Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2452 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2452/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ1, υπηκόου ...και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ..., ο οποίος παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παριανό, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 61,62,63,64,65,66/1995 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Τριπόλεως.

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Τριπόλεως, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Ιουνίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 895/2009.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Τσάγγας, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού, με αριθμό 235/2-7-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγων την νομοτύπως υποβληθείσα από 10/11-6-2009 αίτηση του Χ1, κρατουμένου στο Κατάστημα Κρατήσεως ..., περί επαναλήψεως διαδικασίας περατωθείσης αμετακλήτως διά της υπ' αριθμ. 61 έως και 66/1995 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Τριπόλεως, εκθέτω τα εξής: Ο αιτών κατεδικάσθη, διά της ανωτέρω αποφάσεως, εις ποινή ισοβίου καθείρξεως και εις συνολική ποινή προσκαίρου καθείρξεως 15 ετών, διά ληστεία με ιδιαιτέρα σκληρότητα κατά συναυτουργία, απλή συνέργεια εις ανθρωποκτονία και απλή συνέργεια εις απόπειρα ανθρωποκτονίας, κατέστη δε η απόφαση αυτή αμετάκλητη, αφού δεν ησκήθη αίτηση αναιρέσεως κατά της απορριψάσης ως ανυποστήρικτες τις κατ' αυτής εφέσεις, υπ'αριθμ. 89/1997 αποφάσεως των τακτικών δικαστών του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου. 'Ηδη ο αιτών, διά της υπό κρίση αιτήσεως, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας, επικαλούμενος νέα στοιχεία, περί του ότι κατεδικάσθη αδίκως δι'εγκλήματα βαρύτερα των υπό τούτου τελεσθέντων. Επειδή, κατά το άρθρο 525 § 1 περιπτ. 2 Κ.Π.Δ., η δι' αμετακλήτου αποφάσεως περατωθείσα ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασθέντος διά πλημμέλημα ή κακούργημα, και εάν, μετά την οριστική καταδίκη, απεκαλύφθησαν νέα, άγνωστα τους καταδικάσαντες δικαστές, γεγονότα ή αποδείξεις, οι οποίες μόνες ή εν συνδυασμώ προς τις προηγουμένως προσκομισθείσες καθιστούν φανερό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος, ή κατεδικάσθη αδίκως δι' έγκλημα βαρύτερο εκείνου το οποίο πράγματι εξετέλεσε. Νέα γεγονότα ή αποδείξεις είναι εκείνα τα οποία ήσαν άγνωστα στο δικαστήριο ώστε να μη δύναται να τα λάβη υπόψη, και στον καταδικασθέντα, ώστε να μη δύναται να τα προβάλη, γιατί αν ήσαν γνωστά έπρεπε να έχουν προβληθή ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας. Τέτοιες αποδείξεις δύνανται να είναι οποιεσδήποτε, όπως νέα έγγραφα και καταθέσεις νέων μαρτύρων, άγνωστες στους εκδόσαντες την καταδικαστική απόφαση δικαστές, υπό την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες, είτε μόνες τους, είτε εν συνδυασμώ προς τα ήδη ληφθέντα υπ'όψιν αποδεικτικά στοιχεία, καθιστούν πρόδηλο, εις σημείο εγγίζον την βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή κατεδικάσθη αδίκως δι' έγκλημα βαρύτερο εκείνου το οποίο πράγματι ετέλεσε (ΑΠ 1703/05, ΑΠ 446/06, εις ΠΧ/ΝΣΤ/444, 975 αντιστοιχ.). Στην προκειμένη περίπτωση, εκ των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει, ότι ο αιτών κατεδικάσθη, διά της ως άνω αποφάσεως, διότι στις 31 Μαΐου 1994, στην θέση "..." ..., α) αυτός και οι Χ2 και Χ3,από κοινού, επετέθησαν αιφνιδιαστικώς κατά του ΑΑ και της αδελφής του ΒΒ, εντός του καφενείου του πρώτου, και αφού τους έδεσαν "χειροπόδαρα", τους φίμωσαν και αφήρεσαν από αυτούς δύο περίπου εκατομμύρια δραχμές και, από την δεύτερη, ένα χρυσό ρολόϊ και χρυσά κοσμήματα, για να τα ιδιοποιηθούν παρανόμως, εκτελέσαντες την ως άνω ληστεία με ιδιαιτέρα σκληρότητα κατά των παθόντων, β) εκ προθέσεως, αυτός ενεθάρρυνε με την παρουσία του τους ανωτέρω συγκατηγορουμένους του να φονεύσουν τον ΑΑ, παρευρισκόμενος στον τόπο που αυτοί εθανάτωσαν εκείνον, αφού του έκλεισαν την μύτη και του έσφιξαν με σεντόνι τον λαιμό, και γ) εκ προθέσεως, αυτός και ο Χ3 ακινητοποίησαν την ΒΒ και με την παρουσία τους ενεθάρρυναν τον Χ2 στην προσπάθειά του να φονεύση αυτή, αλλ' εκείνος απέτυχε, διότι επίστευσε ότι αυτή είχε αποθάνει, ενώ είχε περιέλθει σε λιποθυμική κατάσταση. 'Ηδη ο αιτών προσκομίζει και επικαλείται, μετά της υπό κρίση αίτησεώς του, ως νέα στοιχεία, άγνωστα στους δικαστές που τον κατεδίκασαν, τις από 8-10-2008 δηλώσεις των συγκαταδικασθέντων μετ'αυτού, διά τ'ανωτέρω εγκλήματα, Χ2 και Χ3. Διά των εν λόγω δηλώσεων οι τελευταίοι ισχυρίζονται τα εξής: α) Ο Χ2 ισχυρίζεται, ότι στο δικαστήριο δεν είχε λεχθή η αλήθεια για τον ρόλο του αιτούντος και ότι τότε δεν είπε την αλήθεια, ότι ο αιτών, λόγω της νεαρής ηλικίας του και της εξαρτήσεώς του από τους συγκατηγορουμένους του θα έκανε οτιδήποτε θα του ζητούσαν αυτοί, ότι εν σχέσει προς την ανθρωποκτονία εις βάρος του ΑΑ ο αιτών δεν είχε την παραμικρή ανάμιξη, ούτε πρωταγωνιστικό ρόλο και "έδωσε με την παρουσία του, κάποιο είδος βοηθείας", ότι εν σχέσει προς την ληστεία και την απλή συνέργεια στην απόπειρα ανθρωποκτονίας εις βάρος της ΒΒ, τόσον αυτός, όσον και ο Χ3, είπαν ψευδή πράγματα και ο αιτών δεν είχε ασκήσει καμία πράξη βίας κατά του θύματος, στο δωμάτιο του οποίου είχαν εισέλθει και οι τρεις, ότι η συμμετοχή του αιτούντος είχε το χαρακτηριστικό γνώρισμα της βοηθείας και ότι αυτός (Χ2) και ο Χ3 όχι μόνο απέκρυψαν την αλήθεια, αλλά με την όλη συμπεριφορά τους εξεμεταλλεύθησαν την διαφορά ηλικίας και την εξάρτηση του αιτούντος από αυτούς, αναγκάσαντες αυτόν, όχι μόνο στην δίκη, αλλά γενικά στις καταθέσεις του κατά την απολογία του, να αποδέχεται πράξεις που δεν είχε τελέσει, "είτε τις είχε τελέσει διαφορετικά". β) Ο Χ3 ισχυρίζεται ότι ο ρόλος του αιτούντος "είχε μόνο χαρακτηριστικό γνώρισμα της βοηθείας", ότι ο αιτών δεν είχε καμία ανάμιξη, ούτε καν βοήθησε στην ανθρωποκτονία εις βάρος του ΑΑ και, ως προς την "κλοπή" εις βάρος της ΒΒ, ο ρόλος του ήτο βοηθητικός και υπήκουε στις εντολές των συγκατηγορουμένων του, οι οποίοι τον υπεχρέωσαν, "ενάντια στη θέλησή του, να αφαιρέση από την ΒΒ τα χρυσαφικά και το δακτυλίδι", ότι ο αιτών "δεν είχε καμία ανάμιξη στην ανεύρεση του θύματος, στην κατάρτιση του σχεδίου επίθεσης", ότι ο εν λόγω δηλών, το πρώτο ψεύδος που είπε και υπεχρέωσε και τους συγκατηγορουμένους του να είπουν έχει σχέση με την σειρά εισόδου των στο μα(γα)ζί των θυμάτων, ότι το δεύτερο ψεύδος ήτο σχετικώς "με το δέσιμο της ΒΒ και εκείνους που την κράτησαν", ότι η αλήθεια είναι ότι ο Χ2 έδεσε και εφίμωσε αυτή και ότι αιτών "απλά βοήθησε τον Χ2", ότι είναι ψεύδος ότι είπε στον αιτούντα "να πάει στο δωμάτιό της να ψάξει χρήματα", ότι, εν σχέσει προς τον "ΑΑ", "στη συνέχεια επρόκειτο να μπει ο Χ1 (αιτών) γενικά για να βοηθήσει", ότι "στο επεισόδιο με τον ΑΑ, ο Χ1 δεν είχε καμία ανάμιξη", ότι ο αιτών δεν είχε αποφασίσει να εισέλθη στο δωμάτιο της ανωτέρω παθούσης, αλλά παρεσύρθη από τους άλλους δύο, έδρασε αναγκαστικά, υπό την επιρροή της εξαρτήσεώς του από αυτούς και έδρασε γενικώς ακολουθώντας την χαραγμένη από αυτούς γραμμή. Όμως, οι ανωτέρω δύο δηλώσεις, είναι μεν νέα στοιχεία, άγνωστα στους καταδικάσαντες τον αιτούντα δικαστές, αλλά, με το ως άνω περιεχόμενό των, είτε μόνες, είτε εν συνδυασμώ προς τις προηγουμένως προσκομισθείσες αποδείξεις, δεν καθιστούν φανερό ότι ο αιτών κατεδικάσθη αδίκως δι'έγκλημα βαρύτερο εκείνων τα οποία πράγματι εξετέλεσε, λαμβανομένου υπ'όψη και ότι η με τις δηλώσεις αυτές διάψευση επιβαρυντικών διά τον αιτούντα προηγουμένων ισχυρισμών των δηλούντων, ως συγκατηγορουμένων του, δεν είναι πειστική, αφού γίνεται μετά την παρέλευση δεκατεσσάρων ετών από της τελέσεως των ανωτέρω εγκλημάτων, γεγονός που καθιστά αμφίβολο αν οι δηλούντες ενθυμούνται ακριβώς τί διέπραξε τότε ο αιτών. Επομένως, ο επικαλούμενος, ως άνω, λόγος επαναλήψεως της διαδικασίας είναι αβάσιμος και, κατ'ακολουθία, πρέπει να απορριφθή η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθή ο αιτών στα δικαστικά έξοδα, ενώ δεν συντρέχει περίπτωση αναστολής, κατ'άρθρ. 529 ΚΠΔ, εκτελέσεως των ποινών που εκτίει ο αιτών, αφού, κατά τα προεκτεθέμενα, δεν είναι πρόδηλο ότι κατεδικάσθη αδίκως δι'έγκλημα βαρύτερο των πράγματι τελεσθέντων από αυτόν.
Για τους λόγους αυτούς - Πρ ο τ ε ί ν ω
Να μήν ανασταλεί η εκτέλεση των εκτιομένων υπό του αιτούντος Χ1, κρατουμένου στο Κατάστημα Κρατήσεως ..., ποινών.
Να απορριφθεί η από 10/11-6-2009 αίτηση αυτού, περί επαναλήψεως διαδικασίας περατωθείσης διά της υπ'αριθμ. 61 έως και 66/1995 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Τριπόλεως. Και
Να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα.
Αθήναι 22 Ιουνίου 2009
Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου
Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός"
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση του αιτούντα και του πληρεξουσίου δικηγόρου του και έπειτα αποχώρησαν,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη 525 παρ.1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που διέπραξε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Στην προκειμένη περίπτωση δια της 61 έως και 66/1995 αποφάσεως του ΜΟΔ Τριπόλεως ο Χ1, κρατούμενος στο κατάστημα κρατήσεως ..., καταδικάστηκε στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης για ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα κατά συναυτουργία και στη συνολική ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης 15 ετών για απλή συνέργια σε ανθρωποκτονία και σε απόπειρα ανθρωποκτονίας. Η απόφαση αυτή κατέστη αμετάκλητη αφού δεν ασκήθηκε αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 89/1997 αποφάσεως των τακτικών δικαστών του ΜΟΕ Ναυπλίου με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του. Ειδικότερα καταδικάστηκε διότι στις 31-05-1994, στη θέση "..." ..., α) αυτός και οι Χ2 και Χ3, από κοινού, επετέθησαν αιφνιδιαστικώς κατά του ΑΑ και της αδελφής του ΒΒ, εντός του καφενείου του πρώτου, και αφού τους έδεσαν "χειροπόδαρα", τους φίμωσαν και αφήρεσαν από αυτούς δύο περίπου εκατομμύρια δραχμές και, από τη δεύτερη, ένα χρυσό ρολόι και χρυσά κοσμήματα, για να τα ιδιοποιηθούν παρανόμως, εκτελέσαντες την ως άνω ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα κατά των παθόντων, β) εκ προθέσεως, αυτός ενεθάρρυνε με την παρουσία τους ως άνω συγκατηγορουμένους του να φονεύσουν τον ΑΑ, παρευρισκόμενος στον τόπου που αυτοί θανάτωσαν εκείνον, αφού του έκλεισαν τη μύτη και του έσφιξαν με σεντόνι το λαιμό, και γ) εκ προθέσεως, αυτός και ο Χ3 ακινητοποίησαν τη ΒΒ και με παρουσία τους ενθάρρυναν τον Χ2 στην προσπάθεια του να φονεύσει αυτή, αλλά εκείνος απέτυχε, διότι επίστευσε ότι αυτή είχε αποθάνει, ενώ είχε περιέλθει σε λιποθυμική κατάσταση. Ο ανωτέρω δια της υπ' αριθ. 10/11-06-2009 αιτήσεώς του ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας επικαλούμενος νέα στοιχεία περί του ότι καταδικάστηκε αδίκως για τα εγκλήματα αυτά που είναι βαρύτερα από εκείνα που αυτός πράγματι εκτέλεσε. Προς τούτο προσκομίζει και επικαλείται ως νέα στοιχεία άγνωστα στους δικαστές που τον κατεδίκασαν τις από 8-10-2008 δηλώσεις των συγκαταδικασθέντων μετ' αυτού για τα ανωτέρω εγκλήματα Χ2 και Χ3, τις οποίες αυτοί έδωσαν ενώπιον κρατικού συμβολαιογράφου στην πόλη ΑΡΤΖΕΣ της Ρουμανίας, μεταφρασμένες στην ελληνική. Κατά τις δηλώσεις αυτές οι ανωτέρω δήλωσαν ότι: ΔΗΛΩΣΗ Ο υπογεγραμμένος Χ2, γιος του ... και της ..., γεννημένος στις 04.06.1969 στη ..., κάτοικος ..., με Προσωπικό Αριθμητικό Κωδικό ..., σήμερα κρατούμενος στις φυλακές της Ρουμανίας, δηλώνω γνωρίζοντας τις ποινικές διατάξεις περί ψευδών δηλώσεων και αναληθών δηλώσεων, τα εξής: Το έτος 1994, μήνα Μάιο, ημέρα 14 ταξίδεψα στην Ελλάδα, μέσω Σκοπίων και εγκαταστάθηκα στη ... μέχρι την 22η Μαΐου 1994. Στην Ελλάδα ταξίδεψα με τον κατά 7 χρόνια νεότερο μου ονομαζόμενο Χ1, πρώην ρουμάνο υπήκοο και συγκατάδικο μου. Στην πόλη ... γνώρισα και τον ονόματι Χ3. Στις 22 Μαΐου 1994 φύγαμε όλοι στους ... για να ασχοληθούμε με αγροτικές εργασίες. Τονίζω ότι στις 19.08.1995 καταδικαστήκαμε στην Ελλάδα για έγκλημα με πρόθεση, ληστεία . Στις 22.10.1997 έπρεπε να εκδικαστεί στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο ΝΑΥΠΛΙΟΥ, η αίτηση αναίρεσης μου και των άλλων καταδίκων στην υπόθεση, όμως εγώ δεν παρουσιάστηκα κατά τη δικάσιμο και η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε ως αβάσιμη. Επίσης στο ίδιο Εφετείο, με την υπ' άρ. 62-63/25.08.2002 πράξη είχε απορριφθεί και μια άλλη αίτηση ως απαράδεκτη επειδή στο πινάκιο βρισκόταν και μια αίτηση έκδοσης στη Ρουμανία, η οποία αίτηση και έγινε δεκτή. Το γεγονός ότι, μετά το έτος 1995. η πρώτη δίκη που διεξήχθη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Τρίπολης ερήμην του υπογεγραμμένου, σήμανε τη στέρηση του υπογεγραμμένου από τη δυνατότητα να δηλώσει ενώπιον του ελληνικού δικαστηρίου, με ειλικρινά, χωρίς φόβο και πάθος ότι είχε συμβεί ακριβώς και αν είχαμε συναινέσει μαζί στην τέλεση των πράξεων, ποίος είχε την πρωτοβουλία και ποία ήταν τελικά η συμμετοχή του καθενός μας. Διερωτόμαστε, τι σημασία έχουν πλέον αυτοί οι ισχυρισμοί μετά από 14 χρόνια; Ισχυρίζομαι αυτό επειδή στο δικαστήριο δεν είχε λεχθεί η αλήθεια για το ρόλο του Χ1, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στις ελληνικές φυλακές. Επειδή τότε δεν είπα την αλήθεια, σήμερα θέλω να έχω την συνείδηση μου ελεύθερη και θέλω να καταλογισθεί στο Χ1 μόνο αυτό που έπραξε και να τιμωρηθεί μόνο γι' αυτό. Ισχυρίζομαι αυτό και πιστεύω ότι η πράξη μου έχει την ίδια κατεύθυνση με του άλλου κατάδικου, του Χ3. Τα γεγονότα που έγιναν σημάδεψαν τις ζωές μας, όλα όσα έγιναν είναι ακόμα ζωντανά στις μνήμες μας και διαθέτω κάποια έγγραφα της δικογραφία όπως: δηλώσεις, σημειώσεις, κ.λ.π. Εξηγώ για να μαθευτεί η ΑΛΗΘΕΙΑ χρησιμοποιώντας:
1.- Τις καταθέσεις μου: την προγενέστερη δήλωση από 02.06.1994, την κατάθεση κατά την ανάκριση από 03.06.1994, την απολογία ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Τρίπολης από 19.09.1995. Αυτές βρίσκονται και στην έκθεση αναπαράστασης από 02.06.1994. Από αυτές, αυτή που βρίσκεται πιο κοντά στην αλήθεια, αλήθεια που δεν την είπα ολόκληρη, είναι η έκθεση αναπαράστασης, η προκαταρτική κατάθεση και η ανάκριση. 2.- Το σχέδιο ληστείας των δύο αδελφών ήταν του υπογεγραμμένου και του Χ3. Έτσι, στο κατάστημα τους πήγαμε 2-3 φορές και καταλάβαμε ότι έχουν μια καλή οικονομική κατάσταση. Αυτή η πεποίθηση μας οδήγησε στην επιθυμία να πραγματοποιήσουμε το σχέδιο μας. Από το γεγονός ότι τα αδέλφια είχαν μια καλή οικονομική κατάσταση πείσθηκε και ο Χ3 το βράδυ της 31.05.1994. Επίσης, ο Χ1, λόγω της νεαρής του ηλικίας και της εξάρτησης του από εμάς θα έκανε οτιδήποτε θα του ζητούσαμε.
3.- Σε ότι αφορά την ανθρωποκτονία του ΑΑ, Ο Χ1 ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΝΑΜΙΞΗ, ούτε πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως είχα εγώ και ο Χ3. Αυτός μας έδωσε με την παρουσία του, κάποιο είδος βοήθειας. Στην έκθεση αναπαράστασης, στην ερώτηση που μου έθεσε ο διοικητής της αστυνομίας ..., απάντησα ότι εγώ ακολούθησα τον Χ3, ο οποίος μπήκε στο δωμάτιο και έδεσε τα χέρια και τα πόδια του θύματος με σκοινί και εγώ του έκλεισα το στόμα. Ο κύριος ρόλος στο δέσιμο του ΑΑ με σκοινί και με τη γραβάτα έπαιζε ο Χ3, και ο δεύτερος ο υπογεγραμμένος. Ο Χ1, στην πράξη της ανθρωποκτονίας δεν είχε κανέναν ρόλο. Το δικαστήριο Τρίπολης, με πλειοψηφία, επέβαλε σ' αυτόν ποινή κάθειρξης 10 ετών. Το γεγονός ότι δεν είπα την αλήθεια φαίνεται και από την επιμελή εξέταση των δηλώσεων μου κατά τις δικαστικές διαδικασίες. Παραδείγματος χάρη, στο πώς αποφασίσαμε να δράσουμε, είχα αναφερθεί μόνο μερικώς. Στην προκαταρτική κατάθεση τονίζω ότι ο Χ3 και εγώ είχαμε την πρωτοβουλία και ο Χ1 μας ακολούθησε. Η αλήθεια είναι ότι ο Χ1 ήταν αναγκασμένος να μας ακολουθήσει, επειδή εξαρτιόταν από μας, και λόγω της διαφοράς ηλικίας μεταξύ μας. Στην κατάθεση μου στο δικαστήριο σχετική μ' αυτό το θέμα, δεν είπα τίποτα αντιθέτως είχα αποκρύψει την αλήθεια σε ότι αφορά τη σειρά που μπήκαμε στο κατάστημα. Έτσι, πρώτος μπήκε ο Χ3, στη συνέχεια εγώ και τελευταίος ο Χ1 όπως αναφέρω πιο πάνω. Αυτή η άποψη πραγμάτων είχε αποκρυφτεί στο δικαστήριο. 4.- Σχετικά με τη ληστεία και την απλή συνεργία στην απόπειρα ανθρωποκτονίας με πρόθεση εις βάρος της ΒΒ, τόσο εγώ όσο και ο Χ3 είχαμε πει ψευδή πράγματα καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας τα οποία αλλάζουν την εικόνα, όπως δήθεν ότι δεν είναι αληθή η κατάθεση της αδελφής του θύματος. Ο Χ1 δεν είχε ασκήσει καμία πράξη βιαίας κατά του θύματος. Στο δωμάτιο του θύματος είχαμε μπει και οι τρεις. Από όσα θυμάμαι αλλά και από τη συμπληρωματική κατάθεση της ΒΒ από 02.06.1994 επιβεβαιώνονται σε μεγάλο βαθμό αυτά που τονίζω εγώ καθώς και ο Χ3 στη δήλωση και στην απολογία του. Ο Χ3 τονίζει ότι εγώ της έδεσα τα χέρια και τα πόδια και την φίμωσα. Ο δεύτερος, δηλαδή ο Χ1, βοήθησε τον "ψηλό", δηλαδή εμένα. Ο τρίτος, δηλαδή ο Χ3 ήταν εκείνος που την κρατούσε από τα χέρια και τα πόδια και φώτιζε με έναν φακό. Σήμερα, μετά από 14 χρόνια, όταν τα γεγονότα είχαν χάσει την ένταση τους και δικαίως πληρώνω για τις πράξεις μου, δεν αισθάνομαι ήσυχο να θεωρώ ότι και οι τρεις είχαμε την ίδια ενοχή στη ληστεία. Η συμμετοχή του Χ1, όπως ήδη είχα αναφέρει, είχε το χαρακτηριστικό γνώρισμα της βοήθειας . Δικαίως, ο καθένας μπορεί να αναρωτηθεί γιατί, αν αυτή είναι η αλήθεια, ο ίδιος ο Χ1 είχε αποδεχθεί παραπάνω από αυτό που είχε πράξει. Πιστεύω ότι, σ' αυτό είχε συμβάλει η νεαρή του ηλικία και το γεγονός ότι ήταν εξαρτημένος από εμάς, ότι μας χρωστούσε υπακοή και έπρεπε να κάνει ότι του ζητούσαμε. Θέλω να διευκρινίσω ακόμα, σχετικά με τον ρόλο που είχε στη βοήθεια ο Χ1, στην περίπτωση της ληστείας της ΒΒ, ότι είναι μικροκαμωμένος σε σχέση με τον Χ3, ο οποίος, αντικειμενικά, τον εμπόδισε να δράσει βίαια κατά των δυο θυμάτων, στην υποθετική περίπτωση που θα ήθελε να το κάνει. Τέλος, με αυτές τις γραπτές εισηγήσεις, που έγιναν με καθυστέρηση 14ων ετών, και έχουν σκοπό την αποκατάσταση της αλήθειας, θέλω να δηλώσω σ' αυτούς που θα δικάσουν, αν οι επιβεβαιώσεις μου είναι βάσιμες και ειλικρινές, ότι αυτό το κείμενο και το περιεχόμενο του θα μπορούσαν να έχουν συνέπειες, κάποια γεγονότα θα έπαιρναν άλλη τροπή, παραδείγματος χάρη η εκδίκαση στο Εφετείο θα είχε σοβαρές συνέπειες επί της ζωής και της ελευθερίας του Χ1. Για την πράξη μου, ο μόνος οδηγός είναι η συνείδηση μου, οι τύψεις που αισθάνομαι γιατί είχα αδικήσει έναν άνθρωπο πριν 14 χρόνια, λόγω των μεγάλων προβλημάτων που είχαμε, ως οικονομικούς μετανάστες, όντας πρωταγωνιστές μιας ανθρώπινης τραγωδίας που κόστισε τη ζωή ενός αθώου ανθρώπου του ΑΑ και προκαλώντας, ταυτοχρόνως ψυχικά και σωματικά τραύματα στην αδελφή του, ΒΒ. Με την εικόνα που εμείς οι τρεις κατάδικοι παρουσιάσαμε στο δικαστήριο, ειδικά ο Χ3 και εγώ, το συμπέρασμα της Ελληνικής Δικαιοσύνης ήταν αναμενόμενο. Εκφράζω την ελπίδα ότι πότε δεν είναι πολύ αργά και, αν και εγώ και ο Χ3 παρουσιάζουμε με μεγάλη καθυστέρηση την αλήθεια, αυτή η αλήθεια στο μέτρο που συνεισφέρει στην επανόρθωση μιας δικαστικής αδικίας, θα δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον κατάδικο Χ1 να υποστηρίξει την υπόθεση έτσι ώστε η ποινή του να αντιστοιχεί στις πράξεις που είχε τέλεσε στην πραγματικότητα, και να είναι άλλη από εκείνη που του επιβλήθηκε, και οφείλεται στο γεγονός ότι εγώ, Χ2 και ο Χ3, όχι μόνο αποκρύψαμε την αλήθεια, αλλά, με την όλη μας συμπεριφορά, είχαμε εκμεταλλευθεί τη διαφορά ηλικίας μεταξύ μας και την εξάρτηση του από εμάς, τον αναγκάσαμε όχι μόνο στη δίκη που έγινε στην Τρίπολη, άλλα γενικά στις καταθέσεις του κατά την απολογία του, να αποδέχεται πράξεις που δεν είχε τελέσει, είτε τις είχε τελέσει διαφορετικά. Τέλος, ευελπιστώ όπως η ενέργεια μου να κριθεί με αντικειμενικότητα και κατανόηση από τους έλληνες δικαστές και να συνεισφέρω και εγώ στην αποκατάσταση της αλήθειας και μόνο αυτό. Κάνω αυτή τη δήλωση σήμερα 08.10.2008, ενώπιον τριών μαρτύρων, η οποία επικυρώνεται από κρατικό συμβολαιογράφο και υπογράφεται από εμένα ενώπιον του. Ο ΔΗΛΩΝ Χ2. ΔΗΛΩΣΗ Ονομάζομαι Χ3, κάτοικος της κοινότητας ..., με προσωρινή κατοικία στην ..., γιος του ... και της ..., γεννημένος στις 17.06.1971 στη Ρουμανία. Ήρθα στην Ελλάδα στις 19.05.1994, μαζί με δυο συμπατριώτες μου. Εγκατασταθήκαμε στη ... Εκεί γνώρισα τους συγκατηγορούμενους μου Χ2 και Χ1. Στις 22 Μαΐου 1994 φύγαμε στους ... να ασχοληθούμε με αγροτικές εργασίες. Πληροφορήθηκα από τους συγγενείς και τους φίλους του Χ1 ο οποίος είναι φυλακισμένος στην Ελλάδα για την πρόθεση έναρξης της διαδικασίας επανεξέτασης της υπόθεσης του. Θεωρώ ότι είναι μια σωστή ενέργεια, επειδή η ενοχή που έχει στα γεγονότα που έχουν σχέση με το θάνατο του ΑΑ και την κλοπή εις βάρος της ΒΒ είναι πολύ διαφορετική από αυτή που προκύπτει από τη δικαστική απόφαση. Τότε ο Χ1 ήταν 18 χρονών, τρομαγμένος, χωρίς εμπειρία, εξαρτημένος σε μεγάλο βαθμό από εμένα και τον Χ2. Εμείς εκμεταλλευτήκαμε αυτή τη θέση. Γι' αυτόν το λόγο, στη δίκη είχε προκύψει ότι και οι τρεις είχαμε περίπου την ίδια συμμετοχή στις εγκληματικές ενέργειες. Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Ο ρόλος του Χ1 είχε μόνο χαρακτηριστικό γνώρισμα της βοήθειας. Στην ανθρωποκτονία του ΑΑ δεν είχε καμία ανάμιξη, ούτε καν μας βοήθησε, και σε ότι αφορά την κλοπή εις βάρος της ΒΒ, αδελφής του ΑΑ, ο ρόλος του ήταν να μας βοηθήσει, υπάκουγε τις εντολές μου και του Χ2, παραδείγματος χάρη τον υποχρεώσαμε, ενάντια στη θέληση του, να αφαιρέσει από τη ΒΒ τα χρυσαφικά και το δακτυλίδι, φωνάζοντας του στη μητρικά μας γλώσσα. Επίσης, ο Χ1 ή ΜΠΕΜΠΕ, όπως τον φωνάζαμε, δεν είχε καμία ανάμιξη στην ανεύρεση του θύματος, στην κατάρτιση του σχεδίου επίθεσης, γενικά, στην τακτική που ακολουθήσαμε. Το συμπέρασμα μου, πριν να μπω στις λεπτομέρειες, είναι ότι ο Χ1, λόγω της νεαρής του ηλικίας δεν είχε τόση οικονομική ανάγκη όπως εμείς, δεν είχε λειτουργήσει υπό ην επήρεια του φόβου, αναμφισβήτητα είναι ότι δεν είχε συμμετάσχει σ' αυτά τα γεγονότα, που κόστισαν τη ζωή ενός ανθρώπου, είχαν επηρεάσει τη ψυχική και τη φυσική σωματική κατάσταση της αδελφής του και μας οδήγησαν σε πολλά χρόνια κάθειρξης. Συγκεκριμένα: Το πρώτο ψέμα που είπα και υποχρέωσα και τους συγκατηγορούμενους μου να πούνε, έχει σχέση με τη σειρά που μπήκαμε στο μαζί των θυμάτων, μετά από την πρώτη υποχώρηση. Προσπάθησα να καλύψω το Χ2, δηλώνοντας ότι δεν μπήκε στο δωμάτιο της ΒΒ, αλλά ούτε στο κατάστημα. Το δεύτερο ψέμα ήταν σχετικά με το δέσιμο της ΒΒ και εκείνους που την κράτησαν. Αλήθεια είναι ότι ο Χ2 της είχε δέσει τα χέρια και τα πόδια και την φίμωσε. Εγώ της κρατούσα τα χέρια και τα πόδια, για να την δέσουμε και φώτιζα με έναν φακό. Ο Χ1 απλά βοήθησε τον Χ2. Ψέμα ήταν επίσης το ότι είπα στον Χ1 να πάει στο δωμάτιο της να ψάξει χρήματα, και εδώ εμφανίζεται η τρίτη άποψη πραγμάτων στην οποία θα αναφερθώ και την οποία θεωρώ σημαντική στο να φανεί η συμμετοχή του καθενός μας στις τραγικές στιγμές, και αφορά το σχέδιο βάσει του οποίου μπήκαμε στο κατάστημα των θυμάτων. Αν δεν με απατά ή μνήμη μου σχετικά μ' αυτήν την άποψη πραγμάτων, πιστεύω ότι είχα αναφέρει αυτό το γεγονός στην πρώτη μου κατάθεση που έδωσα ενώπιον των αστυνομικών των ... Ο Χ2 είχε δηλώσει ότι θα μπει πρώτος, στη συνέχεια εγώ, για να δέσουμε τον ΑΑ, για να κλέψουμε τα τσιγάρα, τα χρήματα, και στη συνέχεια επρόκειτο να μπει ο Χ1 γενικά για να βοηθήσει. Στο επεισόδιο με τον ΑΑ, ο Χ1 δεν είχε καμία ανάμιξη. Εξάλλου, η απόφαση να μπούμε στο δωμάτιο της ΒΒ ανήκει σε μένα και στον Χ2. Με αυτή την κίνηση μας αναμίξαμε τον Χ1, ο οποίος δεν είχε αποφασίσει να μπει στο δωμάτιο της, η απόφαση δεν ήταν δική του, ούτε το σχέδιο. Παρασύρθηκε από μας, έδρασε αναγκαστικά, υπό την επιρροή της εξάρτησης του από εμάς, έδρασε γενικά ακολουθώντας τη χαραγμένη από εμάς γραμμή. Υπέστη την ίδια καταδίκη γι' αυτά τα εγκλήματα, όπως και εμείς εγώ και ο Χ2, οι οποίοι στην πραγματικότητα σχεδιάσαμε και εκτελέσαμε σε μεγάλο βαθμό. Αυτή είναι, κατά την γνώμη μου, η ΑΛΗΘΕΙΑ, σε σχέση με τα γεγονότα της 31ης Μαΐου 1994 που τελέσαμε οι τρεις στην Ελλάδα, και ο βαθμός συμμετοχής σ' αυτά. Υποθέτω ότι αυτή είναι και η γνώμη του Χ2. Σε ότι με αφορά, ακόμα και μετά από 14 χρόνια, δεν μπορώ να σωπάσω. Επιθυμώ όπως η ΑΛΗΘΕΙΑ να παρουσιαστεί ενώπιον της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, επειδή στη δίκη που έγινε στην Τρίπολη τον Σεπτέμβριο 1995, εν μέρει, παραποιήθηκε, με αρνητικές συνέπειες για τον Χ1. Η αιτιολογία για την κίνηση μου βρίσκεται μόνο στη συνείδηση μου, επειδή με τη στάση μου προκάλεσα μεγάλη αδικία στον Χ1, τότε παιδί 18 ετών, με μεγάλα οικονομικά προβλήματα, ο οποίος επιβαρύνθηκε λόγω της στάσης των δυο γνωστών του, που τον υποχρέωσαν να υπακούσει και εκτελέσει αυτά που του έλεγαν. Τελικά, θέλω να διευκρινίσω κατηγορηματικά την αποκατάσταση της αλήθειας στο μέτρο του δυνατού, στο όριο της ανθρωπιάς, διασαφηνίζοντας την ποινική ενοχή του συμπολίτη μου Χ1, με βάση την πραγματική συμμετοχή του στα τραγικά γεγονότα. Κάνω αυτή τη δήλωση σήμερα 08.10.2008, η οποία επικυρώνεται από κρατικό συμβολαιογράφο και υπογράφεται από εμένα ενώπιον του Ο ΔΗΛΩΝ Χ3.
Οι δύο αυτές δηλώσεις των ανωτέρω είναι μεν νέα στοιχεία άγνωστα στους καταδικάσαντες τον αιτούντα δικαστές αλλά κατά το άνω περιεχόμενο τους είτε μόνες είτε σε συνδυασμό προς τις προσκομισθείσες αποδείξεις ενώπιον του άνω δικαστηρίου της ουσίας δεν καθιστούν φανερό ότι ο αιτών καταδικάστηκε άδικα για εγκλήματα βαρύτερα από εκείνα που πράγματι ετέλεσε, αφού οι δηλώσεις αυτές δεν κρίνονται πειστικές διότι εδόθησαν μετά παρέλευση δεκατεσσάρων ετών μετά την τέλεση των άνω εγκλημάτων από τον αιτούντα, γεγονός που καθιστά αμφίβολο αν οι δηλούντες ενθυμούνται τι ακριβώς διέπραξε τότε ο αιτών. Εξάλλου, ο ίδιος ο αιτών κατά την απολογία του ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας ομολόγησε ότι ο ίδιος έδεσε τα χέρια της παθούσας ΒΒ, αδελφής του δολοφονηθέντος ΑΑ, ως και ότι της αφαίρεσε ένα περιδέραιο, την τσάντα της και τα χρυσαφικά της ενώ από το εν γένει υλικό περαιτέρω αποδείχτηκε ότι κατά την δολοφονία του ΑΑ ενίσχυε την απόφαση των ανωτέρω συναυτουργών παρευρισκόμενος στον τόπο του εγκλήματος και ενθαρρύνοντας αυτούς με την παρουσία του κλείνοντας μάλιστα την εξώπορτα του καφενείου για να μην γίνει αντιληπτή η εγκληματική πράξη των άλλων. Επομένως, ο επικαλούμενος λόγος επαναλήψεως της διαδικασίας είναι αβάσιμος και υπό κρίση αίτηση του πρέπει να απορριφθεί και καταδικαστεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) και συνακολούθως πρέπει να απορριφθεί και η αίτηση αυτού περί αναστολής εκτελέσεως των ποινών που εκτίει ο αιτών αφού κατά τα ανωτέρω δεν είναι φανερό ότι καταδικάστηκε αδίκως για εγκλήματα βαρύτερα από εκείνα που πράγματι αυτός ετέλεσε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθ. 10/10-06-2009 αίτηση του Χ1 περί επαναλήψεως της διαδικασίας που περατώθηκε δια της υπ' αριθ. 61 έως και 66/1995 αμετάκλητης αποφάσεως του ΜΟΔ Τριπόλεως ως και το αίτημα του περί αναστολής της εκτέλεσης των εκτιομένων υπό τούτου ποινών που του επιβλήθησαν με την απόφαση αυτή. Και
Επιβάλλει στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται στα διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2009. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή