Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 858 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 858/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεωργίας Στεφανοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Λίντα, περί αναιρέσεως της 87/2008 αποφάσεως του Αναθεωρητικού Πενταμελούς Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης.
Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ο1 κάτοικο... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσθένη Κυριακόπουλο.

Το Αναθεωρητικό Πενταμελές Δικαστήριο Θεσσαλο-νίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30.9.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1814/2008.

Αφού άκουσε
Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατ' άρθρον 302 παρ. 1 ΠΚ "όποιος επιφέρει από αμέλεια τον θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών" και 28 ΠΚ "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποίαν όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Εκ του συνδυασμού των διατάξεων αυτών σαφώς προκύπτει ότι για την θεμελίωση της αξιοποίνου πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται η διαπίστωση αφενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτουμένη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποίαν οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος υπό τις αυτές πραγματικές καταστάσεις με βάση τους κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, την λογική και την συνήθη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου ότι είχε την δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Περαιτέρω, τα αυτά ως άνω στοιχεία απαιτούνται και για την θεμελίωση της κατ' άρθρον 314 παρ. 1α ΠΚ σωματικής βλάβης από αμέλεια, κατά την οποίαν "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών".
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν, από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβεν υπόψη του και συνεξετίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο μερικά εξ αυτών, κατ' επιλογήν, όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδεδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 1/2005).
Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία ιδρύει λόγον αναιρέσεως κατ' άρθρον 510 παράγραφος 1 στοιχείο Ε' ΚΠΔ υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει εις την διάταξη αυτή έννοια διαφορετική από εκείνη, την οποία πράγματι έχει αυτή ή δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που εδέχθη στη διάταξη που εφηρμόσθη, καθώς και όταν η διάταξη παρεβιάσθη εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι στο πόρισμα της αποφάσεως, αναγόμενο στην ταυτότητα και τα στοιχεία του οικείου εγκλήματος που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο, για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, δικάσαν κατ' έφεση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 87/2008 απόφασή του, εδέχθη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, "κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος Ο1 κατάθεση του μάρτυρα Μ1 κατάθεση του μάρτυρα - πραγματογνώμονα ..., κατάθεση του μάρτυρος υπερασπίσεως ..., που άπαντες εξετάσθηκαν ενώπιον του ακροατηρίου, από την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, από την ανάγνωση των εγγράφων της δικογραφίας, τα οποία αναφέρονται στα πρακτικά της παρούσης, από την απολογία του κατηγορουμένου", (εδέχθη), τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος Χ1 υπηρετούσε ως στρατιώτης (ΠΖ) στο ... Α/Μ Τ.Π. Την 27.7.2006 οδηγούσε το υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο επί της εθνικής οδού ..., με κατεύθυνση προς .... Όταν, περί ώρα 16.10', έφθασε στην χιλιομετρική απόσταση 42,8 της ανωτέρω οδού, όπου υπήρχε δεξιά κατά την πορεία του στροφή, συγκρούσθηκε με το αντιθέτως ερχόμενο υπ' αριθ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο ιδιώτης Ο1, με αποτέλεσμα από την σφοδροτάτη σύγκρουση να τραυματισθεί θανάσιμα η συνεπιβαίνουσα στο δεύτερο όχημα σύζυγος του ανωτέρω ιδιώτη, Θ1 η οποία υπέστη "βαρύτατο μεθαιμορραγικό σοκ και σπληνεκτομή", τραύματα από τα οποία επήλθε ο θάνατός της αυθημερόν, ενώ τραυματίσθηκε και ο Ο1 ο οποίος υπέστη "κάκωση θώρακος και οσφυϊκής μοίρας". Απολογούμενος ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι εκινείτο κανονικά στο ρεύμα κυκλοφορίας προς ... όταν, εισερχόμενος σε ανοικτή, δεξιά κατά την πορεία του στροφή, είδε από απόσταση δέκα (10) μέτρων το αυτοκίνητο του ιδιώτη Ο1 να έχει εισέλθει στο ρεύμα κυκλοφορίας του και προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση έκανε ελιγμό προς τ' αριστερά, δίχως ωστόσο να αποφευχθεί η σύγκρουση, που είχε τα προπεριγραφέντα αποτελέσματα. Διαμετρικά αντίθετος είναι ο ισχυρισμός του πολιτικώς ενάγοντος, ο οποίος καταθέτει ότι εκινείτο κανονικά στο ρεύμα κυκλοφορίας προς ... και στη δεξιά πλευρά του οδοστρώματος της λωρίδας κυκλοφορίας του, όταν, μπαίνοντας σε ανοικτή αριστερή κατά την πορεία του στροφή, είδε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου να έχει εισέλθει στο ρεύμα κυκλοφορίας του, οπότε, προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση, επέλεξε ελιγμό αριστερά, που δεν ευοδώθηκε όμως με επιτυχία. Προς επίρρωσιν των αντιθέτων ισχυρισμών των διαδίκων τείνουν οι συνταχθείσες εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, του ιδιώτη πραγματογνώμονος Μ1 για την πλευρά της πολιτικής αγωγής, και του ορισθέντος αρμοδίως από το Τ.Τ.... πραγματογνώμονος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης ... για την πλευρά του κατηγορουμένου. Αμφότερες οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης αναφέρουν και καταγράφουν ευρήματα επί του οδοστρώματος και επί των οχημάτων, προκειμένου να τεκμηριώσουν τα τελικά συμπεράσματα. Συγκεκριμένα, τα κύρια καταγραφέντα στο ρεύμα πορείας του κατηγορουμένου ευρήματα ήταν: αποτύπωμα ελαστικού επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής, βαθιά χαραγή σε απόσταση 0,50 μ. από τη διπλή διαχωριστική γραμμή στο ύψος του αποτυπώματος και με ανάλογη διεύθυνση προς το αποτύπωμα, ξέσματα και χαραγές που άρχιζαν από τη βαθιά χαραγή και με πορεία (σχεδόν) κάθετη κατέληγαν στο έρεισμα και στο ύψος όπου βρέθηκε ακινητοποιημένο το όχημα του παθόντος. Εντός του ρεύματος κυκλοφορίας προς ..., όπου εκινείτο ο πολιτικώς ενάγων, καταγράφηκαν χαραγές, που ήταν παράλληλες και με διαγώνια διεύθυνση ως προς το νοητό άξονα του οδοστρώματος πριν από την προαναφερθείσα βαθιά χαραγή σε απόσταση 0,50 μ. από τη διαχωριστική γραμμή στο ρεύμα πορείας προς ..., ειδικότερα μια βαθιά χαραγή σε απόσταση 2,10 μ. από τη διπλή διαχωριστική γραμμή και δύο παράλληλες, επίσης βαθιές χαραγές, πλησίον της λευκής διαγράμμισης του ερείσματος. Περαιτέρω, καταγράφηκε κηλίδα λιπαντικών ημικυκλικής μορφής σε μεγάλο πλάτος, τόσο στο έρεισμα όσο και στο πρανές, αποτύπωμα ελαστικού επί της λευκής διαγράμμισης του ερείσματος, αλλά και ίχνη υγρών και λιπαντικών σε όλο το πλάτος του ρεύματος. Από την αξιολόγηση ωστόσο των καταθέσεων, που δόθηκαν στο ακροατήριο, και του όλου αποδεικτικού υλικού της δικογραφίας, επισημαίνονται τα κάτωθι στοιχεία, που οδηγούν την πλειοψηφία των μελών του δικαστηρίου (4-1) στη βάσιμη πεποίθηση ότι η σύγκρουση των εμπλακέντων στο ατύχημα οχημάτων έγινε στο ρεύμα κυκλοφορίας προς ... και συνακόλουθα άγουν σε καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση: Η κατεύθυνση των χαραγών εντός του οδοστρώματος του ρεύματος κυκλοφορίας προς ...η είναι από το όχημα του κατηγορουμένου, καθώς τείνουν προς την τελική θέση του μετά τη σύγκρουση. Ομοίως, τα ίχνη των λιπαντικών προέρχονται από το ίδιο όχημα, αφού αυτό υπέστη θραύση του κινητήρα του, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια των λιπαντικών του.
Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν η καταγραφείσα βαθιά χαραγή, σε απόσταση 0,50 μ. από τη διαχωριστική γραμμή στο ρεύμα κυκλοφορίας προς ..., να έγινε από το όχημα του κατηγορουμένου, καθώς δεν βρίσκεται σε συνέχεια με τις προπεριγραφείσες χαραγές. Αντίθετα, η χαραγή αυτή δεν αποκλείεται να έγινε από κάποια μηχανικά ή μεταλλικά μέρη του οχήματος του πολιτικώς ενάγοντος, ανεξαρτήτως του ότι δεν υπήρξε αποκόλληση μηχανικών μερών του συγκεκριμένου οχήματος, καθώς τα ξέσματα που την ακολουθούν εξαντλούνται στην τελική θέση που βρέθηκε το όχημα μετά τη σύγκρουση. Ενόψει των ανωτέρω, σαφώς αποδείχθηκε ότι η οδική συμπεριφορά που επέδειξε ο κατηγορούμενος δεν ήταν σύμφωνη με τις νομικές επιταγές του ΚΟΚ και τις κυκλοφοριακές δεσμεύσεις που επέβαλαν οι οδικές συνθήκες που είχε να αντιμετωπίσει. Έτσι, ανεπίτρεπτα εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, παραβιάζοντας την διπλή διαχωριστική γραμμή, και παρενεβλήθη στην πορεία του κανονικώς κινουμένου στο ρεύμα κυκλοφορίας προς ... οχήματος του ιδιώτη Ο1 ο οποίος αιφνιδιάσθηκε από την απρόβλεπτη κίνηση του οχήματος του κατηγορουμένου και δεν κατέστη δυνατόν, παρά την προσπάθειά του, με την πραγματοποίηση ελιγμού αριστερά κατά την πορεία του, να αποφύγει το ατύχημα και τα επελθόντα αποτελέσματα εξ αυτού. Υπό τις προεκτεθείσες σκέψεις, κατά την κρατήσασα γνώμη των μελών του Δικαστηρίου, καταφάσκονται πλήρως τα συγκροτούντα την υπόσταση των αδικημάτων που αποδίδονται στον κατηγορούμενο στοιχεία και θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχος". Μετά ταύτα, εκήρυξε ένοχον τον κατηγορούμενο, με ψήφους τέσσερις έναντι μίας (4-1), α) ανθρωποκτονίας από αμέλεια της Θ1 και β) σωματικής βλάβης από αμέλεια (σε βάρος του Ο1) πράξεων που τελέσθηκαν στη χιλιομετρική θέση 42,8 της Εθνικής Οδού ... την 27-7-2006 και ειδικότερα ένοχο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή στρατιώτης (ΠΖ) της δυνάμεως του Α/Μ ΤΠ, στον ανωτέρω αναφερόμενο τόπο και χρόνο: α) από αμέλεια, δηλαδή από έλλειψη προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα της πράξης του και προκάλεσε τον θάνατο άλλου, μη οικείου του. Συγκεκριμένα, περί την 16.10' ώρα της ανωτέρω αναφερόμενης ημερομηνίας, οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ όχημα, επί της ανωτέρω εθνικής οδού, με κατεύθυνση προς ...., όταν έφθασε στο 42,8 χλμ αυτής, όπου υπήρχε δεξιά στροφή στη πορεία του, λόγω κακού οδηγικού χειρισμού που εκτέλεσε, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, παρά την ύπαρξη διπλής διαχωριστικής γραμμής, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το αντιθέτως κινούμενο ΙΧΕ όχημα με αριθμό κυκλοφορίας..., που οδηγούσε με κατεύθυνση προς ... ο ιδιώτης Ο1 και στο οποίο επέβαινε η ιδιώτης Θ1 καθήμενη στη θέση του συνοδηγού, με περαιτέρω αποτέλεσμα τον τραυματισμό της συνεπιβαίνουσας, η οποία υπέστη "βαρύτατο μεθαιμορραγικό σοκ και σπληνεκτομή", που οδήγησαν, ως μοναδική ενεργός αιτία, στο θάνατό της, αξιόποινο αποτέλεσμα, που οφείλεται στην παραπάνω αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου και β) από αμέλεια, δηλαδή από έλλειψη προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα της πράξης του και προκάλεσε σωματική κάκωση άλλου, μη οικείου του. Συγκεκριμένα, περί την 16.10' ώρα της ανωτέρω αναφερόμενης ημερομηνίας, οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ όχημα, επί της ανωτέρω εθνικής οδού, με κατεύθυνση προς ..., όταν έφθασε στο 42,8 χλμ αυτής, όπου υπήρχε δεξιά στροφή στη πορεία του, λόγω κακού οδηγικού χειρισμού που εκτέλεσε, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, παρά την ύπαρξη διπλής διαχωριστικής γραμμής, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το αντιθέτως κινούμενο ΙΧΕ όχημα με αριθμό κυκλοφορίας ... που οδηγούσε με κατεύθυνση προς ..., ο ιδιώτης Ο1 με περαιτέρω αποτέλεσμα τον τραυματισμό του ανωτέρω οδηγού, ο οποίος υπέστη "κάκωση θώρακος και οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης", αξιόποινο αποτέλεσμα, που οφείλεται στην παραπάνω αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου και το οποίο αυτός δεν προέβλεψε, αν και όφειλε και μπορούσε να προβλέψει ως πιθανό και ενδεχόμενο. Με αυτά που εδέχθη το άνω δικαστήριο, διέλαβε στο σκεπτικό, συνδυαζόμενο με το διατακτικό της αποφάσεως ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει εις αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση του οποίους έγινε η υπαγωγή των στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 28, 302 παρ. 1, 314 παρ. 1 ΠΚ, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε και δεν τις παρεβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, αναφέρει τα περιστατικά της αμελείας του αναιρεσείοντος, ο οποίος εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας (προς ... δηλαδή), παραβιάσας την διπλή διαχωριστική γραμμή, τα ευρήματα εντός του ρεύματος αυτού ως και τι εξήγαγε από μίαν εκάστην των δύο διεξαχθεισών πραγματογνωμοσυνών, προς δε τη στάθμιση και αξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων, ως άνω, τα οποία έλαβε υπόψη της για να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση για τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα. Η αιτίαση ότι προέβη εις εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 16 ΚΟΚ, αλυσιτελώς προβάλλεται, ερειδομένη επί αναληθούς προϋποθέσεως, διότι ο αναιρεσείων δεν κατεδικάσθη δια παράβαση της διατάξεως αυτής, αλλ' ως ανεφέρθη, μόνον για τις ανωτέρω διατάξεις του ποινικού Κώδικος, όπως εκ της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει.
Συνεπώς, οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως, ως εκτιμώνται, περί ελλείψεως από την απόφαση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και περί εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, υπό την επίκληση των άνω λόγων, αναφερόμενες εν εκτάσει σε διάφορο εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων και, εντεύθεν, σε εσφαλμένη εκτίμηση των συνθηκών, υπό τις οποίες έλαβε χώραν το ατύχημα, πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί τα πράγματα και είναι απαράδεκτοι.
Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ) και στην δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (άρθρα 583 ΚΠΔ, 176 και 183 ΚΠολΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθ. 17/30 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 87/2008 αποφάσεως του Αναθεωρητικού Πενταμελούς Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος εξ ευρώ πεντακοσίων (500).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή