Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1450 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως.




Περίληψη:
Άρθρα 148-153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1 484 παρ. 1. Για το παραδεκτό της αιτήσεως πρέπει να περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον λόγος σαφής και ορισμένος. Άλλως απορρίπτεται αναίρεση ως απαράδεκτη άρθρα 476, 513 ΚΠΔ. Για τους λόγους της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας και εσφαλμένης εφαρμογής πρέπει τα αναφέρονται τα συγκεκριμένα κεφάλαια, στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση ως η συγκεκριμένη ουσιαστική ποινική διάταξη που παρεβιάσθη. Απορρίπτει αναίρεση.




Αριθμός 1450/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 22 Μαΐου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 κατοίκου .... που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ'αριθμ. 2495/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον .... κάτοικο ... Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Ιανουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 400/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη με αριθμό 153/28.04.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω στο Συμβούλιό Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 32 παρ. 2β, 138 παρ. 2β και 476 παρ. 1 ΚΠΔ, την υπ'αριθμ. 4/27-1-2008, ενώπιον του Διευθυντή της Φυλακής ..., αναίρεση τουΧ1 κρατούμενου στην παραπάνω Φυλακή, κατά του υπ'αριθμ. 2495/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απορρίφθηκε η υπ'αριθμ. 443/2008 έφεσή του κατά του υπ'αριθμ. 2039/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο παραπέμπεται στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (κακουργημάτων) για το αδίκημα της Απάτης κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια, με συνολικό όφελος και αντίστοιχη ζημία μεγαλύτερη από 73.000 Ευρώ και εκθέτω τ'ακόλουθα:
Ως αναιρετικοί λόγοι, με το αναιρετήριο έγγραφο, προβάλλονται, κατά λέξη, τα εξής:
"1. Διότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έχει την προσήκουσα κατά το Σύνταγμα αιτιολογία, άρθρ. 510 παρ. Δ' ΚΠΔ, σύμφωνα με το άρθρ. 484 παρ. Δ' για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρ. 139 ΚΠΔ και
2. Για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής διατάξεως των προβλεπομένων ποινικών παραβάσεων του Νόμου περί των οποίων καταδικάστηκε".
(βλ. έκθεση αναίρεσης).
Ο λόγος αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αόριστος και απορρίπτεται ως απαράδεκτος όταν προβάλλεται με μόνη τη διατύπωση του νόμου, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό. Για να είναι ορισμένος ο λόγος πρέπει: α) αν λείπει παντελώς η αιτιολογία να προβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης η ανυπαρξία αυτή σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία (κεφάλαια) του βουλεύματος ή της απόφασης, στα οποία αναφέρεται η αιτίαση αυτή και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επί πλέον σε τί συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος ή της απόφασης.
(Ολ. Α.Π. 19/2001 Πραξ. Λογ. ΠΔ 2001).
Εξ άλλου και αναφορικά με τον δεύτερο προβαλλόμενο λόγο αναίρεσης, για την πληρότητα του δικογράφου της αίτησης κατά βουλεύματος, πρέπει να προσδιορίζεται η διάταξη που παραβιάστηκε και σε τί ακριβώς συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές του βουλεύματος και δεν αρκεί η απλή αναφορά κάποιου λόγου που προβλέπεται από το νόμο.
(Α.Π. 1632/2001 Ποιν. Λόγος Α. 2284).
Εν όψει των προεκτεθέντων η κρινόμενη αίτηση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρ. 476 παρ. 1 ΚΠΔ.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ
Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 4/27-1-2008 αναίρεση του Χ1 κατοίκου .... κρατούμενου στη Φυλακή ... κατά του υπ'αριθμ. 2495/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.
Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση του προσβαλλομένου βουλεύματος.
Γ) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον παραπάνω αναιρεσείοντα.
Αθήνα 15 Απριλίου 2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Παναγιώτης Ε. Νικολούδης"

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέως της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1, 484 § 1, 509 § 1 και 510 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων και βουλευμάτων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο, σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικά στα άρθρα 510 και 484 Κ.Π.Δ. λόγους (αναιρέσεως), η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορριπτέα (άρθρ. 476 και 513 Κ.Π.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγον αναιρέσεως, χωρίς αναφορά περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναιρέσεως είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως (και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με παραπομπή εις άλλα έγγραφα ή με άσκηση προσθέτων λόγων). Ειδικότερα για το ορισμένο του εκ του άρθρου 484 § 1 στοιχ. δ' Κ.Π.Δ., λόγον αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρο 139 και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται, ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει, εάν ελλείπει μεν παντελώς η αιτιολογία, να προσδιορίζεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του βουλεύματος, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, αν δε υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική, να διευκρινίζεται επί πλέον εις τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος, ήτοι ποίες οι τυχόν ελλείψεις στην αιτιολογία αυτού ή οι αντιφατικές αιτιολογίες ή ποία αποδεικτικά μέσα δεν έχουν ληφθεί υπ' όψη από το συμβούλιο (ολ. Α.Π. 2/2002, 19/2001). Περαιτέρω για το ορισμένο του εκ του άρθρου 484 § 1 β' Κ.Π.Δ. λόγου αναιρέσεως για εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόστηκε στο βούλευμα, πρέπει στην έκθεση να διαλαμβάνονται συγκεκριμένα η ουσιαστική ποινική διάταξη που (φέρεται ότι) παρεβιάσθη, η μορφή της παραβιάσεώς της, εάν δηλαδή έλαβε χώρα εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή αυτής, η έννοια που εδόθη σ'αυτήν από το συμβούλιο κατά την ερμηνεία της ή τα σχετικά πραγματικά περιστατικά που εδέχθη αυτό (συμβούλιο) ότι προέκυψαν κατά την γενομένη υπαγωγή τους σ'αυτή. Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινομένη υπ'αριθμ. 4/27 Ιανουαρίου 2009 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται το υπ'αριθμ. 2495/2008 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απερρίφθη η έφεση κατά του υπ'αριθμ. 2.039/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίον ο κατηγορούμενος αναιρεσείων παρεπέμφθη για απάτη κατ' εξακολούθηση κατ' επάγγελμα και συνήθεια, άνω των 73.000 €. Στην έκθεση αυτή αναιρέσεως, ο αναιρεσείων δηλώνει ότι κάνει αναίρεση κατά του υπ'αριθμ. 2495/2008 βουλεύματος Συμβουλίου Εφετών Αθηνών για τους παρακάτω αναφερομένους λόγους, κατά πιστή εδώ μεταφορά: "Σύμφωνα με το άρθρον 484 § ΙΔ' δια έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρο 139 Κ.Π.Δ. 1. Διότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν έχει την προσήκουσα κατά το Σύνταγμα αιτιολογία άρθρο 510 παρ. Δ Κ.Π.Δ. και 2) Για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής διατάξεως των προβλεπομένων ποινικών παραβάσεων του Νόμου περί των οποίων καταδικάστηκε". Ούτως όμως η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως ουδένα σαφή και ορισμένο λόγο περιέχει σε σχέση με την έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας από το προσβαλλόμενο βούλευμα και με την εσφαλμένη από αυτό ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως.
Συνεπώς η αίτηση λόγω της αοριστίας της είναι απαράδεκτη και πρέπει ως τοιαύτη να απορριφθεί, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στο δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 § 1 Κ.Π.Δ.).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27 Ιανουαρίου 2009 αίτηση του Χ1 για αναίρεση του υπ'αριθμ. 2495/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή