Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2012 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ναρκωτικά, Αναιρέσεων συνεκδίκαση.




Περίληψη:
Συνεκδίκαση δύο αιτήσεων αναιρέσεων ισάριθμων κατηγορούμενων. Από αυτές η μία, η οποία ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, απορρίπτεται ως απαράδεκτη λόγω του εκπροθέσμου της και ερευνάται η δεύτερη. Ναρκωτικά. Απορρίπτει λόγο αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.




Αριθμός 2012/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια- Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων 1. Χ1, κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ειρήνη Μαρούπα, 2. Χ2, κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Μπιτσαξή, περί αναιρέσεως της 932/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Χ3.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 7 Ιουνίου 2007 και 14 Μαΐου 2007 αιτήσεις τους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 909/2007.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, εισάγονται προς κρίση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου οι από 7 Ιουνίου 2007 και από 14 Μαΐου 2008 αιτήσεις αναιρέσεως των αναιρεσειόντων Χ1 και Χ2 αντιστοίχως.
Α) Επί της αιτήσεως αναιρέσεως του Χ1:
ΕΠΕΙΔΗ, από τα άρθρα 462, 473 παρ. 1 - 3, 474 παρ. 1 και 507 παρ. 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά καταδικαστικής αποφάσεως, από εκείνον που καταδικάστηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της αποφάσεως, στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση ενώπιον του γραμματέως του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση αυτή ή ενώπιον εκείνου, που διευθύνει τη φυλακή, στην περίπτωση που ο αναιρεσείων κρατείται, και είκοσι ημερών, όταν η αίτηση αναιρέσεως ασκείται με δήλωση, απευθυνόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης αποφάσεως στο βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων της παραγράφου 3 του ως άνω άρθρου 473 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Επίδοση της αποφάσεως για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες, απαιτείται μόνον όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως και δεν τον εκπροσώπησε κατά τη δίκη πληρεξούσιος δικηγόρος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο σε συμβούλιο, που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέως και αφού ακούσει τους διαδίκους, που τυχόν θα εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος πριν από 24 ώρες από τον Γραμματέα της Εισαγγελίας, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος και την καταδίκη του αναιρεσείοντος στα δικαστικά έξοδα. Συγχωρείται εκπρόθεσμη άσκηση κατά του ως άνω ένδικου μέσου, όταν ο αναιρεσείων επικαλείται στη σχετική έκθεση περιστατικά, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν τα ως άνω περιστατικά.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση της αρμόδιας γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, η προσβαλλόμενη με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως 932/16.4.2007 καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο,καταχωρίστηκε καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο του ως άνω Εφετείου, που τηρείται, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθρου 473 παρ. 3 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, στις 8 Μαΐου 2007, ενώ, κατά την εκδίκαση της υποθέσεως, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων παρέστη αυτοπροσώπως μαζί με τον συνήγορό του, Σπυρίδωνα Ρομποτή. Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως με ημερομηνία 7 Ιουνίου 2007, ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 8 Ιουνίου 2007 και υπογράφεται από τον συνήγορο του αναιρεσείοντος Βασίλειο Κατσαντώνη, κατόπιν της από 18.4.2007 εξουσιοδοτήσεως. Έτσι όμως, και σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί παραπάνω, η άσκηση του ως άνω ένδικου μέσου έγινε μετά την παρέλευση της πιο πάνω εικοσαήμερης προθεσμίας από την καταχώριση της αναιρεσιβαλλομενης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο και για τον λόγο αυτόν είναι εκπρόθεσμη. Κατ' ακολουθίαν και ενόψει τού ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται συνδρομή ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος για να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκησή της, πρέπει η αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).
Β) Επί της αιτήσεως αναιρέσεως του Χ2:
ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 περ. β' και ζ' του Ν. 1729/1987, "με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή 1.000.000 δρχ. μέχρι 100.000.000 δρχ., τιμωρείται όποιος, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, α') ... β') πωλεί, αγοράζει, προσφέρει, διαθέτει ή διανέμει σε τρίτους, με οποιονδήποτε τρόπο, αποθηκεύει ή παρακαταθέτει ναρκωτικά ή μεσολαβεί σε κάποια από τις πράξεις αυτές και γ') κατέχει ή μεταφέρει ναρκωτικά με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο, είτε στο έδαφος της επικράτειας, είτε παραπλέοντας ή διασχίζοντας την αιγιαλίτιδα ζώνη, είτε ιπτάμενος στον Ελληνικό εναέριο χώρο". Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, δεν υπάρχει ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους, ούτε αναφοράς των όσων προέκυψαν από καθένα, πρέπει όμως να υπάρχει βεβαιότητα, για την οποία αρκεί η μνεία όλων, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το σύνολο τούτων και όχι ορισμένα μόνον από αυτά. Στην προκείμενη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) ετών, και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων ευρώ (3.000 €) για την αξιόποινη πράξη της κατοχής και πωλήσεως ναρκωτικών. Ειδικότερα, ο ως άνω κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος του ότι αυτός και ο συγκατηγορούμενός του Χ1, "α) από κοινού ενεργώντας με άλλον (Χ4), στην ... και στην οδό ..., όπου διέμεναν την 13.5.2004 και περί ώρα 23ην κατείχαν ναρκωτικά και συγκεκριμένα κατείχαν με κοινή συναπόφαση και κοινό δόλο αφενός ηρωίνη συνολικού βάρους 4,1 γραμμαρίων συσκευασμένη σε τρία αυτοσχέδια νάιλον σακουλάκια βάρους 1,5, 2,1 και 0,5 γραμμάρια αντίστοιχα και αφετέρου ακατέργαστη ινδική κάνναβη βάρους 0,5 γραμμαρίων συσκευασμένη σε μία αυτοσχέδια συσκευασία, τις οποίες ποσότητες είχαν επιμελώς κρυμμένες σε διάφορα σημεία των υπνοδωματίων της οικίας, με σκοπό την περαιτέρω διάθεση, ο δε εξ αυτών Χ2 κατείχε πρόσθετα και ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης βάρους 1,3 γραμμαρίων, την οποία είχε επιμελώς κρυμμένη στο εσώρουχό του με σκοπό την περαιτέρω διάθεση, β) από κοινού ενεργώντας με άλλον (Χ4) στην ..., κατά το χρονικό διάστημα του τελευταίου μηνός πριν τη σύλληψή τους την 13.5.2004 από κοινού ενεργώντας, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ίδιου εγκλήματος πωλούσαν ναρκωτικά και συγκεκριμένα πωλούσαν άγνωστες ποσότητες ηρωίνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, ενεργώντας με κοινή συναπόφαση και κοινό δόλο σε διάφορα άγνωστα στην ανάκριση άτομα μεταξύ των οποίων η συγκατηγορουμένη τους Χ5, αντί αγνώστου τιμήματος τουλάχιστον όμως αντί τιμήματος 7.655 ευρώ που βρέθηκε και κατασχέθηκε, για τη δραστηριότητά τους δε αυτή χρησιμοποιούσαν ως μέσο τέλεσης το υπ' αριθ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας τού συγκατηγορουμένου τους Χ3 καθώς και τέσσερις συσκευές κινητής τηλεφωνίας, τα οποία και κατασχέθηκαν, πώλησαν δε τελευταία φορά στην ανωτέρω συγκατηγορουμένη τους Χ5 στην ..., έξω της οικίας τους, στην οδό ... ποσότητα ηρωίνης 6,5,γραμμάρια ηρωίνης συσκευασμένη σε μία νάιλον συσκευασία, αντί αγνώστου τιμήματος ή άλλου ανταλλάγματος". Για να καταλήξει στην ως άνω καταδικαστική του κρίση του Πενταμελές Εφετείο δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Μετά από αξιολόγηση βάσιμης πληροφορίας, σύμφωνα με την οποία γινόταν διακίνηση ναρκωτικών ουσιών σε ισόγειο οίκημα επί της οδού ..., τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση άγνωστο στις διωκτικές αρχές άτομο, με το όνομα ΑΑ. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησής του, εντοπίστηκε το άτομο αυτό με τα χαρακτηριστικά του πρώτου κατηγορουμένου, ο οποίος εκινείτο με το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, στο οποίο ενίοτε τον συνόδευε η μη διάδικος στην παρούσα δίκη Χ4. Την επίδικη χρονολογία, από τα παρακολουθούντα τον πρώτο κατηγορούμενο διωκτικά όργανα έγινε αντιληπτό να διενεργείται ύποπτη συναλλαγή στη συγκεκριμένη οικία από την Χ4 με τοξικομανές άτομο, ονόματι Χ5. Το γεγονός αυτό έδωσε αφορμή να διενεργηθεί έλεγχος στο συγκεκριμένο οίκημα, μετά την αποκάλυψη της Χ5 ότι προ ελαχίστης ώρας είχε προμηθευτεί ποσότητα 5,4 γραμμαρίων ηρωίνης από τους κατηγορούμενους, την οποία όμως, ποσότητα, κατ' εντολή των ως άνω κατηγορούμενων, είχε παραδώσει στην Χ5 η Χ4. Πάραυτα από την ίδια οικία εξήλθε ο πρώτος κατηγορούμενος και σε σωματική έρευνα που διενεργήθηκε από τα διωκτικά όργανα, καταλήφθηκε να κατέχει φυλαγμένη εντός του εσωρούχου του ποσότητα 1,3 γραμμαρίου ακατέργαστης ινδικής κάνναβης. Στη συνέχεια διενεργήθηκε έλεγχος στην ως άνω οικία και σε δωμάτιο όπου διέμενε ο πρώτος κατηγορούμενος, βρέθηκε επιμελώς κρυμμένη ποσότητα 4,5 γραμμαρίων ηρωίνης, κατανεμημένη σε τρεις συσκευασίες από αλουμινόχαρτο που αποτελούσε μέρος της μεγαλύτερης ποσότητας των 9,6 γραμμαρίων, επίσης και μικροποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης. Την ποσότητα αυτή των 5,5 γραμμαρίων, όπως και την υπόλοιπη των 4,1 γραμμαρίων ηρωίνης την κατείχαν από κοινού οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι, οι οποίοι γνώριζαν την ύπαρξή της και τη διέθεταν σε τρίτους έναντι χρηματικού ποσού ή άλλου ανταλλάγματος, χρησιμοποιούντες για τη διευκόλυνση του έργου τους το ως άνω όχημα, για το οποίο φαινομενικά ο πρώτος κατηγορούμενος δέχθηκε να εκδοθεί η σχετική άδεια κυκλοφορίας του στο όνομα του τρίτου κατηγορουμένου. Τις ποσότητες των ως άνω ναρκωτικών ουσιών ο πρώτος κατηγορούμενος στο ..., κατά τον τελευταίο πριν τη σύλληψή του μήνα, που πραγματοποιήθηκε την 13.5.2004 και σε χρόνο που δεν εξακριβώθηκε, είχε αγοράσει αντί αγνώστου τιμήματος και συγκεκριμένα τουλάχιστον ποσότητες 9,6 γραμμάρια ηρωίνης και 1,8 γραμμάρια ακατέργαστης ινδικής κάνναβης. Τις ναρκωτικές αυτές ουσίες τις προόριζε να διαθέτει προς εμπορία σε τρίτους, έναντι χρηματικού ή άλλου ανταλλάγματος. Στην αγορά όμως τών ως άνω ποσοτήτων δεν αποδείχθηκε ότι οι λοιποί κατηγορούμενοι δεύτερος και τρίτος είχαν οποιαδήποτε συμμετοχική δράση και συγκεκριμένα από κανένα στοιχείο τής αποδεικτικής διαδικασίας δεν προέκυψε ότι συνέβαλαν οι δύο τελευταίοι κατηγορούμενοι στην αγορά των συγκεκριμένων ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι τις ποσότητες αυτές καταλήφθηκαν να τις κατέχουν όλοι οι κατηγορούμενοι στην επί της οδού ... κατοικία του δευτέρου και τρίτου των κατηγορουμένων, στην οποία (κατοικία) το τελευταίο δίμηνο πριν τη σύλληψή τους διέμενε σε ιδιαίτερο δωμάτιο και ο πρώτος των κατηγορουμένων, δεδομένου ότι αυτός είχε συνάψει ερωτική σχέση με την Χ4, αδελφή του δεύτερου και θυγατέρα τού τρίτου τών κατηγορουμένων. Μετά ταύτα, πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι των ακολούθων πράξεων. Ο πρώτος τών πράξεων της αγοράς, κατοχής και πωλήσεως των αναφερομένων στο διατακτικό τής παρούσας ναρκωτικών ουσιών, ο δεύτερος να κηρυχθεί ένοχος των πράξεων της κατοχής από κοινού και τής πωλήσεως των αναφερομένων στο διατακτικό ποσοτήτων ναρκωτικών και αθώος τής αγοράς. Τέλος ο τρίτος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ως απλούς συνεργός τών πράξεων της κατοχής και πώλησης ναρκωτικών ουσιών και αθώος τής αγοράς". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη ως άνω απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, τις αποδείξεις από τις οποίες πείστηκε, καθώς και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, στις διατάξεις των άρθρων 1, 14, 16, 17, 18, 27 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 45, 47 παρ. 1, 51, 52, 53, 57, 84 παρ. 2α, 94 παρ. 1 και 133 του Ποινικού Κώδικα και 4 παρ. 1 και 3 ΠΙΝ Α' περ. 5, 6 και 5 παρ. 1 β' και ζ' του Ν. 1729/1987 όπως ισχύει, που ορθώς εφάρμοσε και ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, τα δε αντίθετα υποστηριζόμενα από τον αναιρεσείοντα με τον πρώτο και τρίτο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως ότι δηλαδή δεν εκτίθενται οι νομικοί συλλογισμοί βάσει των οποίων οδηγήθηκε το Πενταμελές Εφετείο στην ανωτέρω καταδικαστική κρίση του και ότι δεν προσδιορίζονται οι ποσότητες που πουλήθηκαν ούτε οι αγοραστές και το τίμημα, που φέρονται ως άγνωστα είναι αβάσιμα, διότι όπως προκύπτει από το ανωτέρω αιτιολογικό αποδείχθηκε ότι τις ναρκωτικές ουσίες κατείχαν όλοι οι κατηγορούμενοι στην επί της οδού ... κατοικία, στην οποία διέμενε σε ιδιαίτερο δωμάτιο ο Χ1, ο οποίος είχε συνάψει ερωτική σχέση με την Χ4, αδελφή του αναιρεσείοντος, χωρίς περαιτέρω να είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός της ταυτότητας του αγοραστή των ναρκωτικών ουσιών, ούτε των ποσοτήτων που πουλήθηκαν ή του ύψους των καταβληθέντων για την αγορά χρημάτων, διότι οι νομικοί όροι της πωλήσεως και της αγοράς είναι τόσο εύχρηστοι στην πράξη και έχουν ορισμένο περιεχόμενο και γνωστή έννοια, ώστε υποδηλώνουν οπωσδήποτε και συνομολόγηση τιμήματος, διότι χωρίς τέτοιο δεν μπορεί να νοηθεί αγορά και πώληση. Περαιτέρω, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, που περιέχονται στον δεύτερο λόγο και αναφέρονται στην κακή εκτίμηση των αποδείξεων, που με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, είναι απαράδεκτες. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και ενόψει του ότι δεν προβάλλεται άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, σύμφωνα με ο άρθρο 583 παρ. 1 τού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως απαράδεκτη την από 7 Ιουνίου 2007 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1 κατά της 932/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ως άνω αναιρεσείοντα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €).

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14 Μαΐου 2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ2, κατοίκου ..., κατά της 932/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ως άνω αναιρεσείοντα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Οκτωβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή