Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 818 / 2013    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αναιρέσεως παραδοχή, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Αναίρεση μερική, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου.




Περίληψη:
Αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά αποφάσεως Τριμελούς Πλημ/κείου Τρικάλων. Απόφασης που κηρύσσει αθώους τους δύο κατηγορούμενους οδηγούς, για ανθρωποκτονία από αμέλεια, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Δέχεται αίτηση. Αναιρεί. Παραπέμπει.




Αριθμός 818/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 952/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Τρικάλων. Με κατηγορούμενους τους: 1) Α. Α. του Γ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Κυριάκο Τριανταφυλλίδη και Κωνσταντίνο Κωλέττη, και 2) Κ. Κ. του Ε., κάτοικο ..., που δεν παρέστη. Με πολιτικώς ενάγουσες τις: 1) Β. Μ. του Δ., κάτοικος ... και 2)Γ. Μ. του Δ., κάτοικο ..., που αμφότερες παρέστησαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Νικολιδάκη.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Τρικάλων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 36/22 Οκτωβρίου 2012 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1117/2012.
Αφού άκουσε
Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.2 εδ. α' του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής απόφασης οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και αυτός της ελλείψεως της απαιτούμενης από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά όμως προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (κυρωθείσα με το ν.δ. 73/1974), τέτοια έλλειψη αιτιολογίας που ιδρύει τον από τη διάταξη του άρθρου 510 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση πραγματικά περιστατικά είτε όταν δεν αιτιολογεί το δικαστήριο με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείστηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά και τα οποία έλαβε υπόψη για τον σχηματισμό της κρίσεως του. Δεν απαιτείται όμως για την αιτιολογία της αθωωτικής απόφασης να εκθέτει το δικαστήριο σ' αυτή περιστατικά από τα οποία να πείστηκε για την αθωότητα του κατηγορουμένου, δεδομένου ότι αντικείμενο της απόδειξης στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 του ΠΚ προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου από αυτές εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου, υποκειμενικά δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλόμενης, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος (βλ. Ολ.ΑΠ 3/2012).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 952/2012 απόφαση του, το δίκασαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο Τρικάλων, που την εξέδωσε, κήρυξε αθώους τους δύο κατηγορούμενους της αποδιδόμενης σε αυτούς αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, σε τροχαίο ατύχημα που αυτοί ενεπλάκησαν ως οδηγοί αυτοκινήτων.
Από την απόφαση αυτή προκύπτει ότι το παραπάνω δικαστήριο, αφού εκτίμησε τα προσδιοριζόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, δέχτηκε στο αιτιολογικό του, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, κατά πιστή αντιγραφή, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στην ευρύτερη περιοχή του χώρου του ατυχήματος βρίσκεται το Κέντρο Υγείας Καλαμπάκας. Συγκεκριμένα το Κ.Υ. βρίσκεται αριστερά της επ. οδού Ιωαννίνων-Καλαμπάκας, σε σχέση πάντα με τα προς την Καλαμπάκα κινούμενα οχήματα. Κατά κανόνα στο Κ.Υ. προσέρχονται ηλικιωμένα άτομα κυρίως με σκοπό την συνταγογράφηση φαρμάκων, πολλά από τα οποία διαμένουν σε χωριά και για το λόγο αυτό εξυπηρετούνται και με τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ. Σημειωτέον ότι το Κ.Υ. Καλ/κας απέχει από τον τερματικό σταθμό του ΚΤΕΛ Καλαμπάκας απόσταση περίπου 3 χλμ, ενώ στο ύψος του Κ.Υ. δεν υπάρχει θεσμοθετημένη, ενδιάμεση στάση των λεωφορείων του ΚΤΕΛ. Αν υπήρχε στάση θα ήταν ικανή να εξυπηρετήσει ανθρώπους που θα ήθελαν είτε να κατευθυνθούν προς το Κ.Υ. είτε να απέλθουν από εκεί. Δεδομένου λοιπόν της μεγάλης απόστασης μεταξύ του τερματικού σταθμού του ΚΤΕΛ και του Κ.Υ. και της δυνάμει αυτής έντονων διαμαρτυριών πολιτών άμεσα συνδεδεμένων είτε με κινητική αδυναμία τους για υπέρμετρο βάδισμα είτε οικονομική τους ανεπάρκεια για την μίσθωση ΤΑΞΙ, ο Δήμος Καλαμπάκας διαμόρφωσε, απέναντι από το Κ.Υ. το χώρο κατάλληλο έτσι ώστε να είναι δυνατόν ένα λεωφορείο να εξέλθει κατά το μεγαλύτερο μέρος του από το οδόστρωμα και να αποβιβάσει επιβάτες από την δεξιά του πλευρά (βλ. φωτογραφίες). Μάλιστα καίτοι παραπλεύρως της οδού έχουν τοποθετηθεί μεταλλικές μπάρες ασφαλείας, που πέραν των άλλων, εμποδίζουν την αυθαίρετη στάση ή στάθμευση οχημάτων στα άκρα του οδοστρώματος στο σημείο εκείνο δεν υπάρχουν μπάρες με αποτέλεσμα λεωφορεία ή και άλλα οχήματα να είναι δυνατόν να σταματούν προσωρινά, χωρίς να εμποδίζουν την κυκλοφορία των λοιπών οχημάτων, καθόσον το μεγαλύτερο μέρος από την δεξιά τους πλευρά βρίσκεται πλέον στο χωμάτινο έρεισμα πέραν του οδοστρώματος, κατά τον χρόνο που αυτά βρίσκονται σε στάση. Στα πλαίσια όλων των παραπάνω τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ Τρικάλων, που πραγματοποιούν διαδρομές από χωριά προς την Καλαμπάκα εθιμικά σταματούν προσωρινά στον διευρυμένο χώρο απέναντι από το Κ.Υ. Καλαμπάκας με σκοπό να αποβιβάσουν επιβάτες, κυρίως ηλικιωμένους όπως προαναφέρθηκε, που τελικό τους προορισμό έχουν το Κ.Υ. Ομοίως εθιμικά οι επιβάτες, κατά κανόνα πάντα, γνωρίζουν τη δυνατότητα αυτή και στα πλαίσια αυτά, όσοι επιθυμούν να κατέβουν στο σημείο εκείνο απλά προηγουμένως ενημερώνουν τον οδηγό που αντίστοιχα ανταποκρίνεται. Μετά όμως την κάθοδο των επιβατών από το λεωφορείο του ΚΤΕΛ, τουλάχιστον των συγκεκριμένων επιβατών που προέρχονται από τα γύρω χωριά και επιθυμούν να προσέλθουν στο Κ.Υ. και όχι κάθε είδους επιβατών, παύει και η ευθύνη του οδηγού αναφορικά με την ασφαλή διακίνηση τους, ήτοι ευθύνη που πλέον την επωμίζονται οι ίδιοι. Ειδικότερα και πλέον του μετέπειτα προορισμού τους οι επιβάτες θα επωμιστούν οι ίδιοι της προσοχής περί του εδάφους που θα κατέλθουν και στην συνέχεια θα κινηθούν ήτοι αν αυτό είναι ομαλό, λασπώδες, καλυμμένο με βάτους ή άλλα υλικά κλπ όπως επίσης οι ίδιοι θα μεριμνήσουν για τον ασφαλή τρόπο διέλευσής τους στο οδόστρωμα καθόσον δεν υπάρχει διάβαση πεζών. Προέκυψε ότι η Σ. Μ. (μετέπειτα θανούσα) που είχε γεννηθεί το έτος 1945, κάτοικος εν ζωή ... είχε χρησιμοποιήσει αρκετές φορές λεωφορείο του ΚΤΕΛ για να μεταβεί από το χωριό στο Κ.Υ. και πάντα αποβιβαζόταν στην ως άνω συγκεκριμένη, πλην όμως άτυπη στάση. Στις 1-6-2011 λοιπόν η αμέσως παραπάνω είχε την πρόθεση να μεταβεί, ομοίως στο Κ.Υ. Στα πλαίσια αυτά η ίδια αλλά και άλλοι επιβάτες, ηλικιωμένοι, γνωστοποίησαν έγκαιρα την πρόθεσή τους αυτή στον οδηγό του υπ' αριθμ. ... ΔΧ λεωφορείου του ΚΤΕΛ, όπου επέβαιναν και δεύτερο κατηγορούμενο Α. Α.. Στη συνέχεια αυτός έθεσε σε λειτουργία τους δείκτες αλάρμ του οχήματος και προοδευτικά οδήγησε αυτό (το όχημα) κατά το μεγαλύτερο μέρος του εκτός του ασφάλτινου οδοστρώματος (βλ. φωτογραφίες). Στη συνέχεια άνοιξε την μπροστινή δεξιά πόρτα του οχήματος και επέτρεψε την αποβίβαση των αντίστοιχων επιβατών, οι οποίοι διαδοχικά άρχισαν να αποβιβάζονται. Όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι των επιβατών που αποβιβάζονταν ήταν ηλικιωμένοι και προορισμό τους είχαν το Κ.Υ. Δεδομένου όμως αυτοί έπρεπε να προμηθευτούν και με δελτία προτεραιότητας ανάλογα με τις προτιμήσεις τους, ήδη από την κάθοδό τους επιδείκνυαν βιασύνη αναφορικά με τη μετάβασή τους στο αρμόδιο γραφείο του Κ.Υ. Στα πλαίσια αυτά ένας ηλικιωμένος άνδρας που προηγουμένως είχε κατέλθει από το λεωφορείο, πέρασε ανεπίτρεπτα μπροστά από αυτό, κατά το χρόνο που αυτό βρισκόταν σε στάση, αποβιβάζοντας επιβάτες και διέσχισε γρήγορα το οδόστρωμα. Σε ελάχιστο χρόνο και σε απόσταση περίπου 5-6 μέτρων (κατ' εκτίμηση) τον ακολούθησε και η ως άνω Σ. Μ.. Και αυτή πέρασε μπροστά από το λεωφορείο και επιχείρησε να διασχίσει τρέχοντας το οδόστρωμα για να φθάσει στο Κ.Υ. στην απέναντι πλευρά. Το γεγονός ότι η παραπάνω έτρεχε στο οδόστρωμα το επιβεβαίωσε και η θυγατέρα της, πρώτη μάρτυς κατά το κατηγορητήριο (βλ. κατάθεσή της). Όμως η Σ. Μ. φθάνοντας στο ύψος της αριστερής εμπρόσθιας γωνίας του λεωφορείου δεν σταμάτησε ούτε ήλεγξε προηγουμένως για οχήματα που τυχόν πραγματοποιούσαν προσπέραση του λεωφορείου αλλά συνέχισε να τρέχει. Κατά τον χρόνο εκείνο ο πρώτος κατηγορούμενος Κ. Κ. οδηγώντας το υπ' αριθμ. ... ΙΧΦ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του έβαινε επί της ως άνω οδού με κατεύθυνση προς την Καλαμπάκα. Φθάνοντας πίσω από το ακινητοποιημένο λεωφορείο διαπίστωσε ότι μπροστά του έβαινε ένα ΙΧΕ με πινακίδες ξένου κράτους. Στα πλαίσια αυτά σχεδόν ανέκοψε εντελώς την πορεία του. Μόλις το προπορευόμενο όχημα έφυγε προσπερνώντας το λεωφορείο ο δεύτερος κατηγορούμενος κινήθηκε και αυτός κατά την πρόθεσή του. Σημειωτέον ότι το εύρος του ΙΧΦ αυτοκινήτου είναι τέτοιο ώστε αυτό ευχερώς μπορούσε να διέλθει ανάμεσα στο σταματημένο λεωφορείο και τη διπλή συνεχόμενη διαγράμμιση στο οδόστρωμα χωρίς και να είναι ανάγκη να εισέλθει κατά ένα μέρος στο αντίθετο ρεύμα πορείας. Αφού πέρασε το νοητό μέσον του λεωφορείου ο παραπάνω, με ταχύτητα που (κατ' εκτίμηση) δεν ξεπερνούσε τα 60 χλμ/ώρα, καθόσον όπως προαναφέρθηκε πριν ελάχιστη απόσταση είχε σχεδόν ακινητοποιήσει το όχημα του, συνέχισε την πορεία του μη έχοντας υπόψιν του ότι θα ήταν δυνατόν να βρεθεί άνθρωπος αιφνίδια στην πορεία του. Σημειωτέον ότι ο παραπάνω κατηγορούμενος δεν είχε αντιληφθεί τον ηλικιωμένο άνδρα που είχε προηγηθεί της Σ. Μ., καθόσον, πέραν των άλλων, το οπτικό του πεδίο είχε περιοριστεί από το όχημα που προηγήθηκε. Και ενώ λοιπόν απέμεναν περί τα 2-3 μέτρα για να ολοκληρώσει ο πρώτος κατηγορούμενος την υπέρβαση του λεωφορείου, τότε ήταν που η Σ. Μ. εμφανίστηκε αιφνίδια στο οδόστρωμα, τρέχοντας (κατά τα παραπάνω) και χωρίς προηγουμένως να έχει ελέγξει από αριστερά της. Αμέσως ο κατηγορούμενος την αντιλήφθηκε και φρενάρισε, επιχειρώντας συγχρόνως αριστερά σε σχέση με την πορεία του ελιγμό, με σκοπό να αποφύγει να παρασύρει την παραπάνω. Αυτή όμως δεν αντιλήφθηκε το όχημα, δεν σταμάτησε και έτσι αναπόφευκτα πλέον το ΙΧΦ την παρέσυρε με το εμπρόσθιο αριστερό του μέρος. Στη συνέχεια το σώμα της παραπάνω τινάχτηκε αρκετά μέτρα μπροστά και κατέληξε στο άκρο του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας προς τα Ιωάννινα. Στον αμέσως μεταγενέστερο χρόνο η παραπάνω απεβίωσε εξαιτίας της ως άνω σύγκρουσης (βλ. ιατροδ. έκθεση). Αποκλειστικός υπαίτιος της παράσυρσης κρίνεται η ως άνω θανούσα για τους παρακάτω λόγους. Συγκεκριμένα η παραπάνω ανεπίτρεπτα πέρασε μπροστά από το λεωφορείο ενώ θα έπρεπε να περάσει πίσω απ' αυτό. Το γεγονός δε ότι θα σπαταλούσε τυχόν περισσότερο χρόνο για να διέλθει με τον τρόπο αυτό το οδόστρωμα αδυνατεί να τύχει σχολιασμού. Πέραν τούτου όμως η παραπάνω επέδειξε αδικαιολόγητη επιπολαιότητα εμφανιζόμενη αιφνίδια στο οδόστρωμα έχοντας μάλιστα υπόψιν της ότι εκεί κινούνται πολλά οχήματα, χωρίς και να επιχειρήσει έστω να διαπιστώσει αν ευχερώς μπορούσε να το πράξει. Το γεγονός ότι ο πρώτος κατηγορούμενος πιθανώς να είχε υπερβεί ελάχιστα το ανώτατο όριο ταχύτητας στην συγκεκριμένη περιοχή, αδυνατεί να του προσδώσει υπαιτιότητα αναφορικά μες το επελθόν αποτέλεσμα, καθόσον του ήταν αδύνατο να διαβλέψει ότι θα ήταν δυνατόν έμφρων πεζός να διασχίσει ανεξέταστα το οδόστρωμα. Ομοίως ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον δεύτερο κατηγορούμενο, οδηγό του λεωφορείου, καθόσον ενήργησε αφενός μεν εθιμικά αλλά και κατά τη βούληση των επιβατών, ενώ ακινητοποίησε το όχημα που οδηγούσε με τρόπο ώστε να μην παρακωλύει την διέλευση άλλων οχημάτων αλλά και να αποβιβαστούν οι επιβάτες με ασφάλεια. Το γεγονός ότι η μετέπειτα θανούσα κινήθηκε βιαστικά μπροστά από το λεωφορείο, λόγω στενότητας χρόνου, ομοίως αδυνατεί να προσδώσει στον δεύτερο κατηγορούμενο υπαιτιότητα για το επελθόν αποτέλεσμα. Κατόπιν τούτου οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν αθώοι".
Με βάση τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το δικάσαν δικαστήριο κήρυξε αθώους τους δύο κατηγορουμένους οδηγούς αυτοκινήτων για την ανθρωποκτονία πεζής από αμέλεια τους που κατηγορούντο, περιέλαβε ελλιπή αιτιολογία. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό αυτής, δεν εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν και σημειώνονται στα πρακτικά δεν επαρκούν για την κατάφαση της ενοχής των κατηγορουμένων οδηγών και δεν αναφέρονται πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και θεμελιώνουν τη μη συνδρομή της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως της άνω αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια παρασυρθείσας πεζής, όσον αφορά τους δύο αθωωθέντες κατηγορούμενους οδηγούς αυτοκινήτων. Πλέον συγκεκριμένα, το δικαστήριο, που στην προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε αποκλειστική υπαιτιότητα της παρασυρθείσας από το ΙΧΦ αυτοκίνητο και θανάσιμα τραυματισθείσας πεζής Σ. Μ. και καμία συνυπαιτιότητα των δύο κατηγορουμένων οδηγών, α) σε σχέση με τον αθωωθέντα οδηγό του ΔΧΕ λεωφορείου, από το οποίο κατέβηκε η παθούσα, επιβάτης και στη συνέχεια παρασυρθείσα πεζή από το ΙΧΦ αυτοκίνητο του άλλου συγκατηγορουμένου οδηγού, δεν εξηγείται επαρκώς πώς παύει η ευθύνη του οδηγού του λεωφορείου, όπως και δέχεται το δικαστήριο στο αιτιολογικό του, που σταμάτησε και αυθαίρετα αποβίβασε επιβάτες, όπως και την Σ. Μ., ηλικίας 66 ετών, στο συγκεκριμένο σημείο της Ε.Ο. Τρικάλων - Ιωαννίνων και στο δεξιό αυτής, όπου δεν υπάρχει και δεν προβλέπεται από το ΚΤΕΛ στάση λεωφορείου ΚΤΕΛ, ούτε και υπάρχει εκεί διάβαση πεζών, ενόψει του υπάρχοντος απέναντι Κέντρου Υγείας Τρικάλων, αλλά και η ευθύνη αυτού ως οδηγού λεωφορείου που σταμάτησε όχι στο άκρο της οδού εκτός οδοστρώματος που μπορούσε, αλλά καταλαμβάνοντας μέρος της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας και εμποδίζοντας την κίνηση και την ορατότητα των λοιπών χρηστών της λεωφόρου που εκινούντο με ιδία με αυτόν κατεύθυνση προς Τρίκαλα, ενώ, κατά τις παραδοχές, στο σημείο αυτό υπάρχει διαμορφωμένο από το Δήμο Τρικάλων χωμάτινο πλάτωμα ικανό για να σταματούν εκεί αυτοκίνητα εκτός οδοστρώματος, με συνέπεια η αποβιβασθείσα επιβάτης, όταν προσπάθησε ανέλεγκτα και απερίσκεπτα να περάσει απέναντι, από το μπροστινό μέρος του λεωφορείου, διασχίζοντας κάθετα το οδόστρωμα, να παρασυρθεί και να τραυματισθεί θανάσιμα από το ΙΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο άλλος αθωωθείς οδηγός, που εκινείτο προς Τρίκαλα. β) σε σχέση με τον οδηγό του ΙΧΦ αυτοκινήτου, που παρέσυρε την ανωτέρω πεζή, δεν εξηγείται πώς ένας επαγγελματίας οδηγός, που βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων του, όφειλε να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, κινούμενος στην Ε.Ο. και ειδικότερα βλέποντας μπροστά και δεξιά σταθμευμένο ένα λεωφορείο του ΚΤΕΛ, έναντι του Κ.Υ. Τρικάλων, καταλαμβάνοντας μέρος της δεξιάς λωρίδος και έχοντας ανάψει τους διπλούς δείκτες στάσης (αλάρμ) να αποβιβάζει επιβάτες, πώς δεν όφειλε να προβλέψει ως δυνατή και ενδεχομένως αναμενόμενη την επιπόλαιη κίνηση κάποιου αποβιβασθέντος από το λεωφορείο πεζού, να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα , ώστε αυτός να λάβει πρόσθετα μέτρα σαν συνετός οδηγός, όπως όφειλε κατά τον ΚΟΚ, να ρυθμίσει και να ανακόψει ανάλογα την ταχύτητα του ή να προειδοποιήσει την πορεία του με ηχητικά όργανα και να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, μήπως πεταχτεί από το μπροστινό μέρος του προσωρινά σταθμευμένου λεωφορείου ΚΤΕΛ κάποιος πεζός, όπως και έγινε, με συνέπεια αυτός, λόγω και της αυξημένης ταχύτητας του, αφενός δεν αντιλήφθηκε αμέσως την παθούσα , αφετέρου δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά ή αποτελεσματική πέδηση και παρά την πέδηση που πραγματοποίησε παρέσυρε την παθούσα, εκτινάσσοντας το σώμα της αρκετά μέτρα μπροστά, σύμφωνα, με τις παραδοχές. Επίσης, σύμφωνα με τις παραδοχές η ταχύτητα του φορτηγού αυτοκινήτου τη στιγμή του ατυχήματος ήταν 60 χιλ. την ώρα, ήτοι πάνω από το επιτρεπόμενο ανώτατο όριο των 50 χιλ. και υπερβολική για τις περιστάσεις (κατοικημένη περιοχή, έναντι Κ.Υ. Τρικάλων), παρά ταύτα δεν αιτιολογείται πώς η ταχύτητα αυτή δεν συνετέλεσε στην επέλευση του ανωτέρω θανατηφόρου ατυχήματος. Επομένως, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ σχετικός λόγος αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως, (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί τη με αριθμ. 952/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων.
Παραπέμπει την υπόθεση και ως προς τους δύο κατηγορουμένους για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως αυτήν.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Μαΐου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή