Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1208 / 2016    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια ( τροχαίο ). Λόγοι αναίρεσης Δ και Ε απορ. ισχυρ. Και αναίρεση , επιδικάζει έξοδα.





Αριθμός 1208/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Νικόλαο Τσάκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Απριλίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Πλιώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων 1. Χ. Σ. του Μ., κατοίκου ... και 2. Δ. Ν. του Π., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κυπριανό Μερεμέτη, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 6167/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Mε πολιτικώς ενάγουσα την Μ. Π. του Θ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Δεκεμβρίου αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 64/2016.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των αρ. 28 και 302 Π.Κ. προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται η διαπίστωση ότι δεν καταβλήθηκε από τον δράστη η προσοχή που απαιτείται κατά κρίση αντικειμενική, την οποία κάθε συνετός άνθρωπος οφείλει να καταβάλει κάτω από τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις με βάση τους νομικούς κανόνες και συνθήκες και την κοινή πείρα και λογική και ότι αυτός με τις προσωπικές του ικανότητες, γνώσεις και ιδιότητες μπορούσε να αποφύγει το εγκληματικό αποτέλεσμα, το οποίο τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη του δράστη. Όταν η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη πράξη ή παράλειψη, αλλά αποτελεί σύνολο συμπεριφοράς του δράστη που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για την κατ’ αυτόν τον τρόπο πραγματούμενη ανθρωποκτονία από αμέλεια, η οποία τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή όχι μόνο των όρων του αρ. 28 Π.Κ., αλλά και του άρθρου 15 Π.Κ. από τη διάταξη του οποίου συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη νομικής υποχρεώσεως του υπαιτίου για ενέργεια που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η ύπαρξη τέτοιας νομικής υποχρεώσεως σε έγκλημα που τελείται με παράλειψη μπορεί να πηγάζει είτε από ρητή διάταξη του νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υποχρέου, είτε από σύμβαση, είτε από προηγούμενη συμπεριφορά του υπαιτίου από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος του εγκληματικού αποτελέσματος. Περαιτέρω στα εγκλήματα που τελούνται με παράλειψη υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράλειψης και του εγκληματικού αποτελέσματος που επήλθε, όταν, με μεγάλη πιθανότητα (και όχι βεβαιότητα, όπως συμβαίνει στα άλλα εγκλήματα αμελείας και στα εγκλήματα δόλου) θα αποτρεπόταν το συγκεκριμένο εγκληματικό αποτέλεσμα (θανάτων προσώπου, σωματική βλάβη κλπ) εάν ο υπόχρεος πραγματοποιούσε την ενέργεια, στην οποία είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβεί και την οποία παρέλειψε. Για τη θεμελίωση δε αιτιώδους συνδέσμου, αρκεί η σχετική παράλειψη να ήταν ένας μόνο από τους περισσότερους όρους παραγωγής του εγκληματικού αποτελέσματος, χωρίς το οποίο αυτό δεν θα επερχόταν. Η τυχόν συντρέχουσα συνυπαιτιότητα του παθόντος ή και τρίτου, δεν αναιρεί την ύπαρξη αμελείας του δράστη και την ποινική του ευθύνη, εκτός εάν αυτή συνετέλεσε αποκλειστικώς στο αποτέλεσμα που επήλθε, οπότε αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στην οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών, στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της. Περαιτέρω κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε’ του παραπάνω Κώδικα, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σΝ αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών (Α’ Τριμελούς Πλημμελημάτων) που δίκασε σε δεύτερο βαθμός μετά την άσκηση εφέσεως κατά της υπ’ αριθμ.1331/13.1.2015 αποφάσεως του τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κήρυξε ενόχους τους αναίρεσείοντες ανθρωποκτονίας από αμέλεια σε βάρος του Κ. Κ. με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2 ε ΠΚ και τους καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως δέκα οχτώ (18) μηνών και εξακόσια (600) ευρώ τον καθένα την οποία ανέστειλε επί τριετία. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων (έγγραφα, μάρτυρες κατηγορίας) δέχθηκε ανελέγκτως κατά λέξη τα εξής: "Στις 26.7.2008 στα Μέγαρα Αττικής οι κατηγορούμενοι εκτελούσαν βάσει σχετικής σύμβασης εργασίες κατασκευής δικτύου οπτικών ινών τηλεφωνίας στην Παλαιά Ε.Ο. Αθηνών-Κορίνθου για λογαριασμό της εταιρείας με την επωνυμία "....".
Και δη ο μεν πρώτος εξ αυτών (Χ.Σ. Σ.) ως εργολάβος -κατασκευαστής της αναδόχου εταιρείας με την επωνυμία "..." (υπεργολάβου της εργολήπτριας εταιρείας με την επωνυμία "..."), ο δε δεύτερος (Δ.Ν.) ως μηχανικός-υπεύθυνος επίβλεψης εκτέλεσης έργου της εργολήπτριας εταιρείας με την επωνυμία "...". Στην εταιρεία "....", για λογαριασμό της οποίας εκτελούσαν το ανωτέρω έργο κατασκευής δικτύου οπτικών ινών οι κατηγορούμενοι, είχε χορηγηθεί σε προγενέστερο του επίδικου -ατυχήματος χρόνο από την Περιφέρεια Αττικής η με αρ.πρωτ. .../2008 άδεια τομής οδοστρώματος κατά μήκος της Π.Ε.Ο. Αθηνών-Κορίνθου από τη διασταύρωση (μετά την ...) της Π.Ε.Ο. με παράδρομο της Ν.Ε.Ο., υπό τους αναφερόμενους σ’ αυτή (άδεια) όρους, μεταξύ των οποίων, η "...." όφειλε να μεριμνήσει έτσι ώστε: α) ο ανάδοχος των εργασιών να λαβαίνει σε κάθε περίπτωση τα αναγκαία μέτρα ασφάλειας για την πρόληψη οιουδήποτε ατυχήματος... κατά την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών, β) ο ανάδοχος, με δαπάνη και ευθύνη του, να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για την κυκλοφορία πεζών και οχημάτων, με την τοποθέτηση κατάλληλης σήμανσης, μέρα και νύκτα, τόσο κοντά στο εργοτάξιο όσο και σε κατάλληλες θέσεις μακριά από τη τομή για την έγκαιρη προειδοποίηση αυτών που χρησιμοποιούν το δρόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ο.Κ. και τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση με αριθμό ΔΙΠΑΠ/οικ. 502/1.7.2003 του Υφυπουργού ΠΕΧΩ.ΔΕ. και την εγκύκλιο Ε21, γ) το κατάστρωμα της οδού να αποδίδεται ολόκληρο στην κυκλοφορία ελεύθερο από μηχανήματα, μπάζα, ανωμαλίες κλπ...., δ) η αποκατάσταση της τομής να γίνεται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης. Βάσει της προαναφερθείσας άδειας τομής οδοστρώματος οι κατηγορούμενοι είχαν διανοίξει από το χ,μ- 52+000 Π.Ε.Ο.Α.Κ. και έως το σημείο του ατυχήματος (χ.μ.53,700 Π.Ε.Ο.Α.Κ.) επί του ρεύματος κυκλοφορίας αυτής προς Κόρινθο, τομή στο οδόστρωμα (δεξιά πλευρά αυτού) για τη διέλευση οπτικών ινών τηλεφωνίας ,που ήταν παράλληλη ως προς τον άξονα του -οδοστρώματος και πλάτους περίπου [1-0-15] εκατοστών την οποία κατά τον χρόνο του ατυχήματος δεν είχαν αποκαταστήσει, ήτοι απλώς την είχαν κλείσει με τσιμέντο χωρίς να την έχουν επιστρώσει με ασφαλτικό υλικό. Ένεκα δε, των ανωτέρω έργων (τομής οδοστρώματος) οι κατηγορούμενοι είχαν εναποθέσει στο άκρο του οδοστρώματος του προς Κόρινθο ρεύματος κυκλοφορίας της ως άνω οδού αδρανή υλικά (γαρμπίλι -χαλίκια) σε σωρό ,που καταλάμβαναν όμως και μέρος του εν λόγω οδοστρώματος. Επίσης, ενόψει των ανωτέρω έργων είχαν τοποθετήσει σήμανση πινακίδων ..., και ενδιάμεσα αυτών πλαστικούς αντανακλαστικούς κώνους, καθώς και πινακίδα Κ- 20 και αντανακλαστική πινακίδα "Προσοχή Έργα" σε απόσταση (970) μέτρων πριν το ένδικο ατύχημα. Επίσης, σε απόσταση (510) μέτρων πριν από το ατύχημα υπήρχε πινακίδα ανωτάτου ορίου ταχύτητας οχημάτων σαράντα (40) χ/ώρα και τοποθετημένη αντανακλαστική πινακίδα "Προσοχή Έργα". Σημειωτέον ότι οι κατηγορούμενοι πριν το χ.μ.52+000 της Π.Ε.Ο.Α.Κ. του ρεύματος κυκλοφορίας προς Κόρινθο είχαν ήδη ολοκληρώσει το ανωτέρω έργο και αποκαταστήσει πλήρως την τομή στη δεξιά πλευρά του οδοστρώματος του προς Κόρινθο ρεύματος κυκλοφορίας με την επίστρωση ασφαλτικού υλικού και είχαν απομακρύνει τα αδρανή υλικά (χαλίκια). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η Π.Ε.Ο.Α.Κ. είναι διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, άσφαλτος με πλάτος οδοστρώματος [11,30] μέτρων, και καμπύλη με μικρή κατωφέρεια στο προς Κόρινθο ρεύμα κυκλοφορίας της. Κατά το χρόνο του ατυχήματος ο φωτισμός της ήταν επαρκής τεχνητός λόγω νύκτας, η κυκλοφορία των οχημάτων σ’ αυτήν ήταν μικρή ,επικρατούσε καλοκαιρία και υπήρχε επαρκής ορατότητα. Ο Κ. Κ. στις 26.7.08 και περί ώρα 4.00 οδηγώντας τη με αρ.κυκλ.... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του κινεί το υπό τις ανωτέρω κρατούσες συνθήκες επί της Παλαιάς Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου με κατεύθυνση από Μέγαρα προς Κόρινθο και επί του αντιστοίχου ρεύματος κυκλοφορίας αυτής προς Κόρινθο, χωρίς να φοράει προστατευτικό κράνος και έχοντας καταναλώσει σε κέντρο διασκέδασης όπου βρισκόταν προηγουμένως με φίλους του, ποσότητα (1,05 γρ. ανά λίτρο αίματος) αλκοόλ. Όταν αυτός έφθασε στο χ.μ.53,700 της Π.Ε.Ο.Α.Κ. έχασε τον έλεγχο της ανωτέρω μοτοσυκλέτας που οδηγούσε, και διανύοντας [42,5] μέτρα επί του πιο πάνω ρεύματος πορείας του, εκτράπηκε εντός αυτού, με αποτέλεσμα ο ίδιος μεν να εκτιναχθεί επ1 αυτού σε μεγάλη απόσταση μπροστά από το σημείο εκτροπής της μηχανής του και με φορά προς Κόρινθο, η δε μοτοσυκλέτα του εκτρεπόμενη, διέσχισε διαγωνίως το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της Π.Ε.Ο.Α.Κ., και κατέληξε επί του κρασπέδου του αντιθέτου ρεύματος κυκλοφορίας (προς Αθήνα), διανύοντας από το σημείο της εκτροπής της (51,90] μέτρα. Εξαιτίας δε αυτής της εκτροπής ο οδηγός Κ. Κ. τραυματίστηκε θανάσιμα, αφού υπέστη βαριές κακώσεις κεφαλής, θώρακος και κοιλίας, ένεκα των οποίων αποκλειστικά και μόνον απεβίωσε στο τόπο του ατυχήματος. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι: α) δεν διαπιστώθηκε ευθύνη άλλου οχήματος εμπλακέντος στο ένδικο ατύχημα, β) ο αποβιώσας οδηγός Κ. Κ. γνώριζε καλά την ανωτέρω εθνική -οδό στην οποία του συνέβη το ένδικο συμβάν, καθόσον ήταν εν ζωή κάτοικος Μεγάρων και διερχόταν συχνά απ1 αυτήν, γ) πριν το ατύχημα όλα γενικώς τα συστήματα, όργανα, εξαρτήματα και λοιπά μέρη της ... μοτοσυκλέτας του ως άνω αποβιώσαντος λειτουργούσαν κανονικά και ήταν αξιόπιστα στην οδική συμπεριφορά τους, δ) όλες οι διαπιστωθείσες ζημίες και βλάβες της οφείλονται κατά την έκθεση πραγμ/νης στο ένδικο ατύχημα, και ε) ο αποβιώσας είχε διανύσει ήδη απόσταση τουλάχιστον [10 χιλιομέτρων] της Π.Ε.Ο.Α.Κ. -[ήτοι από την κατοικία του στα Μέγαρα μέχρι και το σημείο του ατυχήματος] ,όπου το οδόστρωμα της ανωτέρω οδού είχε αποκατασταθεί από τους κατηγορούμενους και είχαν απομακρυνθεί τα "χαλίκια", ως προαναφέρθηκε, με συνεχείς στροφές χωρίς να υποστεί ατύχημα. Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα περιστατικά, κρίνεται ότι η εκτροπή του οχήματος και ο εντεύθεν θανάσιμος τραυματισμός του ανωτέρω αποβιώσαντος οφείλεται στην προπεριγραφείσα κατάσταση του προς Κόρινθο ρεύματος κυκλοφορίας της Παλαιάς Ε. Ο. Αθηνών - Κορίνθου. Ειδικότερα δε, στο ότι οι τροχοί της μοτοσυκλέτας του αποβιώσαντος πάτησαν επάνω στα αδρανή υλικά (γαρμπίλι - χαλίκια), που οι κατηγορούμενοι είχαν εναποθέσει και καταλάμβαναν μέρος του οδοστρώματος του προς Κόρινθο ρεύματος κυκλοφορίας, επί του οποίου αυτός έβαινε ,κατά τα ανωτέρω, με αποτέλεσμα να "γλυστρίσει", να εκτραπεί της πορείας της και να επακολουθήσει ο θανάσιμος τραυματισμός του. Έτσι λοιπόν, ευθύνονται για το ένδικο συμβάν οι κατηγορούμενοι ,οι οποίοι όχι μόνον δεν είχαν φροντίσει να αποκομίσουν με οποιοδήποτε μέσο τα "χαλίκια" από το οδόστρωμα, αλλά ούτε και είχαν επισημάνει αυτά επαρκώς σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από τις σχετικές - διατάξεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας πινακίδες σήμανσης, όπως τούτο συνάγεται από την έκθεση πραγμ/νης του ορισθέντος από το Τμήμα Τροχαίας Μεγάρων Ε. Μ.. Επομένως, πρέπει οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι της αποδιδόμενης σ’ αυτούς πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ανεξαρτήτως της συνυπαιτιότητας του θανόντος οδηγού στην πρόκληση του ατυχήματος και στον εντεύθεν θάνατο του λόγω α) της παράλειψης του να φέρει κράνος, β) της παράλειψης του να συμμορφωθεί προς τις κατά τα παραπάνω υπάρχουσες πινακίδες σήμανσης εκτέλεσης έργων και γ) της κατανάλωσης αλκοόλ, αφού από έλλειψη της προσοχής, που όφειλαν και μπορούσαν να καταβάλουν, δεν προέβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα της πράξης τους και επέφεραν το θάνατο του αποβιώσαντος Κ. Κ. ". Στη συνέχεια κήρυξε το Δικαστήριο αυτό ενόχους τους κατηγορουμένους του ότι: "Στα Μέγαρα στις 26.7.2008 από αμέλειά τους, δηλαδή από την έλλειψη της προσοχής που όφειλαν από τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν, επέφεραν το θάνατο σε άλλον, χωρίς να προβλέψουν το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε από την παραπάνω πράξη και συγκεκριμένα ο Δ. Ν., όντας μηχανικός - υπεύθυνος της εταιρείας " ... " που είχε αναλάβει την εκτέλεση του έργου κατασκευής, δικτύου οπτικών ινών στην Παλαιά Εθνική Οδό Αθηνών Κορίνθου για λογαριασμό της εταιρείας ... και ο Χ. Σ., όντας εργολάβος κατασκευαστής του ανωτέρω έργου (κατασκευαστής δικτύου οπτικών ινών) της αναδόχου εταιρείας ..., υπεργολάβου της ανωτέρω εταιρείας ..., ενώ εκτελούσαν εργασίες για την κατασκευή του εν λόγω δικτύου, είχαν δημιουργήσει τομή στο οδόστρωμα της Π.Ε.Ο.Α.Κ. στο ρεύμα, προς Κόρινθο και είχαν εναποθέσει αδρανή υλικά (χαλίκια), που κατελάμβαναν μέρος του οδοστρώματος, παρεμποδίζοντας την κυκλοφορία στο σημείο, χωρίς αυτά, τα υλικά-εμπόδια να επισημαίνονται επαρκώς και σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διατάξεις, με αποτέλεσμα να εκτραπεί της πορείας της η διερχόμενη από το σημείο εκείνο (53,7 χιλ.Π.Ε .Ο.Α.Κ.) ... δίκυκλη μοτ/τα ανατρέποντας τον οδηγό αυτής Κ. Κ., που τραυματίσθηκε και έπαθε υπαραχνοειδή αιμορραγία εγκεφάλου, πολτοποίηση ήπατος, κατάγματα πλευρών, 1ης - 3ης, αμφοτέρων των ημιθωρακίων, βαρείες κακώσεις κεφαλής - θώρακος - κοιλίας, από τις οποίες ως μόνες γενεσιουργού αιτίες επήλθε ο θάνατος του ".
Με όλα αυτά τα οποία δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει, με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και για την οποία έχει καταδικασθεί καθένας από τους αναιρεσείοντες, τις αιτιολογίες από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τις σκέψεις με βάση τις οποίες υπήγαγε στις ποινικές διατάξεις που εφαρμόσθηκαν των άρθρων 15, 26, 28 και 302 παρ.1 του ΠΚ και όπως αυτές ισχύουν, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε πλαγίως, με ελλειπή δηλαδή ή αντιφατική αιτιολογία.
Ειδικότερα και σε σχέση προς τις προβαλλόμενες επί μέρους αιτιάσεις των αναιρεσειόντων αναφέρονται στο σκεπτικό της αποφάσεως τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους, από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση και δεν χρειαζόταν αναλυτική παράθεση αυτών και μνεία του τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, ούτε η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση αυτών μεταξύ τους. Προκύπτει δε με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο έλαβε και συνεκτίμησε, για το σχηματισμό της δικανικής του, πεποιθήσεως, το σύνολο των αποδεικτικών μέσων και όχι μόνο μερικά από αυτά κατ’ επιλογή. Προσδιορίζεται η παράλειψη των αναιρεσειόντων για λήψη των αναγκαίων μέτρων που οδήγησαν στη θανάτωση του παθόντος δηλαδή ότι καίτοι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, από τις προαναφερόμενες ιδιότητές τους, όχι μόνον δεν απομάκρυναν άμεσα, στο ύψος του σημείου εκτροπής της μοτοσυκλέτας, από το οδόστρωμα χαλίκια που είχαν εναπομείνει από τις ήδη εκτελεσθείσες στο σημείο αυτό εργασίες, αλλά και δεν μερίμνησαν για την περίπτωση αυτή, να επισημάνουν καταλλήλως, με τις ενδεικνυόμενες πινακίδες, για την ύπαρξη των υλικών αυτών στο οδόστρωμα που προκάλεσαν την εκτροπή του οχήματος. Σαφώς εκτίθεται ότι συνέτρεξε άνευ συνειδήσεως αμέλεια των αναιρεσειόντων, με την παραδοχή ότι αυτοί από έλλειψει της κατά τα ανωτέρω προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν δεν προέβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη τους και αιτιολόγησε επαρκώς τον μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς και τους επελθόντος αποτελέσματος αιτιώδη σύνδεσμο. Η παραδοχή συντρέχουσας συνυπαιτιότητος του παθόντος, λόγω οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος και έλλειψη τεταμένης προσοχής κατά την οδήγηση, δεν αναιρεί την ύπαρξη αμελείας των αναιρεσειόντων και την ποινική τους ευθύνη αφού η συμπεριφορά αυτή, κατά τις ίδιες παραδοχές, δεν συνετέλεσε αποκλειστικά στο αποτέλεσμα που επήλθε, ώστε να θεωρηθεί ότι ήρθη ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παραλείψεως των αναιρεσειόντων και του αποτελέσματος. Οι λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων συνιστούν αμφισβήτηση της ουσίας των παραδοχών του Εφετείου και είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες.
Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 περ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚποινΔ, λόγοι αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 28 και 302 ΠΚ είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚποινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ’ αριθμ. 204 από 28 Δεκεμβρίου 2015 αίτηση των Χ. Σ. του Μ. και Δ. Ν. του Π. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 6167/16-11-2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ για τον καθένα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Μαΐου 2016.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Ιουνίου 2016.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή