράσταση του αναιρεσείοντος ενώπιον του Αρείου Πάγου με συνήγορο, διοριζόμενο κατά τον στο άρθρο 96 περ. α' του Κ.Π.Δ αναφερόμενο διαδικαστικό τύπο, δυναμένου να εκπροσωπηθεί στην αναιρετική δίκη και υπό δικηγόρου έχοντος ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα κατά το άρθρο 42 αριθμ.2 εδ. β' και γ' του Κ.Π.Δ., δεν αντιβαίνουν στις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), οι οποίες εξασφαλίζουν σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας, η δε τελευταία και το συνακόλουθο δικαίωμα να δικάζεται τούτο δίκαια, δημόσια και αμερόληπτα. Επίσης η ανωτέρω δικονομική ρύθμιση δεν αντιστρατεύεται κάποια άλλη συνταγματική διάταξη, όπως εκείνη του άρθρου 4 του Συντάγματος, προστατεύουσα την ελευθερία του ατόμου ή τις διατάξεις του άρθρου 2 του εβδόμου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ ( Ν. 1705/2007) καθώς και εκείνες του άρθρου 14 παρ.15 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (Ν. 2462/1997). Υπό των προδιαληφθεισών διατάξεων δεν κωλύεται ο κοινός νομοθέτης να θέτει όρους και περιορισμούς υπό τους οποίους ασκείται το υπό των άνω διατάξεων κατοχυρούμενο δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας, αρκεί οι περιορισμοί αυτοί να μην περιστέλλουν την δυνατότητα προσφυγής στα δικαστήρια κατά τοιούτο τρόπο ή σε τοιούτο βαθμό, ώστε το άνω δικαίωμα να προσβάλλεται στον ίδιο τον πυρήνα του. Δύναται, επομένως, ο νομοθέτης, θεσπίζοντας τους δικονομικούς κανόνες προσφυγής στα δικαστήρια και τοιούτους ρυθμιστικούς της διαδικασίας προς τον σκοπό της ταχείας και ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να ορίζει και τον τρόπο παραστάσεως και εκπροσωπήσεως των διαδίκων σε αυτά (πρβλ. ΑΕΔ 2/1999). Δια της ανωτέρω δε διατάξεως του άρθρου 513 παρ. 3 του ΚΠΔ, προβλεπούσης την υποχρεωτική παράσταση του αναιρεσείοντος στον ’ρειο Πάγο με συνήγορο ή την εκπροσώπησή του με τον νομοτύπως υπ'αυτού διορισθέντα πληρεξούσιο δικηγόρο, δεν παραβιάζεται το δικαίωμα για ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση του κατηγορουμένου στο δικαστήριο, ούτε και καταλύεται στην πράξη το δικαίωμα αυτό, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και η υπό των διατάξεων των άρθρων 1 επ. του νόμου 3226/4.2.2004 (Α' 24) παρεχομένη δυνατότητα παροχής νομικής βοηθείας σε πρόσωπα χαμηλού εισοδήματος, σε ποινικές υποθέσεις δια διορισμού συνηγόρου υπό της αρμοδίας Δικαστικής Αρχής κατά τα ειδικότερα στις διατάξεις αυτές οριζόμενα. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως του κατηγορουμένου Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4793/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, ο αναιρεσείων παραστάθηκε αυτοπροσώπως, χωρίς να προβεί στον διορισμό συνηγόρου, προκειμένου να τον εκπροσωπήσει ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Επομένως, ο αναιρεσείων θεωρείται ότι δεν εμφανίστηκε κατά την συνεδρίαση και την εκφώνηση της υποθέσεώς του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Εφόσον δε, όπως προκύπτει από τις υπό χρονολογία...και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου...προς τον αναιρεσείοντα και τον αντίκλητο αυτού, δικηγόρο Δημήτριο Παξινό, αντιστοίχως, ο αναιρεσείων κλητεύθηκε από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου νομίμως και εμπροθέσμως για να εμφανισθεί με συνήγορο κατά τη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης αποφάσεως, προς συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως, πρέπει αυτή να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα, κατά το άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1 Ιουλίου 2009 αίτηση του Χ1, περί αναιρέσεως της 4793/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή